DEVELOPMENT OF A NEW ASSEMBLY LINE BALANCE MODEL UNDER ERGONOMIC RISK CONSTRAINTS

Öz

Assembly line balancing is the problem to assign tasks to stations in compliance with precedence constraints and as far as possible to balance delays. Assembly lines which is not designed properly in an ergonomic way, not only cause productivity loss, but also Work-related Muscoloskeletal Disorders (WSMD) on workers. To prevent such problems, it should aimed to catch acceptable level for all workstation’s total risk score and assign ergonomic risks equivalently among workers. In this study, for assembly line balancing problem, a new model approach is tackled, which constitute stations by consider ergonomic risk levels in addition to cycle time and precedence constraints. Moreover in order to compare proposed model with classical assembly line balancing techniques, a performance criteria which is combination of cycle time and ergonomic risk level is defined. The developed model were applied in three different factory’s assembly lines. In every two assembly lines, task times were measured, precedence diagram was constructed and ergonomic risk levels were evaulated by using REBA method. When balancing lines with using COMSOAL technique, performance level is %28,56 but when it comes to balance with developed model performance levels were obtained %25,22. It has been detected that developed model provides improvement in line’s performance %3,34.

Anahtar Kelimeler

• Assembly line balancing,COMSOAL,Ergonomic risk evaulation,REBA.

ERGONOMİK RİSK KISITLARI ALTINDA YENİ BİR MONTAJ HATTI DENGELEME MODELİ GELİŞTİRİLMESİ

Öz

Montaj hattı dengeleme probleminde işler, öncelik ilişkilerine uygun olarak gecikmeleri olabildiği ölçüde dengeleyecek şekilde istasyonlara atanır. Ergonomik anlamda iyi tasarlanmamış montaj hatları, yalnızca verimlilik kayıplarına sebep olmakla kalmaz, işçilerde kas iskelet sistemi hastalıklarına da yol açabilir. Böyle olumsuzlukları önlemek için montaj hattını dengelerken her bir istasyonun risk seviyesinin kabul edilebilir seviyeye çekilmesi veya zorluk düzeyinin işçiler arasında dengeli olması da amaçlanmalıdır. Bu çalışmada, montaj hattı dengelemede, öncelik ilişkileri ile çevrim süresi kısıtına ilaveten, regonomik risk düzeyini de dikkate alarak istasonları oluşturan yeni bir model geliştirilmesi ele alınmıştır. Ayrıca, önerilen modelin klasik montaj hattı dengeleem ile karşılaştırılması amacıyla, süre ve ergonomik risk düzeyinin bileşkesinden oluşan performans ölçütü tanımlanmıştır. Geliştirilen model, fırın üreten işletmenin  montaj hattı için uygulanmıştır. Her iki montaj hattında işlem süreleri ölçülmüş, öncelik ilişkileri çıkarılmış ve REBA yöntemi ile ergonomik risk düzeyleri hesaplanmıştır. COMSOAL yöntemi kullanılarak yapılan hat dengelemede,  performans düzeyleri, %28,56 olurken, geliştirilen model için %25,22 elde edilmiştir. Geliştirilen modelin %3,34 iyileştirme sağladığı tesbit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Montaj hattı dengeleme,COMSOAL,Ergonomik Risk Değerlendirmesi,REBA

Kaynakça

1. Akyol, ¸ S. D., Baykasoglu, A., 2016. ErgoALWABP: A multiple-rule based constructive randomized search algorithm for solving assembly line worker assignment and balancing problem under ergonomic risk factors. Journal of Intelligent Manufacturing. doi:10.1007/s10845-016-1246-6
2. Baines, T.S., Asch, R., Hadfield, L., Mason, J.P., Fletcher, S., Kay, J.M., 2005. Towards a theoretical framework for human performance modelling within manufacturing systems design. Simulation Modelling Practice and Theory, 13, 486–504.
3. Baykasoglu, A., Tasan, S.O., Tasan, A.S., Akyol, S., 2017. Modeling and solving assembly line design problems by considering human factors with a real-life application. Human Factors and Ergonomics in Manufacturing & Service Industries, 27(2), 96-115.
4. Bernard, B. P., 1997. Musculoskeletal disorders and workplace factors: A critical review of epidemiologic evidence for work-related musculoskeletal disorders of the neck, upper extremity and low back pain, U.S Department of Health and Human Services NIOSH Publication, 97-141.
5. David, G. C. 2005. Ergonomic methods for assessing exposure to risk factors for work-related musculoskeletal disorders. Occupational Medicine, 55, 190-199.
6. Digiesi, S., Kock, A. A. A., Mummolo, G., & Rooda, J. E., 2009. The effect of dynamic worker behaviour on flow time performance. International Journal of Production Economics, 120, 368–377.
7. Eklund, J. A. E., 1995. Relationships between ergonomics and quality in assembly works. Applied Ergonomics, 26 (1), 15-20.
8. Güner, B., Hasgül, S. , 2012. Sürdürülebilir denge için ergonomik faktörleri içeren U-tipi montaj hattı dengelemesi. Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, 27(2), 407-415.

9. Hignett, S., Mc Atamney, L. 2000. Rapid entire body assessment (REBA). Applied Ergonomics, 31, 201–205.
10. Koç, S. , Testik, Ö.M. 2016. Mobilya Sektöründe Yaşanan Kas-İskelet Sistemi Risklerinin Farklı Değerlendirme Metotları İle İncelenmesi Ve Minimizasyonu. Endüstri Mühendisliği Dergisi, 27(2), 2-27.
11. Mert, E. A. 2014. Ergonomik risk değerlendirme yöntemlerinin karşılaştırılması ve bir çanta imalat atölyesinde uygulanması. İş Sağlığı ve Güvenliği Uzmanlık Tezi, T.C. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Sağlığı ve Güvenliği Genel Müdürlüğü, Ankara.
12. Mutlu, Ö., Özgörmüş, E. 2012. A fuzzy assembly line balancing problem with physical workload constraints. International Journal of Production Research, 50, 5281-5291.
13. Nunes, I. L. 2009. FAST ERGO_X – a tool for ergonomic auditing and work-related musculoskeletal disorders prevention. Work: A Journal of Prevention, Assessment & Rehabilitation, 34, 133–148.
14. Otto, A., Scholl, A., 2011. Incorporating ergonomic risks into assembly line balancing. European Journal of Operational Research, 212, 277–285.
15. Özel, E., Çetik, O. 2010. Mesleki Görevlerin Ergonomik Analizinde Kullanılan Araçlar ve Bir Uygulama Örneği. Dumlupınar Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 22, 41-56.
16. Salveson, M.E., 1955. The assembly line balancing problem. Journal of Industrial Engineering, 6,18–25.
17. Scholl, A., Becker, C., 2006. State-of-the-art exact and heuristic solution procedures for simple assembly line balancing. European Journal of Operational Research, 168(3), 666–693.
18. Seçkiner, S. U., Kurt, M., 2007. A simulated annealing approach to the solution of job rotation scheduling problems. Applied Mathematics and Computation, 188, 31–45.
19. Tharmmaphornphilas, W., & Norman, B. A., 2007. A methodology to create robust job rotation schedules. Annals of Operations Research, 155, 339–360.
20. Xu, Z., Ko, J., Cochran, D. J., Jung, M., 2012. Design of assembly lines with the concurrent consideration of productivity and upper extremity musculoskeletal disorders using linear models. Computers & Industrial Engineering, 62, 431–441.