EPİGALLOKATEŞİN GALLAT (EGCG)’IN NORMAL VE YÜKSEK GLUKOZ ORTAMINDA İZOLE SIÇAN KARDİYOMYOSİTLERİ ÜZERİNDEKİ DİREKT ETKİLERİ
Öz
Amaç: Kardiyovasküler komplikasyonlar diyabetik
hastalarda en önde gelen morbidite ve mortalite nedenidir. Bu komplikasyonların
patogenezindeki en önemli faktör hiperglisemidir. Öte yandan günlük diyetle
tüketilen polifenolik maddelerin kalp hastalıklarına karşı koruyucu oldukları
bilinmektedir. Polifenoller bakımından çok zengin olan çay tüketiminin kalp
hastalığı riski ve kardiyovasküler mortaliteyi azalttığı bilinmektedir. Çayın
içerdiği başlıca polifenolik madde epigallokateşin gallat (EGCG)’tır. EGCG’nin diyabet
gibi çeşitli patolojilerde kardiyoprotektif etkili olduğu bildirilmiştir. Ne
var ki, kalp üzerindeki direkt kardiyak etkileri bilinmemektedir. Bu noktadan
hareketle, EGCG’nin etkileri çalışmamızda normal (5,5 mM) ve yüksek glukoz
konsantrasyonu (25,5 mM) altında incelenmiştir.
Gereç ve Yöntem: Bu amaçla, taze izole edilen ventriküler kardiyomyositler 3 saat süreyle
yüksek glukoz varlığında inkübe edilmiştir. EGCG ise bir grup hücreye glukoz uygulamasından
30 dakika önce ilave edilmiştir. Ion-Optix kenar deteksiyon sistemi ile hücre kısalma-uzaması
sırasında hücre boyutundaki değişiklikler kaydedilmiştir.
Sonuç ve Tartışma: EGCG yüksek konsantrasyonda glukoz inkübasyonu
sonucu gelişen hipertrofik yanıtı düzeltmektedir. Ancak, EGCG hem normal hem de
yüksek glukoz konsantrasyonu varlığında kontraktilitenin azalmasına neden
olmaktadır. Bu negatif inotropik etkisinin detaylı mekanizmasının
anlaşılabilmesi için ek çalışmalara gerek duyulmaktadır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Bell, D.S. (2003). Diyabetic cardiomyopathy. Diyabetes Care, 26(10),2949-51.
- Bacanli, M., Taner, G., Basaran, A.A., Basaran, N. (2015). Bitkisel Kaynaklı Fenolik Yapıdaki Bileşikler ve Sağlığa Yararlı Etkileri Turkiye Klinikleri. Journal of Pharmaceutical Sciences, 4 (1), 9-16.
- Dauchet, L., Amouyel, P., Dallongeville, J. (2005). Fruit and vegetable consumption and risk of stroke: a meta-analysis of cohort studies. Neurology ,65, 1193–1197.
- Hu, F.B., Willett, W.C. (2002). Optimal diets for prevention of coronary heart disease. JAMA, 288, 2569–2578.
- Scalbert, A., Johnson, I.T., Saltmarsh, M. (2005). Polyphenols: antioxidants and beyond. American Journal of Clinical Nutrition, 81(1 Suppl.), 215S–217S.
- Collins, A.R. (2005) Assays for oxidative stress and antioxidant status: applications to research into the biological effectiveness of polyphenols. American Journal of Clinical Nutrition, 81(1 Suppl.): 261S-267S.
- Yamagata, K., Tagami, M., Yamori, Y. (2015). Dietary polyphenols regulate endothelial function and prevent cardiovascular disease. Nutrition, 31(1), 28-37.
- Bahadoran, Z., Mirmiran, P., Azizi, F. (2013). Dietary polyphenols as potential nutraceuticals in management of diyabetes: A review. Journal Diyabetes Metabolic Disorders, 12, 43.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Gizem Kaykı Mutlu
*
Bu kişi benim
Zeynep Elif Yeşilyurt
Bu kişi benim
İrem Karaömerlioğlu
Bu kişi benim
Ayhanım Elif Müderrisoğlu
Bu kişi benim
Yayımlanma Tarihi
31 Ocak 2019
Gönderilme Tarihi
15 Ocak 2019
Kabul Tarihi
29 Ocak 2019
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2019 Cilt: 43 Sayı: 1