Analysis of Researches in the Field of Mathematics Education in the Context of SOLO Taxonomy: A Meta-Synthesis Study

Öz

The aim was to analyse research studies on the SOLO Taxonomy conducted in the field of mathematics education in Turkey between 2012 and 2022 by meta-synthesis method. In line with the purpose of the study, research data were obtained from a total of 25 studies, including six articles, 16 master’s theses, and three doctoral dissertations, as a result of searches in Turkish Academic Network Information Center, TR Index, Turkish National Thesis Center and DergiPark. The studies were analysed with the help of the Evaluation Form developed by the researchers based on the literature review and expert opinions. In the Evaluation Form, the titles of the study type, research methods, sample types and size, data collection tools, subject and learning areas, and SOLO taxonomy levels were included. The results show that the number of studies conducted in the context of SOLO taxonomy has increased in recent years. While most sample types were students, most of the studies were conducted with middle school students (5th-8th grade) and qualitative methods. In most studies, achievement tests were used as data collection tools. However, most of the single implementations in which student/pre-service teacher skill levels were measured constituted the majority. In the majority of the studies, it was found that the multi-structural level was more dominant than the other SOLO taxonomy levels. It is thought that the results obtained from the study will be a guiding source of information for researchers who will use the SOLO taxonomy.

Anahtar Kelimeler

• SOLO taxonomy
• Mathematics education
• Meta-Synthesis

Etik Beyan

Aday makale derleme çalışması türünde olduğu için etik izin belgesi alınmamıştır.

Matematik Eğitimi Alanında SOLO Taksonomisi Bağlamında Yapılan Araştırmaların Analizi: Bir Meta-Sentez Çalışması

Öz

Bu çalışmanın amacı, Türkiye’de 2012-2022 yılları arasında matematik eğitimi alanında yapılan SOLO Taksonomisi çalışmalarının meta-sentez yöntemi ile incelenmesidir. Araştırma amacı doğrultusunda Ulusal Akademik Ağ ve Bilgi Merkezi, YÖK Tez Merkezi, TR Dizin ve DergiPark veri tabanlarında ve arama motorlarında yapılan taramalar sonucunda 6 makale, 16 yüksek lisans tezi, 3 doktora tezi olmak üzere toplamda 25 çalışmadan araştırma verileri elde edilmiştir. Alanyazın incelemesi ve uzman görüşü alınarak araştırmacılar tarafından geliştirilen Değerlendirme Formu yardımıyla çalışmalar analiz edilmiştir. Değerlendirme Formunda çalışmanın türü, künyesi, araştırma yöntemleri, örneklem türleri ve büyüklüğü, veri toplama araçları, konu ve öğrenme alanları, SOLO taksonomi düzeyleri başlıklarına yer verilmiştir. Araştırmadan elde edilen verilerin analizi sonucunda; SOLO taksonomisi bağlamında yapılan çalışma sayılarında son yıllarda artış meydana geldiği tespit edilmiştir. Örneklem türlerinin büyük çoğunluğunu öğrenciler oluştururken, en fazla ortaokul (5-8. Sınıf) öğrencilerinin katılımıyla ve nitel yöntemli çalışmalar yürütülmüştür. Çalışmaların büyük bir kısmında veri toplama aracı olarak başarı testleri kullanılmıştır. Bununla birlikte, tek oturum uygulamalı, öğrenci/öğretmen adayı beceri düzeylerinin ölçüldüğü çalışmaların çoğunluğu oluşturduğu bulgusuna ulaşılmıştır. Çalışmaların büyük çoğunluğunda çok yönlü yapı düzeyinin diğer SOLO taksonomi düzeylerine göre daha baskın olduğu tespit edilmiştir. Çalışmadan elde edilen sonuçların, SOLO taksonomisini kullanacak araştırmacılar için yol gösterici bir bilgi kaynağı olacağı düşünülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• SOLO taksonomisi
• Matematik eğitimi
• Meta-sentez

Kaynakça

1. Adeniji, S. M., Baker, P., & Schmude, M. (2022). Structure of the Observed Learning Outcomes (SOLO) model: A mixed-method systematic review of research in mathematics education. EURASIA Journal of Mathematics, Science and Technology Education, 18(6). 1–17. https://doi.org/10.29333/ejmste/12087
2. Altun, M. (2006). Matematik öğretiminde gelişmeler. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 19(2), 223–238.
3. Arı, A. (2013). Bilişsel alan sınıflamasında yenilenmiş Bloom, Solo, Fink, Dettmer taksonomileri ve uluslararası alanda tanınma durumları. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 6(2), 259–290. https://doi.org/10.12780/UUSBD164
4. Baki, A. (2020). Matematiği öğretme bilgisi. Pegem Yayıncılık.
5. Baki, Ü., & Ersoy, E. (2021). Reflections from a game-based mathematics teaching lesson. Turkish Journal of Mathematics Education, 2(3), 97–118.
6. Bhattacharyya, T., Bhattacharyya, B., & Mitra, T. (2012). Impact of SOLO taxonomy in computer aided instruction to qualitative outcome of learning for secondary school children. Themes in Science & Technology Education, 4(2), 53–74.
7. Biggs, J. B., & Collis, K. F. (1982). Evaluation thequality of learning: the SOLO taxonomy (structure of the observed learning outcome). New York: Academic Press.
8. Biggs, J. B., & Collis, K. F. (2013). Multimodal learning and the quality of intelligent behavior. In Intelligence (pp. 57–76). Psychology Press.

9. Biggs, J. B., & Tang, C. (2011). Teaching for quality learning at university. Open University Press.
10. Birgin, O. (2016). Bloom taksonomisi. Ed: E. Bingölbali, S. Arslan, & İ. Ö. Zembat, Matematik eğitiminde teoriler içinde (ss. 839–860). Pegem Akademi.
11. Bloom, B. S. (1956). Taxonomy of educational objectives, the classification of educational goals, handbook :Cognitive domain. David McKay Company.
12. Chan, C. C., Chui, M. S., & Chan, M. Y. C. (2002). Applying the Structure of the Observed Learning Outcomes (SOLO) taxonomy on student’s learning outcomes: an empirical study. Assessment & Evaluation in Higher Education, 27(6), 511–527.
13. Caylan Ergene, B., Sevinc, S., & Ergene, O. (2020). Pre-service mathematics teachers’ understanding ofgeometric concepts through writing jokes. In R. Mark (Ed.),Proceedings of the British society forresearch into learning mathematics, 40(2), (pp. 1–6). July 2020
14. Çaylan-Ergene, B., & Ergene, Ö. (2020). Repeating decimals and irrational numbers on the num-ber line: Through the lens of pre-service and in-service mathematics teachers. Acta Didactica Napocensia, 13(2), 215–232. https://doi.org/10.24193/adn.13.2.15
15. Çelik, M. (2022). Türkiye’de okul öncesi matematik eğitimi araştırmalarının betimsel içerik analizi: 2016-2020. Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 9(2), 315–322. https://doi.org/10.21666/muefd.973234
16. Çelik, S., Kul, Ü., & Çalık Uzun, S. (2018). Ortaokul matematik dersi öğretim programındaki kazanımların yenilenmiş Bloom taksonomisine göre incelenmesi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 18(2), 775–795. https://doi.org/10.17240/aibuefd.2018.18.37322-431437
17. Çetin, B. & İlhan, M. (2016). SOLO Taksonomisi. Ed: E. Bingölbali, S. Arslan, & İ. Ö. Zembat, Matematik Eğitiminde Teoriler içinde (861–877). Pegem Akademi.
18. Delice, A., & Ergene, Ö. (2015). Ölçek geliştirme ve uyarlama çalışmalarının incelenmesi: Matematik eğitimi makaleleri örneği. Karaelmas Journal of Educational Sciences, 3(3), 60–75.
19. Doğan, A. (2020). İlkokul matematik öğretim programındaki kazanımların SOLO sınıflandırmasına göre incelenmesi. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 9(3), 2305–2325. https://doi.org/10.15869/itobiad.768583
20. Erbaş, İ. (2021). Ortaokul matematik dersi öğretim programı kazanımlarının ve matematik ders kitabı değerlendirme sorularının solo taksonomisi çerçevesinde incelenmesi. [Yayınlanmış Yüksek Lisans Tezi]. Necmettin Erbakan Üniversitesi.
21. Ergene, Ö. (2014). İntegral hacim problemleri çözüm sürecindeki bireysel ilişkilerin uygulama topluluğu bağlamında incelenmesi. [Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi]. Marmara Üniversitesi.
22. Ergene, Ö. (2020). Matematik eğitimi alanında ölçek geliştirme ve ölçek uyarlama makaleleri: Betimsel içerik analizi. Yaşadıkça Eğitim Dergisi, 34(2), 360–383. https://doiorg/1033308/266748742020342207
23. Ergene, Ö., Çaylan-Ergene, B., & Yazıcı, E. Z. (2020). Ethnomathematics activities: Reflections from the design and implementation process. Turkish Journal of Computer and Mathematics Education, 11(2), 402–437. https://doi.org/10.16949/turkbilmat.688780
24. Gültekin O., & Başyiğit F. E. (2018). Türkiye’de 2013-2017 yılları arasında otizm ve fiziksel aktive alanında yapılmış lisansüstü tezlerin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. International Journal Of Cultural And Social Studies, 4(1) 116–129. https://doi.org/10.33715/inonusaglik.1106735
25. Haladayna, T. M. (1997). Writing test items to evaluate higher order thinking. Viacom Company
26. İncikabı, L., Serin, M. K., Korkmaz, S., & İncikabı, S. (2017). A Research on mathematics education studies published between 2009-2014 in Turkey. Adıyaman University Journal of Educational Sciences, 7(1), 1–9. https://doi.org/10.17984/adyuebd.325368
27. Jayarajah, K., Saat, R. M., & Rauf, R. A. A. (2014). A review of science, technology, engineering & mathematics (STEM) education research from 1999–2013: A Malaysian perspective. Eurasia Journal of Mathematics, Science & Technology Education, 10(3), 155–163. https://doi.org/10.12973/eurasia.2014.1072a
28. Jimoyiannis, A. (2011). Using SOLO taxonomy to explore students’ mental models of the programming variable and the assignment statement. Themes in Science & Technology Education, 4(2), 53–74.
29. Kabaca, T., & Sarıhan Musan, M. (2014). The Effect of dynamic mathematics learning environment on the SOLO understanding levels for equations and ınequalities of 8th graders. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 11(26), 195–207.
30. Kedikli, D., & Katrancı, Y. (2021). Geometrik düşünme ile ilgili tezlerin betimsel içerik analizi. Kocaeli Üniversitesi Eğitim Dergisi, 4(2), 251-273. https://doi.org/10.33400/kuje.950983
31. Lake, D. (2002). Critical social numeracy. The Social Studies, 93(1), 4–10.
32. Leung, C. F. (2000). Assessment for learning: Using SOLO taxonomy to measure design performance of desing & technology students. International Journal of Technology and Design Education, 10(2), 149–161. https://doi.org/10.1023/A:1008937007674
33. Lian, L. H., & Yew, W. T. (2012). Assessing algebraic solving ability: Atheoretical Framework. International Education Studies, 5(6), 177–188. http://dx.doi.org/10.5539/ies.v5n6p177
34. Maddrell, J. A. (2011). Community of inquiry framework and learning outcomes, [Unpublished Doctoral Dissertation]. Old Dominion University.
35. Maden, S., & Arıcı, Ş. (2022). Bloom Taksonomisinin öğretim sürecinde kullanılmasıyla ilgili lisansüstü tezlerin eğilimleri: Bir içerik analizi. Türkiye Eğitim Dergisi, 7(2), 413–426. https://doi.org/10.54979/turkegitimdergisi.1173577
36. McGill, R. S. (2013). 100 ideas for secondary teachers. Bloomsbury Publishing.
37. Minogue, J., & Jones, G. (2009). Measuring the impact of haptic feedback using the SOLO taxonomy. International Journal of Science Education, 31(10), 1359–1378. https://doi.org/10.1080/09500690801992862
38. Polat, S., & Osman, A. Y. (2016). Meta-sentez: Kavramsal bir çözümleme. Eğitimde Nitel Araştırmalar Dergisi, 4(2), 52–64.
39. Sert-Çelik, H., & Yılmaz, G. K. (2022). Analysis of Van Hiele geometric thinking levels studies in Turkey: A Meta-synthesis study: Van Hiele geometric thinking levels. International Journal of Curriculum and Instruction, 14(1), 473–501.
40. Sözbilir, M., Güler, G., & Çiltaş, A. (2012). Türkiye’de matematik eğitimi araştırmaları: Bir içerik analizi çalışması. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 12(12), 565–580.
41. Van Hiele, P. M. (1986). Structure and insight: A theory of mathematics education. Orlando, FL: Academic Press.
42. Yenilmez, K., & Çakır, A. (2005). İlköğretim ikinci kademe öğrencilerinin matematik öğrenme stilleri. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 44(44), 569–585.