THE BALANCE OF POWER THEORY ALLIANCES AS BOTH CAUSE AND SHIELD OF WAR NATO AND SCO

Öz

In an anarchic international system, states form alliances to feel secure. These alliances are made to balance their power or to prevent the emergence of a hegemonic power. The balance that has been struck brings with it a debate as to whether it paves the way for war or peace. That’s why it is important to examine the relationship between alliances and wars. In the literature, there is a dichotomy in the relationship between wars and alliances. The question of whether alliances prevent or cause war forms the basis of this fundamental distinction. Realists argue that alliances prevent by maintaining the balance of power, thereby ensuring peace. liberals claim alliances cause wars by increasing the risk of conflict and spreading disputes. This study examines this debate in the literature through the example of the North Atlantic Treaty Organization (NATO). Russia’s invasion of Ukraine on February 24, 2022, is seen as a threat by Finland and Sweden, bringing the two countries closer to NATO membership than ever before.

Anahtar Kelimeler

• Balance of power
• Alliance
• Liberalism
• NATO
• Realism

GÜÇ DENGESİ TEORİSİ: SAVAŞIN HEM NEDENİ HEM DE KALKANI OLARAK İTTİFAKLAR: NATO ve ŞİÖ

Öz

Anarşik bir uluslararası sistemde devletler kendilerini güvende hissetmek için ittifaklar kurarlar. Bu ittifaklar güçlerini dengelemek ya da hegemonik bir gücün ortaya çıkmasını engellemek için yapılır. Kurulan denge, savaşın mı yoksa barışın mı önünü açtığı tartışmasını da beraberinde getirir. Bu nedenle ittifaklar ve savaşlar arasındaki ilişkiyi incelemek önemlidir. Literatürde savaşlar ve ittifaklar arasındaki ilişkide bir ikilik söz konusudur. İttifakların savaşı önlediği mi yoksa savaşa neden olduğu mu sorusu bu temel ayrımın temelini oluşturmaktadır. Realistler ittifakların güç dengesini koruyarak barışı sağladığını savunurken, liberaller ittifakların çatışma riskini artırarak ve anlaşmazlıkları yayarak savaşlara neden olduğunu iddia etmektedir. Bu çalışma literatürdeki bu tartışmayı Kuzey Atlantik Antlaşması Örgütü (NATO) örneği üzerinden incelemektedir. Rusya'nın 24 Şubat 2022'de Ukrayna'yı işgal etmesi Finlandiya ve İsveç tarafından bir tehdit olarak görülmüş ve bu iki ülkeyi NATO üyeliğine her zamankinden daha fazla yaklaştırmıştır.

Anahtar Kelimeler

• NATO
• Güç dengesi
• Realizm
• Liberalizm
• İttifak

Kaynakça

1. Adamsky, D. (2018). From Moscow with coercion: Russian deterrence theory and strategic culture. Journal of Strategic Studies, 41.
2. Andican, A. (2006). Çin satrancında Orta Asya. ASAM dergisi Avrasya dosyası, 12(1), 7-36.
3. Art, R.J. (2003). A grand strategy for americ. Ithaca, Cornell University press.
4. Askeroğlu, S. (2018). Şaghay İşbirliği Örgütü İran’ın güvenlik garantisi olabilir mi? edt.: Umut Başar, İran Araştırmaları Merkezi (İRAM), Ankara.
5. Biçer, R.S.S. (2022). NATO’nun savunma ve caydırıcılık çalışmaları ile ilgili bir değerlendirme. Güvenlik stratejileri dergisi, 18(42), 323-346.
6. Calha, Julio Miranda Hybrid Warfare: (2015). NATO’s new strategic challenge? General report for NATO Parliamentary Assembly Defence and Security Committee. 2015 - 166 DSC 15 E BIS - HYBRID WARFARE - CALHA REPORT | NATO PA. (accessed 13 Feb. 2025).
7. Çelik, İ. (2016). “Şanghay İşbirliği Örgütü ve Çin”. http://www.uiportal.net/sanghay-isbirligi-orgutu-ve-cin.html. (accessed 13 spt. 2024).
8. Cobden, R. (1867). The political writings of richard cobden. London: T. Fisher Unwin Press. Cambridge: Cambridge University Press (05.05.2012).

9. Cordesman, A.H. (2017). NATO and the delicate balance of deterrence: Strategy versus burden sharing. CSIC Center for Startegic & International Studies, 10-12.
10. Çolakoğlu, S. (2004). Şanghay İşbirliği Örgütü’nün geleceği ve Çin. Uluslararası İlişkiler Dergisi, 1(1), 173-197. Dalkılıç, L. Savaş ve barış üzerine: bir realizm-idealizm karşılaştırması. pp.1-12.
11. Dean, P.D & Vasquez, A.J. (1976). From power politics to ıssue politics: bipolarity and multipolarity in light of a new paradigm. Western political quarterly, 29, 7-28.
12. Demirel, E. (2019). Güç dengesi teorisi perspektifinden birleşmiş milletler. Bilecik şeyh edebali sosyal bilimler enstitüsü dergisi, 4(2), 575-601.
13. Deniz, T. (2013). Mekânsal güç Asya’nın siyasi gücü: Şanghay İşbirliği Örgütü. Doğu Coğrafya Dergisi, 18(30), 217-228.
14. Dinerstein, S.H. (1965). The transformation of alliance systems. American political science review, 59(3), 589-601.
15. Erem, O. (2022). “Beş soruda Şanghay İşbirliği Örgütü”. Şanghay İşbirliği Örgütü: Beş soruda ŞİÖ - BBC News Türkçe. (accessed 08.02.2025).
16. Eren, E. (2017). Şanghay İşbirliği Örgütü ve Türk Dış Politikasında gelecek perspektifi. Strategic public management journal, 3(5), 77-94.
17. Erol, M.S., Demir, S. (2012). Amerika’nın Karadeniz politikasını yeniden değerlendirmek. Gazi Akademik Bakış, 6(11), 17-33.