İtalya, 1912 yılından itibaren elinde tuttuğu Oniki Ada’yı, 1930’ların ortasından itibaren hızla silahlandırmaya başladı ve Leros Adası’nda büyük bir deniz ve hava üssü kurarak Anadolu kıyılarına çok yakın bir askeri tahkimat oluşturdu. İtalya lideri Mussolini’nin 1934 yılında yaptığı ve İtalya’nın tarihi emellerinin Asya ve Afrika olduğunu belirttiği konuşma, Türkiye tarafından doğrudan tehdit olarak algılandı. İtalya’nın, Akdeniz ve Oniki Ada üzerinden artan revizyonist tehditleri, Türkiye’nin savunma doktrininde Batı Anadolu’nun güvenliğini birincil stratejik öncelik haline getirdi. Bu durum, Türk Hava Kuvvetleri’ni olası bir İtalyan saldırısına karşı Batı Anadolu’da modern bir hava gücü sağlama ve dengeleyici bir strateji izlemeye zorladı.
Bu çalışma, İkinci Dünya Savaşı öncesini konu alan akademik literatürün doküman analizine dayanmaktadır. Makalenin temel amacı, 1935-1939 yılları arasında Türk Hava Kuvvetleri’nin Batı Anadolu’daki savunma kapasitesini artırmak adına izlediği çok yönlü tedarik politikasını değerlendirmektir.
Çalışmada, Türkiye’nin uçak alımlarında İngiltere, Fransa, ABD ve Almanya gibi farklı ülkeler arasında kurduğu denge mekanizması ve tek bir odağa bağımlı kalmadan yürüttüğü stratejik hamleler incelenerek, Türk hava stratejisinin önemi ortaya konulmuştur.
Batı Anadolu Denge Stratejisi Hava Savunması İkinci Dünya Savaşı Türk Hava Kuvvetleri.
Italy, which had held the Dodecanese islands since 1912, began rapidly militarizing them from the mid-1930s onwards, establishing a large naval and air base on Leros Island and creating a military fortification very close to the Anatolian coast. Italian leader Mussolini's 1934 speech, in which he stated that Italy's historical ambitions were in Asia and Africa, was perceived by Türkiye as a direct threat. Italy's increasing revisionist threats from the Mediterranean and the Dodecanese Islands have made the security of Western Anatolia a primary strategic priority in Turkey's defense doctrine. This situation forced the Turkish Air Force to develop a modern air force in Western Anatolia and pursue a balancing strategy against a possible Italian attack.
This study is based on a document analysis of academic literature concerning the period before World War II. The main objective of this article is to evaluate the multifaceted procurement policy pursued by the Turkish Air Force between 1935 and 1939 to enhance its defense capabilities in Western Anatolia. This study examines the balance mechanism Turkey has established among different countries such as the UK, France, the USA, and Germany in its aircraft purchases, and the strategic moves it has made without being dependent on a single focus, thus highlighting the importance of Turkish air strategy.
Western Anatolia Balance of Power Strategy Air Defense World War II Turkish Air Force.
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Tarihsel Çalışmalar (Diğer) |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 8 Mart 2026 |
| Kabul Tarihi | 24 Mart 2026 |
| Yayımlanma Tarihi | 30 Mart 2026 |
| DOI | https://doi.org/10.21551/jhf.1905537 |
| IZ | https://izlik.org/JA74CJ67CS |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2026 Cilt: 12 Sayı: 1 |
Tarih ve Gelecek (Journal of History and Future) Uluslararası Hakemli Tarih Araştırmaları Dergisi
DRJI, ResearchBib, Acarindex, ERIH PLUS, ASOS Index, Sindex, SOBİAD, Türk Eğitim İndeksi, Open Access Library (oalib), Eurasian Scientific Journal Index, Google Scholar, Academic Keys, Journal Factor, Index Copernicus, CiteFactor, idealonline, SciLit, Road, Crosreff, Journal TOC, MAKTABA, INTERNATIONAL ISSN, CORE, PAPERITY, INGENTA, OPENAIRE