Evaluation of Demographic, Clinical and Laboratory Parameters and Long-Term Renal Effects in Infants with Hypernatremic Dehydration

Öz

Aim: Neonatal hypernatremic dehydration is a potentially life-threatening condition in infants, primarily caused by inadequate breast milk intake. This study aimed to evaluate the demographic characteristics, clinical and laboratory findings, and risk factors in term neonates diagnosed with neonatal hypernatremic dehydration, as well as to assess its long-term impact on renal function. Methods: This retrospective study included 36 term neonates diagnosed with Neonatal hypernatremic dehydration and followed in our clinic between January 2014 and December 2019. Data on demographics, clinical presentation, dehydration severity, laboratory values at admission, and serum creatinine and urea levels at follow-up (1–5 years later) were recorded. Dehydration was classified based on percentage of weight loss. Statistical analyses included Spearman correlation and ROC analysis to evaluate the relationship between hypernatremia and renal function. Results: Of the 36 patients, 52.7% were male and 72.2% were delivered vaginally. Feeding difficulties (58%) and jaundice were the most common presenting complaints. Sixteen infants had >10% weight loss and were classified as moderately or severely dehydrated. Serum creatinine levels at admission were ≥0.6 mg/dL in 83% and ≥1.0 mg/dL in 28% of cases, suggesting significant renal involvement. At follow-up, creatinine levels normalized in all patients. The lack of urine output data was a limitation. Conclusion: Neonatal hypernatremic dehydration is a serious but preventable condition. Risk is higher in infants born to primiparous mothers or by cesarean section. Early breastfeeding support, maternal education, and post-discharge follow-up are critical for prevention and early detection of potential renal complications.

Anahtar Kelimeler

• neonatal hypernatremia
• dehydration
• breastfeeding difficulties
• kidney injury

Hipernatremik Dehidratasyon Tanılı Bebeklerde Demografik, Klinik ve Laboratuvar Parametrelerinin Değerlendirilmesi ve Uzun Dönem Renal Etkiler

Öz

Amaç: Yenidoğan hipernatremik dehidratasyonu, genellikle yetersiz anne sütü alımına bağlı olarak ortaya çıkan ve bebeklerde yaşamı tehdit edebilen bir klinik tablodur. Bu çalışmanın amacı, yenidoğan hipernatremik dehidratasyonu tanısı alan term yenidoğanların demografik özelliklerini, klinik ve laboratuvar bulgularını ve risk faktörlerini değerlendirmek ve hastalığın böbrek fonksiyonları üzerindeki uzun dönem etkilerini incelemektir. Materyal-Metod: Bu retrospektif çalışmada, Ocak 2014 ile Aralık 2019 tarihleri arasında kliniğimizde hipernatremik dehidratasyon tanısı almış 36 term hasta değerlendirildi. Hastaların demografik verileri, klinik başvuru bulguları, dehidratasyon şiddeti, başvuru anındaki laboratuar değerleri ile 1–5 yaşlarında yapılan takiplerde ölçülen serum kreatinin ve üre düzeyleri kaydedildi. Dehidratasyon, kilo kaybı yüzdesine göre sınıflandırıldı. Hipernatreminin böbrek fonksiyonlarıyla ilişkisini değerlendirmek için Spearman korelasyon ve ROC analizleri kullanıldı. Bulgular: Hastaların %52,7’si erkekdi. 26 hasta (%72,2) vajinal yolla doğmuştu. En sık başvuru şikâyetleri beslenme güçlüğü (%58) ve sarılık olarak belirlendi. On altı bebekte %10’dan fazla kilo kaybı tespit edildi ve bu bebekler orta/ağır dehidrate olarak sınıflandırıldı. Başvuru anında serum kreatinin düzeyleri 30 hastada (%83) ≥0.6 mg/dL ve 10 hastada (%28) ≥1.0 mg/dL olup anlamlı böbrek tutulumu düşündürdü. Takiplerde tüm hastalarda kreatinin düzeyleri yaşa uygun normal aralıklara döndü. İdrar çıkışı verilerinin eksikliği çalışmanın bir sınırlılığıdır. Sonuç: Yenidoğan hipernatremik dehidratasyonu ciddi bir durumdur. Risk, özellikle primipar, sezeryan ile doğum yapan annelerin çocuklarında daha yüksektir. Erken emzirme desteği, annelere yönelik eğitim ve taburculuk sonrası yakın takip, hem bu tablonun önlenmesi hem de olası böbrek komplikasyonlarının erken tanısı ve uygun müdahale yapılması açısından kritik öneme sahiptir.

Anahtar Kelimeler

• Hipernatremik Dehidratasyon
• emzirme güçlükleri
• renal hasar

Kaynakça

1. 1- Kul M, Gürsel O, Kesik V, Duranoğlu L, Sarıcı SÜ, Alpay F. Hipernatremik Dehidratasyon Tanısı İle Takip Edilen Yenidoğan Olgularımızın Değerlendirilmesi. Gülhane Tıp Dergisi. 2006;48:162-165.
2. 2- Çakır EP, Aliefendioğlu D, Tufan E, Altuğ Ü, Kırlı E. Hipernatremik Dehidratasyon: Yenidoğanlarda Nadir Olmayan Bir Sorun. Türkiye Çocuk Hast. Derg. 2010;4:89-93.
3. 3- Tayman C, Tonbul A, Aydemir S, Köşüş A, Tatlı MM. Anne Sütüne Bağlı Hipernatremik Dehidratasyonun Klinik Bulguları ve Tedavi Önerileri. Dicle Tıp Dergisi. 2010;37:254-262.
4. 4- Güzoğlu N, Kızılelma A, Sarı FN, Uraş N, Dilmen U. Hipernatremik Dehidratasyon Tanılı Yenidoğan Olgularımızın Değerlendirilmesi. Türkiye Çocuk Hast Derg/Turkish J Pediatr Dis. 2013;3:124-127.
5. 5- Akgün A, Katar S, Taşkesen M, Özbek MN. Yenidoğan Döneminde Önemli Bir Sorun: Hipernatremik Dehidratasyon. Göztepe Tıp Dergisi 2010;25:126-131.
6. 6- Ergin H, Şahin Ö, Özmert MD, Özdemir MA, Küçüktaşçı K, Hatipoğlu C. Anne Sütüyle Beslenen Yenidoğanlarda Hipernatremik Dehidratasyon. Güncel Pediatri 2013;11:51-56.
7. 7- Yılmaz E, Öcal FD, Yılmaz ZV, Ceyhan M, Kara OF, Küçüközkan T. Early Initiation and Exclusive Breastfeeding: Factors Influencing the Attitudes of Mothers Who Gave Birth in a Baby-friendly Hospital. Turk J Obstet Gynecol 2017;14:1-9.
8. 8- Del Castillo-Hegyi C, Achilles J, Segrave-Daly BJ, Hafken L. Fatal Hypernatremic Dehydration in a Term Exclusively Breastfed Newborn. Children(Basel). 2022;9:1379.

9. 9- Kehinde J, O'Donnell C, Grealish A. The Effectiveness of Prenatal Breastfeeding Education on Breastfeeding Uptake Postpartum: A Systematic Review. Midwifery. 2023;118:103579.
10. 10- Manganaro R, Mamì C, Marrone T, Marseglia L, Gemelli M. Incidence of Dehydration and Hypernatremia in Exclusively Breast-fed Infants. J Pediatr. 2001;139:673-675.
11. 11- Akdeniz O, Çelik M, Samancı S. Evaluation of Term Newborn Patients with Hypernatremic Dehydration. Turk Arch Pediatr 2021;56:1-6.
12. 12- Durrani NUR, Imam AA, Soni N. Hypernatremia in Newborns: A Practical Approach to Management. Biomed Hub. 2022;7:55-69.
13. 13- Nada A, Bonachea EM, Askenazi DJ. Acute kidney injury in the fetus and neonate. Semin Fetal Neonatal Med. 2017;22:90-97.
14. 14- Goyal A, Daneshpajouhnejad P, Hashmi MF, et al. Acute Kidney Injury. [Updated 2023 Nov 25]. In: StatPearls [Internet]. Treasure Island (FL): StatPearls Publishing; 2025 Jan-. Available from: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK441896/
15. 15- Perazzo S, Revenis M, Massaro A, Short BL, Ray PE. A New Approach to Recognize Neonatal Impaired Kidney Function. Kidney Int Rep. 2020;5:2301-2312.
16. 16- Coleman C, Tambay Perez A, Selewski DT, Steflik HJ. Neonatal Acute Kidney Injury. Front Pediatr. 2022;10:842544.
17. 17- Koh ES, Chung S. Recent Update on Acute Kidney Injury-to-Chronic Kidney Disease Transition. Yonsei Med J. 2024;65:247-256.
18. 18- Chang-Panesso M, Humphreys BD. Cellular plasticity in kidney injury and repair. Nat Rev Nephrol. 2017;13:39-46.
19. 19- Sulemanji M, Vakili K. Neonatal renal physiology. Semin Pediatr Surg. 2013;22:195-198.