The Relationship Between The Perceived Stress Level of Online Game Addiction in Adolescents and Perceived Social Support

Öz

Objective: The aim of this study was to determine the relationship between online game addiction and social support perception, perceived stress level and sociodemographic factors affecting adolescents. Materials and Methods: Adolescents between 12 and 18 years of age who were admitted to Ankara Training and Research Hospital, Pediatrics Clinics were analyzed against the Online Game Addiction Scale, Child Adolescent Social Support Scale and Perceived Stress Scale. Results: 1057 adolescents between 12 and 18 years of age participated in this study. 80.4% of male adolescents were found to play online (p=0.000). In adolescents who play online games, the scores for ‘the perceived social support for their classmates’, ‘taking heed of the perceived social support for their classmates’, ‘the perceived social support total scores’ and ‘taking heed of the perceived social support’ were lower than adolescents who don’t play online games (p<0.05). There was no difference between participating adolescents who play online games and those who do for the perceived stress scale (p>0.05). Higher scores were found in all subscales of the online game addiction scale for male adolescents playing online games, in “failure”, “success” and “total” subscales of adolescents who have their own computers, in “failure” and “economic gain” subscales of adolescents who have their own mobile phones, in “failure”, “success” and “total” subscales of adolescents who play games on the phone every day and spend more than 2 hours on the phone (p<0,05). Conclusion: It was found that online game addiction is more frequent in male adolescents. It was observed that online game addiction is associated with playing games on the phone every day, more than 2 hours of daily playing time, and having one’s own mobile phone or computer.

Anahtar Kelimeler

• Adolescent
• online game addiction
• Perceived social support scale
• perceived stress level

Ergenlerde Çevrimiçi Oyun Bağımlılığının Algılanan Stres Düzeyi ve Algılanan Sosyal Destek ile Arasındaki İlişki

Öz

Amaç: Ergenlerde çevrimiçi oyun bağımlılığının bunları etkileyen sosyal destek algısı, algılanan stres düzeyi ve sosyodemografik etmenler ile ilişkisinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Poliklinikleri’ne başvuran 12-18 yaş arası ergenlere Çevrimiçi Oyun Bağımlılığı Ölçeği, Çocuk Ergen Sosyal Destek Ölçeği ve Algılanan Stres Ölçeği verilmiştir. Bulgular: Çalışmaya 12-18 yaş arası 1057 ergen katıldı. Erkek ergenlerin %80,4’ünün çevrimiçi oyun oynadığı saptandı (p=0,000). Çevrimiçi oyun oynayan ergenlerde ‘sınıf arkadaşları için algıladıkları sosyal destek’, ‘sınıf arkadaşları için algıladıkları sosyal desteği önemli bulma’, ‘algıladıkları sosyal destek toplam puanları’ ve ‘algıladıkları sosyal desteği önemli bulma’ puanları çevrimiçi oyun oynamayan ergenlere göre düşük saptandı (p<0,05). Çalışmaya katılan ergenlerin algılanan stres ölçeği ile çevrimiçi oyun oynayan ve oynamayanların puanları arasında fark saptanmadı (p>0,05). Çevrimiçi oyun oynayan erkek ergenlerin çevrimiçi oyun bağımlılığı ölçeğinin tüm alt ölçeklerinden; kendilerine ait bilgisayarı olan ergenlerin ‘aksaklık’, ‘başarı’ ve ‘toplam’ alt ölçeğinden; kendine ait cep telefonu olan ergenlerin ‘aksaklık’ ve ‘ekonomik kazanç’ alt ölçeğinden; telefonda her gün oyun oynayan ve telefonda >2 saat vakit geçirenlerin ‘aksaklıklar’, ‘başarı’ ve ‘toplam’ alt ölçeğinden aldıkları puanlarda yükseklik saptandı (p<0,05). Sonuç: Erkeklerde çevrimiçi oyun bağımlılığının daha sık olduğu saptanmıştır. Çevrimiçi oyun bağımlılığının telefonda her gün oyun oynanması, günlük oyun oynama süresinin >2 saat olması, ergenlerin kendine ait cep telefonu veya bilgisayarının olması ile ilişkili olduğu gözlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Algılanan sosyal destek ölçeği
• algılanan stres düzeyi
• çevrimiçi oyun bağımlılığı
• ergen

Kaynakça

1. 1. World Health Organization (WHO). Promoting the health of young people in Custody. 2003; 7. Erişim tarihi: 15.10.2019. google scholar
2. 2. Siyez MD. Ergenlerde problem davranışlar: okul temelli önleme çalışmaları ile ilgili uygulama örnekleri. 5.Baskı. Ankara: Pegem Yayınları; 2016. google scholar
3. 3. Akcan Parlaz E, Tekgül N, Karademirci E, Öngel K. Ergenlik Dönemi: Fiziksel, Psikolojik ve Sosyal Gelişim Süreci. Turkish Family Physician 2013;3(4):10-15. google scholar
4. 4. Madran Demirtaş HA ve Çakılcı EF. The relationship between aggression and online video game addiction: A study on massively multiplayer online video game players. Anadolu Psikiyatri Dergisi 2014;15(2):99-107. google scholar
5. 5. Horzum MB. İlköğretim öğrencilerinin bilgisayar oyunu bağımlılık düzeylerinin çeşitli değişkenlere göre incelenmesi. Eğitim ve Bilim 2011;36(159):50-65. google scholar
6. 6. Doğan FÖ. Video Games and Children: Violence in Video Games. New/Yeni Symposium J 2006;44(4):161-4. google scholar
7. 7. Ko CH, Wang PW, Liu TL, Yen CF, Chen CS, Yen JY. Bidirectional associations between family factors and Internet addiction among adolescents in a prospective investigation. Psychiatry Clin Neurosci 2015;69(4):192-200. google scholar
8. 8. Bahar M. Kredi ve yurtlar kurumu yurtlarında barınan öğrencilerin stres kaynakları, madde kullanım düzeyleri ve psikolojik yardım arama davranışları. (Yüksek Lisans Tezi): Karadeniz Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Trabzon, 2010. google scholar

9. 9. Yıldırım E. Çevrimiçi oyun bağımlılığının algılanan sosyal destek ve temel psikolojik ihtiyaçlarla ilişkisi (Yüksek Lisans Tezi): Yıldız Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü İstanbul, 2019. google scholar
10. 10. Bilgin O, Taş İ. Effects of Perceived Social Support and Psychological Resilience on Social Media Addiction among University Students. Universal Journal of Educational Research 2018;6(4):751-8. google scholar
11. 11. Balıkçı R. Çocuklarda ve ergenlerde çevrimiçi oyun bağımlılığı ve agresif davranışlar arasındaki ilişkinin incelenmesi (Yüksek Lisans Tezi): Fatih Sultan Mehmet Vakıf Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü İstanbul, 2018. google scholar
12. 12. Kaya BA. Çevrimiçi oyun bağımlılığı ölçeğinin geliştirilmesi: Geçerlik ve güvenirlik çalışması (Yüksek Lisans Tezi): Gaziosmanpaşa Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü. İstanbul, 2013. google scholar
13. 13. Malecki CK, Demaray MK. Measuring perceived social support: Development of the child and adolescent social support scale. Psychology in the Schools 2002;39(1):3-18. google scholar
14. 14. Yardımcı F, Başbakkal Z. Çocuk-ergen Sosyal Destek Ölçeği’nin Türkiye’deki geçerlik ve güvenirlik çalışması. Atatürk Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi 2009;12(2):41-50. google scholar
15. 15. Cohen S, Kamarck T, Mermelstein R. A global measure of perceived stress. J Health and Soc Behav 1983;24(4):385-96. google scholar
16. 16. Eskin M, Ertekin K, Harlak H, Dereboy Ç. Lise öğrencisi ergenlerde depresyonun yaygınlığı ve ilişkili olduğu etmenler. Türk Psikiyatri Dergisi 2008;19(4):382-9. google scholar
17. 17. Irmak AY, Erdogan S. Ergen ve genç erişkinlerde dijital oyun bağımlılığı: güncel bir bakış. Türk Psikiyatri Dergisi 2016;27(2):128-37. google scholar
18. 18. Kuss DJ, Griffiths MD. Online gaming addiction in children and adolescents: A review of empirical research. J Behav Addict 2012;1(1):3-22. google scholar
19. 19. Lemos IL, Abreu CN, Sougey EB. Internet and video game addictions: a cognitive behavioral approach. Revista de Psiquiatria Clınica 2014;41(3):82-8. google scholar
20. 20. King DL, Haagsma MC, Delfabbro PH, Gradisar M, Griffiths MD. Toward a consensus definition of pathological video-gaming: A systematic review of psychometric assessment tools. Clinical Psychology Review 2013;33(3):331-42. google scholar
21. 21. Topçu H, Küçük S, Göktaş Y. Sınıf öğretmeni adaylarının ilköğretim matematik öğretiminde eğitsel bilgisayar oyunlarının kullanımına yönelik görüşleri. Turkish J Computer and Mathematics Education 2014;5(2):119-36. google scholar
22. 22. Veltri FN, Baumann A, Kransova H, Kalayamthanam N. Gender Differences in online gaming: A literatüre review. Twentieth Americas Conference on Information Systems, 2014; 1-11. google scholar
23. 23. Lopez-Fernandez O, Williams JA, Kuss JD. Measuring female gaming: Gamer profile, predictors, prevalence, and characteristics from psychological and gender perspectives. Frontiers in Psychology 2019;10(898):1-13. google scholar
24. 24. Griffiths, MD, Davies MNO, Chappell D. Breaking the Stereotype: The case of online gaming. Cyberpsychology Behav 2003;6(1):81-91. google scholar
25. 25. Onay PD, Tüfekçi A, Çağıltay K. Türkiye’deki öğrencilerin bilgisayar oyunu oynama alışkanlıkları ve oyun tercihleri: ODTU ve Gazi Üniversitesi öğrencileri arası karşılaştırmalı bir çalışma, Bilişim Teknolojileri Işığında Eğitim Konferansı, Ankara, 2005. google scholar
26. 26. Sağlık Bakanlığı. Dijital Oyun Bağımlılığı Çalıştayı: Sonuç Raporu. Ankara:Sağlık Bakanlığı Sağlığın Geliştirilmesi Genel Müdürlüğü. 2018. Erişim tarihi: 20.05.2020 google scholar
27. 27. Kneer J, Rieger D, IvoryJD, Ferguson C, Kneer J, Rieger D, Ivory JD, et al. Awareness of Risk Factors for Digital Game Addiction: Interviewing Players and Counselors. Int J Ment Health Addiction 2014;12:585-99. google scholar
28. 28. Öncel M, Tekin A. Ortaokul öğrencilerinin bilgisayar oyun bağımlılığı ve yalnızlık durumlarının incelenmesi. J Educational Science Institute 2015;2(4):7-17. google scholar
29. 29. Şahin C, Tuğrul VM. İlköğretim öğrencilerinin bilgisayar oyunu bağımlılık düzeylerinin incelenmesi. J world of Turks 2012;4(3):115-30. google scholar
30. 30. Hortaçsu N. Çocuklukta İlişkiler Ana Baba, Kardeş ve Arkadaşlar. 2.Baskı. Ankara: İmge Yayınevi; 2003. google scholar
31. 31. Atalay R. Lise öğrencilerinin sosyal medyaya ilişkin tutumları ile algıladıkları sosyal destek düzeyleri arasındaki ilişki (Bahçelievler ilçesi örneği). Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Marmara Üniversitesi, Eğitim Bilimler Enstitüsü, İstanbul, 2014. google scholar
32. 32. Steinkuehler C, Williams D. Where Everybody Knows Your (Screen) Name: Online Games as “Third Places”. J Computer-Mediated Communication 2006;11(2):885-909. google scholar
33. 33. Trepte S, Reinecke L, Juechems K. The Social Side of Gaming: How Playing Online Computer Games Creates Online and Offline Social Support. Computers in Human Behavior 2012;28(3):832-9. google scholar
34. 34. İnal Y, Çağıltay K. İlköğretim Öğrencilerinin Bilgisayar Oyunu Oynama Alışkanlıkları ve Oyun Tercihlerini Etkileyen Faktörler. Eğitimde Yeni Yönelimler II Eğitimde Oyun Sempozyumu, Ankara. 2005; 71-74. google scholar
35. 35. Turner NE, Paglia-Boak A, Ballon B, Cheung JTW, Adlaf EM, Henderson J, et al. Prevalence of Problematic Video Gaming among Ontario Adolescents. International J Mental Health and Addiction 2012;10(6):877-89. google scholar
36. 36. Yanguo F, Xiying J, Xinsheng G. Behavior Problem and Family Environment of Children with Video Games Dependence. Chinese Mental Health J 2003;6(2):125-32. google scholar
37. 37. Gökçearslan Ş, Durakoğlu A. Ortaokul Öğrencilerinin Bilgisayar Oyunu Bağımlılık Düzeylerinin Çeşitli Değişkenlere Göre İncelenmesi. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi 2014;23:419-35. google scholar
38. 38. Yılmaz A, Aydın M, Bahadır KT, Soyer F. A Study of Participation Motives in Sports, Loneliness and Depression Levels of Children With Specific Learning Disabilities in Terms of Some Variables. International J Human Sciences 2019;16(4):978-87. google scholar