Araştırma Makalesi

Sosyal Medyada Pozitif Tıp ve Tamamlayıcı Tıp Paylaşımları Üzerine Nitel Bir Çözümleme

Cilt: 4 Sayı: 1 31 Mart 2024
PDF İndir
EN TR

Sosyal Medyada Pozitif Tıp ve Tamamlayıcı Tıp Paylaşımları Üzerine Nitel Bir Çözümleme

Öz

Çalışma, dijital çağın sağlık alanındaki bilgi paylaşımını ve erişimini nasıl dönüştürdüğünü ele alarak, bu değişimde sosyal medya platformlarının oynadığı merkezi rolü vurgulamaktadır. Sağlıkla ilgili bilgi ve deneyim paylaşımlarının giderek artan bir şekilde sosyal medya üzerinden gerçekleştiği, bu platformların günlük yaşantımızın ayrılmaz bir parçası haline geldiği belirtilmiştir. Özellikle pozitif tıp ve tamamlayıcı tıp konularında, geleneksel tıbbın dışında kalan tedavi yöntemleri ve sağlıklı yaşam uygulamaları, sosyal medya kullanıcılarının ilgisini çeken ve çeşitli etkileşimleri tetikleyen başlıca konular arasındadır. Analiz sürecinde, bu bağlamda iki farklı Youtube videosuna odaklanılarak, pozitif tıp ve tamamlayıcı tıp paylaşımlarının tematik farklılıkları ve izleyici yorumlarındaki çeşitliliği incelenmiştir. Çalışmanın temel bulgularına göre, bel fıtığı tedavisi arayan kullanıcılar genellikle pozitif tıp tedavi yöntemlerine ilgi göstermektedir. Tamamlayıcı tıp videolarına yapılan yorumlarda daha fazla farklı çözüm önerisi bulunması dikkat çekicidir. Bu durum, kullanıcıların tamamlayıcı tıp yöntemlerine, pozitif tıp yöntemlerine göre daha mesafeli durdukları şeklinde yorumlanabilir. Sonuç olarak, bel fıtığı tedavisi arayan kullanıcıların büyük bir kısmının pozitif tıp yöntemlerine ilgi gösterdiği ancak tamamlayıcı tıp yöntemlerinin de önemli bir yer tuttuğu sonucuna ulaşılmıştır. Bu bulgular, sosyal medya platformlarının sağlıkla ilgili tercihleri etkilemede önemli bir araç olduğunu göstermektedir. Gelecekteki çalışmaların, kullanıcıların demografik özelliklerini inceleyerek daha hedeflenmiş sağlık stratejileri geliştirmeye odaklanması önerilmektedir.

Anahtar Kelimeler

Pozitif Tıp , Tamamlayıcı Tıp , Youtube , Sosyal Medya , Sağlık

Kaynakça

  1. Afful-Dadzie, E., Afful-Dadzie, A., & Egala, S. B. (2021). Social Media in Health Communication: A Literature Review of Information Quality. Health Information Management Journal, 20(10), 15. https://doi.org/10.1177/1833358321992683
  2. Alter, A. (2017). Irresistible: The Rise of Addictive Technology and The Business of Keeping Us Hooked (1. bs). Penguin Press.
  3. Ambrose, T. (2022). Doctors Could Soon Face Action Over ‘Misleading’ Social Media Posts. https://www.theguardian.com/uk-news/2022/apr/26/doctors- who-mislead-on-social-media-could-soon-face-regulatory-action. (19.10.2023)
  4. Amedie, J. (2015). The Impact of Social Media on Society. Pop Culture Intersections, 2, 1-20.
  5. Apuke, O. D., & Omar, B. (2021). Social Media Affordances and Information Abundance: Enabling Fake News Sharing During the COVID-19 Health Crisis. Health Informatics Journal, 2. https://doi.org/10.1177/14604582211021470
  6. Arpacı, Ö. (2021). Sağlık Bakanlığı Tarafından Kabul Edilen Geleneksel ve Tamamlayıcı Tıp Uygulamaları ve Bunların Hukuka Uygunluğunun Değerlendirilmesi. Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 23(2), 1248-1251. https://doi.org/10.33717/deuhfd.998230
  7. Chen, J., & Wang, Y. (2021). Social Media Use for Health Purposes: Systematic Review. Journal of Medical Interest Research, 23(5), 16. https://doi.org/10.2196/17917
  8. DiFonzo, N., & Bordia, P. (2007). Rumor Psychology Social and Organizational Approaches. American Psychological Association.
  9. Hill, A. (2023). Social Media Triggers Children to Dislike Their Own Bodies, Says Study. https://www.theguardian.com/society/2023/jan/01/social-media- triggers-children-to-dislike-their-own-bodies-says-study. (19.10.2023).
  10. Işık, G. Ç., Aytar, H., Çevik, Y., Emektar, E., & Balıkçı, H. (2019). The Impact of Social Media News on the Health Perception of Society. Annals of Medical Research, 26(11), 2578. https://doi.org/10.5455/annalsmedres.2019.09.514

Kaynak Göster

APA
Boztepe, M. (2024). Sosyal Medyada Pozitif Tıp ve Tamamlayıcı Tıp Paylaşımları Üzerine Nitel Bir Çözümleme. İletişim ve Toplum Araştırmaları Dergisi, 4(1), 158-181. https://doi.org/10.59534/jcss.1435081