MICROBIOLOGICAL POLLUTION ASSESSMENT OF KAŞ (ANTALYA) COAST REGION

Öz

The study area located on the west coast of the Mediterranean is one of the regions with significant tourism potential. In this study, the physicochemical and microbiological quality of the sea water samples taken from three different locations that can be affected by pollution in the coastal region of Kaş district are examined. In addition, statistical analysis of water quality parameters was performed. According to the results obtained, all of the sea water samples representing the coastal regions of Kaş, Üçağız and Kale comply with the limit values. However, fecal indicators such as Total Coliform, Fecal Coliform and Fecal Streptekok were found to be high in the summer months compared to other months in general. Likewise, dissolved oxygen and light transmittance values were measured lower in the summer months. When the results of Pearson Correlation Analysis are evaluated, there are significant relationships especially between temperature (oC), pH, NH4-N and microbiological parameters. The population increases significantly in the summer months depending on the tourism in the region. According to the obtained results, Kaş coast region do not have any pollution in terms of microbiological parameters and seawater quality is good in the region.

Anahtar Kelimeler

• Sea Water Quality
• Fecal Indicator
• Microbiology
• Kaş

KAŞ (ANTALYA) KIYI BÖLGESİNİN MİKROBİYOLOJİK KİRLİLİK DEĞERLENDİRMESİ

Öz

Akdeniz’in batı kıyısında bulunan çalışma alanı önemli turizm potansiyeline sahip bölgelerimizden birisidir. Bu çalışmada, Kaş ilçesi kıyı bölgesinde kirlilikten etkilenmesi mümkün üç farklı lokasyondan aylık periyod ile alınan deniz suyu örneklerinin fizikokimyasal ve mikrobiyolojik kalitesi incelenmiştir. Ayrıca su kalite parametrelerinin istatistiksel analizi yapılmıştır. Elde edilen sonuçlara göre, Kaş, Üçağız ve Kale kıyı bölgelerini temsil eden deniz suyu örneklerin tamamı limit değerlere uygundur. Ancak, genel olarak Toplam Koliform, Fekal Koliform ve Fekal Streptekok gibi fekal indikatörlerin özellikle yaz aylarında diğer aylar ile kıyaslandığında yüksek değerlerde olduğu belirlenmiştir. Aynı şekilde çözünmüş oksijen ve ışık geçirgenliği değerleri de yaz aylarında daha düşük ölçülmüştür. Deniz suyu örneklerinde yapılan Pearson Korelasyon Analizi sonuçları değerlendirildiğinde özellikle sıcaklık (oC), pH, NH4-N ve mikrobiyolojik parametreler arasında anlamlı ilişkiler söz konusudur. Bölgede turizme bağlı olarak yaz aylarında nüfus ciddi oranda artmaktadır. Buna bağlı olarak insan faaliyetleri kaynaklı kirlilik denizel ortamı ve deniz suyu kalitesini kısmen olumsuz etkilemektedir. Elde edilen sonuçlara göre Kaş kıyı bölgesi özellikle mikrobiyolojik parametreler bakımından genel olarak kirlilik taşımamakta ve bölgede deniz suyu kalitesi iyi durumdadır.

Anahtar Kelimeler

• Deniz suyu kalitesi
• Fekal İndikatör
• Mikrobiyoloji
• Kaş

Kaynakça

1. Anonim, 2005. İnsani Tüketim Amaçlı Sular Hakkında Yönetmelik, Resmi Gazete Tarih ve Sayısı: 17.02.2005/ 25730, T.C.Başbakanlık Mevzuatı Geliştirme Genel Müdürlüğü, Ankara.
2. Anonim, 2006. Yüzme Suyu Kalitesi Yönetmeliği (76/160/AB), Resmi Gazete Tarih ve Sayısı: 09.01.2006/ 26048, T.C.Başbakanlık Mevzuatı Geliştirme Genel Müdürlüğü Ankara.
3. Anonim, 2012. Yüzeysel Su Kalitesi Yönetimi Yönetmeliği, Resmi Gazete Tarih ve Sayısı: 09.01.2006/ 28488, T.C.Başbakanlık Mevzuatı Geliştirme Genel Müdürlüğü, Ankara.
4. Anonim, 2016. “’Belek, Patara, Kaş-Kekova, Fethiye-Göcek, Göksu Deltası, Tuz Gölü, Foça, Gölbaşı, Köyceğiz-Dalyan, Datça-Bozburun ... Projesi’’, T.C Çevre ve Şehircilik Bakanlığı, Tabiat Varlıklarını Koruma Genel Müdürlüğü ve Artek Mühendislik Çevre Ölçüm ve Danışmanlık Hizmetleri Ticaret Anonim Şirketi işbirliği, Ankara.
5. Arıman, S., Koyuncu, S., (2019). Su Kirliliği Açısından Hassas Alanların İzlenmesi: Kızılırmak Deltası-Balık Gölü, Mühendislik Bilimleri ve Tasarım Dergisi, 7(4), 705-714.
6. Baran, M.A., 2017. Dünyanın Mevcut Su Potansiyeli ve Deniz Suyu Arıtımı. Anadolu Bil Meslek Yüksekokulu Dergisi, (45), 71-84.
7. Bayarı, S., Özyurt, N., Hamarat, S., Baştanlar, Y., Varinlioğlu, G., 2006. Türkiye Kıyıları Tatlı Su Boşalımlarının Geri Kazanılması: Patara-Tekirova Pilot Projesi, TÜBİTAK Projesi, ÇAYDAG-103Y025.
8. Demir, V., 2011. Kaş (Antalya) Deniz Koruma Planlamasında Karar Destek Sistemleri Kullanılarak Biyoçeşitlilik Araştırması, İstanbul Üniversitesi, Deniz Bilimleri ve İşletmeciliği Enstitüsü, Doktora Tezi, 93 sayfa, İstanbul.

9. Elhatib, H., 1992. Hydrogeological investigation of Kas-Kalkan Area and its vicinity, (Doctoral dissertation, PhD Thesis, Hacettepe University Ankara, Turkey).
10. Gurun, S., ve Kımıran, E.A., 2013. Ayamama Deresi’nin Marmara Denizi’ne deşarj alanındaki bakteriyolojik kirlilik düzeyinin incelenmesi. Ekoloji, 22(86), 48-57.
11. Gürün, S., ve Altuğ, G., 2013. Güllük Körfezi’nde Bakteriyolojik Kirlilik Ve Metabolik Olarak Aktif Bakteri Düzeyi. Güllük Körfezi Bakteriyolojisi, Güllük Körfezi Bakteriyolojisi TÜBİTAK Proje Çalıştayı, çalıştay kitabı sayfa 10-15, 10 Mayıs 2013, Güllük, MUĞLA.
12. KKÖÇKR, 2019. Kaş-Kekova Özel Çevre Koruma Bölgesi Biyolojik Çeşitlilik Araştırma Projesi, Kesin Raporu, T.C Çevre ve Şehircilik Bakanlığı Tabiat Varlıklarını Koruma Genel Müdürlüğü, 557 Sayfa, Temmuz, 2019, Ankara.
13. Kumlutaş, Y., Durmuş, S.H., Ilgaz, Ç., 2011. Kaş-Kekova Özel Çevre Koruma Bölgesi’nin Herpetofaunası. Anadolu Doğa Bilimleri Dergisi 2(1): 28-33.
14. Manish, K., Ramanathan, A., Rao, M.S., Kumar, B., 2006. Identification and evaluation of hydrogeochemical processes in the groundwater environment of Delhi, India. J Environ Geol 50:1025-1039.
15. Ornat, A. L., Göktan, S., Kalem, S., Tural, U., Akça, N., Araç, N. Ve Oruç, A. (2013). Kaş-Kekova Özel Çevre Koruma Bölgesi Denizel Yönetim Planı (2014-2017). Çevre ve Şehircilik Bakanlığı, WWW-Türkiye, WWW Akdeniz Program Ofisi İş Birliğinde Güney Medpan Türkiye Pilot Projesi (2009-2013), 1-67.
16. Özsoy, S., 2009. Su ve yaşam: suyun toplumsal önemi. Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Y. Lisans Tezi: 200 sayfa, Ankara.
17. Öztan, M., Baştanlar, Y., Varinlioğlu, G., Hamarat, S., Ülkenli, H., Özyurt, N., Bayarı, S., 2004a. Patara-Kekova Tatlı Su Boşalımlarının ve Denizaltı Mağaralarının Araştırılması, Türkiye Kıyıları 04, Türkiye’nin Kıyı ve Deniz Alanları V. Ulusal Konferansı, 4-7 Mayıs 2004 Adana, Bildiriler Kitabı (Editörler: E.Özhan, H. Evliya) Cilt 2, 815-824.
18. Öztan, M., Hamarat, S., Bayarı, S., Ülkenli, H., Özyurt, N., Baştanlar, Y., Varinlioğlu, G., 2004b. Kaş dolayı kıyı kuşağında karstlaşmanın gelişimi: Mivini ve Altuğ denizaltı mağaraları Türkiye’nin Kıyı ve Deniz Alanları V. Ulusal Konferansı, 4-7 Mayıs 2004 Adana.
19. Pisoni, C., 1967. Kaş (Antalya ili) bölgesinin jeolojik etüdü. MTA Ens. Derg, 69, 42-49.
20. Şenel, M., 1997a. 1/100000 ölçekli Türkiye Jeoloji Haritaları No:6 Fethiye-M10-M11 Paftaları. MTA Gn. Md. Jeol. Etüt. Dair. Ankara.
21. Şenel, M., Bölükbaşı ,A.S., 1997b. 1/100000 ölçekli Türkiye Jeoloji Haritaları No:5 Fethiye-M9 Paftası. MTA Gn. Md. Jeol. Etüt. Dair. Ankara.
22. Şener, Ş., Taştekin, N., (2019). Beyşehir (Konya) Ovasının Hidrojeolojik ve Hidrojeokimyasal İncelemesi. Mühendislik Bilimleri ve Tasarım Dergisi, 7(3), 647-661.
23. Taşpınar, B., Verep, B., Terzi, E., Çetindemir, D., 2015. Rize ili kıyı şeridinde bakteriyolojik kirliliğin araştırılması. Aquaculture Studies (Eski Yunus Araştırma Bülteni), 15(2).
24. Terzi, Ö. ve Sünter, A.T., 2019. Atakum Sahilindeki deniz suyu kalitesinin değerlendirilmesi, 2016. Turkish Bulletin of Hygiene & Experimental Biology/Türk Hijyen ve Deneysel Biyoloji, 76(3).
25. Tezel, D., 2018. Kaş-Kekova (Antalya) bölgesi flora ve fauna duyarlılığı üzerine ekolojik koridorların mekansal veri analizi ile belirlenmesi (Doctoral dissertation, Selçuk Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü), 164 sayfa, Konya.
26. Ulusoy, K., 2007. Küresel Ticaretin Son Hedefi: Su Pazarı, Kristal Kitaplar Yayınevi, Ankara.
27. Varol S, Davraz A., 2015. Evaluation of the groundwater quality with WQI (water quality index) and multivariate analysis: a case study of the Tefenni plain (Burdur/Turkey). Environ Earth Sci 73:1725– 1744.
28. Varol S., Küçük, M., Davraz A., Şener Ş., Şener E., Aksever F., Kırkan B., Tokgözlü A., (2020). Salda Gölü Havzası Güneyinin (Yeşilova/Burdur) Hidrojeolojisi ve Hidrojeokimyasal Özelliklerinin İncelemesi, Mühendislik Bilimleri ve Tasarım Dergisi, 8(1), 74-90.
29. Verep, B., Serdar, O., Turan, D. ve Şahin, C., 2005. İyidere (Trabzon)'nin Fiziko-Kimyasal Açıdan Su Kalitesinin Belirlenmesi. Ekoloji Dergisi, 14(57): 24-35.