Geçmişten Günümüze Öğretmenlerin Sendikal Örgütlenme Mücadelesi

Öz

Öğretmenlerin toplum genelinde üstlenmiş oldukları eğitici ve lider roller ile mesleklerinin ve yetiştirilme şartlarının ortaya çıkardığı etkiler kamu sendikacılığının oluşum ve gelişim süreci içerisinde ön plana çıkmalarına neden olmuştur. Öğretmenler; Türkiye’de kamu çalışanlarının sendikal mücadelesinin önemli kesimlerinden biri olmakla beraber aynı zamanda temel aktörleri arasındadır. Bu çalışmada Türkiye’de öğretmenlerin sendikal örgütlenme mücadelesinin tarihsel gelişim süreci hakkında bilgi verildikten sonra öğretmenlerin kamu çalışanlarının sendikal örgütlenme mücadelesi için neden önemli ve öncü durumda oldukları açıklanacaktır.

Anahtar Kelimeler

• Eğitim, Öğretmen, Sendika, Sendikal Mücadele, Örgütlenme

Unionisation Challenges of Teachers from Past to Present

Öz

In those days of intense competition, to provide economy co-operation in the world as a country, to enter the European Union, to be a strong country by this way, to reach the desired goals, to recognize all aspects of global market conditions, to take various structural measures from change affecting all the world, It’s necessary to understand the concept of “Competitive Quality”. The first realized thing in manufacturing ındustry is productivity. The subsequent one is a desire to ensure the competition atmosphere. In this situation like that, not only productivity, but also change and quality must be cared to have competition conditions in both international and national markets. In this study; as well as the concepts mentioned before changes and developments of quality management are explained for manufacturing ındustrial enterprises.

Anahtar Kelimeler

• Manufacturing Industry, Change, Competition, Quality Management

Kaynakça

1. Akyüz, Y. (1980). “Öğretmenlerin Örgütlenmesi Türkiye, Fransa, İsviçre‟de ve Uluslararası Düzeyde Kuruluşlar, Etkinlikler, Sorunlar”, A.Ü.E.F Yayınları, Ankara.
2. Akyüz, Y. (1978). “Türkiye‟de Öğretmenlerin Toplumsal Değişmedeki Etkileri 1848-1940”, Doğan Basımevi, Ankara.
3. Akyüz, Y. (1970). “Türkiye‟de Öğretmen Kuruluşları Hakkında Orijinal Bir Belge İle Unutulmuş Bir Kaynak”, Ankara Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt:3, Sayı: 1-4.
4. Bates, R.J. (1981). “Educational Critique, The New Sociology of Education and Work of Teachers”, Journal of Education 163: 306-319.
5. Benli A. (2003) „‟ Türkiye‟de Kamu Çalışanlarının Sendikalaşma Çabaları ve Sorunları‟‟ Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi Sayı:46:89-128
6. Durmuş, N. (2007). “Kuruluşundan Kapatılmasına Kadar İlksen‟nin Örgütlenme Anlayışı”, Eğitim Bilim Toplum, 5(19): 166-181.
7. Elmas, Y. (1986). “Günümüzde Öğretmenlerin Örgütlenme Sorunları”, Abece Dergisi, Aralık.
8. Göldaş, İ. (1986). “Türkiye‟de Muallim ve Muallimler Birliği Üzerine Kısa Bir Tahlil”, Abece Dergisi, 4 Temmuz.

9. Güvenç, S. (2008). “Türkiye‟de Öğretmen Sendikacılığı ve İLK-SEN”, Eğitim Bilim Toplum Dergisi, 5(22): 167-187.
10. Gülmez, M. (1994). “Güncel Gelişmeler Işığında Memur Sendikacılığı”.
11. Kaynak, S. (1979). “Türkiye Öğretmen Örgütlenmesi”, Demokratik Eğitim Kurultayı Bildirgesi, Ankara.
12. Koç, Y. (2000). “Türkiye-ILO İlişkileri”, Türk-İş Eğitim Yayınları: 44, Ankara.
13. Meydan, M. (1986). “Öğretmenlerin Örgütlü Mücadelesi”, Abece Dergisi, 9 Aralık.
14. Seyyar, A. (2008). “Sosyal Terimler Sözlüğü”, Sakarya Kitapevi, Sakarya.
15. Tokol, A. (1994). “Türkiye‟de Sendikal Hareket”, Ezgi Kitapevi, Bursa.
16. TÖS (1967). “İlk iki yılda TÖS”, TÖS Yayınları, No: 1, Balkanoğlu Matbacılık, Ankara.
17. Tutum, C. (1968). “Türkiye‟de Memur Sendikaları”, Amme İdaresi Dergisi, 1(1): 32-45, Ankara.