An Investigation on The Planned Behaviour Theory of The Students’ Entrepreneurial Intentions: A Research on Higher Vocational School’s Short Cycle Students Studying in Civil Aviation Programmes

Öz

Nowadays, entrepreneurs are regarded as the main actors of economic growth and development. Country’s entrepreneurship potential is claimed to determine its power to compete, create innovation and capture the world market. For this reason, all the developed and developing countries try to restructure their economies and infrastructures according to this understanding and take care of new generations to transform them from being an employee to entrepreneur by promoting entrepreneurship activity. The aim of the study is to evaluate students’ aspect of entrepreneurship who is potential employees of aviation industry that have intense competition and entrance barrier. In this study, field survey method is used by applying a questionnaire, as a data collection instrument, to higher vocational school’s students short cycle studying in civil aviation programmes in Turkey to evaluate hypotheses that have been determined. Although the students who participated in the research had high entrepreneurial intentions it was understood that they needed material and theoretical support. For this reason, proposals on the content of entrepreneurship courses have been made. According to the findings obtained from the application, it has been discussed that if the entrepreneurship effort in the aviation sector will be limited to main players / businesses such as “airlines, ground services, etc.” or not.

Anahtar Kelimeler

• Entrepreneurial Intentions,Theory of Planned Behaviour,Civil Aviation

Öğrencilerin Girişimcilik Niyetinin Planlanmış Davranış Teorisi Çerçevesinde İncelenmesi: Sivil Havacılık Alanında Öğrenim Gören Önlisans Öğrencileri Üzerine Bir Araştırma

Öz

Günümüzde girişimci, ekonomik büyüme ve kalkınmanın temel aktörü ve yönlendiricisi olarak değerlendirilmektedir. Ülkelerin sahip oldukları girişimcilik potansiyelinin rekabet edebilme, yenilik yaratabilme ve dünya piyasalarına hâkim olabilme güçlerini belirleyeceği iddia edilmektedir. Bu nedenle gelişmiş ve gelişmekte olan bütün ülkeler, ekonomilerini ve altyapılarını bu anlayış doğrultusunda yeniden yapılandırmakta ve girişimcilik faaliyetlerini teşvik ederek yeni neslin işe başvuran değil iş yaratan niteliğe bürünmesine özen göstermektedirler. Bu doğrultuda çalışmanın amacı, rekabetçiliğin çok güçlü ve sektöre girişin oldukça zor olduğu havacılık alanında faaliyette bulunması muhtemel öğrencilerin girişimcilik kavramına bakışını değerlendirebilmektir. Çalışmada saha araştırması yöntemi kullanılarak, Türkiye’de sivil havacılık eğitimi alan önlisans öğrencilerine yönelik uygulanan anket formu ile veri toplanmış ve hipotezler test edilmiştir. Araştırmaya katılan öğrencilerin girişimcilik niyetlerinin yüksek olduğu ancak maddi ve teorik desteğe ihtiyaç duydukları anlaşılmış, bu sebeple girişimcilik derslerinin içeriğine dair önerilerde bulunulmuştur. Uygulama neticesinde elde edilen bulgular ile havacılık sektöründe girişimcilik çabasının “havayolları, yer hizmetleri vb.” gibi ana oyuncular/işletmeler ile sınırlı olup olmayacağı tartışılmıştır

Anahtar Kelimeler

• Girişimcilik Niyeti, Planlanmış Davranış Teorisi, Sivil Havacılık

Kaynakça

1. Adekiya A.A., İbrahim F. (2016), “Entrepreneurship Intention among Students. The Antecedent Role of Culture and Entrepreneurship Training and Development”, The International Journal of Management Education 14, 116-132.
2. Ajzen A. (1991), “The Theory of Planned Behavior”, Organizational Behavior and Human Decision Processes, 179-211.
3. Ambad S. N. A. ve Damita D. H. A. (2016), “Determinants of Entrepreneurial Intention among Undergraduate Students in Malaysia”, Procedia Economics and Finance 37 (2016) 108 – 114, 2212-5671.
4. Akyüz K. C., Gedik T. Akyüz A. ve Yıldırım İ. (2006), “Rize İlindeki Lise ve Üniversite Öğrencilerinin Girişimcilik Yeteneklerinin İncelenmesi”, İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, Cilt: 20 Nisan 2006 Sayı: 1
5. Andy, F. (2009), Discovering Statistic Using SPSS, 3rd ed., SAGE Publications, London.
6. Arslan K. (2002), “Üniversiteli Gençlerde Mesleki Tercihler ve Girişimcilik Eğilimleri”, Doğuş Üniversitesi Dergisi, 2002/6, 1-11
7. Balaban Ö. ve Özdemir Y. (2008), “Girişimcilik Eğitiminin Girişimcilik Eğilimi Üzerindeki Etkisi: Sakarya Üniversitesi İİBF Örneği”, Girişimcilik ve Kalkınma Dergisi, 3(2), s.133–147.
8. Başol O., Dursun S. ve Aytaç S. (2011), “Kişiliğin Girişimcilik Niyeti Üzerine Etkisi: Üniversiteli Gençler Üzerine Bir Uygulama”, İş, Güç Endüstri İlişkileri ve İnsan Kaynakları Dergisi, Ekim/October 2011, Cilt/Vol: 13, Sayı/Num:4, Page: 7-22, ISSN: 1303-2860, DOI: 10.4026/1303-2860.2011.186.

9. Bilge H. ve Bal V. (2012), “Girişimcilik Eğilimi: Celal Bayar Üniversitesi Öğrencileri Üzerine Bir Araştırma”, Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Yıl: 2012/2, Sayı:16.
10. Bird, B. (1988) “Implementing Entrepreneurial Ideas: The Case for İntentions” Academy of Management Review, 13: 442-454.
11. Brandstatter H. (1977), “Becoming an Entrepreneur - A Question of Personality Structure?”, Journal of Economic Psychology 18, 157-177.
12. Bula H. O. (2012), “Evolution and Theories of Entrepreneurship: A Critical Review on the Kenyan Perspective”, International Journal of Business and Commerce Vol. 1, No.11: Jul 2012[81-96] (ISSN: 2225-2436).
13. Buli, B.M. ve Yesuf, W.M. (2015), “Determinants of Entrepreneurial Intentions: Technical-Vocational Education and Training Students in Ethiopia”, Education+ Training, 57(8/9), pp.891-907.
14. Cantillon, R. (1755), “Essai Sur la Nature du Commerce en Général,” Institut Copet, Paris 2011. http://www.institutcoppet.org/wp-content/uploads/2011/12/Essaisur-la-nature-du-commerce-en-gener-Richard-Cantillon.pdf (14.04.2017).
15. Çarıkçı İ.H. ve Koyuncu O. (2010), “Bireyci-Toplumcu Kültür Ve Girişimcilik Eğilimi Arasındaki İlişkiyi Belirlemeye Yönelik Bir Araştırma”, Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi Yıl: 2 Sayı: 3 2010-Güz (s. 1-18).
16. Casson M. ve Casson C. (2014), “The History Of Entrepreneurship: Medieval Origins Of A Modern Phenomenon”, Business History, Vol. 56, No. 8, 1223–1242.
17. Çelik A., İnce M. ve Bozyiğit S. (2014), “Üniversite Öğrencilerinin Girişimcilik Niyetlerini Etkileyen Ailesel Faktörleri Belirlemeye Yönelik Bir Çalışma”, Niğde Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Yıl: Ekim 2014, Cilt-Sayı: 7 (3), ss:113-124
18. Çetinkaya Bozkurt Ö. (2014), “Planlanmış Davranış Teorisi Çerçevesinde Öğrencilerin Girişimci Olma Niyetlerinin İncelenmesi”, Ekonomi ve Yönetim Araştırmaları Dergisi / Cilt:3 / Sayı:1.
19. Çetinkaya Bozkurt Ö. (2014), “Planlanmış Davranış Teorisi Çerçevesinde Öğrencilerin Girişimci Olma Niyetlerinin İncelenmesi”, Ekonomi ve Yönetim Araştırmaları Dergisi / Cilt:3 / Sayı:1 / Haziran 2014.
20. Croitoru, A. (2012) ‘Schumpeter, J.A. 1934 (2008), The Theory of Economic Development: An Inquiry into Profits, Capital, Credit, Interest and the Business Cycle, translated from the German by Redvers Opie, New Brunswick (U.S.A) and London (U.K.): Transaction Publishers: A review to a book that is 100 years old’, Journal of Comparative Research in Anthropology and Sociology 3(2): 137-148
21. Doğaner M. ve Altunoğlu A.E. (2010), “Adnan Menderes Üniversitesi Nazilli İktisadi Ve İdari Bilimler Fakültesi İşletme Bölümü Öğrencilerinin Girişimcilik Eğilimleri”, Organizasyon ve Yönetim Bilimleri Dergisi Cilt 2, Sayı 2, 2010 ISSN: 1309 -8039 (Online).
22. Drucker, P. (1985), Innovation and Entrepreneurship: Practice and Principles, New York, Harper & Row.
23. Eser G. ve Yıldız M. L. (2015), “Türkiye’de Girişimcilik Araştırmalarının Odağı Nedir? Yazın Üzerine Bir İnceleme”, Marmara Üniversitesi Öneri Dergisi • Cilt 11, Sayı 43, Ocak 2015, ISSN 1300-0845, ss. 91-117
24. Estrin S., Mickiewicz T., Stephen U., (2016), “Human Capital İn Social and Commercial Entrepreneurship”, Journal of Business Venturing 31, 449–467.
25. Finisterra do Paço, M.A., Ferreira, M.J., Raposo, M., Rodrigues, G.R. ve Dinis, A. (2011), “Behaviours and Entrepreneurial Intention: Empirical Findings About Secondary Students”, Journal of International Entrepreneurship, Vol. 9 No. 1, pp. 20-38.
26. Gartner, W. B. (1988), “Who is an Entrepreneur?” Is the Wrong Question. Entrepreneurship Theory and Practice, Vol.12, No.4, pp.11-32.
27. Hisrich, R.D. ve Peters, M.P. (1989) Entrepreneurship: Starting, Developing, and Managing a New Enterprise, Homewood, IL, BPI/Irwin. ICAO (International Civil Aviation Organization), “Reference Manual on the ICAO Statistics Programme”, https://www.icao.int/MID/Documents/2014/ Aviation%20Data%20Analyses%20Seminar/9060_Manual%20on%20Statistics_ en.pdf, (22.05.2017).
28. İrmiş A. ve Barutçu E. (2012), “Öğrencilerin Kendilerini Girişimci Bir Kişiliğe Sahip Görmelerini ve İş Kurma Niyetlerini Etkileyen Faktörler: Bir Alan Araştırması”, Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, Cilt: 26, Sayı: 2, 2012
29. İşcan Ö. F. ve Kaygın E. (2011), “Üniversite Öğrencilerinin Girişimcilik Eğilimlerini Belirlemeye Yönelik Bir Araştırma”, Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 2011 15 (2): 443-462.
30. Johnson D. (2001), “What is innovation and entrepreneurship? Lessons For Larger Organisations”, Industrial and Commercial Training, Vol. 33 Issue: 4, pp.135-140
31. Kalkan A. (2011), “Kişisel Tutum, Öznel Norm Ve Algılanan Davranış Kontrolünün Girişimcilik Niyeti Üzerindeki Etkisi: Üniversite Öğrencileri Üzerine Bir Uygulama”, Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi Yıl: 2011/2, Sayı:14.
32. Keleş H. N., Özkan T. K., Doğaner M. ve Altunoğlu A. E. (2011), “Önlisans Öğrencilerinin Girişimcilik Düzeylerini Belirlemeye Yönelik Bir Araştırma”, Uluslararası İktisadi ve İdari İncelemeler Dergisi, Yıl:5 Sayı:9, Yaz 2012 ISSN 1307- 9832.
33. Kılıç R., Keklik B., ve Çalış N. (2012), “Üniversite Öğrencilerinin Girişimcilik Eğilimleri Üzerine Bir Araştırma: Bandırma İIBF İşletme Bölümü Örneği”, Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Y.2012, C.17, S.2, s.423-435.
34. Koh K.Y. ve Hatten T.S. (2002), “The Tourism Entrepreneur”, International Journal of Hospitality & Tourism Administration, 3:1, 21-48.
35. Köksal Y. ve Penez S. (2011), “Yüksek Girişimcilik Eğilimli Üniversiteli Gençlerin Demografik Özellikleri Ve Sektör Tercihleri Üzerine Bir İnceleme”, Süleyman Demirel Üniversitesi iktisadi ve idari Bilimler Fakültesi Dergisi, C.20, S.1, s.155-167.
36. Korkmaz O. (2012), “Üniversite Öğrencilerinin Girişimcilik Eğilimlerini Belirlemeye Yönelik Bir Araştırma: Bülent Ecevit Üniversitesi Örneği”, Afyon Kocatepe Üniversitesi, İİBF Dergisi (C.XIV, S II, 2012)
37. Leibenstein, H. (1968) “Entrepreneurship and Development” American Economic Review, 58:72-83.
38. Liñán, F. ve Chen, Y. (2009), “Development and Cross-Cultural Application of a Specific İnstrument To Measure Entrepreneurial Intentions”, Entrepreneurship: Theory and Practice, Vol. 1042-2587 No. 1, pp. 593-617.
39. Mises, L.V. (1949), Human Action, New Haven: Yale University Press. Muhammed A. D., Aliyu S. ve Ahmed S. (2015), “Entrepreneurial Intention Among Nigerian University Students”, American Journal Of Business Education – Fourth Quarter 2015 Volume 8, Number 4.
40. Naktiyok A. ve Timuroğlı M. K. (2009), “Öğrencilerin Motivasyonel Değerlerinin Girişimcilik Niyetleri Üzerine Etkisi Ve Bir Uygulama”, Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, Cilt: 23, Sayı: 3.
41. Nunnally, J.C. (1978), Psychometric Theory, McGraw-Hill, New York, NY. Özdemir Ş., Yılmaz N., Arsu T. ve Polat Y. (2016), “Türkiye’de Girişimcilik Eğitimi Üzerine Bir İnceleme”, International Journal of Human Sciences, 13(1), 569-581.
42. Pazarcık Y. ve Aydın E. (2015), “Girişimcilik Temelli Ders Tasarımının Öğrencilerin Girişimci Eğilim Ve Davranışlarına Etkisi: Üniversite Öğrencilerine Yönelik Deneysel Bir Çalışma”, Girişimcilik Ve Kalkınma Dergisi Cilt 10 - Sayı 2 - Kış 2015
43. Paço A. M. F., Ferreire J. M., Raposo M., Rodrigues R. G. ve Dinis A. (2011), “Behaviours and entrepreneurial intention: Empirical findings about secondary students”, J Int Entrep (2011) 9:20–38.
44. Schumpeter, J. A. (1934), The Theory of Economic Development. Çeviri R. Opie. (1983), Cambridge, MA: Harvard University Press.
45. Shapero, A. ve Sokol, L. (1982) “Social Dimensions of Entrepreneurship” Kent et al (eds.) The Encyclopedia of Entrepreneurship, Englewood Cliffs, Prentice-Hall. Sivil Havacılık Genel Müdürlüğü, http://mevzuat.shgm.gov.tr/, (Erişim: 20.04.2017).
46. Şeşen H. ve Basım H. N. (2012), “Demografik Faktörler ve Kişiliğin Girişimcilik Niyetine Etkisi: Spor Bilimleri Alanında Öğrenim Gören Üniversite Öğrencileri Üzerine Bir Araştırma”, Ege Akademik Bakış Cilt: 12, ss. 21-28.
47. Şeşen H., Soran S. ve Caymaz E. (2014), “Toplumsal Kültürün Üniversite Öğrencilerinin Girişimcilik Niyetine Etkisi: Sosyal Ağ Kullanımının Aracılık Rolü”, Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 41.
48. Sezici E. ve Çelikkol M. M. (2016), “Girişimcilik Tutumu Ve Finansal Okuryazarlığın Girişimcilik Eğilimi İle Arasındaki İlişkide Algılanan Sosyal Desteğin Aracılık Etkisi”, Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Avrasya Özel Sayısı.
49. Smith A. (1776), Milletlerin Zenginliği, Çev: Derin H. (2006), Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
50. Sönmez A. ve Toksoy A. (2014), “Türkiye’de Girişimcilik Ve Türk Girişimci Profili Üzerine Bir Analiz”, Celal Bayar Üniversitesi İ.İ.B.F. Dergisi, Yönetim Ve Ekonomi, Cilt:21 Sayı:2.
51. Timuroğlu M. K. ve Çakır S. (2014), “Girişimcilerin Yeni Bir Girişim Yapma Niyetlerinin Risk Alma Eğilimi ile İlişkisi”, AKÜ İİBF Dergisi- Cilt XVI Sayı:2 Yıl: Aralık 2014.Sayfalar: 119-136
52. Top S. ve Sevencan M. (2006), “Girişimcilik Niyet Modelleri Ve Kültürel Kimliğin Etkileri”, Kök Araştırmalar Journal, V. VIII, No. 2 (Fall 2006) pp.117-135.
53. Turan, İ., Şimşek, Ü., ve Aslan, H. (2015). Eğitim Araştırmalarında Likert Ölçeği ve Likert-Tipi Soruların Kullanımı ve Analizi. Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, (30), 186-203.
54. Uluyol O. (2013), “Öğrencilerin Girişimcilik Eğilimlerinin Belirlenmesi: Gölbaşı Meslek Yüksekokulu Örneği”,Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, ISSN: 1308–9196 Yıl: 6 Sayı: 15
55. Uluyol O. (2015), “Öğrencilerin Girişimcilik Eğilimlerinin Belirlenmesi: Gölbaşı Meslek Yüksekokulu Örneği”, Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Sayı: 15.
56. Yılmazdoğan O. C. ve Kaşlı M. (2011), “Turizm Algısı ve Girişimcilik Niyeti İlişkisi: Eskişehir’de Bir Araştırma”, 12. Ulusal Turizm Kongresi 30 Kasım – 4 Aralık 2011, Akçakoca – Düzce
57. Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı, https://yokatlas.yok.gov.tr/index.php, (21.04.2017).
58. Yüzüak A. (2010), “Üniversitelerde Öğrenim Gören Kız Öğrencilerin Girişimcilik Eğilimlerini Etkileyen Faktörler”, Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Biga İ.İ.B.F. Örneği, Yüksek Lisans Tezi.