YABANCI DİL OLARAK TÜRKÇE ÖĞRETİMİNDE GEÇMİŞTEN GÜNÜ-MÜZE SÜREGELEN PROBLEMLER

Öz

Dil, bir toplumun ve o toplumun meydana getirdiği en üst siyasi örgüt olan devletin aynasıdır. Bu ayna, toplumun ve devletin hem kültürel boyutta gelişmişliğini hem siyasi hem de ekonomik anlamda uluslararası arenadaki yerini yansıtır. Bir dilin bilinirliği, yayılma alanı ve o dile gösterilen rağbet bir ülkenin uluslararası konumunu ve gücünü de ifade eder. Nitekim İngilizcenin dünyanın ortak dili olarak kabul edilmesinde üzerinde güneş batmayan imparatorluk olarak addedilen İngiltere ve Amerika Birleşik Devletleri (ABD)’nin son yüz yılda süper güç haline gelmesi yadsınamaz bir gerçektir. Diğer taraftan tarihi süreç içerisinde yayılmacı ve sömürgeci bir politika izleyen Fransa ve İspanya gibi ülkelerin dillerinin özellikle Afrika coğrafyasında yaygın olarak konuşulması, hatta resmî dil olarak kabul edilmesi bu duruma örnektir. Günümüzde de Fransızca, Almanca gibi dillerin yaygın olarak öğrenilmesi bu dillerin konuşulduğu ülkelerin ekonomik ve siyasi anlamda güçlü olduğunun bir diğer göstergesidir. Diğer yandan bugün Orta Asya’nın çok geniş bir bölümünde ve Doğu Avrupa’da konuşulan Rusça dünyanın bir diğer süper gücü olarak kabul edilen Rusya’nın dünyadaki rolünü de yansıtmaktadır. Peki yaklaşık 600 yıl boyuna üç kıtada hüküm süren döneminin süper gücü Osmanlı Devletinin dili, neden yayıldığı coğrafyalarda yaygınlaşmamış ve konuşulmamıştır? Tabi bu sorunun birçok cevabı, birçok farklı boyutu vardır. Bunula birlikte günümüzde Türkçeye ilginin git gide artmasına rağmen istenilen düzeyde bir eğitim politikası oluşturulamamıştır. Bu araştırmada bu durumun farklı boyutları irdelenmiş ve günümüzdeki problemlerle bağlantılanmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Dil,yabancı dil,türkçe öğretimi

PROBLEMS IN TURKISH EDUCATION AS FOREIGN LANGUAGE FROM PAST TO PRESENT

Öz

Language is the same as the state, which is the highest political organization that a society and the society has brought to the table. This mirror reflects both the development of society and the state in the cultural dimension, and its political and economic significance in the international arena. A language awareness also refers to the international scene and power of an area of ​​diffusion and the desire of that country. Indeed, it is undeniable that Britain and the United States (USA), which have been regarded as the unsheltered empire, have become superpowers in the last hundred years when the English is regarded as the common language of the world. On the other side is the fact that the languages ​​of countries such as France and Spain, which pursue an expansionist and colonial policy in the historical process, are widely spoken especially in the geographical region of Africa and even accepted as official language. The fact that languages ​​such as French and German are widely learned today is another indicator of the economic and political strength of the countries where these languages ​​are spoken. On the other hand, it reflects the role of Russia in the world today, which is considered to be another superpower of the Russian world, spoken in a large part of Central Asia and Eastern Europe. For about 600 years, the superpower of the period during which the three continents were ruling, the Ottoman State was spoken, why did not it spread and talk about in the geographical spreads? Of course, there are many different dimensions of this question, many answers. In spite of this, in spite of the increase in the number of people who are interested in the Turkish language today, a desired education policy has not been established. In this study different dimensions of this situation were examined and connected with current problems.

Anahtar Kelimeler

• Language,foreign language,Turkish education

Kaynakça

1. Açık, F. (2008). Türkiye’de Yabancılara Türkçe Öğretilirken Karşılaşılan Sorunlar ve Çözüm Önerileri. Uluslararası Türkçe Eğitimi ve Öğretimi Sempozyumu (27–28 Mart Gazimağusa/ Kuzey Kıbrıs).
2. Alyılmaz, C. (2010). Türkçe Öğretiminin Sorunları. Turkish Studies International Periodical For the Lan-guages, Literature and History of Turkish or Turkic, 5(3), 728–749
3. DEİK (2013). Uluslararası Yüksek Öğretim ve Türkiye’nin Konumu, Eğitim Ekonomisi Konseyi Raporu. İstanbul. https://www.deik.org.tr/uploads/ uluslararasi-yuksekogretim-hareketliligi-ve-turkiye-nin-konumu-raporu-2.pdf.
4. Ercilasun, A. (2003). Türk Dili ve Kompozisyon Bilgileri. Ankara: Yargı Yayınevi.
5. Erdem, Ġ. (2009). Yabancılara Türkçe Öğretimiyle İlgili Bir Kaynakça Denemesi. Turkish Studies Inter-national Periodical For the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic. 4(3), 888–937.
6. GİGM. (2016). Türkiye Göç Raporu. http://www.goc.gov.tr/files/files/2016_gocraporu. pdf.
7. Karababa, Z. C. (2009) Yabancı Dil Olarak Türkçenin Öğretimi ve Karşılaşılan Sorunlar. Ankara Üniver-sitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 42, ( 2), 265–277.
8. Korkmaz, Z. (2003). Türk Dili ve Kompozisyon Bilgileri. Ankara: Yargı Yayınevi.

9. OECD (2012). How Many Students Study Abroad and Where Do They Go?, In Education at a Glance: Highlights. OECD Publishing. http://www.oecd-ilibrary.org/ docser-ver/download/9614031ec011.pdf?expires=1509309971&id=id&accname=guest&checksum=7E298CA6B36E9440034D85223892025A.
10. OECD (2012). Table C4.7. (Web only) Number of foreign students in tertiary education, by country of origin and destination (2010), and market shares in international education (2000, 2010)”, in Education at a Glance 2012: http://www.oecdilibrary.org /docserver/download/9614031e.pdf?expires=1509387095&id=id&accname=guest&checksum=434D589F0E716ED91916220AE2E6E27D.
11. Özcan, T. (2017). Merkezi ve Modern Eğitim Kapsamında Osmanlı Gayrimüslim Cemaat ve Yabancı Okulları. Ankara: Gece Kitaplığı.
12. Özcan, T. (2017a). II. Abdülhamid Döneminde Gayrimüslim Okullarının İşleyişine Dair Bir Değerlen-dirme, II. Uluslararası Multidisipliner Çalışmaları Sempozyumu (18-21 Mayıs 2017, Roma/İtalya), 1, Ankara: Gece Kitaplığı, 121-141.
13. Özcan, T. (2017b), Osmanlı Devleti’ndeki Gayrimüslim Okullarında Türkçe’nin Yaygınlaştırılmasına Yönelik Faaliyetler (1876-1908), İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 6(1), 213 - 233.
14. Sarıçoban, A. (2015). Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğretimi Metodolojisi. Ankara: Anı Yayıncılık.
15. Sultan Abdülhamid (1975) Siyasi Hatıratım, İstanbul: Hareket Yayınları.
16. Temizyürek, F. (2006). Cumhuriyet Dönemi İlköğretim Okulları Türkçe Programı. Ankara: Nobel Yayın-ları.