GASTRONOMY TOURISM INDICATORS OF TURKEY AND PARTICIPATION OF DOMESTIC TOURISTS IN GASTRONOMY TOURISM

Abstract

In this study, it is aimed to determine the availability of indicators of gastronomy tourism in Turkey. This determination is made in line with the views of domestic tourists. Also, determining the participation status of the domestic tourists in the gastronomy tourism indicators investigated in the study is another aim of the study. Quantitative research methods were used. Questionnaire was preferred from data collection tools. In Turkey, local tourists who have participated in tourism activities at least once in the last two years have been included in the research. In this context, data was obtained from 714 local tourists. Data were collected in two ways, online and face to face. Frequency analysis was used in the analysis of the data and the evaluations were carried out comparatively. According to the results of the study, Turkey's regional and cultural-themed gastronomic tourism stands out in the context of indicators. In addition, in the context of gastronomic tourism indicators with the theme of alcoholic beverages in Turkey, you are not in a good situation is reflected in the results of the study. The gastronomic experiences of local tourists are also similar to this situation. Local tourists have a high motivation to experience gastronomic values with a theme of culture and locality, while they have a low motivation to experience gastronomic values with a theme of alcoholic beverages.

Keywords

• Gastronomy
• Gastronomy Tourism
• Gastronomy Tourism Indicators
• Turkey

TÜRKİYE’NİN GASTRONOMİ TURİZMİ GÖSTERGELERİ VE YERLİ TURİSTLERİN GASTRONOMİ TURİZMİNE KATILIM DURUMLARI

Öz

Bu çalışmada Türkiye’nin gastronomi turizmi göstergelerinin mevcut durumunun tespit edilmesi amaçlanmaktadır. Bu durum tespiti yerli turistlerin görüşleri doğrultusunda yapılmaktadır. Ayrıca yerli turistlerin çalışmada araştırılan gastronomi turizmi göstergelerine katılım durumlarının tespit edilmesi çalışmanın bir diğer amacıdır. Çalışmada nicel araştırma yöntemleri kullanılmıştır. Veri toplama araçlarından anket tercih edilmiştir. Türkiye’de son iki yılda en az bir kez turizm faaliyetlerine katılmış yerli turistler araştırmaya dâhil edilmiştir. Bu kapsamda 714 yerli turistten veriler elde edilmiştir. Veriler çevrimiçi ve yüz yüze olmak üzere iki şekilde toplanmıştır. Verilerin analizinde frekans analizinden yararlanılmış ve değerlendirmeler karşılaştırmalı olarak gerçekleştirilmiştir. Çalışmanın sonuçlarına göre, Türkiye yöresellik ve kültür temalı gastronomi turizmi göstergeleri bağlamında ön plana çıkmaktadır. Bunun yanında, Türkiye’nin alkollü içecekler temalı gastronomi turizmi göstergeleri bağlamında ise iyi bir durumda olmadığı da çalışmanın sonuçlarına yansımıştır. Yerli turistlerin gastronomi deneyimleri de bu durumla benzerlik göstermektedir. Yerli turistlerin kültür ve yöresellik temalı gastronomik değerleri deneyimleme motivasyonları yüksek iken, alkollü içecekler temalı gastronomik değerleri deneyimleme motivasyonları düşüktür.

Anahtar Kelimeler

• Gastronomi
• Gastronomi Turizmi
• Gastronomi Turizmi Göstergeleri
• Türkiye

Kaynakça

1. Altunışık, R., Coşkun, R., Bayraktaroğlu, S., & Yıldırım, E. (2012). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri: SPSS Uygulamalı. Sakarya: SakaryaYayıncılık.
2. Bessiere, J. (1998). Local development and heritage: Traditional food and cuisine as tourist attractions in rural areas. Sociologia Ruralis, 38, 21-34.
3. Boniface, P. (2003). Tasting tourism: Travelling for food and drink. Aldershot, UK: Ashgate.
4. Boyne, S., Hall, D., & Williams, F. (2003). Policy, support and promotion for food related tourism initiatives: A marketing approach to regional development. Journal of Travel and Tourism Marketing, 14, 131-154.
5. Brillat-Savarin, J. A. (1994). The Physiology of Taste. UK: Penguin Classics Book.
6. Etzold, B. (2013). The politics of street food: Contested governance and vulnerabilities in Dhaka’s field of street vending. Franz Steiner Verlag: Stuttgart.
7. Gillespie, C. & Cousins J. A. (2001). European Gastronomy into the 21st Century. Butterworth- Heinemann.
8. Göker, G. (2011). Destinasyon Çekicilik Unsuru Olarak Gastronomi Turizmi (Balıkesir İli Örneği).Balıkesir Üniversitesi, Yükseklisans Tezi. Balıkesir.

9. Hall, C. M. & Sharples, L. (2003). The Consumption of Experiences or the Experience of Consumption, (Eds.) C. M. Hall, L. Sharples, R. Mitchell, N, Macionis and B. Cambourne. İçinde Food Tourism Around the World. s. 1-25, Oxford: Elsevier.
10. Hall, C. M., Sharples, L., Mitchell, R., Macionis, N., & Cambourne, B. (2003). Food tourism around the world: Development, management and markets. Oxford, UK: Butterworth Heinemann
11. Hegarty, J. A., & O’Mahoney, G. B. (2001). Gastronomy: A phenomenon of cultural expressionism and an aesthetic for living. International Journal of Hospitality Management, 20, 3-13.
12. Henderson, J. C. (2009). Food tourism reviewed. British Food Journal, 111, 317-326.
13. Hjalager, A. M. (2002). Gastronomy: An Essential Ingredient in Tourism Production and Consumption?. (Eds.) A. M. Hjalager & G. Richards, İçinde Tourism and Gastronomy, (s. 21-35). London: Routlendge Publishing.
14. Hjalager, A. M., & Corigliano, M. A. (2000). Food for tourists: Determinants of an image. International Journal of Tourism Research, 2, 281-293.
15. Hussin, H. (2018). Gastronomy, tourism, and the soft power of Malaysia. Sage Open, 8(4), 1-11.
16. Işkın, M. (2020). Bir Destinasyon Gastronomi Turizmine Uygunluğunun Belirlenmesi Üzerine Keşifsel Bir Araştırma. Sakarya Uygulamalı Bilimler Üniversitesi, Doktora Tezi. Sakarya.
17. Kaşlı, M., Cankül, D., Köz, E. N., & Ekici, A. (2015). Gastronomik miras ve sürdürülebilirlik: Eskişehir örneği. Eko-Gastronomi Dergisi, 1(2), 27-46.
18. Kivela, J., & Crotts, J. C. (2006). Tourism and gastronomy: Gastronomy's influence on how tourists experience a destination. Journal of hospitality & tourism research, 30(3), 354-377.
19. Lopez, X. A. A. Ve Martin, B. G. (2006). Tourism and Quality Agrofood Products: an Opportunity for the Spanish Countryside. Tijdschrift Voor Economische en Sociale Geografie, 97 (2), 166-177.
20. Omar, S. R., Karim, S. A., Bakar, A. Z. A., & Omar, S. N. (2015). Safeguarding Malaysian Heritage Food (MHF): The impact of Malaysian food culture and tourists’ food culture involvement on intentional loyalty. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 172, 611-618.
21. Özkan, Ç. (2020). Sürdürülebilir Gastronomi Turizmi Kapsamında Somut Olmayan Kültürel Miras Unsuru: Hıdırellez Pilavı Üzerine Bir Araştırma. Türk Turizm Araştırmaları Dergisi, 4(1), 361-373.
22. Richards, G. (2002). Gastronomy: An essential ingredient in tourism production and consumption? In A.-M. Hjalager & G. Richards (Eds.), Tourism and gastronomy (pp. 3-20). London: Routledge
23. Smith, S. L., & Xiao, H. (2008). Culinary tourism supply chains: A preliminary examination. Journal of Travel Research, 46 (3), 289-299.
24. Sormaz, U., Akmese, H., Gunes, E., & Aras, S. (2016). Gastronomy in tourism. Procedia Economics and Finance, 39, 725-730.
25. Şengül, S. & Türkay, O. (2016). Akdeniz mutfak kültürünün gastronomi turizmi bağlamında değerlendirilmesi. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 4(Özel Sayı): 86-99.
26. UNWTO (World Tourism Organization). (2012). Global Report on Food Tourism. Madrid. http://cf.cdn.unwto.org/sites/all/files/pdf/food_ tourism_ok.pdf, Erişim Tarihi: 15 Ocak 2021
27. Wang, Y., Weaver, D. B., & Kwek, A. (2016). Beyond the mass tourism stereotype: Power and empowerment in Chinese tour packages. Journal of Travel Research, 55, 724-737.
28. Zengin, B. & Işkın, M. (2017). Yerel Mutfakların Gastronomi Turizmi Açısından Değerlendirilmesi: Sivas Örneği. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 5(40): 404-415.