YURTDIŞI YÜKSEKÖĞRETİM DİPLOMALARI DENKLİK SÜRECİNDE YAŞANAN PROBLEMLER
Öz
Farklı bir ülkede
yaşama, öğrenim görme, farklı kültürler ve bakış açılarıyla karşılaşma şansı
verdiğinden yurtdışında yükseköğrenim yapmak her daim çok prestijli olmuştur.
Yurtdışında yükseköğrenimini başarıyla tamamlayarak diploma alanların yurda
döndüklerinde diplomalarının Türkiye’de tanınırlığını sağlamak için denklik
belgesi almak gibi bir zorunlulukları vardır. Ön-lisans, lisans ve yüksek
lisans diplomalarının denkliklerini gerçekleştirmek için yapılacak işlemlerden
Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı sorumluyken doktora diplomasının tanınırlığının
sağlanması için Üniversitelerarası Kurul Başkanlığı görevlidir. Sahte ve
niteliksiz diplomanın önüne geçilmesi açısından denklik uygulaması önemlidir
ancak ülkemizde denklik süreci uzun ve zorludur. Süreç boyunca birtakım
sorunlarla boğuşulmakta hatta hak mağduriyetleri oluşmaktadır. Denklik
konusunda yaşanan mağduriyetler her platformda dile getirilmektedir: Sosyal
medyada çeşitli gruplar oluşturulmakta bunun yanında milletvekillerine iletilen
durum Meclis gündemine dahi taşınmaktadır. Bu mağduriyetlerin temelinde
Yükseköğretim Kurul Başkanlığı ile Üniversitelerarası Kurul
Başkanlığı’nın yurtdışında yükseköğretim görenlere yönelik denklik uygulamaları
yer almaktadır. Bu uygulamalara bir de bu iki yükseköğretim kurulunun kurumsal
yapısının yol açtığı problemler eklenince yurt dışında öğrenim görmüşlerin
mağduriyetleri iyice artmaktadır.
TC uyruklu vatandaşların ön lisans,
lisans, yüksek lisans ve doktora diplomalarının denkliği konusunda ortaya çıkan
sorunlar bu çalışma ile sistematik olarak açıklanmaya çalışılmıştır. Bu çalışma
Yurtdışında yükseköğrenim görenlerin diploma denkliği konusunda yaşadıkları
problemleri ilk defa bilimsel bir çalışmaya konu etmesinden dolayı önemlidir.
Ayrıca, diğer devletlerin (Fransa ve Belçika) uygulamalarıyla Türkiye’deki
mevcut uygulamalar zaman zaman karşılaştırılacak ve mevcut uygulamalara
birtakım alternatifler önerilecektir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Akkurt, K., (2012). AİHM Kararları Işığında Adil Yargılanma Hakkında Makul Süre, Yüksek Lisans Tezi, Ankara.
- Çağlar, S., (2012).“Anayasa Mahkemesi Kararlarında Eşitliğin Dar Yorumu”, Ankara Barosu Dergisi», Sayı.3, 43/86. Günday, M., (2015). İdare Hukuku, İmaj Yayınevi, Ankara.
- Kaşıkara, M.S., (2009). “Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi̇’ni̇n 6. Maddesi̇ Çerçevesinde Makul Süre İçerisinde Yargılanma Hakkı”, TBB Dergisi, Sayı 84, 213/230.
- Pekcanıtez, H., (1997 ). “Adil Yargılanma Hakkı”, İzmir Barosu Dergisi.
- Yayla, Y., (2010). İdare Hukuku, 2. baskı, İstanbul, Beta Yayınları.
- Anayasa Mahkemesi, 24/12/1970, E:1970/36, K:1970/50, RG. 04/05/1971 tarih ve 13826 sayılı.
- Anayasa Mahkemesi, 25/02/1986, E:1985/1, K:1986/4, RG. 10/07/1986 tarih ve 19160 sayılı.
- Anayasa Mahkemesi, 20/10/1992, E:1992/13, K:1992/50, RG. 30/6/1993 tarih ve 21623 sayılı.
Ayrıntılar
Birincil Dil
İngilizce
Konular
Ekonomi, Siyaset Bilimi
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Rukiye Mehtap Dölek
*
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
26 Aralık 2017
Gönderilme Tarihi
15 Kasım 2017
Kabul Tarihi
10 Aralık 2017
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2017 Cilt: 5 Sayı: 2