ADOLESCENTS VANDALISM SCALE: ITS DEVELOPMENT, VALIDITY, RELIABILITY

Abstract

The purpose of this study was to develop a scale intended for measuring the vandalism levels of adolescents (high school students) who demonstrate vandalist behaviours. The sample of this study consists of 600 high school students who are attending public high schools. “Adolescents Vandalism Scale”, which was developed by the researchers of this study, was used as data collection tool. Means, standard deviations, and cronbach-alpha values of the items were calculated. A three (3) factor scale was obtained as a result of the conducted exploratory factor analysis. In the exploratory factor analysis, total correlations of the items constituting the vandalism scale varied in the interval of .410 and .836 while factor loads of items varied between .489 and .813. Reliability level of the research scale was calculated and the internal coefficient of consistency (Cronbach-alpha) of the whole scale was found as .969. Every statement in the survey was rated with a 5 point Likert scale, as 1 being lowest (never) and 5 being highest (always). The lowest point a person can get is 37 and the highest is 185 on the scale. The higher the point a person scores in the scale, the more he/she demonstrates vandalist behaviours..

Keywords

• vandalism, validity, reliability, adolescence, scale

ERGEN TAHRİPÇİLİK ÖLÇEĞİ: GELİŞTİRMESİ, GEÇERLİĞİ, GÜVENİRLİĞİ

Öz

Bu araştırmanın amacı tahripçi davranışlarda bulunan ergenlerin, tahripçilik düzeylerini belirlemeye yönelik bir ölçek geliştirmektir. Araştırmanın örneklemini devlet okullarının genel liselerinde okuyan 600 ortaöğretim öğrencisi oluşturmaktadır. Veri toplama aracı olarak araştırmacılar tarafından geliştirilmiş “Ergen Tahripçilik Ölçeği” kullanılmıştır. Araştırmada maddelerin ortalamaları, standart sapmaları ve Cronbach-alpha değerleri hesaplanmıştır. Ayrıca yapılan açımlayıcı faktör analizi sonucunda üç (3) faktörlü bir ölçek elde edilmiştir. Ergen Tahripçilik ölçeğini oluşturan maddelerin açımlayıcı faktör analizinde madde toplam korelasyonları .410 ile .836 aralığında, maddelerin faktör yükleri ise .489 ile .813 arasında değişmektedir. Araştırma ölçeğinin güvenirlik düzeyi hesaplanmış ve tüm ölçeğin iç tutarlılık katsayısı (Cronbach-alpha) .969 olarak bulunmuştur. Anketteki her bir ifade 5’li Likert tipi derecelendirme ile yapılmış ve ölçeğe en düşük 1(hiçbir zaman) en yüksek 5 (her zaman) puan verilerek hesaplanmıştır. Buna göre 37 maddelik Ergen Tahripçilik Ölçeğinde bir kişinin alabileceği en düşük puan 37, en yüksek puan ise 185’dir. Kişi ölçekten ne kadar yüksek puan alırsa o kadar tahripçi davranışta bulunuyor demektir.

Anahtar Kelimeler

• tahripçilik
• vandalizm
• geçerlilik
• güvenirlik
• ergenlik
• ölçek..

Kaynakça

1. Allen, V.I. (1984). Toward an Understanding of the Hedonic Component of Vandalizm. (Edit. J. Levy Laboyer). Vandalizm: Behovior and Motivation. (s.77-89). New York: Elsevıer Science Publisher B.V.
2. Avcı, A. (2010). Aile Yapı ve Atmosferinin Okul Şiddetine Etkisi. Değerler Eğitimi Dergisi, 8(19), 7-52.
3. Ayan, S. (2007). Aile İçinde Şiddete Uğrayan Çocukların Saldırganlık Eğilimleri. Anadolu Psikiyatri Dergisi, 8, 206-214.
4. Ayhan, İ. (2006). Şiddet Doğadan Değil. Bilim ve Teknik Dergisi, 466, 34-35.
5. Ayverdi, İ. (2006). Misali Büyük Türkçe Sözlük (2. Basım). İstanbul: Kubbealtı Neşriyatı Yayıncılık.
6. Balkıs, M., Duru, E., & Buluş, M. (2005). Şiddete Yönelik Tutumların Öz-yeterlik, Medya, Şiddete Yönelik İnanç, Arkadaş Grubu ve Okula Bağlılık Duygusu İle İlişkisi. Ege Eğitim Dergisi, 2(6), 81-97. Vandallar Tarihi 8 Mart 2013). B., (2013, Mart 8) Mart 2007). Radikal. (Erişim Boz, Beyaztaş, F.Y. (2001). Vandalizm. Sürekli Tıp Eğitim Dergisi.
7. Burcu, E., Danacıoğlu N., & Vazsonyı, A.T. (2007). Arkadaş Grubuna Sahip Olmaya Verilen Önemin Gençlerin Vandalizmi Üzerindeki Etkisi. Edebiyat Fakültesi Dergisi, 24(2), 23-44.
8. Büyüköztürk, Ş. (2012). Veri Analizi El Kitabı (Gözden geçirilmiş 17.Baskı). Ankara: PegamA Akademi Yayıncılık.

9. Büyüm, N. (1992). Anna Brittanicca. (21. Cilt. ss. 525). İstanbul: Ana Yayıncılık.
10. De Wet, C. (2004). The Extend and Causes of Learner Vandalism at School. South African Journal of Education, 24(3), 206-211.
11. Demirbaş, E. (2009). Lise Öğrencilerinin Utangaçlık ve Benlik Saygılarının Fonksiyonel Olmayan Tutumlar Açısından İncelenmesi. Yüksek Lisans Tezi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
12. Dinçtürk, S. (2007). Türkiye’de Vandalizmin Sosyal, Ekonomik ve Sosyal Boyutları. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Afyonkarahisar Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Afyonkarahisar.
13. Doğan, S. (2011). Genel Lise Öğrencilerinin Algılarına Göre Okul tahripçiliği İle Okul İklimi Arasındaki İlişki. Doktora Tezi. Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
14. Doğan, S., & Demir, İ. (2012). Genel Lise Öğrencilerinin Okul Tahripçiliği Algıları. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 13(1), 133-147.
15. Efıltı, E. (2008). Ortaöğretim Kurumlarında Okuyan Öğrencilerin Saldırganlık ve Denetim Odağının Karşılaştırmalı Olarak İncelenmesi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 19, 213-230.
16. Enserink, M. (2001). Şiddetin Biyolojisi. (Çev. A. Yılmaz). Bilim ve Teknik Dergisi, 399,42-45. (Orijinal Çalışmanın Yayın Tarihi 28 Haziran 2000).
17. Eroğlu, S.E. (2009). Saldırganlık Davranışının Boyutları ve İlişkili Olduğu Faktörler: Lise ve Üniversite Öğrencileri Üzerine Karşılaştırmalı Bir Çalışma. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 21, 205-221.
18. Geason, S. (1989). Designing Out Crime: Crime Prevention Through Enverionmental Design (CPTED). Australian İnstitute of Crimonology and NRMA Insurance. Hilton Otel, Sydeny.
19. Göka, E. (1989). İnsanda Şiddet Davranışlarının Nedenleri. Bilim ve Teknik Dergisi, 264, 25-26.
20. Gürdilek, R. (2006). Terk Edemediğimiz Davranış: Şiddet. Bilim ve Teknik Dergisi, 466, 24-32.
21. Kapçı, E.G. (2004). İlköğretim Öğrencilerinin Zorbalığa Maruz Kalma Türünün ve Sıklığının Depresyon, Kaygı ve Benlik Saygısıyla İlişkisi. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 37(1), 1-13.
22. Kayaalp, L. (2008). Ergenlikte Kimlik İfadesi Olarak Şiddet. İ.Ü Cerrahpaşa Tıp Fakültesi, Sürekli Tıp Eğitimi Etkinlikleri, Adolesan Sağlığı II, Sempozyum Dizisi No: 63, 33-39.
23. Kepenekçi, Y. K., & Özcan, A. Y. (2002). Okullarda Suçun Önlenmesi. I. Ulusal Çocuk ve Suç: Nedenler ve Önleme Sempozyumu, 29-30 Mart 2001 AÜ. ATAUM, 153-163.
24. Kızmaz, Z. (2006). Okullardaki Şiddet Davranışının Kaynakları Üzerine. C.Ü Sosyal Bilimler Dergisi, 30(1), 47- 70.
25. Koç, M. (2007). Şiddetin Ortaya Çıkardığı Psikolojik Travmayla Baş Etmede Sporun İşlevselliği. Sosyal Bilimler Dergisi, 18, 167-179.
26. Mahiroğlu, A., & Buluç, B. (2003). Ortaöğretim Kurumlarında Fiziksel Ceza Uygulamaları. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 1(1), 81-95.
27. Ögel, K., Tarı, I., & Eke, C. Y. (2005). Okullarda Suç ve Şiddeti Önleme. İstanbul: Yeniden Yayınları.
28. Öğülmüş, S. (1993). Tahripçilik. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 26(2).
29. Özen, Y., Gülaçtı, F., & Çıkılı, Y. (2004). Saldırganlığın Psikolojik-Kültürel Boyutu ve Vandalizm. Doğu Anadolu Bölgesi Araştırmaları.
30. Tarcan, S. (2007). İlköğretim okullarında ders sırasında öğrenciler arasında görülen vandalist davranışlar. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Mersin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Mersin.
31. Tygart, C. (1988). Public School Vandalism: Toward a synthesis of theories and transtion to paradigm analysis. Adolescence, 23(89), 187-200.
32. Ünalmış, M., & Şahin, R. (2012). Şiddete Yönelik Tutum ve Okul Zorbalığı. Uluslararası Cumhuriyet Eğitim Dergisi, 1(1), 63-71.
33. Yavuzer, Y. (1998). Niğde İlindeki Öğretmenlerin Okul Tahripçiliğine Karşı İdeolojik Yönelimleri. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
34. Yavuzer, Y. (2011). Okulda Saldırganlık/Şiddet: Okul ve Öğretmenle İlgili Risk Faktörleri ve Önlemler Stratejileri. Eğitim ve Sosyal Bilimler Dergisi, 192, 43-61.
35. Yıldız, S.A. (2004). Ebeveyn Tutumları ve Saldırganlık. Polis Bilimleri Dergisi, 6(3-4), 131-150.
36. Yılmaz, A.S. (2011). Üniversite Öğrencilerinin Karar Vermede Özsaygı ve Karar Verme Stillerinin Benlik Saygısı ve Utangaçlık Açısından İncelenmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Selçuk Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Konya.
37. Yöndem, Z.D., & Bıçak, B. (2008). Öğretmen Adaylarının Öfke Düzeyi ve Öfke Tarzları. Uluslar Arası İnsan Bilimler Dergisi, 5(2),1-15.
38. Zülal, A. (2001). Şiddet. Bilim ve Teknik Dergisi, 399, 34-39.
39. Tablo-6. Ergen Tahripçilik (Vandalizm) Ölçeği Örnek Maddeler
40. Aşağıda her insanın zaman zaman karşılaşabileceği bir takım durumlar
41. maddeler halinde sıralanmıştır. Size uygun olan maddeye(X) işaretini
42. koyunuz. Ankette yer alan soruların doğru ya da yanlış cevabı yoktur.
43. Samimi bir şekilde yanıtlarınızı vermeye çalışınız. Kararsız kaldığınız
44. durumlarda bile sadece bir seçeneği işaretleyiniz. Bir ifade için birden fazla
45. seçeneğin işaretlenmesi durumunda bu soru maddesine ilişkin yanıtınız
46. geçersiz sayılacaktır. H ık S 4 3 2 1 1
47. Sıralara yazmayı severim 4
48. Sınıf duvarlarına resim yapmayı severim 7
49. Sınıf yoklama fişini yırtmayı severim 9
50. Sınıf panolarına yazmayı severim
51. Sınıf defterini karalamayı severim
52. Okul lavabolarına yabancı cisim atmaktan hoşlanırım
53. Okul toplarını patlatmaktan hoşlanırım
54. Okul bahçesindeki ağaç dallarını kırmaktan zevk alırım
55. Tuvalet çeşmelerinin musluklarını kırmaktan zevk alırım
56. Sınıfta asılan performans-proje etkinliklerini yırtmayı severim
57. Okul elektrik direklerinin lambalarını kırmaktan zevk alırım
58. Öğretmen ve idarecilerin arabalarına zarar vermekten hoşlanırım
59. Sınıf arkadaşımın defterini çizmekten hoşlanırım
60. Öğretmen masa örtüsünü yırtmayı severim
61. Okul kaldırım taşlarını sökmekten zevk alırım
62. Okul fen laboratuar malzemelerini kırmayı severim
63. Okul korkuluklarını kırmayı severim
64. Okul kiremitlerini kırmayı severim