Sağlık Sektöründe İşgören Motivasyonunun İnovasyon Performansına Etkileri

Öz

Bu çalışma sağlık sektörünün belirleyicilerinden olan medikal firmaların inovasyon amaçlı yenilik ve yaratıcılık çalışmalarında önemli görülen işgören motivasyonunun işletmelerin inovasyon performansına etkilerini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Bu amaçla işyerinde yenilik ve yaratıcılık faaliyetleri sırasında bireylerin motivasyonunu arttıran faktörlere ve işyerindeki inovasyon algı düzeyine yönelik bir ölçek geliştirilerek çalışanların görüşleri toplanmıştır. Türkiye’de tıbbi cihaz sektöründe hizmet veren çok fazla firma olduğu için araştırma örneklemine Ankara ve İzmir’de tahmini 1000 çalışanı olan 115 firma dâhil edilmiştir. Anketi geçerli sayılan 151 çalışandan elde edilen veriler kullanılarak, değişkenler arasındaki ilişkiler incelenmiştir. Veriler betimsel istatistik yöntemleri ile değerlendirilmiştir. Ayrıca frekans ve yüzde değerleri, T-Testi, Tek Yönlü Varyans Analizi (ANOVA) ve Pearson Momentler Korelasyon Katsayısı hesaplanmıştır.Aşamalı Çoklu Regresyon Analizi yapılarak sonuçlar tablolaştırılmış ve yorumlanmıştır. Araştırma bulguları, işgören motivasyonundaki artışın, inovasyon performansını da olumlu yönde arttıracağını göstermektedir.

Anahtar Kelimeler

• İnovasyon, Motivasyon, Sağlık Sektörü, Performans, Medikal

Impacts of Employee Motivation in the Health Sector on Innovation Performance

Öz

In this study, the aim was to determine the impact of innovation performance of enterprises of the employee motivation which is seen as important in innovation aiming novelty and creativity performances in medical companies which are one of the determinants of the health sector. For this purpose, a scale was developed for the innovation and perception levels in the workplace and factors increasing the motivation of the individuals during the novelty and creativity performances in the workplace, and the opinions of the employees were identified. Because there are too many companies serving in the medical device sector in Turkey, the research sample in the study was selected from 115 companies from Ankara and İzmir with approximately 1000 employees. The significance between the variables was examined using data obtained from the current data gained from 151 employees. The data were evaluation by descriptive statistical methods. In addition, frequency and percentage value was calculated, the T-Test, One Way ANOVA and Pearson Product Moment Correlation was conducted. Also, gradual Multiple Regression Analysis has been conducted and the results have been interpreted with tables. The research findings have shown that the increase in employee motivation will increase the performance of innovation in the positive direction.

Anahtar Kelimeler

• Innovation, Motivation, Health Sector, Performance, Medical

Kaynakça

1. Abbey, A., Dickson, J. (1983). R&D Work Climate and Innovation in Semiconductors, Academey of Management Journal, 26(2): 362-367.
2. Ağırbaş, İ., Çelik, Y., Büyükkayıkçı, H. (2005). Motivasyon Araçları ve İş tatmini: Sosyal Sigortalar Kurumu Başkanlığı Hastane Başhekim Yardımcıları Üzerinde Bir Araştırma, Hacettepe Sağlık İdaresi Dergisi, 8(3): 326-350.
3. Aiken, M., Hage, J. (1971). The Organic Organization and Innovation. Sociology, 5: 63-82.
4. Akdoğan, A.,, Kale, E. (2012). Konaklama İşletmelerinde Örgüt İçi Faktörlerin Yenilik Ve Yaratıcılık Performansına Etkisi, Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 1(1).
5. Aksay, K. (2011). Yenilikçilik Kültürünün Örgütsel Yenilikçilik Üzerine Etkisi: Konya İlinde Faaliyet Gösteren Özel Hastanelerde Bir Uygulama, Doktora Tezi, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Konya.
6. Altunışık, R., Coşkun, R., Bayraktaroğlu, S., Yıldırım, E. (2004). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri, SPSS Uygulamalı, Sakarya: Sakarya Kitabevi.
7. Amabile, T.M. (1996). Creativity in Context: Update to the Social Psychology of Creativity, Boulder, CO: Westview.
8. Amabile, T.M., Conti, R.., Coon, H., Lazenby, J., Herron, M. (1996). Assessing the Work Environment for Creativity, Academy Of Management Journal, 39 (5): 1154-1185.

9. Amabile T.M. (1998). How to Kill Creativity Harvard Business Review, 76(5): 76-87.
10. Barker, A. (2001). Yenilikçilik Deyince Ne Anlıyoruz? Yenilikçiliğin Simyası, (Çev. Ahmet Kardam), İstanbul: MESS Yayınları.
11. Baştürk, C. (2003). İşletmelerde Performans Yönetimi Sistemi, Active: Bankacılık ve Finans Dergisi, 5(28): 60-78.
12. Batmaz, Ş. (2002). Örgütlerde Motivasyonun Önemi, Standart Dergisi, 41(491): 45-48.
13. Britt, T.V. (2005). The Effects of Identıty-Relevence and Task Difficulty on Task Motivation, Stres, and Performance, Motivation and Emotion, 29(3).
14. Budak, G. (1998). Yenilikçi Yönetim Yaratıcı Birey, İstanbul: Sistem Yayıncılık.
15. Büyüköztürk, S. (2008). Sosyal Bilimler İçin Veri Analizi El Kitabı. İstatistik, Araştırma Deseni SPSS Uygulamaları ve Yorum, 6. Baskı, Ankara: Pegem Akademi.
16. Büyüköztürk, Ş., Çokluk, Ö., Köklü, N. (2012). Sosyal Bilimler İçin İstatistik, 10. Baskı, Ankara: Pegem Akademi.
17. Çeltek, E. (2004). Motivasyon Yönetimi, İş, Güç Endüstri İlişkileri ve İnsan Kaynakları Dergisi, 6(1): 8-17.
18. Drucker, P.F. (1985). Innovation and Entrepreneurship, New York: Harper & Row Publishers.
19. Eisenberger, R., Shanock, L. (2003). Rewards, Intrinsic Motivation, and Creativity: A Case Study of Conceptual and Methodological Isolation. Creativity Research Journal, 15: 121-130.
20. Elçi, Ş. (2006). İnovasyon Kalkınma ve Rekabetin Anahtarı, Nova Yayınları.
21. Eren, E. (2004). Örgütsel Davranış ve Yönetim Psikolojisi, 8. Baskı, İstanbul: Beta.
22. Eren, M.Ş., Yücel, R., Eren, S.S. (2010). Firma Performansına Etkileri Kapsamında Çevresel Olumsuzluk, Pazar Dinamizmi, Müşteri Odaklılık ve Yenilikçilik Arasındaki İlişkilerin İncelenmesi, Yaşar Üniversitesi Dergisi, 18(5): 3102-3116.
23. Gerşil, G.S., Aracı, M. (2011). Sosyal Sermayenin Güven Unsurunun İşgörenlerin Performansı Üzerine Etkisi. Çalışma ve Toplum Dergisi, 28: 39-74.
24. Harel, H.G., Tzafrir, S.S. (1999). The Effect of Human Resource Management Practices on the Perceptions of Organizational and Market Performance of the Firm, Human Resource Management, 38(3): 185- 99.
25. İZKA (2013). İzmir Sağlık Kümelenmesi Tıbbi Cihazlar Alt Kümesi Fizibilitesi Projesi. İzmir: Kalkınma Ajansı (İZKA).
26. Kalaycı, Ş. (2009). SPSS Uygulamalı Çok Değişkenli İstatistik Teknikleri, Ankara: Asil Yayın Dağıtım Şirketi.
27. Kavrakoğlu, İ. (2006). Yönetimde Devrimin Rehberi İnovasyon. İstanbul: Alteo Yayınları.
28. Kimberly, J.R., Evanisko, M.J. (1981). Organizational Innovation: The Influence of Individual, Organizational, and Contextual Factors on Hospital Adoption of Technological and Administrative Innovations, Academy of Management Journal, 24: 689-713.
29. Kivimaki, M., Lansisalmi, H., Marko E. et al. (2000). Communication as a Determinant of Organizational Innovation, R &D Management, 30(1): 33- 42.
30. Leifer, R., McDermott, C.M., O’Connor, G.C., Peters, L.S., Rice, M.P., Veryzer, R.W. (2000). Radical Innovation: How Mature Companies can Outsmart Upstarts, Boston: Harvard Business School Press.
31. Meyer, A.D., Goes, J.B. (1988). Organizational Assimilation of Innovations: A Multilevel Contextual Analysis, Academy of Management Journal, 31(4): 897-923.
32. Mitchell, T.R. (1982). Motivation: New Directions for Theory and Research, Academy of Management Review, 17(1): 80-88.
33. OECD Oslo Kılavuzu (2005). Yenilik Verilerinin Toplanması ve Yorumlanması İçin İlkeler. OECD ve Eurostat Yayını, Çeviri: Tübitak.
34. Orta Karadeniz Kalkınma Ajansı. (2012). Samsun Medikal Sanayi Sektörünün Mevcut Durum Analizi ve Medikal Sanayi Sektörü İhtisas Organize Sanayi Bölgesi Fizibilite Raporu, Samsun.
35. Öğüt, A., Aygen, S., Demirsel, M.T. (2007). Personel Güçlendirme İnovasyonu Hızlandırır mı? Antalya İli Beş Yıldızlı Konaklama İşletmelerine Yönelik Görgül Bir Araştırma. Selçuk Üniversitesi Karaman İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi Yerel Ekonomiler Özel Sayısı, 163-172.
36. Ökem, G. (2011). Türkiye’nin Avrupa Birliği’ne Üyelik Sürecinde Sağlıkta İnovasyon, Yayın No: T/2011/02/511, TÜSİAD.
37. Öztürk, Z., Dündar, H. (2003). Örgütsel Motivasyon ve Kamu Çalışanlarını Motive Eden Faktörler, C.Ü. İİİB Dergisi, 4(2): 57-67.
38. Ryan, R.M., Deci, E.L. (2000). Self-Determination Theory and the Facilitation of Intrinsic Motivation, Social development, and Well- Being, American Psychologist, 55: 68-78.
39. Sabuncuoğlu, Z., Tüz, M. (2001). Örgütsel Psikoloji, 84.baskı, Bursa: Ezgi Kitabevi.
40. Sargutan E. (2005). Sağlık Teknolojisi Yönetimi. Hacettepe Sağlık İdaresi Dergisi, 8(1): 113-144.
41. Schumpeter, J. (1961). Theory of Economic Development, Cambridge, Mass: Harvard University Press.
42. Shalley, C.E., Gilson, L.L., Blum, T.C. (2000). Matching Creativity Requirements and the Work Environment: Effects on Satisfaction and Intentions to Leave, Academy of Management Journal, 43(2): 215-223.
43. Sökmen, A. (2010). Yönetim ve Organizayon, Ankara: Detay Yayınları.
44. Tavşancıl, E. (2006). Tutumların Ölçülmesi ve SPSS İle Veri Analizi, 3. Baskı, Ankara: Nobel Yayınları.
45. Tezbaşaran, A.A. (2008). Likert Tipi Ölçek Hazırlama Klavuzu. Mersin: 3.Sürüm E-Kitap.
46. Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği. (2009). Türkiye Medikal Sektör Raporu, Ankara.
47. Yıldırım, Ö. (2010). Personel Güçlendirmenin İnovasyon Üzerindeki Etkisi ve Elektromed Örneği, Yüksek Lisans Tezi, Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kütahya.
48. Yüksel, Ö. (2000). İnsan Kaynakları Yönetimi, Ankara: Gazi Kitabevi.