Burnout In The Field Of Health Working Sector

Öz

Aim: Occupational burnout is a process that not only adversely affects the efficient and effective operation of the human resources in an organization but also the organizational performance. In this study, the burnout status of 314 health officials who work at Zekai Tahir Burak Women’s Ministry of Health Education and Research Hospital Women were evaluated in terms of the variables: age, gender, education level, occupation, marital status, the presence of children, monthly income, working duration and working duration of the forementioned organization. Materials and Method: The study was carried on 314 health officials working in the field of health care at Turkish Ministry of Health Zekai Tahir Burak Women’s Ministry of Health Education and Research Hospital between March 2013 - June. “Maslach Burnout Inventory” was used to analyze the results and the correlation of the sub dimensions of the obtained data and the differences of the variables were examined by one way ANOVA variance analysis. Results: Levels of burnout variables were affected by gender, age, occupation, ownership status, working hours and working duration in organization statistically whereas there was no statistically significant difference in education level, marital status and income p>0.05 .Conclusion: Burnout levels of health care workers were significantly affected by age, gender, occupation, ownership status, working hours and work duration in the organization. The results of the research supported the scientific literature on the subject.

Anahtar Kelimeler

• Health care workers,exhaustion,depersonalization,emotional exhaustion

Sağlık Alanında Çalışma Yaşamında Tükenmişlik

Öz

Amaç: Mesleki tükenmişlik, bir örgütteki insan kaynağının verimli ve etkili çalışmasını ve bu bağlamda örgütsel performansı olumsuz yönde etkileyen bir süreçtir. Bu çalışmada, Sağlık Bakanlığı’na bağlı hizmet veren Zekai Tahir Burak Kadın Sağlığı Eğitim ve Araştırma hastanesinde görev yapan 314 sağlık çalışanının tükenmişlik düzeyleri yaş, cinsiyet, eğitim durumu, meslek, medeni durum, çocuk sahibi olma, aylık gelir durumu, çalışma süresi ve kurumda çalışma süresi değişkenleri açısından incelenmiştir. Gereçler ve Yöntem: Çalışma Mart 2013- Haziran 2013 tarihleri arasında, Zekai Tahir Burak Kadın Sağlığı Eğitim ve Araştırma Hastanesinde sağlık alanında çalışmakta olan 314 kamu personeli ile yürütülmüştür. Araştırmada ölçüm aracı olarak “Maslach Tükenmişlik Envanteri” kullanılmış, elde edilen verilerin değerlendirilmesinde alt boyutlar arası korelasyonlar araştırılmış ve değişkenler yönünden farklılaşmalar tek yönlü varyans analizi ile incelenmiştir. Bulgular: Araştırmaya katılanların cinsiyet, yaş, meslek, çocuk sahibi olma durumu, çalışma süresi ve kurumda çalışma süresi değişkenlerinde tükenmişlik seviyeleri açısından anlamlı farklılık elde edilirken, eğitim durumu, medeni durum, aylık gelir durumu değişkenlerinde bilimsel açıdan anlamlı sonuç tespit edilememiştir p>0.05 . Sonuç: Yaş, cinsiyet, meslek, çocuk sahibi olma durumları, çalışma süreleri ve kurumda çalışma süreleri sağlık çalışanlarının tükenmişlik düzeylerini anlamlı bir şekilde etkilemektedir. Araştırma sonuçlarımız, konu ile ilgili mevcut bilimsel literatürü destekler niteliktedir.

Anahtar Kelimeler

• Sağlık çalışanları,tükenmişlik,duyarsızlaşma,duygusal tükenme

Kaynakça

1. Maslach C, Jackson SE.,; Manual of Maslach Burnout Inventory. İkinci baskı, California, Consulting Psychologists Press, 1981 s. 1-17.
2. Kılıç T, Aytemiz Seymen O. Sağlık Sektöründe, Tükenmişlik Sendromuna Etki Eden Faktörlerin Analizi Ve Bir Araştırma. Yönetim ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi 2011; 16:47-67.
3. Işıkhan V.Onkoloji Alanında Bakım Verenlerin Tükenmişliği.Toplum ve Sosyal Hizmet Dergisi 2006; 17(2):7-24.
4. Basım N, Şeşen H.Mesleki Tükenmişlikte Bazı Demografik Değişkenlerin Etkisi: Kamu’ da Bir Araştırma. Ege Akademik Bakış Dergisi 2006; 6(2): 15-23.
5. Basım N, Şeşen H. Efqm Mükemmellik Modeli Uygulamalarının Çalışanların Tükenmişlikleri Üzerine Etkisi: Sağlık Sektöründe Bir Araştırma. İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi 2007;21 (1):201-13.
6. Işıkhan V, Körükçü Ö, Gökçearslan Çifçi E. Toplum ve Sosyal Hizmet Dergisi 2007; 18(1):69-88.
7. Basım N, Şeşen H. Çalışma Yaşamında Tükenmişlik: Sosyal Hizmet Uzmanları İle Hemşireler Üzerine Karşılaştırmalı Bir Çalışma.Toplum ve Sosyal Hizmet Dergisi 2005;16(2):57-70.
8. Arı G, Bal Ç. Tükenmişlik Kavramı: Birey ve Örgütler Açısından Önemi. Yönetim ve Ekonomi Dergisi 15(1):131-148.Celal Bayar Üniversitesi İİBF. Manisa.

9. Budak G,SürgevilO. Tükenmişlik ve Tükenmişliği Etkileyen Örgütsel Faktörlerin Analizine İlişkin Akademik Personel Üzerinde Bir Uygulama. D.E.Ü.İ.İ.B.F.Dergisi 2005;20(2):95-108.
10. Ergin, Canan. (1992), “Doktor Ve Hemşirelerde Tükenmişlik Ve Maslach Tükenmişlik Ölçeği’nin uyarlanması”, 7. Ulusal Psikoloji Kongresi Bilimsel Çalışmaları, s. 1992; 143-54.
11. Barutçu E, Serinkan C.Günümüzün önemli sorunlarından biri olarak, Tükenmişlik sendromu ve Denizlide yapılan bir araştırma. Ege Akademik Bakış Dergisi 2008; 8: 541-61.
12. Çimen M, Ergin C.Türk Silahlı Kuvvetleri Sağlık Personelinin Tükenmişlik Düzeylerinin incelenmesi. Gülhane Tıp Dergisi 2001; 43 (2):169–176.
13. Demir A. Hemşirelikte Tükenmişliğe Bir Bakış. Atatürk Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi 2004 7(1):71-9.