The Effects of Entrepreneurial Marketing on Innovation Types and Sustainable Competitive Advantage: An Application on SMEs

Öz

Purpose: In this study, the relationships between entrepreneurial marketing and SMEs’ innovation types were examined, and it was tried to explain how entrepreneurial marketing dimensions and types of innovation affect the sustainable competitive advantage of SMEs. Methodology: Data obtained from 242 manufacturer SMEs operating in Samsun, Amasya, Çorum, Tokat provincial center and districts in the OKA TR83 region in 2019 for 2 months by the survey method and tested using SMART PLS 3.0. and SPSS 21. statistical package programs. Findings: The findings revealed that opportunity focus and customer focus, which are among the entrepreneurial marketing dimensions, have an effect on marketing innovation and that the innovation processes implemented in manufacturing SMEs are interrelated. It has been observed that proactivity and risk taking from entrepreneurial marketing dimensions have a positive effect on sustainable competitive advantage. Practical Implications: SME managers can dominate the culture of innovation in their businesses by applying innovation types in their businesses and incorporating them into business processes. Small businesses that want to stand out in the competition will increase their chances of surviving in the market and gaining competitive advantage in the long term by applying entrepreneurial marketing activities suitable for the structure of SMEs. Originality: The research is an original research that examines the relationship between the dimensions of entrepreneurial marketing, types of innovation and the sustainable competitive advantages of SMEs together and enables the mutual relations to be tested

Anahtar Kelimeler

• Entrepreneurial Marketing
• Innovation Types
• Sustainable Competitive Advantage
• SME
• Manufacturing Sector.

Girişimci Pazarlamanın Yenilik Türleri ve Sürdürülebilir Rekabet Üstünlüğü Üzerindeki Etkileri: KOBİ’ler Üzerinde Bir Uygulama

Öz

Amaç: Bu çalışmada girişimci pazarlama ve KOBİ’lerin yenilik türleri arasındaki ilişkiler incelenmiş, girişimci pazarlama boyutları ve yenilik türlerinin, KOBİ’lerin sürdürülebilir rekabet üstünlüklerini nasıl etkilediği açıklanmaya çalışılmıştır. Yöntem: OKA TR83 bölgesindeki Samsun, Amasya, Çorum, Tokat il merkezi ve ilçelerinde 2019 yılında faaliyet gösteren 242 imalatçı KOBİ’den 2 ay boyunca anket yöntemi ile elde edilen veriler SMART PLS 3.0. ve SPSS 21. istatistik paket programları aracılığı ile test edilmiştir. Bulgular: Elde edilen bulgulara girişimci pazarlama boyutlarından fırsat odaklılığın ve müşteri odaklılığın pazarlama yeniliği üzerinde etkisi olduğunu ve imalatçı KOBİ’lerde uygulanan yenilik süreçlerinin birbirleriyle ilişkili olduğunu ortaya koymuştur. Girişimci pazarlama boyutlarından proaktifliğin ve risk almanın sürdürülebilir rekabet üstünde olumlu etkisi olduğu görülmüştür. Sonuç ve Öneriler: KOBİ yöneticileri yenilik türlerini işletmelerinde uygulayarak ve işletme süreçlerine dahil ederek işletmelerinde yenilik kültürünü hâkim hale getirebilirler. Rekabette öne çıkmak isteyen küçük işletmeler, KOBİ’lerin yapısına uygun olan girişimci pazarlama faaliyetlerini uygulayarak pazarda hayatta kalma ve uzun dönemde rekabet üstünlüğü kazanma şanslarını arttırmış olacaklardır. Özgün Değer: Araştırma girişimci pazarlamanın boyutlarıyla, yenilik türleri ve KOBİ’lerin sürdürülebilir rekabet üstünlükleri arasındaki ilişkileri birlikte inceleyen ve karşılıklı ilişkilerin test edilmesine imkân sağlayan özgün bir araştırmadır.

Anahtar Kelimeler

• Girişimci Pazarlama
• Yenilik Türleri
• Sürdürülebilir Rekabet Üstünlüğü
• KOBİ
• İmalat Sektörü

Kaynakça

1. Aksoy, A. ve Demirel E. T. (2008). “Yenilik faaliyetleri açısından KOBİ’ler.” e-Journal of New World Sciences Academy Social Sciences, 3 (3), 390-408.
2. Astuti, R. D., Afiff, A. Z. ve Balqiah T. E. (2018). “Entrepreneurial marketing and marketing strategies of SMEs on marketing performance: An empirical analysis of fit”. Pertanika J. Soc. Sci. & Hum., 26, 39 – 54.
3. Avlonitis, G. J. ve Salavou, H. (2007). “Entrepreneurial orientation of SMEs, product innova-tiveness, and performance”. Journal of Business Research, 60, 566 – 575.
4. Barney, J. B. (1991). “Firm resources and sustained competitive advantage”. Journal of mana-gement, 17(1), 99-120.
5. Bastic, M. ve Spacapan, G. L. (2007). “Differences in organizations’ innovation capability in transition economy: Internal aspect of the organizations’ strategic orientation”. Technovation, 27, 533-546.
6. Bavarsad, B., Hosseini S. A., Jafari, S. ve Hozhabri, A. A. (2015). “Analyzing the Impact of Entrepreneurial Marketing on Sustainable Competitive Advantage in SMEs”. 9th International Conference on e-Commerce with focus on e- Business, Isfahan, Iran, 1-10.
7. Becherer, R. C., Helms, M. M. ve McDonald, J. P. (2012). “The effect of entrepreneurial marketing on outcome goals in SME’s”. New England Journal of Entrepreneurship. 15 (1), 7-18.
8. Bulut, Ç., Pırnar, İ., Seçkin Halaç, D. ve Öztürk, A.D. (2013). “Girişimsel pazarlamanın firma performansına etkisi”. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 15 (2), 209-232.

9. Chen, Y. (2006). “Marketing innovation”. Journal of Economics & Management Strategy, 15 (1), 101–123.
10. Cirera, X. ve Maloney, W. F. (2017). The innovation paradox: Developing-country capabilities and the unrealized promise of technological catch-up. World Bank, Washington, DC.
11. Collinson, E. ve Shaw, E. (2001). “Entrepreneurial marketing- A historical perspective on development and practice” Management Decision, 39 (9), 761 – 766.
12. Coyne, K. P. (1986). “Sustainable competitive advantage—What it is, what it isn’t”. Business horizons, 29 (1), 54-61.
13. Damanpour, F., Walker, R. M. ve Avellaneda, C. N. (2009). “Combinative effects of innovation types and organizational performance: A Longitudinal Study of Service Organizations”, Journal of Management Studies, 46 (4), 650-675.
14. Day, S. G. ve Wensley, R. (1988). “Assessing advantage: A framework for diagnosing competitive superiority”. Journal of Marketing, 52, 1–20.
15. Desphande, R., Farley, J. U. ve Webster, F. E. (1993). “Corporate culture, customer orientation, and innovativeness in Japanese firms: A quadrad analysis”. Journal of Marketing, 57, 23 – 27.
16. Elçi, vd. (2008). Bölgesel İnovasyon Merkezleri: Türkiye İçin Bir Model Önerisi. TÜSİAD-T/2008-12/477, Yüzyıl Mahallesi Matbaacılar Sitesi 1. Cadde No: 139 Bağcılar / İstanbul.
17. Elmacı, O. ve Akıncı, A. (2012). “Sürdürülebilir rekabet üstünlüğü sağlamada maliyet üstünlüğü stratejisi olarak inovasyon ve sofra camı üretim işletmesinde bir araştırma örneği”. MÖDAV, 4, 65-98.
18. Eren, S. S., Çelikkan, H. ve Hacıoğlu, G. (2013). “Girişimsel pazarlamanın firmaların finansal performansına etkileri”. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 35, 97- 106.
19. Fornell, C. ve Larcker, D.F., (1981). “Evaluating structural equation models with unobservable variables and measurement error”. Journal of Marketing Research, 18 (1), 39-50.
20. Günday, G., Ulusoy, G., Kılıç, K. ve Alpkan, L. (2011). “Effects of innovation types on firm performance”. International Journal of Production Economics, 133, 662–676.
21. Hacıoğlu, G., Eren, S. S., Eren, M. S. ve Çelikkan, H. (2012). “The effect of enrepreneurial marketing on firms’ innovative performance in Turkish SMEs”. Procedia - Social and Behavioral Sciences, 58, 871 – 878.
22. Hair, F. J., Sarstedt, M., Hopkins, L. ve G. Kuppelwieser, V. (2014). “Partial least squares structural equation modeling (PLS-SEM) An emerging tool in business research”. European Business Review, 26 (2), 106-121.
23. Hair, F. J., Sarstedt, M., Ringle, C. M. ve Mena, J. A. (2012) “An assessment of the use of partial least squares structural equation modeling in marketing research”. Journal of the Academy of Marketing Science, 40 (3), 414-433.
24. Hair, F, J., Ringle, C, M. ve Sarstedt. (2011). “PLS-SEM: Indeed a silver bullet”. Journal of Marketing Theory and Practice, 19 (2), 139-152.
25. Henseler, J., Hubona, G.S. ve Ray, P.A. (2016). “Using PLS path modeling in new technology research: Updated guidelines”. Industrial Management and Data Systems, 116 (1), 2-20.
26. Hills, G. E. ve Hultman, C. M. (2015). “An empirical investigation of entrepreneurial marketing dimensions”. Journal of International Marketing Strategy, 3 (1), 1-18.
27. Hills, G. E., Hultman, C. M. ve Miles, M. P. (2008). “The evolution and development of entrepreneurial marketing”. Journal of Small Business Management, 46 (1), 99 – 112.
28. Hoffman, N. P. (2000). “An examination of the sustainable competitive advantage concept: past, present, and future”. Academy of marketing science review, 4 (1), 1-16.
29. Ionita, D., (2012). “Entrepreneurial marketing: A new approach for challenging times”. Management & Marketing Challenges for the Knowledge Society, 7 (1), 131-150.
30. Jones, R. ve Rowley, J. (2011). “Entrepreneurial marketing in small businesses: A conceptual exploration”. International Small Business Journal, 29 (1), 25-36.
31. Kalaycı, N. (2008). “Yükseköğretimde öğretimi değerlendirme anketlerinde öğrenci algılarındaki farklılıkların puanlamaya etkileri”. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 54, 235-275.
32. Kanu, A. (2020). “The Rewards and Challenges of Entrepreneurial Marketing in SMEs”. British Journal of Management and Marketing Studies, 3 (4), 19-36.
33. Karabulut, A. T. (2015). “Effects of innovation types on performance of manufacturing firms in Turkey”. Proceed a-Social and Behavioral Sciences, 195, 1355-1364.
34. Kılıç, R. ve Keklik, B. (2012). “KOBİ’lerde genel firma özelliklerinin inovasyon uygulama-larına etkisi: Balıkesir ilinde bir araştırma”. Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 39, 93-118.
35. Koçak, A. ve Özer, A. (2005). “Küçük İşletmeler Pazarlamanın Neresinde?: Pazar Odaklılık ve İlişkisel Pazarlama”. Pazarlama ve İletişim Kültürü Dergisi, 9 (14), 14-26.
36. Korkmaz, M., Baykara, S. ve Akman, G. (2012). “İşletmelerde sürdürülebilir rekabet insan kaynakları yönetiminde çalışanların kendilerine doğru yolculuk yöntemi: Yetenek yönetimi üstünlüğü için pazarlama ve satış stratejilerinin geliştirilmesi”. Akademik Bakış Dergisi, 28, 1-16.
37. Kraus, S., Harms, R. ve Fink, M. (2010). “Entrepreneurial marketing: moving beyond marketing in new ventures”, Int. J. Entrepreneurship and Innovation Management, 11 (1), 19-34.
38. Kuncoro, W. ve Suriani, W.O. (2018), “Achieving sustainable competitive advantage through product innovation and market driving”, Asia Pacific Management Review, 23 (3), 186-193.
39. Kumar, V., Jones, E., Venkatesan, R. ve Leone R. P. (2011). “Is Market Orientation a Source of Sustainable Competitive Advantage or Simply the Cost of Competing?”. Journal of Marketing (75), 16 –30.
40. Kumar, D. S., ve Purani, K. (2018) “Model specification issues in PLS-SEM: Illustrating linear and non-linear models in hospitality services context”, Journal of Hospitality and Tourism Technology, p:1757-9880.
41. Lee, J. S. ve Hsieh, C. J. (2010). “A Research in Relating Entrepreneurship, Marketing Capabili-ty, Innovative Capability and Sustained Competitive Advantage”. Journal of Business & Economics Research,, 8(9), 109-120.
42. Lertpachin, C., Wingwon, B. ve Noithonglek, T. (2013). “The effect of marketing focus, in-novation and learning organization on the building of competitive advantages: Empirical evidence from ISO 9000 certified companies”. Journal of Strategic Marketing, 21 (4), 323-331.
43. Lumpkin, G. T. ve Dess, G. (1996). “Clarifying the entrepreneurial orientation construct, and linking it to performance”. Academy of Management Review, 21 (1), 135-172.
44. Mazaira, A., Gonzales, E. ve Avendano, R. (2003). “The role of market orientation on company performance through the development of sustainable competitive advantage: the Inditex-Zara case”. Marketing Intelligence &Planning, 21(4), 220-229.
45. Morris, M. H., Schindehutte, M. ve LaForge, R. W. (2002). “Entrepreneurial marketing: A construct for integrating emerging entrepreneurship and marketing perspectives”. Journal of Marketing Theory and Practice, 10 (4), 1-19.
46. Morris, M. H., Schindehutte, M. ve LaForge, R. W. (2001). The emergence of entrepreneurial marketing: Nature and meaning, A Coleman Foundation White Paper, University of Hawaii /University of Louisville.
47. Na, Y. K., Kang, S. ve Jeong, H. Y. (2019). “The effect of market orientation on performance of sharing economy business: Focusing on marketing innovation and sustainable competitive advantage”. Sustainability, 11 (729), 1-19.
48. Naktiyok, A. (2007). “Yenilik yönelimi ve örgütsel faktörler”. İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 21 (2), 211-230.
49. Narver, J.C., Slater, S.F. ve MacLachlan, D.L. (2004). “Responsive and Proactive Market Orientation and New-Product Success”. The Journal of Product Management, 21, 334-347.
50. O’Dwyer, M., Gilmore, A. ve Carson, D. (2009). “Innovative Marketing in SMEs”. European Journal of Marketing, 43(1), 46-61.
51. OECD, EUROSTAT (2006). Oslo kılavuzu: Yenilik verilerinin toplanması ve yorumlanması için ilkeler. 3. Baskı. TUBİTAK Yayınları. Pala, P. ve Pilatin, A. (2020). “Girişimsel Pazarlama Boyutlarının İnovasyon ve Finansal Performans Üzerine Etkisi: TR90 Bölgesinde Faaliyet Gösteren KOBİ’ler Örneği”. TURAN-SAM Uluslararası Bilimsel Hakemli Dergisi, 12 (47), 135-145.
52. Porter, M. E. (1985). Competitive Advantage: Creating and sustaining superior performance, New York: The Free Press.
53. Pratono, A. H., Darmasetiawan, N. K., Yudiarso, A. ve Jeong, B. G. (2019). “Achieving sustainable competitive advantage through green entrepreneurial orientation and market orientation: The role of inter-organizational learning.”. The Bottom Line, 32, 2–15.
54. Sabuncu, B. (2014). “KOBİ’lerde yenilik ve engellerinin tespitine yönelik bir araştırma: Denizli örneği”. İşletme Araştırmaları Dergisi, 6 (1), 103-123.
55. Seviçin, A. (2009). “Sürdürülebilir rekabet üstünlüğü kavramı üzerine bir inceleme”. Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, 5 (10), 171-185.
56. Siddiqui, K. (2013). “Heuristics for Sample Size Determination in Multivariate Statistical Techniques”. World Applied Sciences Journal, 27 (2), 285-287.
57. Sole, M. (2013). “Entrepreneurial marketing: conceptual exploration and link to performance”. Journal of Research in Marketing and Entrepreneurship, 15 (1), 23-38.
58. Stokes, D. (2000). “Entrepreneurial Marketing: A conceptualisation from qualitative research”. Qualitative Market Research: An International Journal, 3 (1), 47-54.
59. Subramanian, A. ve Nilakanta, S. (1996). “Organizational innovativeness: Exploring the relationship between organizational determinants of innovation, types of innovations and measures of organizational performance”. Omega, 24 (6), 631-647.
60. Şahbaz, A. ve Tanyeri M. (2018). “Küçük ve orta büyüklükteki işletmelerde inovasyona yönelik tutumlar ve inovasyon engelleri: Çanakkale ilinde KOBİ’ler üzerine bir araştırma”. Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, 3(2), 233-263.
61. Şencan, H. (2005). Sosyal ve davranışsal ölçümlerde güvenilirlik ve geçerlilik. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
62. Uzkurt C., Kumar R., Kimzan H. ve Eminoglu G., (2013), “Role of innovation in the relationship between organizational culture and firm performance”. European Journal of Innovation Management, 16 (1), 92-117.
63. Uzkurt, C., Kumar, R., Kimzan, H. S. ve Sert, H. (2012). “The impact of environmental uncertainty dimensions on organisational innovativeness: An empirical study on SMEs”. International Journal of Innovation Management, 16 (2), 1250015.
64. Vazquez, R., Santos, M. L. ve Alvarez, L. I. (2001). “Market orientation, innovation and com-petitive strategies in industrial firms”. Journal of Strategic Marketing, 9, 69-90.
65. Weerawardena, J. ve O’Cass, A. (2004). Exploring the characteristics of the market-driven firms and antecedents to sustained competitive advantage, Industrial Marketing Management, 33, 419– 428.
66. Weerawardena, J. (2003). “The role of marketing capability in innovation-based competitive strategy”. Journal of Strategic Marketing, 11, 15-35.