Relationship of isometric strength and anaerobic power with sports injuries in Greco-Roman wrestlers

Öz

Purpose: The aim of this study was to determine the relationship of sports injuries and functional level with anaerobic power and isometric strength in Greco-Roman style wrestlers and compare the injured and uninjured athletes in terms of this parameters.
Methods: This study was conducted on Greco-Roman style wrestlers aged between 11-16 years. Jamar hand dynamometer was used to evaluate upper extremity isometric strength, The Wall Squat Test was used to evaluate lower extremity isometric strength, Medicine Ball Throw Test was used to evaluate upper extremity anaerobic power and the Modified Three Box Jump Test was used to evaluate lower extremity anaerobic power. The Identification of Functional Ankle Instability and the Kerlan-Jobe Shoulder Elbow Score were used to determine functional level profile.
Results: The right- and left-hand grip strength (p=0,003), (p=0,009) and the Medicine Ball Throw Test scores of shoulder or elbow injured athletes was higher than non-injured athletes (p<0.001). There was no difference in ankle injured and non-injured athletes for Wall Squat (p=0,414, p=0,724), and Modified 3 Box Jumping Test scores (p=0,404).
Conclusion: Injured wrestlers’ upper extremity isometric strength and anaerobic power is higher than uninjured wrestlers. There is no difference in lower extremity isometric strength and anaerobic power. In wrestlers, particularly upper extremity sport injury has not negative effect on power and strength parameters.

Anahtar Kelimeler

• Wrestling
• Muscle strength
• Injury

Grekoromen güreşçilerde spor yaralanmalarının izometrik kuvvet ve anaerobik güç ile ilişkisi

Öz

Amaç: Bu çalışmanın amacı, grekoromen stil güreşçilerde spor yaralanmalarının ve fonksiyonel düzeyin, izometrik kuvvet ve anaerobik güç ile ilişkisini araştırmak, yaralanma geçiren ve geçirmeyen sporcuları bu parametreler açısından karşılaştırmaktır.
Yöntem: Bu çalışma; 11-16 yaş arası Grekoromen stil güreşçiler üzerinde yapıldı. Üst ekstremite izometrik kuvvetini değerlendirmek için Jamar (The Jamar® J. A. Preston Corporation, Clifton, NJ, USA) marka el dinamometresi kullanıldı. Alt ekstremite izometrik kuvvetini değerlendirmek için Duvarda Çömelme Testi, üst ekstremite anaerobik (patlayıcı) gücünü değerlendirmek için Sağlık Topu Fırlatma Testi, alt ekstremite anaerobik gücünü değerlendirmek için Modifiye Üç Kutu Atlama Testi yapıldı. Fonksiyonel düzey profilinin belirlenmesinde Kerlan-Jobe Omuz Dirsek Skoru ve Fonksiyonel Ayak Bileği İnstabilitesi Ölçeği kullanıldı.
Bulgular: Omuz veya kol bölgesinde herhangi bir yaralanma geçiren sporcuların sağ ve sol el kavrama kuvvetleri (p=0,003), (p=0,009) ve Sağlık Topu Fırlatma Testi skorları yaralanma geçirmeyenlere göre daha yüksekti (p<0,001). Ayak bileğinde herhangi bir yaralanma geçiren sporcularla geçirmeyen sporcular arasında, sağ ve sol bacak Duvarda Çömelme (p=0,414, p=0,724) ve Modifiye 3 Kutu Atlama Testi skorları açısından bir fark bulunmadı (p=0,404).
Sonuç: Yaralanma geçiren güreşçilerin üst ekstremite izometrik kuvvet ve anaerobik gücü hiç yaralanma geçirmeyenlere göre yüksektir. Yaralanma geçiren ve geçirmeyen sporcularda alt ekstremite izometrik kuvvet ve anaerobik güç açısından farklılık yoktur. Güreşçilerde, özellikle üst ekstremite spor yaralanmaları; üst ekstremite güç ve kuvvet değerlerinde düşüşe sebep olmamıştır.

Anahtar Kelimeler

• Güreş
• Yaralanma
• Kas kuvveti

Kaynakça

1. 1. Yalçın Aydos L, Taş M, Akyüz M, Uzun A. Genç elit güreşçilerde kuvvetle bazı antropometrik paremetrelerin ilişkisinin incelenmesi. Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi 2009;11:1-10.
2. 2. Yoon J. Physiological profiles of elite senior wrestlers. Sports Med. 2002;32:225-233.
3. 3. Tortop Y, Türkmenoğlu I, Ocak Y. Güreşci ve futbolcuların diz eklemi fleksiyon ve ekstansiyon kas kuvvetlerinin izokinetik dinamometrede değerlendirilmesi. Gazi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi 2009;14:33-47.
4. 4. Neumann DA. Getting Started. In: Kinesiology of the Musculaskeletal System Foundations for Physical Rehabilitation. USA: Mosby; 2002:3-25.
5. 5. Düzgün I, Başar S, Güzel NA, et al. Differences in strength, flexibility and stability in freestyle and greco-roman wrestlers. J Back Musculoskelet. 2014;27:321-330.
6. 6. Mcguigan MR, Winchester JB, Erickson T. The importance of isometric maximum strength in college wrestlers. J Sport Sci Med. 2006;5:108-113.
7. 7. Özkan A, Koz M, Ersöz G. Wingate anaerobik güç testinde optimal yükün belirlenmesi. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi. 2011;9:521-527.
8. 8. Lansky RC. Wrestling and olympic-style lifts: in-season maintenance of power and anaerobic endurance. Strength Cond J. 1999;21:21-27.

9. 9. Utter AC, O'Bryant HS, Haff GG, et al. Physiological profile of an elite freestyle wrestler preparing for competition: a case study. J Strength Cond Res. 2002;16:308-315.
10. 10. Grindstaff TL, Potach DH. Prevention of common wrestling injuries. Strength Cond J. 2006;28:20-28.
11. 11. Doğan AA, İmamoğlu O. Amatör sporcularda sportif yaralanma sıklığı ve yaralanmalara etki eden faktörler. Karadeniz Tıp Dergisi. 1995;8:96-99.
12. 12. Akhmedov R, Demirhan B, Cicioglu I, et al. Injury by regions seen in greco-romen & freestyle wrestling. Turkish Journal of Sport and Exercise. 2006;18:99-107.
13. 13. Yünceviz R, Karsan O, Dane Ş, et al. Serbest ve greko romen güreşçilerinde spor sakatliklarinin vücut bölgelerine göre dağılımı. Bed Eğt Spor Bil Der 1997;2:13-17.
14. 14. Beckman SM, TS Buchanan. Ankle inversion injury and hypermobility: Effect on hip and ankle muscle electromyography onset latency. Arch Phys Med Rehabil. 1995;76:1138-1143.
15. 15. Baltacı G, Düzgün İ. Adolesan ve Egzersiz (1. Baskı). Ankara: Sağlık Bakanlığı Yayınları; 2008.
16. 16. Mathiowetz V, Weber K, Volland G, et al. Reliability and validity of grip and pinch strength evaluations. J Hand Surg-Am. 1984;9:222-226.
17. 17. Lubans DR, Morgan P, Callister R, et al. Test–retest reliability of a battery of field-based health-related fitness measures for adolescents. J Sport Sci. 2011;29:1-9.
18. 18. Sevimli D, Özoruç S. Orta seviyede düzenli yüzme ve step-aerobik egzersizi yapan kadınlarla sedanter kadınların fiziksel uygunluk değişkenlerinin karşılaştırılması. Turkiye Klinikleri J Sports Sci. 2017;9:40-48.
19. 19. Stockbrugger BA, Haennel RG. Validity and reliability of a medicine ball explosive power test. J Strength Cond Res. 2001;15:431-438.
20. 20. Almuzaını KS, Fleck SJ. Modification of the standing long jump test enhances ability to predict anaerobic performance. J Strength Cond Res. 2008;22:1265-1272.
21. 21. Turgut E, Tunay VB. Cross-cultural adaptation of Kerlan-Jobe Orthopaedic Clinic Shoulder and Elbow Score: reliability and validity in Turkish-speaking overhead athletes. Acta Orthop Traumatol Turc. 2018;52:206-210.
22. 22. Tayfur A, Şendil A, Karakaya J, et al. Cross-cultural adaptation, validity, and reliability of Turkish version of Identification of Functional Ankle Instability (IdFAI) scale. Acta Orthop Traumatol Turc. 2020;54:300-304.
23. 23. Hootman JM, Dick R, Agel J. Epidemiology of collegiate injuries for 15 sports: summary and recommendations for injury prevention initiatives. J Athl Train. 2007;42:311-319.
24. 24. Agel J, Ransone J, Dick R, et al. Descriptive epidemiology of collegiate men‘s wrestling ınjuries: national collegiate athletic association ınjury surveillance system, 1988–1989 through 2003–2004. J Athl Train. 2007;42:303-310.
25. 25. Yard EE, Comstock RD. A comparison of pediatric freestyle and Greco-Roman wrestling injuries sustained during a 2006 US national tournament. Scand J Med Sci Sports. 2007;18:491-497.
26. 26. Aydos L. Effect of wrestling on the foot sole of elite wrestlers. Int J Phys Sci. 2011;6:3143-3154
27. 27. Pourkazemi F, Hiller CE, Raymond J, et al. Predictors of recurrent sprains after an index lateral ankle sprain: a longitudinal study. Physiotherapy. 2018;104:430-437.
28. 28. Jarret GJ, Orwin JF, Dick RW. Injuries in collegiate wrestling. Am J Sports Med. 198;26:674-680.
29. 29. Worrell TW, Perrin DH, Gansneder BM, et al. Comparison of isokinetic strength and flexibility measures between hamstring injured and noninjured athletes. J Orthop Sport Phys Ther. 1991;13:118-125.
30. 30. Hewett TE, Pasque C, Heyl R, et al. Wrestling injuries. Med Sport Sci. 2005;48:152-178.
31. 31. Kaynar Ö, Dasdag S. An important biomechanical parameter in elite wrestlers: Pre and post trainning hand grip strength. Journal of International Dental and Medical Research 2011;4:155-159.
32. 32. Pienimaki T, Tarvainen T, Siira P, et al. Associations between pain, grip strength, and manual tests in the treatment evaluation of chronic tennis elbow. Clin J Pain. 2002;18:164-170.
33. 33. Shechtman O, Seo NJ, Sındhu BS. Effect of upper extremity injury on maximal grip effort. J Hand Ther. 2011;24:386-387.
34. 34. Kaçoğlu C, Atalay E, Turhan B. Fiziksel temas içeren ve içermeyen sporlarda yaralanma sonrası spora dönüşte kinezyofobi ve depresyon düzeylerinin incelenmesi. Turkish Journal of Sports Medicine. 2018;53:67-75.
35. 35. Pasque CB, Hewett TE. A prospective study of high school wrestling injuries. Am J Sports Med. 2000;28:509-515.
36. 36. Demirkan E, Ünver R, Kutlu M et al. The comparıson of physıcal and physıologıcal characterıstıcs of junıor elıte wrestlers. Nigde University Journal of Physical Education And Sport Sciences. 2012;6:138-144.
37. 37. Nokhodchi N, Moavenafshari M. The relationship between anthropometric and physical fitness factors and sport ınjuries among İran’s National Team of youth freestyle wrestling. Iranian Journal of Health and Physical Activity. 2013;4:56-62.
38. 38. Swaine IL. Time course of changes in bilateral arm power of swimmers during recovery from injury using a swim bench. Br J Sports Med. 1997;31:213-216.