İlkokul 4. Sınıf Öğrencilerinin Motivasyon Düzeyleri ile Matematik Dersindeki Akademik Başarıları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

Öz

Motivasyonun davranışlarımız üzerindeki etkisi birçok alanda olduğu gibi eğitimde de başarı üzerinde önemli bir faktördür. Özellikle matematik gibi öğrencilerin anlamakta zorlandıkları bir derste kesinlikle dikkat edilmesi gereken bir boyuttur. Bu araştırmada ilkokul 4. sınıf öğrencilerinin motivasyon düzeyleri ile matematik dersindeki akademik başarıları arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırma ilişkisel tarama modelindedir. Araştırmanın çalışma grubu 2015-2016 eğitim-öğretim yılında Güneydoğu Anadolu Bölgesindeki bir il merkezinde öğrenim gören ilkokul 4. sınıf öğrencilerinden (236: 129 erkek, 107 kız) oluşmaktadır. Öğrencilerin yaş aralığı 10-11 yaş arasında değişmektedir. Araştırmada öğrencilerin motivasyon düzeyini ölçmek amacıyla Vallerand ve arkadaşları tarafından geliştirilen, Kara (2011) tarafından dil eşdeğerlilik, geçerlilik ve güvenilirlik çalışması yapılan “Eğitimde Motivasyon Ölçeği” kullanılmıştır. Öğrencilerin matematik dersine ilişkin akademik başarıları tespit edilirken karne notlarından faydalanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre öğrencilerin motivasyon düzeyleri ile matematik dersindeki akademik başarıları arasında anlamlı ilişki bulunmuştur. Matematik başarısı yüksek olan öğrencilerin içsel motivasyon düzeyinin de yüksek olduğu belirlenmiştir. Matematik başarısı düşük öğrencilerin motivasyonsuzluk ve içe yansıtılmış dışsal motivasyon düzeylerinin yüksek olduğu belirlenmiştir. Öğrencilerin cinsiyet, anne ve babanın eğitim düzeyi, anasınıfına gidip-gitmeme ve çalışma odasının olup-olmaması değişkenleri yönünden Eğitimde Motivasyon Ölçeğinin bazı alt boyutlarında anlamlı düzeyde fark bulunmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Motivasyon
• Matematik
• Başarı

Analysis of Relationship Between 4th Grade Primary School Students’ Motivation Level and Academic Success at Math Class

Öz

The effect of motivation on our behavior is significant factor in success at education field like many other fields. It is a point taking into consideration especially in Math which students have difficulty in learning. The aim of this study is to analyze relationship between 4th grade primary school students’ motivation level and academic success at math class. In this study descriptive model was used. The study group of this research consists of 236 4th grade students at Southeastern Anatolia region in a provincial center primary school in 2015-2016 academic year. Students’ age range is between 10 and 11. The “Echelle de Motivation en Education” scale improved by Vallerand and others and language equivalence, validity and reliability study done by Kara (2011) was used to measure motivation level of students. Grades of students were used to determine their academic success level of math. According to the results of the study, a meaningful relation was found between students’ motivation level and academic success at math class. It was determined that students who have high success at math have high intrinsic motivation levels, as well. It was determined that students who have low success at math have unmotivated and mirrored interior external motivation levels high. It was found difference at a meaningful level in terms of students’ gender, parents’ educational level, getting preschool education or not and having study room or not variables at some sub-dimension of “Echelle de Motivation en Education” scale.

Anahtar Kelimeler

• Motivation
• Mathematics
• Success

Kaynakça

1. Acharya, N., & Joshi, S. (2009). Influence of parents' education on achievement motivation of adolescents. Indian Journal Social Science Researches, 6(1), 72-79.
2. Akbaba, S. (2006). Eğitimde motivasyon. Atatürk Üniversitesi Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Dergisi, 13, 343-361.
3. Aydın, S. ve Çekim, Z. (2017). Ortaokul öğrencilerinin akademik başarıları ve başarı algılarının fen öğrenmeye yönelik motivasyonlarıyla ilişkisinin incelenmesi. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 14(39), 458-470.
4. Bacanlı, H. (2014). Eğitim psikolojisi. Ankara: Pegem Akademi.
5. Bozgün, K. ve Akın Kösterelioğlu, M. (2022). İlkokul dördüncü sınıf öğrencilerinin yazma motivasyonu. Ana Dili Egitim Dergisi, 10(1), 119-135.
6. Çakır, P. (2013). Gerçekçi matematik eğitimi yaklaşımının ilköğretim 4. sınıf öğrencilerinin erişilerine ve motivasyonlarına etkisi [Yayımlanmış yüksek lisans tezi]. Dokuz Eylül Üniversitesi.
7. Deci, E. L., & Ryan, R. M. (1980). The empirical exploration of intrinsic motivational processes. In L. Berkowitz (Ed.), Advances in experimental social psychology (Vol. 13, pp. 39-80). New York: Academic Press.
8. Deci, E. L., & Ryan, R. M. (1985). The general causality orientations scale: Self-determination in personality. Journal of research in personality, 19(2), 109-134.

9. Demir, M. K. ve Budak, H. (2016). İlkokul dördüncü sınıf öğrencilerinin öz düzenleme, motivasyon, biliş üstü becerileri ile matematik dersi başarılarının arasındaki ilişki. Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, 41, 30-41.
10. Demir, R., Öztürk, N. ve Dökme, İ. (2012). İlköğretim 7. sınıf öğrencilerinin fen ve teknoloji dersine yönelik motivasyonlarının bazı değişkenler açısından incelenmesi. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 1(23), 1-21.
11. Elliot, A. J., & Dweck, C. S. (2005). Competence and motivation: Competence as the core of achievement motivation. In A. J. Elliot & C. S. Dweck (Eds.), Handbook of competence and motivation (pp. 3–12). Guilford Publications, NY.
12. Feldman, R. S. (1996). Understanding psychology. McGraw-Hill Education, NY.
13. Finch, J. E., Saavedra, A., & Obradović, J. (2024). Academic motivation and self-regulated classroom behaviors in middle childhood: Moderation by parental education. Journal of Child and Family Studies, 33(5), 1451-1465.
14. İlter, İ. (2021). Ortaokul öğrencilerinde çok boyutlu akademik motivasyonsuzluğun akademik performans üzerinde etkisi. Eğitimde Kuram ve Uygulama, 17(2), 41-57. https://doi.org/10.17244/eku.991683
15. Kara, A. (2011). İlköğretim birinci kademede eğitimde motivasyon ölçeğinin Türkçeye uyarlanması. Ege Eğitim Dergisi (9)2, 59-78.
16. Karasar, N. (1998). Bilimsel Araştırma Yöntemi. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
17. Lightbody, P., Siann, G. Stocks, R., & Walsh, D. (1996). Motivation and attribution at secondary school: The role of gender. Educational Studies, 22, 13-25. http://dx.doi.org/10.1080/0305569960220102
18. Margolis, H., & McCabe, P. P. (2003). Self-Efficacy: A Key to improving the motivation of struggling learners. preventing school failure: Alternative Education for Children and Youth, 47(4), 162–169. https://doi.org/10.1080/10459880309603362
19. Seyis, S. (2011). Ortaöğretim öğrencilerinin motivasyonları ve duygusal zekâları ile akademik başarıları arasındaki ilişki [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Karadeniz Teknik Üniversitesi.
20. Unutkan, Ö. P. (2007). Okul öncesi dönem çocuklarının matematik becerileri açısından ilköğretime hazır bulunuşluğunun incelenmesi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 32(32), 243-254.
21. Uzun, N. ve Keleş, Ö. (2012). İlköğretim öğrencilerinin fen öğrenmeye yönelik motivasyon düzeylerinin değerlendirilmesi. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 9(20), 313-327.
22. Vansteenkiste, M., Zhou, M., Lens, W., & Soenens, B. (2005). Experiences of autonomy and control among Chinese learners: Vitalizing or immobilizing? Journal of Educational Psychology, 97(3), 468–483.
23. Yaman, S. ve Dede, Y. (2007). Öğrencilerin fen ve teknoloji ve matematik dersine yönelik motivasyon düzeylerinin bazı değişkenler açısından incelenmesi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 52, 615-638.