YÖNETİCİ ADAYI ÖĞRENCİLERİN DUYGUSAL ZEKÂ DÜZEYLERİNİN ONLARIN ÖZNEL İYİ OLUŞLARI ÜZERİNDEKİ ETKİSİNİN İNCELENMESİ

Öz

Bu çalışmanın başlıca amacı yönetici adayı öğrencilerin duygusal zekâ düzeylerinin onların öznel iyi oluşları üzerinde olan etkisini tespit etmektir. Araştırma hazar üniversitesi iktisadi ve idari bilimler fakültesinde eğitim alan öğrenciler üzerinde yürütülmüştür. Araştırmada veri toplama yöntemi olarak anket kullanılmıştır. Örnekleme yöntemi olarak ise literatürde yaygın olarak kullanılan kolayda örnekleme yöntemi tercih edilmiştir. Anket online ortamda oluşturulmuş ve doldurulmuştur. Toplamda 250 öğrenciye erişilmiş ve 160 öğrenciden geri dönüş alınmıştır. Elde edilen veriler SPPS (İstatistiksel Analiz Programı) kullanılarak frekans, güvenilirlik, regresyon ve korelasyon gibi birçok analizlere tabi tutulmuştur. Analiz aşamasını gerçekleştirmek için araştırma amacına uygun olarak toplamda 5 hipotez oluşturulmuştur. Elde edilen sonuçlar doğrultusunda duygusal zekâ ve alt boyutları (Öz Farkındalık, Sosyal Farkındalık; Öz Denetim, İlişki yönetimi) arasında pozitif yönlü ilişki tespit edilmiştir. Ayrıca yapılmış regresyon analizi sonucunda duygusal zekâ ve alt boyutlarının (Öz Farkındalık, Sosyal Farkındalık; Öz Denetim, İlişki yönetimi) Öznel İyi Oluşu pozitif yönde etkilediği ortaya çıkmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Duygusal zekâ
• öznel iyi oluş
• nicel araştırma.

EXAMINING THE EFFECT OF EMOTIONAL INTELLIGENCE LEVELS OF MANAGEMENT CANDIDATE STUDENTS ON THEIR SUBJECTIVE WELL-BEING

Öz

The primary objective of this research is to ascertain the impact of future manager students' emotional intelligence levels on their subjective well-being. The study was carried out on a sample of students who were pursuing their studies at Khazar University, namely within the Faculty of Economics and Management. The study used a survey as the primary approach for data collecting. The convenience sampling technique, which is often used in the literature, was chosen as the sample method. The survey was developed and completed using an online platform. A cohort of 250 students was surveyed, and comment was obtained from 160 of them. The collected data underwent several analytical procedures, including frequency analysis, reliability analysis, regression analysis, and correlation analysis, using the SPPS (Statistical Analysis Programme). In line with the study goal, a total of five hypotheses were formulated to facilitate the analysis process. Consistent with the findings, a significant correlation was seen between emotional intelligence and its many sub-dimensions, namely Self-Awareness, Social Awareness, Self-Control, and Relationship Management. Furthermore, the regression analysis yielded findings indicating a positive relationship between emotional intelligence and its sub-dimensions.

Anahtar Kelimeler

• Emotional intelligence
• subjective well-being
• quantitative research.

Kaynakça

1. Acar, F., (2002). Duygusal Zeka ve Liderlik. Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1(12), 53-68.
2. Bar-On, R., (2005). The impact of emotional intelligence on subjective well-being. Perspectives in education, 23(1), 41-62.
3. Bar-On, R. A., (1988). Negative effects of destructive criticism: impact on conflict, serf-efficacy and task performances. Appl. Psychol. 73:199-207
4. Boyatzis, R. E., D., Goleman K., & Rhee., (2000). Clustering competence in emotional intelligence: insights form the Emotional Competence Inventory (ECI). In R. Bar-On and J. D. A. Parker (Eds)., Handbook of Emotional Intelligence. San Francisco. Jossey Bars.
5. Busseri, M. A., & Sadava, S. W., (2011). A review of the tripartite structure of subjective well-being: Implications for conceptualization, operationalization, analysis, and synthesis. Personality and Social Psychology Review, 15, 290−314.
6. Çelik, Ş., (2008). The investigation of the subjective well-being of the high school students in terms of emotional. intelligence
7. Deniz, M. E., Erus, S. M., & Büyükcebeci, A. (2017). Bilinçli farkındalık ile psikolojik iyi oluş ilişkisinde duygusal zekanın aracılık rolü. Turkish Psychological Counseling and Guidance Journal, 7(47), 17-31.
8. Diener, E., (2009). Assessing well-being: The collected works of Ed Diener. Social Indicators Research Series, Volume 39.

9. Diener, E., (1984). Subjective Well-Being. Psychological Bulletin, Vol. 95(3), 34.
10. Dilmaç, B., & Tezelli, S., (2021). Öğretmen adaylarında duygusal zekâ, sosyal kaygı ve öznel iyi oluş arasındaki yordayıcı ilişki. Necmettin Erbakan Üniversitesi Ereğli Eğitim Fakültesi Dergisi, 3(1), 51-60.
11. Eddington, N., & Shuman, R., (2005). Subjective well-being (happiness). Continuing psychology education.
12. Gardner, H., (1999). Intelligence reframed: Multiple intelligence for the 21st century. New York: Basic Books.
13. Goleman, D., (1995). Emotional intelligence: Why it can matter more than IQ. New York: Bantam Books
14. Goleman, D., (2004). What makes a leader? Harvard Business Review, 82(1), 82-91.
15. Goleman, D., (1995). Emotional intelligence. New York: Bantam books
16. Griebel, C. (2015). Emotional intelligence as a mediator in the relationship between mindfulness and subjective well-being.
17. Greenspan, S. I., (1989). Emotional intelligence. In K. Field, B. J. Cohler, & G. Wool (Eds.), Learning and education: Psychoanalytic perspectives, Madison, CT: International Universities Press, 209–243.
18. Hicks, S., (2011). The measurement of Subjective Well-being: paper for the measuring national well-being Technical Advisory Group.
19. Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., ve Anderson, R. E., 2014. “Multivariate Data Analysis: Pearson New İnternational Edition”, Essex: Pearson Education Limited.
20. Hybron, D., (2000). Two philosophical problems in the study of happiness. Journal of Happiness, 1, 207-225 Isen, A.M., Johnson, M.M., Mertz, E., & Robinson, G.F., (1985). The influence of positive affect on the unusualness of word asso ciations. Journal of Personality and Social Psychology, 48, 1413-1426.
21. Kayiş, A., (2018). “Güvenilirlik Analizi”, Ed.: Şeref Kalaycı , SPSS Uygulamalı Çok Değişkenli İstatistik Teknikleri, Dinamik Akademi, Ankara, 426s.
22. Leuner, B. (1966). Emotionale Intelligenz und Emanzipation [Emotional intelligence and emancipation]. Praxis der Kinderpsychologie und Kinderpsychiatry, 15, 196– 203.
23. Mayer, Salovey, & Caruso, 1993. The intelligence of emotional intelligence Volume 17, Issue 4, October–December 1993, Pages 433-442
24. Mayer, J.D., & Salovey, P., (1997). What is emotional intelligence? In P. Salovey and D. Sluyter (Eds.), Emotional development and emotional intelligence: Educational implications, New York: Basic Books, 3-31.
25. Oishi, S., & Diener, E., (2001). Goals, culture, and subjective well-being. Personality and Social Psychology Bulletin, 27(12), 1674–1682.
26. Aydoğan, D., & Özbay, Y., (2012). “Explanation of Academic Procrastination from Self-Esteem, State Anxiety, Self-Efficacy”. Pegem Journal of Education and Instruction 2 (3):1-10.
27. Payne, W. L., (1986). A study of emotion: Developing emotional intelligence, selfintegration, relating to fear, pain, and desire. Dissertation Abstracts International, 47, 203.
28. Petrides, K. V., & Furnham, A., (2001). Trait Emotional Intelligence: Psychometric Investigation with Reference to Established Trait Taxonomies. European Journal of Personality, 15, 425-448.
29. Salovey, P., & Mayer, J.D., (1990). Emotional intelligence. Imagination, Cognition, and Personality, 9, 185-211
30. Sánchez-Álvarez, N., Extremera, N., & Fernández-Berrocal, P., (2016). The relation between emotional intelligence and subjective well-being: A meta-analytic investigation. The Journal of Positive Psychology, 11(3), 276-285.
31. Sezgin, Y., & Yildizhan, Y. Ç., (2023). Beden eğitimi ve spor öğretmenlerinin öznel iyi oluş ve duygusal zekâ düzeyleri arasindaki ilişkinin incelenmesi. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 21(2), 1-18.
32. Taşkın, A. K., (2008). Beden eğitimi öğrencilerinde duygusal zeka düzeylerinin bazı değişkenlere göre incelenmesi. Selçuk Üniversitesi, Yayımlanmış yüksek lisans tezi, Konya.
33. Tay, L., and Diener, E., (2011). Needs and subjective well-being around the world. Journal of Personality and Social Psychology, 101, 354−365.
34. Tuzgöl Dost, M., (2016). ‘‘Öznel İyi Oluş Ölçeği'nin geliştirilmesi: Geçerlik ve güvenirlik çalışması’’, Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 3 (23).
35. Thorndike, E. L., (1920). Intelligence and its use. Harper’s Magazine, 140, 227–235. Tov, W., and Diener, E. (2013). Subjective well-being.