Evaluation of Hotel Managers Within The Individual Innovative Scope: Sample of Van

Öz

In this study, innovation levels of people working in management positions of 4-5 star hotel companies operating in the province of Van and their categories were examined under investigation. For this purpose, data obtained by questionnaire technique of quantitative research methods were analyzed with SPSS version. Results obtained from the study show that individual innovation averages of hotel managers operating in the tourism of Van province take place in the experience in the opening size as middle level of innovation. In addition, it was determined that more than half of these managers are located in inquisitive, pioneer, skeptics, innovative and traditionalist ranking.

Anahtar Kelimeler

• Innovation,Individual Innovative,Tourism,Hotel,Manager

Otel Yöneticilerinin Bireysel Yenilikçi Kapsamında Değerlendirilmesi: Van İli Örneği

Öz

Bu çalışmada, Van ilinde faaliyet gösteren 4 - 5 yıldızlı otel işletmelerinin yönetici pozisyonunda çalışan kişilerin yenilik inovasyon düzeyleri ve kategorileri araştırma kapsamında incelenmiştir. Bu amaçla nicel araştırma yöntemlerinden anket tekniği ile elde edilen veriler SPSS 18 sürümü ile analiz edilmiştir. Çalışmadan elde edilen sonuçlar Van ili turizminde faaliyet gösteren otel yöneticilerinin bireysel yenilik ortalamalarının orta düzey yenilikçi olarak deneyime açıklık boyutunda yer aldığını göstermektedir. Ayrıca bu yöneticilerin yarısından fazlasının sorgulayıcı, öncü, kuşkucu, yenilikçi ve gelenekçi kategori sıralamasında yer aldığı tespit olunmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Yenilik İnovasyon , Bireysel Yenilikçi, Turizm, Otel, Yönetici

Kaynakça

1. Ateş M. R., (2007), İnovasyon Hayat Kurtarır, Doğan Yayıncılık, İstanbul. Ballot G., Fakhfakh F., Taymaz E., (2002),” Who Benefits From Training and R&D: The Firm Or The Workers? A Study On Panels Of French And Swedish Firms”, ERC Working Papers in Economics, 2(1), 1-30.
2. Bhatnagar A., Misra S., Rao, H.R., (2000), “On Risk, Convenience, and Internet Shopping Beha-vior”, Communications of the ACM, 43(11), 98–106.
3. Çavuş M. F. ve Akgemci T., (2008), “İşletmelerde Personel Güçlendirmenin Örgütsel Yaratıcılık ve Yenilikçiliğe Etkisi: İmalat Sanayiinde Bir Araştırma”, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 20, 229-244.
4. Demirel Y. ve İskan Z., (2014), “Örgütsel Öğrenmenin Yenilikçilik Üzerine Etkisi: Otomotiv Sektöründe Bir Araştırma”, Bilgi Ekonomisi ve Yönetimi Dergisi, 9(2), 137-151.
5. Drucker, P., Discipline of Innovation, Harvard Business Review, May-June 1985, pp.67-72.
6. Duran C. ve Saraçoğlu M., (2009), “Yeniliğin Yaratıcılıkla Olan ilişkisi ve Yeniliği Geliştirme Süreci”, Yönetim ve Ekonomi, 16(1), 57-71.
7. Elçi Ş., Karataylı İ., ve Karaata S., (2008), Bölgesel İnovasyon Merkezleri: Türkiye İçin Bir Model Önerisi, Tüsiad-T/2008-12/477, Ankara.
8. Gül H., (2013), “Economıc Impacts Of An Increase ın The Foreign Tourısm Receıpts: A Sam-Based Income Multiplier Analysis For Turkey”, Advances in Hospitality and Tourism Research, 1(1), 17-36.

9. Hurt, H.T., Joseph, K., Cook, C. D., (1977), “Scales for the Measurement of İnnovativeness”, Human Communication Research, 4, 58-65.
10. Jones G. R., (2001), Organizational Theory and Cases, Prentice Hall, London. Kılıçer K. ve Odabaşı H.F., “(2010), Bireysel Yenilikçilik Ölçeği: Türkçeye Uyarlama, Geçerlilik ve Güvenilirlik Çalışması”, Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 38, 150-164.
11. Işık, C., ve Keskin, G., (2013) Bilgi Ekonomilerinde Rekabet Üstünlüğü Oluşturulması Açısından İnovasyonun Önemi, Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, Cilt: 27, Sayı: 1, ss. 41-57.
12. Mesci M. ve Bozkurt Ö., (2013), Otel İşletmelerinde Yenilik Yönetimi, Sidas Yayınları, İzmir.
13. Morris M. H., Kuratko D. F., Covin J. G., (2011), Corporate Entrepreneurship and İnnovation, Cengage/South-Western Publishers, Natorp.
14. Naktiyok A., (2007), “Yenilik yönelimi ve örgütsel faktörler”, Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 21(2), 211-230.
15. Oktuğ Z. ve Özden M. S., (2013), “Bireycilik/Toplulukçuluk ile Bireysel Yenilikçilik Eğilimi Arasındaki İlişkide İçsel Motivasyonun Biçimlendirici Rolü”, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 14(2), 1-22.
16. Oslo Klavuzu, Yenilik Verilerinin Toplanması ve Uygulanması İçin İlkeler, 3.Baskı, OECD ve Eurostat Ortak Yayımı, TÜBİTAK, Ankara, 2005.
17. Rogers E. M., (2003). Diffusion of Innovations, Free press, Newyork. Schumpeter J., (1934), The Theory of Economic Development, Howard University Press., Cambridge
18. Şimşek Ş. M., (2002), Yönetim ve Organizasyon, Günay Ofset, Konya.
19. Tomala F. ve Senechal O., (2003), “Innovation Management: A Synthesis of Academic And Industrial Points of View”, International Journal of Project Management, 22(4), 281-287.
20. Top S., (2008), İşletmelerde Yenilik ve Yaratıcılık Yönetimi, Beta Yayınları, İstanbul.
21. Walder B., Weiermair K., Sancho Perez A., (2006), İnnovation and Product Development in Tourism, Erich Schmidt Verlag, Berlin.
22. Weiermair K. (2004), “Product Improvement or Innovatıon: What is The Key To Success In Tourısm?”, OECD, 1-11.
23. Yuan F. ve Woodman R. W., (2010), “Innovative Behavior in the Workplace: The Role of Performance and Image Outcome Expectations”, Academy of Management Journal, 53(2): 323- 342.