İnsan Kaynakları İşlevlerinin Etkinliğinin Değerlendirilmesi

Öz

İnsan kaynakları; iş yaşamında adını herkesin öğrendiği fakat işlevleri hususunda olduğu bir çeşit işletme fonksiyonudur. İnsan kaynakları işlevleri esas olarak firmaların hizmet veya üretim yaratabilmesi ve yaratılan bu hizmet veya ürünü sunabilmesi için gereksinim duyduğu temel kaynağı yani insanı temsil etmektedir. Bu çalışmanın amacı, İnsan Kaynakları İşlevleri İşlevlerinin Etkinliğinin değerlendirilmesidir. Çalışmada veri toplama yöntemi olarak kolayda anket yöntemi kullanılmıştır. Çalışma için elde edilen veriler internet yoluyla ve yüz yüze anket yöntemiyle elde edilmiştir.  Çalışmanın amacı doğrultusunda İnsan Kaynakları Çalışanlarından oluşan 110 işletme yöneticisine iki bölümden oluşan 63 soruluk bir anket uygulanmıştır. Anketin birinci kısmı 11 soruluk demografi sorularını içerirken, ikinci kısım İnsan Kaynakları İşlevleri İşlevlerinin etkinliğini irdeleyen evet/hayır şeklinde oluşturulmuş 52 soru içermektedir. Çalışmada elde edilen veriler SPSS 21 paket programı ile analiz edilerek yorumlanmıştır. Yapılan analiz sonucunda hizmet sektörün işletmelerinde üretim sektörüne işletmelerine göre insan kaynaklarının işlevleri daha etken bir şekilde değerlendirilmektedir. Sektörler ise kendi içlerinde değerlendirmede faaliyet alanlarına, işletmelerin cirosu ve büyüklüğüne göre farklılıklar göstermektedir.

Anahtar Kelimeler

• İnsan,İnsan Kaynakları İşlevleri,Planlama,Temin,Seçim,Seçme,Yerleştirme

Evaluation of The Effectiveness of Human Resources Functions

Öz

Human resources; some kind of mobility with confusion. Human resources functions are services or production based on the basis or terminal. It is the primary source of humanitarianism that I have to condition to be able to offer this service or product that I can create and create. The purpose of this study is to evaluate the effectiveness of the Human Resources Functions In the study, the survey method was used in an easy way to accrue the sum. Obtained by Internet Survey and Face Survey Method for Obtained Data Unit. A questionnaire of 63 questions consisting of two parts was applied to 110 business managers formed by Human Resources Employees in line with the aim of the study. The first part of the questionnaire contains 11 questions of demographic questions, while the second part of the questionnaire contains 52 questions of yes / no to examine the effectiveness of Human Resources Functions. The data obtained in the study were analyzed by SPSS 21 packet program and the findings were disclosed. As a result of the work done, the functions of the human resources are evaluated more effectively than the production sector of the service sector. Sectors, on the other hand, show differences according to the endorsement and the Size of businesses.

Anahtar Kelimeler

• Human,Human Resources Functions,Planning,Supply,Selection,Positioning

Kaynakça

1. Acar, A., & Adal, Z. (2008). İnsan Kaynakları Yönetimi. İstanbul : Beta .
2. Albayrak, İ. (1983). Beşeri Varlıklar Maliyet Modelleri. İ.Ü. İşletme Fakültesi Muhasebe Enstitüsü Dergisi(31), 27.
3. Arthur, K. (1997). Measuring Human Resource Effectiveness and Impact . Human Resource Management , 229-301.
4. Ataay, İ. (1990). İşdeğerleme ve Başarı Değerleme Yöntemleri. İstanbul: Küre Matbaa.
5. Barutçugil, İ. (2004). Stratejik İnsan Kaynakları Yönetimi. İstanbul: Kariyer Yayınları.
6. Brigham, E. (1994). Financial Mangement Theory And Practice . Fort Worth: Dryden Press.
7. Çetin, C., & Dinç, Ö. (2013). İnsan Kaynakları Yönetimi. İstanbul: Beta Yayıncıları.
8. Dave, U. (1984). A Strategy, Structre, Human Resource Date Base: OASIS. Human Resource Management, 23, 77-90.

9. Demirbaş, M. (2008). Çalışanlara Yönelik Kaynak Kullanım Unsurları İle Edilecek Faydanın Hesaplanması ve Muhasebeleştirilmesi. Sosyal Bilimler Dergisi(1), 43-67.
10. Gürbüz, G. (2002). Personel Araştırmaları ve İşgören Seçme Süreci. İstanbul: Literatür Yayıncılık.
11. Kaynak, T. (1998). İnsan Kaynakları Planlaması, İnsan Kaynakları Yönetimi İçinde. İstanbul: İ.Ü. İşletme Fakültesi Yayın No: 276.
12. Özveren, M. (1996). Verimliliğin Toplam Kalite Yönetimi ile İlgisi ve Verimliliğin Artırılması İçin Önlemler. Mercek Dergisi, 1(4), 38.
13. Randall, S. (1992). Strategic Human Resources Management: Linking The People With The Strategic Needs Of The Business. Organizational Dynamics, 21(1), 18-32.
14. Sabuncuoğlu, Z. (2000). İnsan Kaynakları Yönetimi. Bursa: Ezgi Kitabevi.
15. Serttaş, A. (2012). Mülakat Teknikleri. Bursa: Ekin Yayınları.
16. Tüzüner, L. (2002). İnsan Kaynakları Yönetimi İşlevlerinin Ölçümü ve Değerlendirilmesi ve İşletmelerde İnsan Kaynakları Yönetimi Faaliyetlerinin Değerlendirilmesine Yönelik Bir Araştırma. İstanbul : T.C. İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü .
17. Wayne, C. (1995). Managing Human Resources :Productivity. Quality of Work Life, 157.
18. Werther, W. (1994). Human Resources and Personnel Mangement . New York: Hill İnternatioanl Series.
19. Yalçın, P. (2002). Personel Yönetimi. İstanbul : Beta Yayınları.
20. Yüksel, Ö. (2007). İnsan Kaynakları Yönetimi. Ankara: Gazi Kitabevi.