HEMŞİRELİK ÖĞRENCİLERİNİN ÜNİVERSİTEYE UYUMUNDA PROBLEM ÇÖZMEYE DAYALI PSİKOEĞİTİM PROGRAMININ ETKİNLİĞİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ
Öz
Araştırma, problem çözmeye dayalı psikoeğitim
programının hemşirelik I. sınıf öğrencilerinin üniversiteye uyum ve problem
çözme becerilerini algılamalarındaki değişimi değerlendirmek amacı ile tek gruplu ön test-son test desenli
müdahale araştırması olarak yapılmıştır. Araştırma 46 hemşirelik öğrencisi ile
gerçekleştirilmiştir. Psikoeğitim programında; kendini tanıma, farkındalık
geliştirme, etkili problem çözme becerileri kazandırma ve olumlu davranışlar
geliştirmeyi kapsayan konular toplam sekiz oturumda uygulanmıştır. Oturumlar
haftada bir kez, yaklaşık 90 dakika süreyle dört ayrı grupta
gerçekleştirilmiştir. Veriler; öğrenci bilgi formu, üniversite uyum ölçeği ve
problem çözme envanteri ile her bir grupta ilk ve son oturumda toplanmıştır. Veriler SPSS 15.0 istatistik programı ile analiz edilmiş,
değerlendirmede sayı-yüzdelik dağılımları, t testi, pearson korelasyon ve Mann Whitney U testi kullanılmıştır. İstatistiksel
anlamlılık için testlerde p<0.05 alınmıştır. Program sonunda öğrencilerin
üniversite uyum ölçeğinden aldıkları puanların ortalaması istatistiksel olarak
anlamlı düzeyde yükselmiş, problem çözme envanterinden aldıkları puanların ortalaması ise
istatistiksel olarak anlamlı düzeyde azalmıştır (p<0.05). Psikoeğitim programı öncesi (r =
-.583, p<0.05) ve sonrası (r = -.507,
p<0.05) ÜUÖ ile PÇE arasında negatif yönde güçlü bir ilişki belirlenmiştir.
ÜUÖ’den alınan puanlar yükseldikçe PÇE’den alınan puanların düştüğü
saptanmıştır. Öğrencilerin problem çözme beceri algıları geliştikçe
üniversiteye uyum düzeylerinin de arttığı görülmektedir. Çalışmanın müdahale grubu üzerinde yapıldığı göz önünde
tutularak, daha sonra yapılacak benzer çalışmaların kontrol grubu da içerecek
biçimde, uygulanan psikoeğitim programı içeriğinin nitel çalışmalar yoluyla öğrencilerin
gereksinimlerine yönelik olarak geliştirilmesi önerilir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Akbalık, G. (1997). Bilgilendirme ve Grupla Psikolojik Danışmanın Üniversite Öğrencilerinin Üniversiteye Uyumlarına Etkisi. Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
- Aktaş, Y. (1997). Üniversite Öğrencilerinin Uyum Düzeylerinin İncelenmesi: Uzunlamasına Bir Çalışma. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 13, 107-110.
- Alperten, İ.N. (1993). ODTÜ Öğrencilerinin Uyum Düzeylerini Etkileyen Bireysel, Sosyal ve Ailesel Bazı Etmenler. Doktora Tezi, Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
- Altun, İ. (2003). The Perceived Problem Solving Ability and Values of Student Nurses and Midwives. Nurse Education Today, 23, 575–584.
- Alver, B. (2005). Üniversite Öğrencilerinin Problem Çözme Becerileri Ve Akademik Başarılarının Çeşitli Değişkenlere Göre İncelenmesi. VIII. Ulusal Psikolojik Danışma ve Rehberlik Kongresi Bildiri Özetleri Kitapçığı, Marmara Üniversitesi, 21-23 Eylül, İstanbul,188-189.
- Aytekin, G., Özdemir, ST., Ediz, P. & Ceylan, F. (2015). Uludağ Üniversitesi Sağlık Hizmetleri Meslek Yüksekokulu Öğrencilerinin Problem Çözme Becerileri İle Empatik Becerilerinin Karşılaştırılması. Ankara Sağlık Hizmetleri Dergisi. 14(2):13-16.
- Bakioğlu, B., Küçükaydın, MA., Karamustafaoğlu, O., Sağır, UŞ., Akman, E., Ersanlı, E. & Çakır, R. (2015). Öğretmen Adaylarının Bilişötesi Farkındalık Düzeyi, Problem Çözme Becerileri ve Teknoloji Tutumlarının İncelenmesi. Trakya University Journal of Education, 5(1):22-33.
- Bayrak, A. Ö. & Bülbül, T. (2013). Meslek yüksekokulu öğrencilerinin yükseköğretim yaşamına uyum düzeylerinin çeşitli değişkenlere göre incelenmesi. Sakarya Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 3 (2), 6-20.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Eğitim Üzerine Çalışmalar
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
30 Aralık 2018
Gönderilme Tarihi
25 Şubat 2018
Kabul Tarihi
22 Ekim 2018
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2018 Cilt: 4 Sayı: 2
