Retrospective Analysis of Pediatric Head Trauma Patients

Öz

Aim: The purpose of this study was to increase the amount of epidemiological data regarding pediatric head traumas and emphasize the necessity of developing trauma prevention strategies. Materials and Methods: The data of a total of 135 patients aged 0-18 referred to the Neurosurgery Clinic of Muş State Hospital between November 2022 and November 2024 were included retrospectively analyzed. Results: Eighty one (60.0%) of the patients were male, and 54 (40.0%) were female. Falling from height (38.5%) was the most frequently encountered cause of trauma. According to their initial Glasgow Coma Scale (GCS) scores, 90.4% of the patients had mild (GCS 13-15), 3.7% had moderate (GCS 9-12), and 5.9% had severe (GCS 3-8) head traumas. Visits took place in the summer months at a rate of 43.7% and outside the working hours at a rate of 57.8%. There were 6 patients who required surgical intervention, and these patients had compression fractures and intracranial hematomas. Conclusion: It should be kept in mind that pediatric head traumas are caused by preventable factors, and a significant proportion of these traumas can be prevented through appropriate precautions. The results of this study emphasize the need to increase the amount of epidemiological data related to pediatric head traumas and develop prevention strategies.

Anahtar Kelimeler

• Pediatric trauma
• Head trauma
• Epidemiology

Pediatrik Kafa Travmalı Hastaların Retrospektif Analizi

Öz

Amaç: Bu çalışmanın amacı, pediatrik kafa travmalarına ilişkin epidemiyolojik veri miktarını artırmak ve travma önleme stratejileri geliştirilmesinin gerekliliğini vurgulamaktır. Gereç ve Yöntem: Kasım 2022 ile Kasım 2024 arasında Muş Devlet Hastanesi Beyin Cerrahisi Kliniği'ne sevk edilen 0-18 yaş arası toplam 135 hastanın verileri retrospektif olarak incelendi. Bulgular: Hastaların 81'i (%60,0) erkek, 54'ü (%40,0) kadındı. Yüksekten düşme (%38,5), en sık karşılaşılan travma nedeniydi. Başvuru anındaki Glasgow Koma Skalası (GKS) değerlerine göre hastaların %90,4'ü hafif (GKS 13-15), %3,7'si orta (GKS 9-12), %5,9'u ise ağır (GKS 3-8) kafa travmasına sahipti. Başvuruların %43,7'si yaz aylarında, %57,8'i ise mesai saatleri dışında gerçekleşmişti. Cerrahî müdahale gerektiren 6 hasta vardı ve bu hastalarda kompresyon kırıkları ile intrakraniyal hematomlar mevcuttu. Sonuç: Pediatrik kafa travmalarının önlenebilir faktörlerden kaynaklandığı ve bu travmaların önemli bir kısmının uygun önlemlerle engellenebileceği unutulmamalıdır. Bu çalışmanın sonuçları, pediatrik kafa travmalarına ilişkin epidemiyolojik verilerin artırılması ve önleme stratejileri geliştirilmesi gerekliliğini vurgulamaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Pediyatrik travma
• kafa travması
• epidemiyoloji

Kaynakça

1. 1. Bowman SM, Bird TM, Aitken ME, Tilford JM. Trends in hospitalizations associated with pediatric traumatic brain injuries. Pediatrics. 2008;122(5):988-93.
2. 2. Jagannathan J, Okonkwo DO, Yeoh HK, Dumont AS, Saulle D, Haizlip J, et al. Long-term outcomes and prognostic factors in pediatric patients with severe traumatic brain injury and elevated intracranial pressure. Journal of Neurosurgery: Pediatrics. 2008;2(4):240-9.
3. 3. Şimşek O, Hiçdönmez T, Hamamcıoğlu MK, Kılınçer C, Parsak T, Tiryaki M, et al. Çocukluk çağı kafa travmaları: 280 olgunun retrospektif değerlendirmesi. Ulus Travma Derg. 2005;11(4):310-7.
4. 4. Şahin S, Doğan Ş, Aksoy K. Çocukluk çağı kafa travmaları. Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi. 2002;28(2):45-51.
5. 5. Gürses D, Sarıoğlu Büke A, Başkan M, Herek Ö, Kılıç İ. TRAVMA NEDENİYLE ÇOCUK ACİL SERVİSE BAŞVURAN HASTALARIN EPİDEMİYOLOJİK DEĞERLENDİRMESİ. 2002.
6. 6. Sack D. Increased productivity of a digital imaging system: one hospital's experience. Radiology Management. 2001;23(6):14-8.
7. 7. Atmış A, Tolunay O, Çelik T, Gezercan Y, Dönmezer Ç, Reşitoğlu S, et al. Çocukluk Dönemi Kafa Travmalarında İkilem: Hafif Kafa Travmalı Hastalarda Bilgisayarlı Beyin Tomografisi Gerekli mi, Değil mi? 2016.
8. 8. Teasdale G, Jennett B. Assessment of coma and impaired consciousness: a practical scale. The lancet. 1974;304(7872):81-4.

9. 9. Su F, Raghupathi R, Huh J. Neurointensive care for traumatic brain injury in children. eMedicine J. 2004;5:1-9.
10. 10. Tabish A, Lone N, Afzal WM, Salam A. The incidence and severity of injury in children hospitalised for traumatic brain injury in Kashmir. Injury. 2006;37(5):410-5.
11. 11. Schneier AJ, Shields BJ, Hostetler SG, Xiang H, Smith GA. Incidence of pediatric traumatic brain injury and associated hospital resource utilization in the United States. Pediatrics. 2006;118(2):483-92.
12. 12. Ökten Aİ, Yalman M, Kaplanoğlu E, Gül B, Gezici AR, Sertel İ, et al. Pediatrik kafa travmalari. 1996.
13. 13. Melo JRT, Di Rocco F, Lemos-Júnior LP, Roujeau T, Thélot B, Sainte-Rose C, et al. Defenestration in children younger than 6 years old: mortality predictors in severe head trauma. Child's nervous system. 2009;25:1077-83.
14. 14. Durkin MS, Laraque D, Lubman I, Barlow B. Epidemiology and prevention of traffic injuries to urban children and adolescents. Pediatrics. 1999;103(6):e74-e.
15. 15. Diamond IR, Parkin PC, Wales PW, Bohn D, Kreller MA, Dykes EH, et al. Preventable pediatric trauma deaths in Ontario: a comparative population-based study. Journal of Trauma and Acute Care Surgery. 2009;66(4):1189-95.
16. 16. CEYLAN S, AÇIKEL CH, DÜNDARÖZ R, YAŞAR M, GÜLEÇ M, ÖZIŞIK T. Bir eğitim hastanesi acil servisinetravma nedeniyle başvuran hastaların sıklığının ve travma özelliklerinin saptanması. Turkiye Klinikleri Journal of Medical Sciences. 2002;22(2):156-61.
17. 17. Sieben R, Leavitt J, French J. Falls as childhood accidents: an increasing urban risk. Pediatrics. 1971;47(5):886-92.
18. 18. Wang MY, Kim KA, Griffith PM, Summers S, McComb JG, Levy ML, et al. Injuries from falls in the pediatric population: an analysis of 729 cases. Journal of pediatric surgery. 2001;36(10):1528-34.
19. 19. Van Gerven R, Delooz H, Sermeus W. Systematic triage in the emergency department using the Australian National Triage Scale: a pilot project. European journal of emergency medicine. 2001;8(1):3-7.
20. 20. Atabaki SM. Pediatric head injury. Pediatrics in Review. 2007;28(6):215-24.
21. 21. Suresh H, Praharaj S, Devi BI, Shukla D, Kolluri VS. Prognosis in children with head injury: An analysis of 340 patients. Neurology India. 2003;51(1):16-8.
22. 22. Kraus G. Traumatic Brain Injury: A Neurosurgeon's Perspective: CRC Press; 2023.
23. 23. Shane SA, Fuchs SM. Skull fractures in infants and predictors of associated intracranial injury. Pediatric emergency care. 1997;13(3):198-203.
24. 24. Ersahin Y, Mutluer S, Mirzai H, Palali I. Pediatric depressed skull fractures: analysis of 530 cases. Child's nervous system. 1996;12:323-31.
25. 25. Aydın T, Aydın ŞA, Köksal Ö, Özdemir F, Kulaç S, Bulut M. Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi hastanesi acil servisine başvuran hastaların özelliklerinin ve acil servis çalışmalarının değerlendirilmesi. Akademik Acil Tıp Dergisi. 2010;9(4):163-8.
26. 26. Sucu G, Cebeci F, Karazeybek E. Acil servisteki kritik hasta yakınlarının gereksinimleri ve karşılanma durumu. 2009.
27. 27. Işık HS, Gökyar A, Yıldız Ö, Bostancı U, Özdemir C. Pediatric head injuries, retrospective analysis of 851 patients: an epidemiological study. Turkish Journal of Trauma and Emergency Surgery. 2011;17(2):166-72.
28. 28. Arpa A, Ozturk PA. Cerebrospinal Fluid Prognostic Index in Ventriculoperitoneal Shunt Infection. World Neurosurgery. 2025;194:123505.