AN EVALUATION ON THE ACCORDANCE OF ANTHROPOMETRIC DIMENSIONS OF WORKING UNITS IN PRIMARY SCHOOL CLASSROOM

Öz

Children in the 6-10 age group spend most of their time in primary school listening to lessons at school. This period is an important period in terms of the physical development of children and it is important that the working units conform to the dimensional and biomechanical characteristics of the students. Units that do not fit the anthropometric dimensions of the students influence the physical development, productivity and comfort of the students in the negative direction. It also causes discomfort in the neck, back, arm muscles, spinal cord, circulatory and respiratory system. The purpose of this study is to present suggestions on the dimensions of the work units, emphasizing the importance of the work units used in the primary schools in terms of anthropometric dimensions of the students. Within the scope of the study, working units were measured and photographed in the in situ determination work carried out in a total of 24 classrooms from 3 primary schools in the city of Rize. Findings obtained with these findings; In 2006, Hasturk`s performed his graduate studies in the name of "Determination of anthropometric values in children between the ages of 7 and 12 in Ankara and application of these measures to children's room furniture" and published Pheasant's 2003 "Body space: Anthropometry, Ergonomics and the Design of Work". At the end of the study; In the light of the evaluations made in relation to the anthropometric dimensions-working unit dimensions of the students, the working units of the primary schools are presented with suggestions for the measurements.

Anahtar Kelimeler

• Ergonomics,Classroom,School Rank Sizes,Anthropometric Dimension

İLKOKULLARDA DERSLİKLERDEKİ ÇALIŞMA BİRİMLERİNİN ANTROPOMETRİK BOYUTLARA UYGUNLUĞU ÜZERİNE BİR DEĞERLENDİRME

Öz

6-10 yaş grubu çocuklar, ilkokullarda zamanlarının büyük bir bölümünü okul sıralarında ders dinleyerek geçirmektedir. Bu dönem çocukların fiziksel gelişimleri açısından önemli bir dönem olup, çalışma birimlerinin öğrencilerin boyutsal ve biyomekanik özelliklerine uygun olması önemlidir. Öğrencilerin antropometrik boyutlarına uygun olmayan çalışma birimleri, öğrencilerin fiziksel gelişimini, öğrenme verimliliğini ve konforunu olumsuz yönde etkilemektedir. Ayrıca boyun, sırt, kol kaslarında, omurilikte, dolaşım ve solunum sisteminde rahatsızlıklara sebebiyet vermektedir. Bu çalışmanın amacı, ilkokullardaki dersliklerde kullanılan çalışma birimlerinin öğrencilerin antropometrik boyutlarına uygunluğunun önemini vurgulayarak çalışma birimlerinin boyutlarına ilişkin öneriler sunmaktır. Çalışma kapsamında, Rize ili Merkez ilçesindeki 3 ilkokuldan toplam 24 derslikte yapılan yerinde tespit çalışmasında çalışma birimleri ölçülerek fotoğraflanmıştır. Bu tespitlerle elde edilen bulgular; Hastürk’ün 2006 yılında yapmış olduğu “Ankara İlinde Bulunan 7 – 12 Yaş Arası Çocuklarda Antropometrik Değerlerin Belirlenmesi ve Bu Ölçülerin Çocuk Odası Mobilyasına Uygulanması” isimli yüksek lisans çalışmasında elde ettiği veriler ve Pheasant’ın 2003 yılında basılmış “Bodyspace: Anthropometry, Ergonomics and the Design of Work” isimli kitabındaki verilere bağlı olarak değerlendirilmiştir. Çalışmanın sonucunda; öğrencilerin antropometrik boyutları-çalışma birimi boyutları ilişkisi bağlamında yapılan değerlendirmeler ışığında ilkokullardaki dersliklerin çalışma birimlerinin, ölçüleri için öneriler sunulmuştur. 

Anahtar Kelimeler

• Ergonomi,Derslik,Sıra Boyutları,Antropometrik Boyut

Kaynakça

1. Afzan, Z., S. Hadi, B. Shamsul, H. Zailina, I. Nada, A. Rahmah. 2012. “Mismatch Between School Furniture and Anthropometric Measures Among Primary School Children in Mersing, Johor, Malaysia.” Network of Ergonomics Societies Conference (SEANES), Southeast Asia.
2. Ahmad Nazif, N. K. Ezrin Hani, S. Lee, C. K., Ahmad Rasdan, H. 2011. A study on the suitability of science laboratory furniture in Malaysian secondary school. İn Proceedings of the Asia Pacific Symposium on Advancements in Ergonomics and Safety (ERGOSYM ’11), Perlis, Malaysia, December.
3. Akın, G. ve Sağır M. 1998. İlköğretim Sıra ve Altlıklarının Ergonomik Tasarımında Antropometrik Veriler, VI. Ulusal Ergonomi Kongresi, MPM Yayın No:622, Ankara, 68-78.
4. Akın, G. 2013a. Yaşam Kalitesinin Arttırılmasında Antropometrinin Önemi. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi Antropoloji Dergisi, 26 (2), 01-18.
5. Akın, G. 2013. Üniversite Öğrencilerine Yönelik Sıra ve Sıra Altlığı Tasarımı, Ankara Üniversitesi BAP Projesi, Proje No: 12A5358001, Ankara
6. Bulut, Ç. ve Kıran, S. 2015. Antropometrinin Ergonomide Kullanimi. Mesleki Sağlık ve Güvenlik Dergisi (MSG), 6(21), 31-36.
7. Biswas, B., Zahid, F. B., Ara, R., Parvez, M. S., Hoque, A. S. M. 2014. Mismatch Between Classroom Furniture and Anthropometric Measurements of Bangladeshi Primary School Students, International Conference on Mechanical, Industrial and Energy Engineering, 25-26 December, Khulna, Bangladesh, 1-6.
8. Castelluci, H I., Arezes, P. M., Viviani, C. A. 2009. Mismatch Betweeen Classroom Furniture and Anthropometric Measures in Chilean Schools, Applied Ergonomics, 41, 563-568.

9. Cengiz, T. G. ve Günay, İ. 2011. Toplu Taşıma Araçlarının Türk İnsanının Antropometrik Yapısına Uygunluğunun Değerlendirilmesi. XI. Üretim Araştırmaları Sempozyumu, 679-686,
10. Dianat, I., Karimi, M. A., Hashemi, A. A., Bahrampour, S. 2013. Classroom furniture and anthropometric characteristics of Iranian high school students: proposed dimensions based on anthropometric data. Applied Ergonomics, 44(1), 101-108.
11. Duyar, İ. 1995. İnsanın Fiziksel Boyutlarındaki Değişmeler ve Ergonomik Açıdan Önemi, 5. Ergonomi Kongresi, İstanbul, 180-189.
12. Efe, H., İmirzi, H. Ö., Dizel, T., 2004. Oturma Mobilyası Tasarımını Etkileyen Ergonomik Kriterler, 10. Ergonomi Kongresi (Uluslararası Katılımlı), 07-09 Ekim, Uludağ Üniversitesi, 674-684.
13. Elibol, G.C., Kılıç, Y., Ulupınar, M., Burdurlu, E. 2005. 12-15 Yaşlarındaki Öğrencilerin Antropometrik Ölçülerinin Belirlenmesi ve Okul Mobilyalarına Uyarlanması, 11. Ulusal Ergonomi Kongresi, İstanbul Teknik Üniversitesi, 75-82.
14. Erkan, N. 2005. Verimlilik, Sağlık ve Güvenlik İçin İnsan Faktörü Mühendisliği Ergonomi, Milli Prodüktivite Merkezi Yayınları, 9. Baskı, Ankara, 17, 109.
15. Floyd W., Ward J. 1969. Anthropometric and Physiological Considerations in School, Office and Factory Seating. In: Grandjean E, ed. Proceedings of the Symposium on Sitting Posture. London: Taylor & Francis, 18 –25.
16. Geldhof E, De Clercq D, De Bourdeaudhuij I, Cardon G. 2007. Classroom postures of 8-12 year old children. Ergonomic, 50(10):15, 71-81.
17. Gouvali, M.K. ve Boudolos, K., 2006. Match between school furniture dimensions and children’s anthropometry. Applied Ergonomics 37, 765–773.
18. Hastürk, E. Y., 2006. Ankara İlinde Bulunan 7–12 Yaş Arası Çocuklarda Antropometrik Değerlerin Belirlenmesi ve Bu Ölçülerin Çocuk Odası Mobilyasına Uygulanması, Hacettepe Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, Ankara.
19. Jeong, B. Y. ve Park, K. S. 1990. Sex Differences in Anthropometry for School Furniture Design, Ergonomics, 33, 1511-1521.
20. Kaya, Ö. ve Özok A. F. 2017. Tasarımda Antropometrinin Önemi. Mühendislik Bilimleri ve Tasarım Dergisi, 5 (ÖS: Ergonomi2016), 309-316.
21. Kayış, B. 1987. İlk Eğitim Yapılarına Yönelik Donanımların Ergonomik Tasarımı, İç Mekân Donatım Elemanları ve Tasarımı Sempozyumu, Hacettepe Üniversitesi, Ankara, 25-31.
22. Kayış, B. ve Özok F. 1989. Türk Erkek Toplumunun Antropometrik Ölçülerinin Belirlenmesi. Türkiye Bilimsel ve Teknik Araştırma Kurumu, Rapor No: a 71.
23. Kayış, B. ve Özok F. 1991. Anthropometric Survey Among Turkish Primary School Children, Applied Ergonomics, 22.1, 55-56.
24. Knight, G. ve Noyes, J. 1999. Children's behaviour and the design of school furniture, Ergonomics,42:5, 747-760, DOI: 10.1080/001401399185423.
25. Kurban, H., Tankut, A. N., Melemez, K. 2015. Ergonomic and Structural Analysis of Classroom Furniture: A Case Study For High Schools In Bartin, Turkey, Proceedings of the 27th International Conference, 287-294.
26. Mandal, A. C. 1985. The seatedman (Homo sedens), Klampenborg, Demark; Dafnia publications.
27. Oborne, D.J. 1995. Ergonomics at Work. Human Factors in Design and Development. England.
28. Panagiotopoulou, G. Christoulas, K. Papanckolaou, A., Mandroukas, A. 2004. Classroom Furniture Dimensions and Anthropometric Measures In Primary School, Applied Ergonomics, 35 (2), 121–128.
29. Parcells, C., Stommel, M., Hubbard, R.P., 1999. Mismatch of classroom furniture and student body dimensions: empirical findings and health implications. Journal of Adolescent Health 24, 265–273
30. Pheasant, S. 2003. Bodyspace: Anthropometry, Ergonomics and The Design of Work, CRC Press, Second Edition, 201-206.
31. Troussier B., Davoine P., de Gaudemaris R., Fauconnier J., Phelip, X. 1994. Backpain in school children. A studyamong 1178 pupils, Scandinavian Journal of Rehabilitation Medicine, 26 (3), 143-146.
32. Troussier, B., Tesniere, C., Fauconnier, J., Grison, J., Juvin, R., Phelip, X., 1999. Comparative study of two different kinds of school furniture among children. Ergonomics 42 (3), 516–526.
33. Tunay, M., Melemez, K., Dizdar, E. N. 2005. Yüksek Öğrenimde Kullanılan Okul Sıra ve Masalarının Antropometrik Tasarımı (Bartın Orman Fakültesi Örneği), Teknoloji, 8, 1, 93-100.
34. Zorlu, T. ve Erbay, M. 2011. İlköğretim Dersliklerinde Ergonomik Açıdan Bir Değerlendirme: Trabzon Örneği, 17. Ulusal Ergonomi Kongresi, Eskişehir, 234-250.