Artvin Ekonomisinin Yeşil Dönüşüm Kapasitesine Sürdürülebilir Kalkınma Perspektifinden Bir Bakış

Öz

Amaç: Bu çalışmanın amacı, doğal sermayeye dayalı üretim yapısı, sınırlı sanayi yoğunluğu ve tarihsel olarak şekillenmiş mekâna gömülü ekonomik ilişkileriyle özgün bir bölgesel yapı sergileyen Artvin ekonomisini sürdürülebilir kalkınma perspektifinden analiz etmektir. Bu doğrultuda çalışma, Artvin ekonomisinin yeşil dönüşüm açısından sonradan inşa edilecek bir müdahale alanı mı yoksa mevcut üretim yapısının niteliği üzerinden değerlendirilebilecek özgün bir potansiyel mi sunduğunu ortaya koymayı hedeflemektedir. Böylelikle, ilin sektörel üretim yapısı, doğal kaynak kullanımı, üretim ölçeği ve katma değer ilişkileri çerçevesinde değerlendirilerek yeşil dönüşüm kapasitesi tartışmaya açılmaktadır. Yöntem: Çalışmada Artvin ekonomisi sektörler arası bir çerçevede ele alınmış olup, tarım, ormancılık, sanayi, enerji, ticaret ve hizmetler sektörlerine ilişkin güncel istatistikler tarihsel iktisadi yapı ile birlikte değerlendirilmiştir. Analizde doğal kaynak kullanımı, üretim ölçeği ve katma değer ilişkileri üzerinden bölgesel kalkınmanın olanakları ve sınırlarının bir çözümlemesi sunulmaktadır. Bulgular: Nitekim, Artvin’de ekonomik faaliyetlerin ağırlıklı olarak doğal kaynak temelli, düşük katma değerli ve sınırlı istihdam yaratma kapasitesine sahip alanlarda yoğunlaştığı görülmektedir. Buna karşılık ağır sanayi üretim biçimlerinin yapısal olarak dışarıda kalması, il genelinde çevresel baskının görece sınırlı seyretmesine katkı sağlamaktadır. Sonuç ve Katkılar: Çalışma, Artvin ekonomisinin yeşil dönüşüm açısından sonradan inşa edilecek bir müdahale alanı olmaktan ziyade, mevcut üretim yapısının niteliği üzerinden değerlendirilebilecek özgün bir potansiyel taşıdığını ortaya koymaktadır. Bu yönüyle Artvin, sürdürülebilir kalkınma ve yeşil dönüşüm tartışmalarına bölgesel özgüllük temelinde somut bir örnek niteliği taşımaktadır. Sınırlılıklar: Artvin ilinin mevcut üretim yapısı ve erişilebilen sektörel istatistikler ile sınırldır. Ek olarak, Artvin ekonomisini doğrudan ve bütüncül biçimde ele alan akademik literatürün oldukça sınırlı olması, bulguların literatür içi karşılaştırma imkânlarını kısıtlayan önemli bir metodolojik sınırlılık oluşturmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Artvin ekonomisi
• Bölgesel kalkınma
• sürdürülebilir kalkınma
• yeşil dönüşüm

An Assessment of the Green Transition Capacity of Artvin’s Economy from a Sustainable Development Perspective

Öz

Purpose: The purpose of this study is to analyze the economy of Artvin characterized by a natural capital based production structure, limited industrial intensity, and historically shaped, place embedded economic relations from a sustainable development perspective. In this context, the study aims to examine whether the Artvin economy constitutes a policy domain requiring ex post intervention in terms of green transition, or whether it embodies a distinctive potential that can be assessed through the qualitative characteristics of its existing production structure. Accordingly, the province’s green transition capacity is discussed by evaluating its sectoral production structure with reference to natural resource use, production scale, and value added relations. Methodology: In this study, the economy of Artvin is examined within a cross sectoral framework, and up to date statistical data on agriculture, forestry, industry, energy, trade, and services are analyzed in conjunction with the historical economic structure. The analysis provides an assessment of the opportunities and constraints of regional development with reference to natural resource use, production scale, and value added relations. Findings: The findings indicate that economic activities in Artvin are predominantly concentrated in natural resource based sectors characterized by low value added and limited employment generation capacity. Conversely, the structural absence of heavy industrial production patterns contributes to a relatively low level of environmental pressure across the province. Implications: The study demonstrates that, rather than constituting a domain for ex post policy intervention in the context of green transition, the economy of Artvin embodies a distinctive potential that can be assessed through the qualitative characteristics of its existing production structure. In this respect, Artvin represents a concrete regional case that contributes to the debates on sustainable development and green transition by foregrounding regional specificity. Limitations: The study is constrained by the existing production structure of Artvin and the availability of sectoral statistical data. Moreover, the relative scarcity of academic literature that directly and comprehensively addresses the economy of Artvin constitutes a significant methodological limitation, as it restricts the scope for systematic comparison of the findings within the existing body of literature.

Anahtar Kelimeler

• Artvin's economy
• Regional development
• sustainable development
• green transition

Kaynakça

1. Aceleanu, M. I., Serban, A. C., ve Burghelea, C. (2015). “Greening” the youth employment a chance for sustainable development. Sustainability, 7(3), 2623-2643.
2. Aldieri, L., ve Vinci, C. P. (2018). Green economy ve sustainable development: The economic impact of innovation on employment. Sustainability, 10(10), 3541.
3. Atalay, A. (2020). 7 Mart 1921 Yılının Evveli ile Sonrasında Artvin'deki Siyasi ve Sosyal Durum. Karadeniz Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, 6(10), 311-329.
4. Barbier, E. B., ve Burgess, J. C. (2017). Natural resource economics, planetary boundaries and strong sustainability. Sustainability, 9(10), 1-12.
5. Bian, Z., Liu, J., Zhang, Y., Peng, B., ve Jiao, J. (2024). A green path towards sustainable development: The impact of carbon emissions trading system on urban green transformation development. Journal of Cleaner Production, 442, 140943.
6. EU Commission (2010). Europe 2020 - A european Strategy for Smart, Sustainable and Inclusive Growth.
7. Fitzpatrick, J. J. (2020). Target ecological limits and not economic growth. World, 1(2), 135-148.
8. Gao, X. ve Zheng, H., (2017). Environmental concerns, environmental policy and green investment. Int. J. Environ. Res. Public Health, 14(12), 1570.

9. Habibi, F. ve Zabardast, M.A. (2020). Digitalization, education and economic growth: a comparative analysis of Middle East and OECD countries. Technol. Soc., 63, 101370.
10. Jänicke, M. (2012). “Green growth”: From a growing eco-industry to economic sustainability. Energy policy, 48, 13-21.
11. Kendir Gök, Y. (2024). “Ah Nataşa!”. R. İnal (Ed.), Dağlardan Denize: Artvin (ss. 123-132). İstanbul: İletişim.
12. Kothari, A., Demaria, F. ve Acosta, A. (2014). Buen Vivir, degrowth and ecological Swaraj: Alternatives to sustainable development and the green economy. Development, 57(3), 362-375.
13. Musah, M., Owusu-Akomeah, M., Kumah, E.A., Mensah, I.A., Nyeadi, J.D., Murshed, M. ve Alfred, M. (2022). Green investments, financial development, and environmental quality in Ghana: evidence from the novel dynamic ARDL simulations approach. Environ. Sci. Pollut. Res. 1–30.
14. OECD (2011). Towards Green Growth. OECD, Paris.
15. Shibata, S. (2021). Digitalization or flexibilization? The changing role of technology in the political economy of Japan. Rev. Int. Polit. Econ. 1–45.
16. Sun, Y., Li, H., Zhang, K. ve Kamran, H.W. (2021). Dynamic and casual association between green investment, clean energy and environmental sustainability using advance quantile ARDL framework. Economic Research- Ekonomska Istraživanja, 1–20
17. Surat, H. (2016). Artvin ilinin eko turizm potansiyelinin değerlendirilmesi. Karadeniz Araştırmaları, 52, 139-158.
18. Tarkan, M. T. (1973). Orta ve Aşağı Çoruh Havzası - Beşeri ve İktisadi Coğrafya Bakımından Bir Bölge Araştırması. Ankara: Sevinç Matbaası.
19. Tırnakçı, A. (2017). Kırsal Peyzaj Kimliğinin Sürdürülebilirliği Ve Yavaş Şehir (Cittaslow) Hareketi: Artvin-Şavşat Örneği. Paradoks Ekonomi Sosyoloji ve Politika Dergisi, 13 (Özel Sayı), 33-46.
20. TÜİK (2025). Bölgesel İstatistikler. Erişim tarihi: 13.10.2025, , https://biruni.tuik.gov.tr/bolgeselistatistik/sorguGiris.do
21. TÜİK (2025). MEDAS. Erişim tarihi: 29.09.2025, https://biruni.tuik.gov.tr/medas/?locale=tr
22. TOBB (2025). Sanayi Kapasite Raporu İstatistikleri. Erişim tarihi: 13.10.2025, https://www.tobb.org.tr/BilgiErisimMudurlugu/Sayfalar/sanayi-kapasite-raporu-istatistikleri.php
23. UNEP (2011). Towards a Green economy - Pathways to Sustainable Development and Poverty Eradication. Erişim tarihi: 25.11.2025, https://www.unep.org/resources/report/towards-green-economy-pathways-sustainable-development-and-poverty-eradication-10
24. UNESCO (2026). UNESCO Dünya Biyosfer Rezervleri Ağı. Erişim tarihi: 13.02.2026 https://www.unesco.org.tr/Pages/128/125/UNESCO-D%C3%BCnya-Biyosfer-Rezervleri-A%C4%9F%C4%B1-#:~:text=T%C3%BCrkiye'nin%20ilk%20ve%20tek,990%20t%C3%BCre%20ev%20sahipli%C4%9Fi%20yapmaktad%C4%B1r.
25. Wang, Y., Chen, H., Long, R., Sun, Q., Jiang, S. ve Liu, B. (2022). Has the sustainable development planning policy promoted the green transformation in China's resource-based cities?. Resources, Conservation and Recycling, 180, 106181.
26. Zeki, M. (1927). Artvin Vilâyeti Hakkında Ma'lümâat-I Umümiye. İstanbul: Şirket-i Mürettibiye Matbaası