Otel Transilvanya Serisi’nin Şiddet Unsurları ve Şiddetsiz İletişim Modeli Kapsamında İncelenmesi

Şiddet, maddi ve manevi hasarlara yol açan bir insan hakkı ihlalidir. Medyada yer alan şiddet, çocukların gerçek dünyadaki şiddete duyarsızlaşmasına ya da şiddeti kabul edilebilir bir davranış modeli olarak benimsemelerine yol açabilmektedir. Marshall B. Rosenberg’in ortaya attığı şiddetiz iletişim modeli, şiddetin kaynağına barışçıl bir şekilde ulaşarak onu karşılıklı sevgi ve anlayışa dönüştürmeyi hedefleyen, bunun için basit ve etkili stratejiler sunan bir modeldir. Bu çalışmada dünya genelinde çok sayıda çocuk tarafından izlenmiş olan Otel Transilvanya serisini şiddet ve şiddetsiz iletişim modeline göre inceleyerek özgün bir çalışma ortaya koymak amaçlanmıştır. Çalışmada nitel araştırma yöntemlerinden olan, doküman analizinden yararlanılmıştır. Doküman olarak seride yer alan filmlerin tamamının dublaj versiyonu esas alınmıştır. Seride yer alan filmler, bu çalışma için oluşturulan, veri toplama listesi esas alınarak incelenmiştir. Veri toplama listesinde, şiddet öğelerinin kategorileri, şiddetsiz iletişim için örnek rol model özellikleri ve şiddetsiz iletişimde önemli kalıp ifadeler yer almıştır. Toplanan veriler içerik analizi yöntemiyle analiz edilmiştir. Çalışmanın sonucunda seride geçiş sıklığı olarak 362 şiddet unsuru, şiddetsiz iletişim modeline uygun 193 rol model özelliği örneği ve şiddetsiz iletişim modeline uygun olan ve şiddetsiz iletişim modeli tarafından hatalı görülen örnek diyaloglar tespit edilmiştir. Elde edilen bulgular literatürde yer alan bilgilerden yola çıkılarak değerlendirildiğinde, serinin çok sayıda şiddet unsuru barındırması nedeniyle şiddet eğilimli davranışları artırabileceği, serinin şiddetsiz iletişim açısından bazı örnek rol model özelliklerin ediniminde etkili olabileceği ve serinin şiddetsiz iletişim modeline uygun iletişim biçimlerinin aktarılmasında yetersiz kaldığı sonuçlarına ulaşılmıştır. Ailelerin ve eğitimcilerin seriyi çocuklara izletmek için tercih ederken seçici olmaları ve alanda çalışan araştırmacıların, şiddetsiz iletişim modelinin aktarımına yönelik hangi kaynakların kullanılmasının etkili olabileceği yönünde daha fazla çalışma yapmasının önemli olduğu belirtilmiştir.

Violence is a violation of human rights that causes material and moral damage. Violence in the media can cause children to become desensitized to violence in the real world or to adopt violence as an acceptable model of behavior. Marshall B. Rosenberg's model of nonviolent communication is a model that aims to peacefully reach the source of violence and transform it into mutual love and understanding, and offers simple and effective strategies for this. In this study, it is aimed to present an original study by analyzing the Hotel Transylvania series, which has been watched by many children around the world, according to the violence and nonviolent communication model. Document analysis, one of the qualitative research methods, was used in the study. The dubbing version of all the movies in the series was taken as the document. The films in the series were analyzed based on the data collection list created for this study. The data collection list included the categories of elements of violence, exemplary role model characteristics for nonviolent communication and important stereotypes in nonviolent communication. The collected data were analyzed by content analysis method. As a result of the study, 362 elements of violence in terms of frequency of occurrence in TV series, 193 exemplary role model characteristics suitable for nonviolent communication model and exemplary dialogues suitable for nonviolent communication model and considered erroneous by nonviolent communication model were identified. When the findings obtained were evaluated in the light of the information in the literature, it was concluded that the series may increase violent behaviors due to the high number of violent elements, the series may be effective in gaining some exemplary role model characteristics in terms of nonviolent communication, and the series is insufficient in conveying communication styles suitable for the nonviolent communication model. It was stated that it is important for families and educators to be selective when choosing the TV series to be watched by children and for researchers working in the field to conduct more studies on which resources can be effective in transferring the nonviolent communication model.