Çocuk İhmali ve İstismarı Bağlamında Türkiye’de Çocuk Gelinler Gerçeği

Öz

Bu çalışmanın amacı sosyal politika kavramının önemli bir dinamiğini oluşturan, Türkiye’de çocuk gelinler kavramıyla daha da somutlaşan çocuk ihmal ve istismarı gerçeğini ortaya koymak, bu probleme yönelik çözüm önerileri geliştirmektir.Çocuk gelin gerçeği Türkiye’de bir gerçeklik olmanın ötesinde sosyal hayatta karşılaşılan bir travma şekline dönüşmüştür. Özellikle eğitimsizlik, kadının korunma ihtiyacı şeklindeki yanlış tutumlar, katı ve değiştirilemez örfi kurallar, bölgelerin genel kabulleri, hukuki düzenlemelerin tam olarak pratik hayata yansıtılamaması gibi bir dizi neden Türkiye’de çocuk yaşta evliliklerin engellenememesine neden olmaktadır. Bu yönüyle çalışma üç temel bölümden oluşmaktadır. Çalışmanın birinci bölümünde çocuk ihmali ve istismarı kavramları etraflıca açıklanmıştır. Çalışmanın ikinci bölümünde ise erken evlilik kavramının ortaya çıkış nedenleri ve doğurduğu sonuçlar incelenmiştir. Çalışmanın son bölümünde Türkiye’de çocuk gelinler gerçeğini yansıtan istatistiki bilgilere yer verilmiştir. Çalışmanın sonucunda çocuk gelinler gerçeğinin Türkiye’de çocuk ihmal ve istismarının somutlaşmış hali olduğu saptanmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Sosyal Politika, Çocuk İhmali, Çocuk İstismarı, Çocuk Gelinler, Erken Evlilik

The Reality of Child Bride in Turkey within the Framework of Child Neglect and Abuse

Öz

The objective of this study is to reveal child neglect and child abuse that constitutes significant dynamics of social policy concept and that becomes concrete with the conceptual framework of child brides and to find solutions for this problem. The conceptualization of child bride converts into a sort of trauma rather than a reality. Particularly, a range of reasons such as lack of education, wrong attitudes concerning the needs of protection of the women, strict and unchangeable traditional rules, general implementations of different regions, and the deficiency of the reflection of legal rules on the practical life bring about the continuity of the child brides in Turkey. Therefore, the study consists of three parts. In the first part of the study, the concepts of child neglect and abuse was revealed thoroughly. As for the second part, cause and effects of early marriage were exposed to a theoretical analysis. In the last part of the study, statistical data sets that shed light on the reality of child brides in Turkey were given, and depending upon that several deductions were made. As a result of the study, it was found out that the reality of child brides is the concrete form of child neglect and abuse.

Anahtar Kelimeler

• Social Policy, Child Neglect, Child Abuse, Child Brides, Early Marriage

Kaynakça

1. Alexender, K.W., Quas, J.A., Goodman, G.S., Ghetti, S., Edelstein, R.S., Redlich, A.D., Cordon, I.M., Jones, D.P.H. (2005). “Traumatic Impact Predicts Long Term Memory for Documented Child Sexual Abuse”, Psychological Science, 16(1): 33-40.
2. Anonim (2009). 13.05.2009 tarihli TBMM Erken Yaşta Evlilikler Hakkında İnceleme Yapılmasına Dair Raporu.
3. Anonim (2010). T.C Başbakanlık Aile ve Sosyal Araştırmalar Genel Müdürlüğü, Aile Yapısı Araştırması 2006; Ankara, s: 21-41. http://www.athgm.gov.tr/upload/athgm.gov.tr/mce/eskisite/files/kutuph ane_60_Aile_Yapisi_Arastirmasi.pdf, Erişim Tarihi: 18.09.2014.
4. Anonim (t.y.). TÜİK, Nüfus ve Vatandaşlık İşleri Genel Müdürlüğü, TÜİK, Evlenme İstatistikleri.
5. Aydemir, E., Karal, D., Güçer, M., Keser, E.M. (2011). “Evlilik mi Evcilik mi? Erken ve Zorla Evlilikler: Çocuk Gelinler ”, Ankara: USAK Raporları No: 11-08.
6. Johnson, B.C. (1992). For Their Sake: Recognizing, Responding to, and Reporting Child Abuse, Indiana, USA: American Camping Association Incorporated, Martinsville.
7. Bitler, M., Zavodny, M. (2002). “Child Abuse and Abortion Availability”, The American Economic Review, Papers and Proceedings of tthe Hundred Fourteenth Annual Meeting of the American Economic Association, 92(2): 363-367.
8. Boran, P., Gökçay, G., Devecioğlu, E., Eren, T. (2013). “Çocuk Gelinler”, Marmara Medical Journal, 26: 58-62.

9. Brodkin, A., Coleman, M. (1995). When You Suspect Abuse, Instructor, 105(2): 28-32.
10. Ceylan, A., Tuncer, O., Melek, M., Akgün, C., Gülmehmet, F., Erden, Ö. (2009). “Van Bölgesindeki Çocuklarda Cinsel İstismar”, Van Tıp Dergisi, 16(4): 131-134.
11. “Dealing with Child Sexual Abuse” (2008). Economic and Political Weekly, 43(43): 1-6.
12. Doğan, S. (2009). Uçan Süpürge, 08.06.2009 tarihli Toplantı Tutanağı:‟ndan aktaran 13.05.2009 tarihli TBMM Erken Yaşta Evlilikler Hakkında İnceleme Yapılmasına Dair Rapor.
13. Fontes, L.A. (2005). Child Abuse and Culture, Working With Diverse Families, New York, USA: The Guilford Press.
14. Futterman, M. (2003). “Seeking A Standard: Reconciling Child Abuse and Condoned Child Rearing Practices Among Different Cultures”, The University of Miami Intern American Law Review, 34(3): 491-514.
15. Gullatt, D.E., Stockton, C.E. (2000). “Recognizing and Reporting Supected Child Abuse”, American Seondary Education, 29(1): 19-26.
16. Güner, Ş.İ., Güner, S. (2010). Mehmet Hamdi Şahan, “Çocuklarda Sosyal ve Medikal Problem; İstismar”, Van Tıp Dergisi, 17(3): 108-113.
17. Hinkelman, L., Bruno, M. (2008). “Identification and Reporting of Child Sexual Abuse: The Role of Elemantary School Professionals”, The Elemantary School Journal, 108(5): 376-391.
18. Kaptanoğlu, İ.Y., Ergöçmen, B. (2012). “Çocuk Gelin Olmaya Giden Yol”, Sosyoloji Araştırmaları Dergisi, 15(2): 129-161
19. McCoy, M.L., Keen, S.M. (2014). Child Abuse and Neglect, Second Edition: New York, USA, Psychology Press, 2014.
20. Ören, K. (2013). Sosyal Politika, Gözden Geçirilmiş ve Genişletilmiş 3. Basım, Ankara: Nobel Yayınları.
21. Özcebe, H., Biçer, B.K. (2013). “Önemli Bir Kız Çocuk ve Kadın Sorunu: Çocuk Evlilikler”, Türk Pediatri Arşivi Dergisi, 86-93.
22. Tıraşcı, Y., Gören, S. (2007). “Çocuk İstismarı ve İhmali”, Dicle Tıp Dergisi, 34(1): 70-74.
23. TMK (2011). 22.11.2011 tarih ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu, md. 124.
24. URL1. http://yayim.meb.gov.tr/dergiler/151/aral_gursoy.htm (Erişim Tarihi: 15.09.2014).
25. TÜİK (2014). 17.01.2014 tarihli TÜİK Kamuyou duyurusu.
26. URL2. Türkiye‟de Her Beş Çocuktan Biri Cinsel İstismara Uğruyor. http://www.radikal.com.tr/turkiye/turkiyede_her_bes_cocuktan_biri_cin sel_istismara_ugruyor-1161744 (Erişim Tarihi: 15.09.2014).
27. URL3. What is child abuse and neglect? Recognizing the signs and symptoms, https://www.childwelfare.gov/pubs/factsheets/whatiscan.pdf Erişim Tarihi: 16.09.2014.
28. URL4. Birleşmiş Milletler Çocuk Haklarına Dair Sözleşme, md. 1, http://www.ihd.org.tr/index.php/san-haklarylgeleri-mainmenu-96/161- ble-mletler-cuk-haklarina-da-slee.html Erişim Tarihi: 17.09.2014.
29. URL5. Birleşmiş Milletler İktisadi ve Toplumsal İşler Birimi. World marriage patterns, 2000 united nations, population division, department of economic and social affairs, Erişim Tarihi: 18.09.2014. www.un.org/esa/population/publications/worldmarriage/worldmarriage patterns2000.
30. URL6. TÜİK, 17.01.2014 tarihli Kamuoyu Duyurusu, Erişim: 18.09.2014. www.tuik.gov.tr/duyurular/duyuru_1591.pdf?utm_source...utm...
31. URL7. Erken Yaşta Evlilik Nedenleri ve Çözüm Önerileri. Erişim: 17.09.2014. nedenleri-ve-cozum-onerileri_makale_53.html
32. http://www.turkmetaldergi.com/Erken-yasta-evlilik
33. URL8. Türkiye Çocuk Yaşta Evlilik Raporu, Erişim: 17.09.2014. www.unfpa.org/webdav/site/eeca/shared/documents
34. UNICEF (2012). Child Maltretment, Prevalence, incidence, and Consequences in the East Asia and Pasific Region Asystematic Review of Research, Thailand.
35. Yalçın, N. (2011). Türkiye‟de Çocuk İstismarı ve Çözüm Önerileri, Beykent Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İşletme Yönetimi Anabilim Dalı, Hastane ve Sağlık Kurumları Yönetimi Bilim Dalı, Yüksek Lisans Projesi, İstanbul.
36. Kasım 1989 tarihli Birleşmiş Milletler Çocuk Haklarına Dair Sözleşme, md. 1.