Kayseri İlindeki Lise Öğrencilerinin Sağlık Okuryazarlık Düzeylerinin Belirlenmesi ve Etkileyen Faktörlerin Saptanması
Öz
Lise öğrencilerinin sağlık okuryazarlık düzeylerinin belirlenmesi amacıyla TSOY- 32 ve SOY SEN Senaryo Ölçekleri esas alınarak gerçekleştirilmiş bu çalışmada; katılım sağlayan öğrenci grubunun yetersiz ve sorunlu sağlık okuryazarlık kategorisinde yer aldığı tespit edilmiştir.
Araştırmaya katılım sağlayan öğrenci grubunun yalnızca % 4,3’ü sağlık durumunu ‘’kötü’’ olarak değerlendirmiş %70,9’u da uzun süreli sağlık sorunu yaşamadığını ifade etmiştir. Öte yandan herhangi bir sağlık sorununda ilk önce aile hekimine(%50,4) başvurulduğu ve bu başvurunun aylık bazda en az bir kez(%59) gerçekleştiği görülmektedir. SOY SEN Ölçeği yanıtları incelendiğinde öğrencilerin %49,8’inin sağlıkla ilgili bilgiye ulaşma, %31,85’inin bilgiyi alma, %43,15’inin bilgiyi değerlendirme %40,62’sinin ise bilgiyi uygulama konusunda tam doğru sayılan ifadeleri bilebildikleri anlaşılmıştır. Katılımcı grubun sağlık okuryazarlığı senaryo ölçeği alt boyutlarının tümünde tam doğru ifadeyi bulma oranı ise %41,30 olarak gerçekleşmiştir.
Öğrencilerin TSOY-32 Ölçeği genel puan ortalaması 20,20 bulunmuştur. Araştırma sonuçları katılımcı öğrenci grubun sağlık okuryazarlık düzeyinin 30,40 olan Türkiye ortalamasının çok gerisinde kaldığını göstermektedir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Akbulut, Y. (2015). Sağlık Okuryazarlığının Sağlık Harcamaları ve Sağlık Hizmetleri Kullanımı Açısından Değerlendirilmesi. Ankara Üniversitesi Basımevi. Aras, Z. (2017). Sağlık Okuryazarlığı Ölçeği’nin Türkçe Formunun Geçerlilik ve Güvenirliğinin Değerlendirilmesi. F.N. Hem. Dergisi. Coşkun, S ve Bebiş, H. (2015). Adolesanlarda e-Sağlık Okuryazarlığı Ölçeği: Türkçe Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Gülhane Tıp Dergisi. Ankara. Çopurlar, C.K ve Kartal, M. (2016). Sağlık Okuryazarlığı Nedir? Nasıl Değerlendirilir? Neden Önemli? TJFM&PC. Erdağ, Ç.G. (2015). Sağlığın Temel Belirleyicisi Olarak Sağlık Okuryazarlığı. Ankara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi. Ankara. Ergün, S. (2017) Sağlık Yüksekokulu Öğrencilerinde Sağlık Okuryazarlığı. Kocaeli Medical J. Eroğlu, N. (2017). Türkiye’de Yerleşik Bireylerin Sağlık Okuryazarlık Düzeylerinin Genel Sağlık Harcamaları Üzerindeki Etkisi. İşletme ve Finans Çalışmaları Dergisi. İstanbul. Hashempour, L. (2018).Sağlık ve Diyabet Okuryazarlığı: Hacettepe Üniversitesi Hasteneleri Örneği.Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Bilgi ve Belge Yönetimi Anabilim Dalı.Yayınlanmamış Doktora Tezi. Ankara. Kurşun, Ş,ve Dinçer, A.(2017). Üniversite Öğrencilerinin Sağlık Okuryazarlık Düzeylerinin Belirlenmesi. Sürekli Tıp Eğitimi Dergisi. Ankara. Muslu, L. ve ark. (2017). Rehberlik ve Psikolojik Danışmanlık Bölümü Öğrencilerinin SağlıkOkuryazarlığı Düzeyleri. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi. Antalya. Okyay,P.(2016). Türkiye Sağlık Okuryazarlığı Ölçekleri Güvenilirlik ve Geçerlilik Calışması. Sağlık Bakanlığı.Ankara. Öztaş,D. ve ark. (2016). Sağlık Okuryazarlığı Perspektifinden Mükerrer Acil Servis Başvurularının Değerlendirilmesi. Ankara Med J. Ankara. Ölmez, H.E. (2015). Sağlık Okuryazarlık Düzeylerinin Belirlenmesi ve Hasta Hekim İlişkisinin Değerlendirilmesi. Balkan Sosyal Bilimler Dergisi. Sezer, A. (2014) . Yetişkin Sağlık Okuryazarlığı Ölçeği’nin Geliştirilmesi. Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi. Erzurum. Uğurlu, Z. (2011). Sağlık Kurumlarına Başvuran Hastaların Sağlık Okuryazarlığının ve Kullanılan Eğitim Materyallerinin Sağlık Okuryazarlığına Uygunluğunun Değerlendirilmesi. Başkent Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Halk Sağlığı Anabilim Dalı Yayımlanmamış Doktara Tezi. Ankara. Yılmaz, M. Ve Tiraki, Z. (2016). Sağlık Okuryazarlığı Nedir? Nasıl Ölçülür? Dokuz Eylül Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Elektronik Dergisi. İzmir. Yılmazel, G. (2016). Sağlık Okuryazarlığının Toplum Sağlığı Açısından Önemi. TAF Preventive Medicine Bulletin.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Sağlık Kurumları Yönetimi
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Turan Şimşek
*
0000-0003-2323-9922
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
30 Aralık 2019
Gönderilme Tarihi
12 Mart 2019
Kabul Tarihi
29 Nisan 2019
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2019 Cilt: 2 Sayı: 1