Organik Tarımın İlköğretim Fen ve Teknoloji Programındaki Yeri

Öz

Organik tarım, son yıllarda medya ve toplumda üzerinde sıklıkla durulan bir biyoloji konusu haline gelmiştir. Bu nedenle çalışmada, ilköğretim Fen ve Teknoloji programında “Organik Tarım” konusuna, ne düzeyde yer verildiği üzerinde durulmuştur. İlgili konu, sarmal program, yapılandırmacı anlayışın sosyal boyutu, çoklu zekâ kuramı ve öğrenci merkezli uygulamalar bakımından incelenmiştir. Değerlendirmeler sonucunda, “Organik Tarım” konusunun, öğrenci merkezli uygulamalar bakımından etkinlik çeşitliliğine yeterince sahip olmadığı ve sarmal model anlayışına uymadığı tespit edilmiştir. Çalışmada, programda öngörüldüğü halde deney uygulamasından hiç söz edilmemesi ve güncel bir sorun olan “Genetiği Değiştirilmiş Organizmalar-GDO” konusunun programda yer almasının gerekliliği ile bunun nasıl sağlanabileceği üzerinde durulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• ilköğretim Fen ve Teknoloji eğitimi, yapılandırmacılık, çoklu zekâ, organik tarım, genetiği değiştirilmiş organizmalar-GDO

The Place of Organic Agriculture in Elementary Science and Technology Curriculum

Öz

Organic agriculture(OA) has recently been a popular biological topic on media and public circles. This study therefore examines OA the degree to which it is reserved in the curriculum, which consists of multiple intelligence theory, spiral curriculum, scientific activities, and constructivism. As a result, the curriculum does not have various learning techniques concerned with OA sufficiently. Yet, this topic does not necessarily reflect a parallelism with the spiral curriculum modeling. There are no example activities or experiments as indicated by the program. The study consequently makes suggestions regarding how the GMO could appropriately be reflected in the in curriculum discussed.

Anahtar Kelimeler

• Elementary science and technology education, Constructivism, Multiple Intelligence, Organic Agriculture, Genetically Modified Organisms-GMO

Kaynakça

1. Aydın, İ. (2006). Alternatif okullar. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
2. Bailey, K.D. (1982). Methods of social research.(2nd ed.). New York: The Free Pres.
3. Balcı. A. (2009). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntem , Teknik ve İlkeler (7. Baskı). Ankara: Pegem Akademi.
4. Bilgin, N. (2006). Sosyal bilimlerde içerik analizi: Teknikler ve örnek çalışmalar. Ankara: Siyasal Kitabevi.
5. Bruner, J. (2009). Eğitim Süreci. T. Öztürk (Çev.). Ankara: Pegem Akademi.
6. Charles, C. M. (2003). Öğretmenler için Piaget ilkeleri. (Çev. Gülten Ülgen).Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
7. Connell, T. H. ve Franklin, C. (1994). The Internet: Educational Issues. Library Trends, 42(4),608-625. Çeken , R. (2002. Yedinci
8. Aktivitelerin Etkisinin Araştırılması. Öğretilmesinde

9. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, G. Ü. Eğitim Bilimleri Enstitüsü,Ankara.
10. Çeken, R. (2009). 8. Sınıf Öğrencilerinin Nükleik Asitlere İlişkin Bilgi Düzeyi. VIII. Ulusal Sınıf Öğretmenliği Sempozyumu. Osmangazi Üniversitesi, 21-23 Mayıs. Eskişehir:
11. Davies, G. (2005). Stories, fun and games: Teaching genetics in primary school. Journal of Biological Education . 40(1).31.
12. Demir, Ö. (1997). Bilim felsefesi. Vadi Yayınları: Ankara.
13. Demirsoy, A. (1984). Kalıtım ve evrim. Ankara: Meteksan Yayınları.
14. Dindar, B. (2008). Seçme felsefe yazıları. Ankara: Pegem A. Yayınları.
15. Duco, A. (2008). Sciences de la Vie et de la Tere-6e. Paris: Belin.
16. Duco, A. (2008). Sciences de la Vie et de la Tere-3e. Paris: Belin.
17. Gardner, H. (1983). Frames of mind: the theory of multiple intelligence. New York, NY: Basic Books.
18. Glasersfeld, E. V. (2007). Oluşturmacılığın Yansımaları. (Ed. C. T. Fostnot) (Çev. Soner Durmuş). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
19. Gökçe, O. (2006). İçerik Analizi Kuramsal ve Pratik Bilgiler. Ankara: Siyasal Kitabevi.
20. Kirkpatrick, G., K. Orvis, and B. Pittendrigh. (2002). A Teaching Model For Biotechnology And Genomic Educations. Journal of Biological Education. 37(1). 31-35.
21. Kuş, E. (2006). Sosyal Bilimlerde Bilgisayar Destekli Veri Analizi. Ankara: Anı Yayıncılık.
22. Madge, J. (1965). The Tools of Science An Analytical Description of Social Scince Techniques. Anchor Books Doubleday and Comp.
23. Martinez-Gracia M. V., M. J. Gil-Quilez and J. Osada. (2006). Analysis of Molecular Genetics Content in Spanish Secondary School Textbooks. Journal of Biological Education. 40 (2), 53-60.
24. MEB (2005). İlköğretim Fen ve Teknoloji dersi 4.-5. sınıflar öğretmen kılavuz kitabı. Ankara: Devlet Kitapları Müdürlüğü.
25. MEB (2007a). İlköğretim Fen ve Teknoloji dersi 6. sınıflar öğretmen kılavuz kitabı . Ankara: Devlet Kitapları Müdürlüğü.
26. MEB (2007b). İlköğretim Fen ve Teknoloji dersi 7. sınıflar öğretmen kılavuz kitabı . Ankara: Devlet Kitapları Müdürlüğü.
27. MEB (2008). İlköğretim Fen ve Teknoloji dersi 8. sınıflar öğretmen kılavuz kitabı . Ankara: Devlet Kitapları Müdürlüğü.
28. Memişoğlu S. P. (2008). Sınıf ortamında öğrenme öğretme sürecinin önemi. (Ed. M. Çelikten). Yapılandırmacı Yaklaşıma Göre Sınıf Yönetimi.Ankara: Anı Yayıncılık.
29. Özdemir, O. (2004). Genetik olarak değiştirilmiş organizmaların tarımsal üretimde kullanımı , yönetimi ve Avrupa Birliğine uyumlaştırılması. Ankara Avrupa Çalışmaları Dergisi, 3(2), 37- 47.
30. Saban, A. (2005). Çoklu zekâ teorisi ve eğitimi. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
31. Sülün, Y. ve Sülün, S. (2007). İnsan ve Çevre (2. Baskı). Aydoğdu, M. ve Gezer, K. Çevre Bilimi, (97-124). Ankara: Anı Yayıncılık.
32. Türkdoğan, O. (2000). Bilimsel Araştırma Metodolojisi. İstanbul: Timaş Yayınları.