Paternalistic Leadership With Perspective Of Municipal Employees: An Application On Sereflikochisar Municipal Employees

Öz

Municipalities serves as a bridge between the state and the people.  A political power can strengthen the legitimacy with its performance in municipalities that nearest service location for ring. Because public employees serve and they represents political power.

The hypothesis of the present study, paternalistic leadership is important for Turkish culture. It increases the performance. For this reason, paternalistic leadership have been studied in demographic differences of municipality staff.

The purpose of the study, the best features of paternalistic leadership was to determine in the eyes of the municipal staff. The importance of the study, there are no studies on this subject before. Paternalistic leadership are evaluated on the municipal staff for the first time. The study data was collected from the internet and library. In addition, the survey has been conducted on Şereflikoçhisar municipal employees. As a result, leadership paternalistic expectations has been demonstrated in the eye municipal staff.

Anahtar Kelimeler

• Municipal,Paternalistic Leader

Belediye Çalışanları Bakış Açısıyla Paternalist Liderlik: Şereflikoçhisar Belediye Çalışanları Üzerine Bir Uygulama

Öz

Belediyeler halkla devlet arasında bir köprü işlevi görmektedir. Bir siyasal iktidar halka en yakın hizmet birimi olan belediyelerde gösterdiği performansla meşruluğunu kuvvetlendirebilir. Çünkü kamuda hizmet çarkını işleten ve siyasal iktidarın uygulanmasında vücut bulduran kamu personelidir.

Bu çalışmanın belediye personelinin özellikle Türk kültürü için ön plana çıkan paternalist liderlik özelliklerinde bir yöneticinin belediye çalışanlarının performansını artıracağı düşüncesinden hareketle özellikle belediye personeli tarafından paternalist liderin hangi yönlerinin hangi demografik özelliklerdeki personelce daha kabul edilebilir olduğunu anlama hipotezi üzerine oturtulmuştur. Çalışmanın amacı belediye personeli gözünde paternalist liderliğin hangi yönlerinin daha kabul edilebilir olduğunu belirlemektir. Önemi ise bu konuda daha önce yapılmış bir çalışma olmaması ve Türk kültüründe çok tercih edilen paternalist liderliğin yönlerini belediye personeli gözünde beklenti yönüyle değerlendirilmesidir.

Çalışmanın verileri kütüphane ve internet kaynaklarına ilaveten Şereflikoçhisar belediyesi personeline yapılan bir anket ile toplanmıştır. Çalışma sonucunda belediye personeli gözünde paternalist liderlik beklentileri ortaya konulmuştur.  

Anahtar Kelimeler

• Belediye,Paternalist Lider

Kaynakça

1. Altun, M., Sayer, A. ve Barutçu, A. (2013). Kamu Görevlileri Etik Kurulu Kararları Işığında Kamuda Görülen Etik Dışı Davranışlar Ve Yolsuzluklar, Sayıştay Dergisi, Ekim-Aralık, (91): 33-55.
2. Altunışık, R., Coşkun, R., Bayraktaroğlu, S. ve Yıldırım, E. (2005). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri SPSS Uygulamalı, Dördüncü Baskı, Sakarya: Sakarya Kitabevi.
3. Bakan, İ. ve Büyükbeşe, T. (2010). Liderlik “Türleri” ve “Güç Kaynakları”na İlişkin Mevcut-Gelecek Durum Karşılaştırması: Eğitim Kurumu Yöneticilerinin Algılarına Dayalı Bir Alan Araştırması, KMÜ Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 12(19): 73-84.
4. Büyüköztürk, Ş. (2004). Veri Analizi El Kitabı (4.Baskı). Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
5. Cerit, Y. (2012). Paternalistik Liderlik İle Yöneticiden Ve İşin Doğasından Doyum Arasındaki İlişki, Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 31(2): 35-56.
6. Cerit, Y. (2013). Paternalist Liderlik ile Öğretmenlere Yönelik Yıldırma Davranışları Arasındaki İlişki, Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 13(2): 839-851. Cheng, B. S., Chou, L. F., Wu, T. Y., Huang, M. P. And Farh, J. L. (2004). Paternalistic Leadership And Subordinate Responses: Establishing A Leadership Model İn Chinese Organizations, Asian Journal Of Social Psychology, (7): 89–117.
7. Erben, G. S. ve Ötken, A. B. (2014). Paternalist Liderlik Ve İşe İlişkin İyilik İlişkisinde İş-Yaşam Dengesinin Rolü, Yönetim ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, (22): 103-121.
8. Farh, J. L. and Cheng, B. S. (2000). A Cultural Analysis of Paternalist Leadership in Chinese Organizations, (Ed.: J. T. Li, A. S. Tsui and E. Weldon), Management and Organizations in the Chinese Context, Macmillan, London.

9. Fındıkçı, L. (2013). Yerel Yönetimler Etik Ve Patronaj, Uluslararası Hakemli Beşeri ve Akademik Bilimler Dergisi, Nisan/Mayıs/Haziran İlk Bahar Dönemi, 2(4): 62-87.
10. Gelfand, M. J., Erez, M. and Aycan, Z. (2007). Cross-Cultural Organizational Behavior, Annual Review of Psychology, (58): 479-514.
11. Köksal, O. (2011a). Bir Kültürel Liderlik Paradoksu: Paternalizm, Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 8(15): 101-122.
12. Köksal, O. (2011b). Paternalizm İle Algılanan Örgütsel Adalet Arasındaki İlişkinin Tespitine Yönelik Bir Araştırma, Cumhuriyet Üniversitesi. İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 12(2): 159-170.
13. Niu, C. P.,Wang, A. C. and Cheng, B. S. (2009). Effectiveness of a Moral and Benevolent Leader: Probing the Interactions of the Dimensions of Paternalist Leadership, Asian Journal of Social Psychology, (12): 32-39.
14. Özdamar, K. (1999). Paket Programlar ile İstatistiksel Veri Analizi, C:1, 2. Baskı, İstanbul: Kaan Kitabevi.
15. Paşa, S. F., Kabasakal, H. and Bodur, M. (2001). Society, Organisations and Leadership in Turkey, Applied Psychology: An International Review, 50(4): 559-589.
16. Pellegrini, E. K. and Scandura, T. A. (2006). Leader-Member Exchange, Paternalism and Delegation in the Turkish Business Culture: An Empirical Investigation, Journal of International Business Studies, (37): 264-279.
17. Pellegrini, E. K. and Scandura, T. A. (2008). Paternalistic Leadership: A Review And Agenda For Future Research, Journal Of Management, Volume 34, No 3, 566–593.
18. Pellegrini, E. K., Scandura, T. A. And Jayaraman, V. (2010). Cross - Cultural Generalizability of Paternalist Leadership: An Expansion of Leader -Member Exchange Theory, Group & Organization Management, 35/4, 391-420.
19. Saran, U. (2004). Kamu Yönetiminde Yeniden Yapılanma Kalite Odaklı Bir Yaklaşım, Atlas Yayınları, Ankara.
20. Sezen, S. ve Karasu, K. (1999). Belediyelerde Kadro Ve İstihdam Yapısı, Çağdaş Yerel Yönetimler Dergisi, Temmuz, 8(3): 20-54.
21. Şendoğdu, A., A. ve Erdirençelebi, M. (2014). Paternalist Liderlik İle Örgütsel Vatandaşlık Davranışı Arasındaki İlişkiye Yönelik Bir Araştırma, Selçuk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, Nisan, (27): 253-274.
22. Tiyek, R. (2011). Yıldırma ve Yönetim Becerileri Üzerine Bir Araştırma, Çalışma İlişkileri Dergisi, Temmuz, 2(1): 113-142.
23. Turan, A. (2011). Yeni Kamu Yönetimi Anlayışı Bağlamında Örgüt Kültürü ve Liderlik Etkileşimi, Yüksek Lisans Tezi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi, Karaman.
24. Turan, A. (2016). Belediyelerde Personel Yönetimine İlişkin Bir Sorun Alanı Olarak Mobbing Ve Derde Deva Paternalist Liderlik, Z. T. Karaman, Y. E.Özer, İ. G. Yontar, G. Tenikler (Ed.), Kamu Yönetimi Sempozyumu (KAYSEM 10):Büyükşehir Yönetimi ve İl Yönetiminin Yeni Yüzü içinde, 643-684.
25. Turgut, K. (2013). Kamu Yönetimi ve Kamu Personel Sistemi Üzerine Bir Değerlendirme, İdarecinin Sesi, Ocak - Şubat, 65-68.
26. Uluğ, F. ve Beydoğan, B. (2009). Kamu Örgütlerinde Psikolojik Taciz, Amme İdaresi Dergisi, Mart, 42(1): 55-86.
27. Yeşiltaş, M. (2013). Paternalist Liderliğin Örgütsel Vatandaşlık Davranışları Üzerindeki Etkisinde Dağıtım Adaletinin Aracılık Rolü, İşletme Araştırmaları Dergisi, 5(4): 50-70
28. Yıldız Özsalmanlı, A. (2005). Türkiye’de Kamu Yönetiminde Liderlik ve Lider Yöneticilik, Kırgızistan-Türkiye Manas Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, http:/yordam.manas_kg/ekitap/pdf/manasdergi/sbd/sbd13/sbd-13-13-pdf, 137-147, (11.07.2016).