Batı'dan Önce: Doğu Dünya Düzenlerinin Yükselişi ve Düşüşü

Uluslararası İlişkiler’in geleneksel anlatısı içerisinde Batılı olmayan devletler ve halklar sıklıkla, 19. Yüzyılda Avrupalılar tarafından küresel bir düzen içine sokulana kadar uluslararası siyaseti olmayan ya da genel olarak dünyaya ilgisiz aktörler olarak görülmektedir (Zarakol, 2024: 8). Ancak Uluslararası İlişkiler disiplininin Avrupa merkezli (Eurocentric) yapısı ve disiplinin temel kavramları olan ulus-devlet, egemenlik ve dünya düzeni kavramlarının kıta Avrupası’ndaki siyasi gelişim süreçlerini merkeze alarak tanımlanması, 21. Yüzyılda etkisi devam etmekle birlikte giderek daha fazla sorgulanmaya başlamıştır. Bu kapsamda Zarakol’un incelenen kitabı, geleneksel anlatıya alternatif olarak ortaya çıkan ve Doğu’yu mutlaka Batılı devletlerle ilişkileri çerçevesinde değil kendi anlatısının başrol oyuncusu olduğu bir tarihsel anlat içerisine yerleştiren bir eserdir.

InternationalRelations' traditional narrative often portrays non-Western states and peoplesas having no international politicsor as generally indifferent actors until they were incorporated into a global order by Europeans in the 19th century(Zarakol,2024: 8). However, the Eurocentric structure of the discipline of International Relations and the definition of the discipline's fundamental concepts of nation-state, sovereignty, and worldorder, which are centered on the political development processes in continental Europe, continue to have an impact in the 21st century but are increasinglybeing questioned. In this context, Zarakol's book, is a work that presents an alternative to the traditional narrative and places the East within a historical narrative in which it is the protagonist, rather than necessarily framing its relations with Westernstates.