Araştırma Makalesi

Muğla İlindeki Ortaokul Çocuklarının Engellilere İlişkin Tutumları

Cilt: 2 Sayı: 2 25 Ağustos 2020
PDF İndir

Muğla İlindeki Ortaokul Çocuklarının Engellilere İlişkin Tutumları

Öz

Son zamanlarda gündeme gelen engelli öğrencilere karşı olumsuz tutumların ülkemizde ön plana çıkması ile okul çocuklarının pediatri hemşiresi tarafından değerlendirilmesinin önemi ortaya çıkmaktadır. Tanımlayıcı tipteki bu araştırmanın örneklemini 2019-2020 yılında Muğla ili merkez ilçesindeki 5.- 8. sınıflarda okuyan 11-14 yaş aralığındaki 325 öğrenci oluşturmuştur. Araştırmadaki öğrencilerin %57.8’i kızdır. Katılımcıların ölçekten aldığı en yüksek puan 104, en düşük puan 34 ve puan ortalaması 76.18±12.31’dir. Ölçeğin Kaçınma alt boyutu ile kendine ait odasının olması ve engelliğine ilişkin eğitim alma durumları, Acıma alt boyutu ile kendine ait odasının olması, Benzer olma/Benzerlik alt boyutu ile kardeş sayısı, anne eğitimi ve anne mesleği arasında istatistiksel fark anlamlı saptanmıştır. Kardeşi olan, anne eğitimi ortaokul düzeyinde olan ve emekli annelerin ölçek puanları diğer gruplardan yüksek çıkmıştır. Bu sonuçlar doğrultusunda engelli çocuklara yönelik koruyucu ve geliştirici tutumların geliştirilmesinde yol haritalarının çıkabileceği düşünülmektedir.

Anahtar Kelimeler

Engelli çocuk,pediatri hemşireliği,öğrenci,tutum,algı

Kaynakça

  1. Alderfer, M. A., Wiebe, D. J., & Hartmann, D. P. (2001). Social behaviour and illness information interact to influence the peer acceptance of children with chronic illness. British Journal of Health Psychology, 6(3), 243–255. https://doi.org/10.1348/135910701169188
  2. Antonak, R. F., & Livneh, H. (2000). Measurement of attitudes towards persons with disabilities. Disability and Rehabilitation, 22(5), 211–224. https://doi.org/10.1080/096382800296782
  3. Armstrong, M., Morris, C., Abraham, C., Ukoumunne, O. C., & Tarrant, M. (2016). Children’s contact with people with disabilities and their attitudes towards disability: A cross-sectional study. Disability and Rehabilitation, 38(9), 879–888. https://doi.org/10.3109/09638288.2015.1074727
  4. Armstrong, R. W., Rosenbaum, P. L., & King, S. M. (1987). a Randomized Controlled Trial O O Improve Children ’ S Attitudes Toward the Disabled. 327–336.
  5. Bossaert, G., & Petry, K. (2013). Factorial validity of the Chedoke-McMaster Attitudes towards Children with Handicaps Scale (CATCH). Research in Developmental Disabilities, 34(4), 1336–1345. https://doi.org/10.1016/j.ridd.2013.01.007
  6. Chan, K. L., Lo, C. K. M., & Ip, P. (2018). Associating disabilities, school environments, and child victimization. Child Abuse and Neglect, 83(June), 21–30. https://doi.org/10.1016/j.chiabu.2018.07.001
  7. Çiçek-Gümüş, E., Öncel, S. (2020). Validity and reliability of the Chedoke-McMaster Attitudes Towards Children with Handicaps Scale in Turkey: A methodological study. Florence Nightingale Journal of Nursing, 28(1), 1-12.
  8. De Boer, A., Timmerman, M., Pijl, S. J., & Minnaert, A. (2012). The psychometric evaluation of a questionnaire to measure attitudes towards inclusive education. European Journal of Psychology of Education, 27(4), 573–589. https://doi.org/10.1007/s10212-011-0096-z
  9. Godeau, E., Vignes, C., Sentenac, M., Ehlinger, V., Navarro, F., Grandjean, H., & Arnaud, C. (2010). Improving attitudes towards children with disabilities in a school context: A cluster randomized intervention study. Developmental Medicine and Child Neurology, 52(10). https://doi.org/10.1111/j.1469-8749.2010.03731.x
  10. Holtz, K. D., & Tessman, G. K. (2007). Evaluation of a peer-focused intervention to increase knowledge and Foster positive attitudes toward children with tourette syndrome. Journal of Developmental and Physical Disabilities, 19(6), 531–542. https://doi.org/10.1007/s10882-007-9042-z

Kaynak Göster

APA
Terzi, Ö., Manav, G., & Karayağız, G. (2020). Muğla İlindeki Ortaokul Çocuklarının Engellilere İlişkin Tutumları. Genel Sağlık Bilimleri Dergisi, 2(2), 40-50. https://izlik.org/JA28UM95RZ
AMA
1.Terzi Ö, Manav G, Karayağız G. Muğla İlindeki Ortaokul Çocuklarının Engellilere İlişkin Tutumları. JGEHES. 2020;2(2):40-50. https://izlik.org/JA28UM95RZ
Chicago
Terzi, Ömer, Gülay Manav, ve Gonca Karayağız. 2020. “Muğla İlindeki Ortaokul Çocuklarının Engellilere İlişkin Tutumları”. Genel Sağlık Bilimleri Dergisi 2 (2): 40-50. https://izlik.org/JA28UM95RZ.
EndNote
Terzi Ö, Manav G, Karayağız G (01 Ağustos 2020) Muğla İlindeki Ortaokul Çocuklarının Engellilere İlişkin Tutumları. Genel Sağlık Bilimleri Dergisi 2 2 40–50.
IEEE
[1]Ö. Terzi, G. Manav, ve G. Karayağız, “Muğla İlindeki Ortaokul Çocuklarının Engellilere İlişkin Tutumları”, JGEHES, c. 2, sy 2, ss. 40–50, Ağu. 2020, [çevrimiçi]. Erişim adresi: https://izlik.org/JA28UM95RZ
ISNAD
Terzi, Ömer - Manav, Gülay - Karayağız, Gonca. “Muğla İlindeki Ortaokul Çocuklarının Engellilere İlişkin Tutumları”. Genel Sağlık Bilimleri Dergisi 2/2 (01 Ağustos 2020): 40-50. https://izlik.org/JA28UM95RZ.
JAMA
1.Terzi Ö, Manav G, Karayağız G. Muğla İlindeki Ortaokul Çocuklarının Engellilere İlişkin Tutumları. JGEHES. 2020;2:40–50.
MLA
Terzi, Ömer, vd. “Muğla İlindeki Ortaokul Çocuklarının Engellilere İlişkin Tutumları”. Genel Sağlık Bilimleri Dergisi, c. 2, sy 2, Ağustos 2020, ss. 40-50, https://izlik.org/JA28UM95RZ.
Vancouver
1.Ömer Terzi, Gülay Manav, Gonca Karayağız. Muğla İlindeki Ortaokul Çocuklarının Engellilere İlişkin Tutumları. JGEHES [Internet]. 01 Ağustos 2020;2(2):40-5. Erişim adresi: https://izlik.org/JA28UM95RZ