Evaluation of Teachers’ Knowledge in Tokat Province Before, Immediately After and 6 Months After Basic Life Support Training

Öz

Aim: In our study, it was aimed to determine the knowledge levels of teachers about BLS and the factors affecting them, along with detecting the short and long term effects of education with the evaluations made after the training. Material and Method: This descriptive study’s sample consisted of 134 teachers working in Tokat province. Teachers were educated on BLS using CPR manikins. A total of 3 measurements were made; before, immediately after and 6 months after the training. Results: It was determined that the teachers had considerable deficiencies in their level of BLS knowledge before the training and a statistically significant increase was observed in their level of BLS knowledge after the training compared to before the education. At the 6th month after the training, the level of BLS knowledge was found to be significantly higher than the pre-training scores . Conclusion: There is a need for the training of BLS, which will be given to teachers and other saviors among the people, with the intention of raising awareness about BLS and informing society. In order to keep the information up to date, it is necessary to provide BLS training at certain intervals.

Anahtar Kelimeler

• : Basic Life Support
• Teacher
• Education

Tokat İl Merkezinde Görev Yapan Öğretmenlerin Temel Yaşam Desteği Eğitimi Öncesi, Sonrası ve 6 Ay Sonrası Bilgi Düzeyleri

Öz

Amaç: Çalışmamızda öğretmenlerin TYD konusunda bilgi düzeylerini ve bunu etkileyen faktörleri saptamak, eğitim sonrası yapılan değerlendirmeler ile de eğitimin kısa ve uzun dönemdeki etkilerini öğrenmek amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Tanımlayıcı tipte olan çalışmanın örneklemini Tokat il merkezinde görev yapan 134 öğretmen oluşturdu. Öğretmenlere uygulama mankenleri kullanılarak TYD eğitimi verildi. Eğitim öncesinde, eğitimden hemen sonra ve eğitimden 6 ay sonra olmak üzere toplam 3 ölçüm yapıldı. Bulgular: Öğretmenlerin eğitim öncesinde TYD bilgi düzeylerinde önemli eksikliklerin olduğu, verilen eğitim sonrasında TYD bilgi düzeylerinde eğitim öncesine göre istatistiksel olarak anlamlı artışın olduğu tespit edildi. Eğitim sonrası 6. ayda ise TYD bilgi düzeylerinde, eğitim sonrası puanlara göre anlamlı azalma olmasına rağmen, eğitim öncesi puanlara göre anlamlı derecede yüksek olduğu tespit edildi. Sonuç: TYD konusunda farkındalık yaratmak ve toplumun bilinçlendirilmesi adına öğretmenlere ve diğer halktan kurtarıcı kişilere verilecek TYD eğitimine ihtiyaç vardır. Bilgilerin güncel tutulabilmesi için belirli aralıklarla TYD eğitiminin verilmesi gerekmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Temel Yaşam Desteği
• Öğretmen
• Eğitim

Kaynakça

1. Yılmaz Güven D, Karabulut N. Kardiyopulmoner Resusitasyon Eğitiminin Hemşirelerin Bilgi Düzeyine Etkisi. Sağlık Bilimleri ve Meslekleri Derg 2018;5(2):161-8.
2. Balcı B, Keskin Ö, Karabağ Y. Kardiyopulmoner resusitasyon. Kafkas Tıp Bilimleri Derg 2011;1(1):41-6.
3. Hollenberg J, Bång A, Lindqvist J, et al. Difference in survivalafterout‐of‐hospital cardiac arrest between the two largest cities in Sweden:a matter of time?. J Intern Med 2005;257(3):247-54.
4. Vilke GM, Chan TC, Dunford JV, et al. The three-phase model of cardiac arrest as applied to ventricular fibrillation in a large, urban emergency medical services system. Resuscitation 2005;64(3);341-6.
5. Dinçer Ç, Atakurt Y, Şimşek I. “A study on thelevel of thefirst aid knowledge of educators working in preschools”. J Ankara University Faculty of Medicine 2000;53(1):31-8.
6. Türkan H, Serinken M, Sener S, Çınar O, Tansel A, Eroğlu M. Çeşitli meslek gruplarının erişkin temel yaşam desteği bilgi ve beceri düzeylerinin değerlendirilmesi. Türkiye Acil Tıp Derg 2005;5:128-32.
7. Altıntop L, Dündar C, Güven H, Doğanay Z, Topbaş M. Samsun il merkezinde görev yapan trafik polislerinin ilk yardım eğitimi öncesi ve sonrası bilgi düzeyleri. Ulusal Travma Derg 2000;6:53-6.
8. Bilir Ö, Acemoğlu H, Aslan S, Çakır Z, Kandiş H, Türkyılmaz ES. Tıp Doktorlarının Temel Yaşam Desteği Konusundaki Bilgi Düzeyleri ve Etkileyen Faktörler. Turk J Emerg Med 2007;7:18-24.

9. Özata N. 7-11 yas arası okul çocuklarına ‘temel yasam desteği programının’ uygulanması (tez). İstanbul:İstanbul Üniversitesi 2011.
10. Başol N, Çelenk Y, Karaman S, Şahin F, Savaş AY. Tokat İli Üniversite Hastanesi Acil Servisinde Kardiyopulmoner Resüsitasyon Uygulanan Hastaların Geriye Dönük Olarak Değerlendirilmesi:İki Yıllık Analiz. Gaziosmanpaşa Üniversitesi Tıp Fakültesi Derg 2014;2:91-100.
11. Özdilek R. Tekrarlanan eğitimin temel yaşam desteği becerilerinin kalıcılığına etkisi (tez). İstanbul:Marmara Üniversitesi 2010.
12. Soysal S, Karcıoğlu Ö, Korkmaz T, Topaçoğlu H. Temel yasam desteği eğitimi:İdeal ne kadar uzakta. J Acad Emerg Med 2005;3:40-6.
13. Baskett JFP, Steen AP, Bossaert L. European Resuscitation Council Guidelines for Resuscitation 2005:Section 8. The ethics of resuscitation and end-of-life decisions. Resuscitation 2005;67 (S1):171-80.
14. Kronick SL, Kurz MC, Lin S, et al. System of care and continuous quality improvement:2015 American Heart Association Guidelines update for cardiopulmonary resuscitation and emergency cardiovascular care. Circulation 2015;132(suppl 2):397-413.
15. Özbilgin Ş, Akan M, Hancı V, Aygün C, Kuvaki B. Toplumun Kardiyopulmoner Resüsitasyon Konusunda Farkındalık, Bilgi Düzeyleri ve Tutumlarının Değerlendirilmesi;İzmir Raporu. Turk J Anesthesia Reanimation 2015;43:6.
16. Karahan A, Cerit B, Ak B, Çıtak N, Şahin S, Ayhan F. Hemşirelik öğrencilerinin temel yaşam desteği eğitiminden hemen ve üç ay sonra bilgi ve beceri düzeylerinin değerlendirilmesi. Türkiye Acil Tıp Derg 2005;5(1):22-7.
17. Sönmez Y, Uskun E, Pehlivan A. Okul öncesi öğretmenlerinin temel ilk yardım uygulamalarına ilişkin bilgi düzeyleri, Isparta örneği. Türk Pediatri Arşivi 2014;49:238-46.
18. Coşkun G. Gazi üniversitesi tıp fakültesi araştırma görevlilerinin temel yaşam desteği ve ileri kardiyak yaşam desteği konularında bilgi düzeylerinin değerlendirilmesi(tez). Ankara: Gazi Üniversitesi 2014.
19. Kara F, Yurdakul A, Erdoğan B, Polat E. Bir devlet hastanesinde görev yapan hemşirelerin güncel temel yaşam desteği bilgilerinin değerlendirilmesi. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Derg 2015;3(1):17-26.
20. Özyürek P, Bayram F, Beştepe G, et al. Lise Öğretmenlerine Verilen Temel İlkyardım Eğitiminin Etkililiğinin Değerlendirilmesi. Sosyal Bilimler Derg 2013;15(1).
21. Bildik F, Kılıçaslan İ, Doğru C, Keleş A, Demircan, A. The need for first aid awareness among candidate teachers. Turk J Emerg Med 2011;11(4):166-70.
22. Bukıran A. Hemşirelere Verilen Bir Günlük Kardiyopulmoner Resüsitasyon Eğitiminin Uzun Dönem Etkilerinin Değerlendirilmesi (tez). Denizli: Pamukkale Üniversitesi 2009.
23. Nyman J, Sihvonen M. Cardiopulmonary resuscitation skills in nurses and nursing students. Resuscitation 2000;47:179–84.
24. Özkan Hİ. Denizli il merkezinde görev yapan polislerin ilk yardım eğitimi öncesi ve sonrası bilgi düzeylerinin değerlendirilmesi (tez). Denizli:Pamukkale Üniversitesi 2011.
25. Uşaklı H, Cengiz N. Uşak İl Merkezinde Görevli Sınıf Öğretmenlerinin İlkyardım Bilgi Seviyelerinin Araştırılması. Sosyal Bilimler Derg 2001;3(2).