Yeni Medya ve Toplumsal İktidar Bağlamında Özne

Öz

Bu çalışmada, bireyin toplumsal özne olma konumunu pekiştiren yeni medya araçlarının bu süreçte nasıl bir toplumsal iktidar alanı açtığına odaklanılmıştır. Bu anlamda günümüzde son derece karmaşık biçimde gelişen iktidar biçiminin anlaşılması, bireyin yeni medya araçları ile kurduğu ilişkinin okunmasıyla mümkündür. Günümüzde yeni medya teknolojilerinin bireyi ağ metaforuyla birleştirirken, bireyselleştirmektedir. Küresel sürece eklemlerken atomize eden ve özgürleştirirken iktidar biçimlerine daha açık hale getirmektedir. Ayrıca kullanıcıları küresel ölçekte yeni iktidar formlarına karşı daha aşikâr hale getiren yeni durumun eleştirel bir perspektifle anlaşılması gerekmektedir. Yeni medya ve iktidar olma alanı açma biçimlerini eleştirel bir okumaya tabi tutacak çalışmamız dört temel iktidar alanı olan; teknolojik, siyasal, kültürel/ psiko-sosyal ve toplumsal iktidar tipleri, literatür taramasına dayalı betimleyici çözümleme yöntemi ile kuramsal düzeyde tartışılmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• iktidar, özne, yeni medya, sosyal medya

New Media and Individual in the Context of Social Power

Öz

It is focused in this study on how the field of social power is emerged by the new media apparatuses that are reinforcing being social subject status of individual. In this sense, the understanding of forms of power, which is sophisticatedly progressing nowadays, is possible by interpretation of the relationship which individual builds with new media apparatuses. The new media technologies make people individualistic while putting together via web metaphor; making people atomized while integrating them into global process; making people vulnerable and more palpable for new governing forms while freeing their users; ought to be understood within a new critical perspective. This inquiry has a critical approach with regard to consideration of new media and the forms of power constitution based on four fundamental domination fields. These domination fields, which occur technological, political, cultural and social power, are argued at the theoretical level by way of descriptive analysis method with literature review.

Anahtar Kelimeler

• power, individual, new media, social media

Kaynakça

1. Babacan, M. E. (2015a). Sosyal Medya ve Gençlik. İstanbul: Açılım Kitap
2. Babacan, M.E., Hira, İ. ve Haşlak, İ. (2011). Sosyal Medya ve Arap Baharı. Sakarya Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt 6, Sayı 2, s. 63-92,
3. Başer, A. (2010). Yeni İletişim Teknolojilerinin Evriminde Televizyonun Yeri. İkinci Medya Çağında İnternet içinde, İstanbul, Alfa Yayınları.
4. Bauman, Z. (1999a). Çalışma, Tüketicilik ve Yeni Yoksullar. 1. Baskı, (Ümit Ökten, Çev.). İstanbul: Sarmal Yayınevi.
5. (2010b), Etiğin Tüketiciler Dünyasında Bir Şansı var Mı?.(F. Çoban ve İ. Kantarcı, Çev.). Ankara: De Ki Yay.,
6. Bazarova, N. N. (2012). Public Intimacy: Disclosure Interpretation and Social Judgments on Facebook. Journal of Communication62, 815–832.
7. Best, S. ve Kellner, D. (1998). Postmodern Teori: Eleştirel Soruşturmalar, (Mehmet Küçük, Çev.). İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
8. Binark, M. vd., (2012). Türkiye’de Dijital Gözetim T.C. Kimlik Numarasından E-Kimlik Kartlarına Yurttaşın Sayısal Bedenlenişi, e- kitap, Alternatif Bilişim Derneği Yayınları.

9. Brake, D. (2008). Shaping the ‘Me’ in MySpace: The Framing of Profiles on a Social Network Site. Digital Story telling, Mediatized Stories: Self- Representations in New Media içinde (285–300). New York: Peter Lang.
10. Burke, P. (2008). Bilginin Toplumsal Tarihi. (Mete Tunçay, Çev.). İstanbul: Tarih Vakfı Yayınları.
11. Boyd, D. (2011a). Social Network Sites as Networked Publics: Affordances, Dynamics, and Implications. A Networked Self: Identity, Community, and Culture on Social Network Sites içinde (39–58). New York: Routledge.
12. (2014b) It’s Complicated, e-book, USA: Yale University Press. http://www.danah.org/books/ItsComplicated.pdf. (Erişim Tarihi: 14 Mart 2015)
13. Castells, M. (2005). Ağ Toplumunun Yükselişi Enformasyon Çağı: Ekonomi, Toplum ve Kültür. (Cilt 1). (Ebru Kılıç, Çev.). İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
14. Dean, M. (2001). Michel Foucault: “A Man in Danger”. Handbook of Social Theory içinde. London: Sage Publications.
15. Eisenstadt, S. N. (2007). Modernleşme, Başkaldırı ve Değişim. (Ufuk Coşkun, Çev.). Ankara: Doğubatı Yayınları.
16. Frankl, G. (2003). Batı Uygarlığı. (Yusuf Kaplan, Çev.). İstanbul, Açılım Kitap.
17. Hall, S. (1981). Notes on Deconctructing “The Popular”. People’s History and Socialist Theory içinde. London: Routledge.
18. Horkheimer, M. ve Adorno T. W. (1995). Aydınlanmanın Diyalektiği; Felsefi Fragmanlar I. (Oğuz Özügül, Çev.). İstanbul: Kabalcı Yayınevi.
19. Friedman, L. M. (2002). Yatay Toplum. (Ahmet Fethi, Çev.). İstanbul: İş Bankası Yayınları.
20. Foucault, M. (1992). Hapishanenin Doğuşu, (M. Ali Kılıçbay, Çev.). Ankara: İmge Yayınları.
21. Foucault, M. (1993). Ders Özetleri (Selahattin Hilav, Çev.) İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
22. Foucault, M. (2007). İktidarın Gözü, Seçme Yazılar. (Işık Ergüden, Çev.). İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
23. Foucault, M. (2011). Özne Ve İktidar, Seçme Yazılar 2, (Işık Ergüden- Osman Akınhay, Çev.). İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
24. Giddens, A. (1998). Modernliğin Sonuçları. (Ersin Kuşdil, Çev.). İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
25. Harvey, D. (2003). Postmodernliğin Durumu. (Sungur Savran, Çev.). İstanbul: Metis Yayınları.
26. Karacasulu, N. (2009). Hegemonik Düzen Tartışmaları Ve Eleştirel Görüşler, Dokuz Eylül Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 11 (4), 53-71.
27. Lyotard, J. F. (1994). Postmodern Durum. (Ahmet Çiğdem, Çev.). Ankara: Vadi Yayınları.
28. Mitchell T. (2014). Karbon Demokrasi. (Fırat Berksun, Çev.). İstanbul: Açılım Kitap
29. Murray, E. L., (2008). Muhayyileye Dayalı Düşünmek. (Yusuf Kaplan, Çev.). İstanbul: Açılım Kitap
30. Murthy, Dhiraj (2012). Towards a Sociological Understanding of Social Media: Theorizing 10.1177/0038038511422553. Sociology, 46 (6), 1059–1073, Doi:
31. Postman, N. (2004). Teknopoli. Mustafa E. Yılmaz, Çev.). İstanbul: Gelenek Yayınları.
32. Rencière, J. (2007). Siyasalın Kıyısında. (Aziz Ufuk Kılıç, Çev.). İstanbul: İmge Yayınları.
33. Revel, J. (2012). Foucault Sözlüğü. (Veli Urhan, Çev.). İstanbul: Say Yayınları.
34. Rojek, C. (2004). The Consumerist Syndrome in Contemporary Society: an lnterwiev with Zygmunt Bauman, Journal of Consumer Research, 4(3), 291-312.
35. Sarup, M. (1995). Postyapısalcılık ve Postmodernizm. (A. Baki Güçlü, Çev.). Ankara: Ark Yayınları.
36. Thompson, J. B. (2008). Medya ve Modernite. (Serdar Öztürk, Çev.). İstanbul: Kırmızı Yayınları.
37. Toprak, A. vd. (2009). Toplumsal Paylaşım Ağı Facebook: “Görülüyorum Öyleyse Varım”. İstanbul: Kalkedon Yayınları.
38. Touraine, A. (2002). From Understanding Society to Discovering the Subject. Anthropolojical Theory, 2(4), 387-398.
39. Urry, J. (1999). Mekânları Tüketmek. (Rahmi G. Öğdül, Çev.). İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
40. West, D. (1998). Kıta Avrupası Felsefesine Giriş. (Ahmet Cevizci, Çev.). İstanbul: Paradigma Yayınevi.