Akhardal (Sinapis alba L.)’ın çimlenme sıcaklıklarının belirlenmesi

Öz

Akhardal (Sinapis alba L.) Brassicaceae familyasına ait Sinapis cinsi içerisinde bulunan Türkiye’de önemli iki
türünden biridir. Son yıllarda ülkemizde yapılan yabancı ot surveylerinde tarım alanlarında rastlanılan bir yabancı ottur. Bu
çalışma, Manisa ili tarlalarından 2019 yılında rastlantısal olarak toplanan akhardal (S. alba L.) tohumlarıyla gerçekleştirilmiş
olup, bu yabancı ot türüne ait tohumların minimum, optimum ve maksimum çimlenme sıcaklıkları belirlenmiştir. Deneme
2022 yılında Malatya Turgut Özal Üniversitesi, Ziraat Fakültesi, Bitki Koruma Bölümü, Herboloji Laboratuvarında
yürütülmüştür. Laboratuvar çalışmalarında akhardal tohumlarının uygun çimlenme sıcaklıklarını belirlemek amacıyla 2, 5.
10, 15, 20, 25, 30, 35 ve 40 °C’lik sıcaklıklar kullanılmıştır. Denemeler 4 tekerrürlü kurulmuş ve 2 kez tekrar edilmiştir.
Sonuçlar birbirine paralel çıktığı için iki denemenin ortalaması değerlendirmeye alınmıştır. Çalışma sonucunda akhardal (S.
alba) tohumlarına ait minimum, optimum ve maksimum çimlenme sıcaklıklarının, sırasıyla 5 °C, 20-25 °C ve 35 °C olduğu
belirlenmiştir. Sonuç olarak küresel ısınmaya bağlı olarak akhardal yabancı ot türü kültür bitkilerinde sorun oluşturmakta ve
önemli kültür bitkilerinde mücadele edilmemesi durumunda popülasyon yoğunluğunu arttırabilmektedir. Akhardal türünün
mücadelesinde tohum biyolojisi önemli olup, elde edilen bulgular akhardal türünün uygun sıcaklıklarda çimlenme
yeteneklerini ortaya koymuştur. Ayrıca bu çalışmanın ileriki yıllarda akhardal ile yapılacak diğer çalışmalara da ışık tutacağı
düşünülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Akhardal
• çimlenme
• Sinapis alba
• sıcaklık

Determination of germination temperatures of White mustard (Sinapis alba L.)

Öz

White mustard (Sinapis alba L.) is one of the two important species in Turkey in the Sinapis genus belonging
to the Brassicaceae family. It is a weed found in agricultural areas in weed surveys conducted in our country in recent years.
This study was carried out with the seeds of White mustard (S. alba L.) randomly collected from the fields of Manisa province
in 2019, and the minimum, optimum and maximum germination temperatures of the seeds of this weed species were
determined. The experiment was carried out in Malatya Turgut Özal University, Faculty of Agriculture, Department of Plant
Protection, Herbology laboratory in 2022. In laboratory studies, temperatures of 2, 5. 10, 15, 20, 25, 30, 35 and 40 °C were
used to determine the appropriate germination temperatures of White mustard seeds. Experiments were set up with 4
replications and repeated 2 times. As a result of the study, it was determined that the minimum, optimum and maximum
germination temperatures of White mustard seeds were 5 °C, 20-25 °C and 35 °C, respectively. Since the results were parallel
to each other, the average of the two trials was taken into consideration. As a result, due to global warming, White mustard
weed species cause problems in cultivated plants and can increase population density in important cultivated plants if they
are not controlled. Seed biology is important in the control of the White mustard species, and the findings revealed the
germination abilities of the White mustard species at appropriate temperatures. In addition, it is thought that this study will
shed light on other studies to be done with White mustard in the coming years.

Anahtar Kelimeler

• White mustard
• germination
• Sinapis alba
• temperature

Kaynakça

1. KAYNAKLAR Ateş E, 2017. Batman ve Şanlıurfa Buğday Alanlarında Bulunan Yabancı Otlar ile Yabani Hardal (Sinapis arvensis L.) ve Kısır Yabani Yulaf (Avena sterilis L.)’ın Bazı Biyolojik Özelliklerinin Belirlenmesi. Mustafa Kemal Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi (Basılmış).
2. Bilgir S, 1965. Ege Bölgesi Hububat Tarlalarında Görülen Önemli Yabancı Otlar ve Savaş İmkanları Üzerinde Bazı İncelemeler. Tarım Bakanlığı Yayınları, Teknik Bülten, No: 14, s. 63, İzmir-Türkiye.
3. Davis PH, 1965. Flora of Turkey and East Aegean Islands, Vol: 1. Edinburg University Press, Edinburg, United Kingdom.
4. Dişli ÖG, 2013. Farklı Sıcaklıkların Bitki Eksudatlarının ve Bazı Yeşil Gübrelerin Akhardal (Sinapis alba L.) Tohum Çimlenmesi ve Gelişimi Üzerine Etkileri. Ege Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi (Basılmış).
5. Dişli ÖG, Nemli Y, 2014. Sinapis alba L.’nın (Akhardal) Çimlenme ve Gelişimine, Bazı Kültür Bitkisi Kök Eksudatlarıve Yeşil Gübrelerinin Etkisi. Ege Üniv. Ziraat Fakültesi Dergisi, 2014, 51 (1): 13-22
6. Gökalp Ö, Üremiş İ, 2015. Mardin Buğday Ekim Alanlarında Bulunan Yabancı Ot Türlerinin, Yaygınlıklarının ve Yoğunluklarının Belirlenmesi. Mustafa Kemal Üniversitesi, Ziraat Fakültesi Dergisi, 20 (1): 13-22.
7. Güner A, Aslan S, Ekim T, Vural M, Babaç MT, 2012. Türkiye Bitkileri Listesi (Damarlı bitkiler). Nezahat Gökyiğit Botanik Bahçesi ve Flora Araştırmaları Derneği Yayınları, İstanbul.
8. Heenan PB, FitzJohn RG, Dawson MI, 2004. Diversity of Brassica (Brassicaceae) species naturalised in Canterbury, New Zealand. New Zealand Journal of Botany, 42: 815-832.

9. Karaman Y, Tursun N. 2021. Germination biology of Field Bindweed seeds collected from different provinces. Bulgarian Journal of Agricultural Science, 27 (6), 1168–1177
10. Kayaçetin F, 2020. Botanical characteristics, potential uses, and cultivation possibilities of mustards in Turkey: a review. Turkish Journal of Botany, 44: 101-127.
11. Oerke EC, Dehwe HW, Weber A, 1994. Crop Production and Crop Protection Estimated Losses in Major Food and Cash Crops. Elsevier Science, Amsterdam, p.808.
12. Özcan S, 2012. Gaziantep ve Çevresinde Antepfıstığı Bahçelerinde Sorun olan Yabancı Otlar ve Dağılımlarının Ekolojik Faktörlerle İlişkilendirilmesi. Gaziosmanpaşa Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi (Basılmış).
13. Öngen E, 2021. Akhardal (Sinapis alba L.) Tohumlarının Bazı Biyolojik Özelliklerinin ve Tohum Çimlenmesine Bitki Ekstraktlarının Allelopatik Etkilerinin Saptanması. Mustafa Kemal Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi (Basılmış)
14. Özaslan C, 2011. Diyarbakır İli Buğday ve Pamuk Ekim Alanlarında Sorun Olan Yabancı Otlar ile Üzerindeki Fungal Etmenlerin Tespiti ve Bio-Etkinlik Potansiyellerinin Araştırılması. Selçuk Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Doktora Tezi (Basılmış)
15. Özer Z, 1995. Bazı Yabancı Ot Tohumlarının Çimlenme Sıcaklıkları Üzerine Farklı Ekolojik Ortamların Etkileri Üzerine Araştırmalar. VII. Türkiye Fitopatoloji Kongresi Bildirileri, 26-29 Eylül 1995-Adana.
16. Page ER, Cerrudo D, Westra P, Loux M, Smith K, Foresman C, Wright H, Swanton CJ, 2012. Why early season weed control is important in maize. Weed Science, 60 (3):423-30.
17. Sırma M, Kadıoğlu İ, 2010. Erzincan ili Otlubeylik İlçesi Buğday Ekim Alanlarında Saptanan Önemli Yabancı Ot Türleri, Rastlama Sıklıkları ve Yoğunlukları. Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 27(1):27-34.
18. Taştan B, Erciş A, 1991. Orta Anadolu Bölgesi Buğday Ekim Alanlarında Gözlenen Yabancı Otların Yayılış ve Yoğunlukları Üzerinde Araştırmalar. Bitki Koruma Bülteni, 31: 39-60.
19. Tepe I, 1997. Türkiye’de Tarım ve Tarım Dışı Alanlarda Sorun Olan Yabancı Otlar ve Mücadelesi. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Ziraat Fakültesi Bitki Koruma Bölümü Ders Kitabı, No: 18, s. 237 Van-Türkiye
20. Tursun N, 2002. Kahramanmaraş İli ve İlçelerinde Buğday Ekim Alanlarında Sorun Olan Yabancı Otların Belirlenmesi. Türkiye Herboloji Dergisi, 5 (1):1-11.
21. Uludag A, Uremis I, Rusen M, Tursun N, 2017. Possible uses of allelopathy inweed control in organic farming in Turkey. Acta Herbologica, 26: 87-93.
22. Uluğ E, Kadıoğlu I, Üremiş I, 1993. Türkiye’nin Yabancı otları ve Bazı Özellikleri. Tarım ve Köyişleri Bakanlığı, Adana Zirai Mücadele Araştırma Enstitüsü, Yayın No: 78, s. 513 Adana-Türkiye
23. Uygur FN, 1985. Untersuchungen zu art und Bedeutung der Verunkrautung in der Çukurova Unterbesonderer Berücksichtigung von Cynodon dactylon (L.) Pers. und Sorghum halepense (L.) Pers. PLITS 1985/3 (5), 169 p., Stuttgart-Germany
24. Uygur S, (1997). Çukurova Bölgesindeki Yabancı Ot Türleri, Bu Türlerin Konukçuluk Ettikleri Hastalık Etmenleri ve Dağılımları ile Hastalık Etmenlerinin Biyolojik Mücadelede Kullanılma Olanaklarının Araştırılması. Çukurova Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Doktora Tezi, (Basılmış)
25. Üremiş İ, Uygur FN, 1999. Çukurova Bölgesi’ndeki Önemli Bazı Yabancı Ot Tohumlarının Minimum, Optimum ve Maksimum Çimlenme Sıcaklıkları. Türkiye Herboloji Dergisi, 2 (2):1-12.
26. Üremiş İ, Uludağ A, 2020. Patateste Yabancı Otlar ve Mücadelesi. (Patates, Ed. Çalışkan, M.E.). Tarım Türk Dergisi Yayınları, İzmir, 98-111.
27. Üremiş İ, Soylu S, Kurt Ş, Soylu EM, Sertkaya E, 2020a. Hatay İli Havuç Ekim Alanlarında Bulunan Yabancı Ot Türleri, Yaygınlıkları, Yoğunlukları ve Durumlarının Değerlendirilmesi. Tekirdağ Namık Kemal Üniversitesi, Ziraat Fakültesi Dergisi, 17 (2): 211-228. Üremiş İ, Uludağ A, Arslan ZF, Serim AT, 2020b. Mısırda Yabancı Otlar ve Mücadelesi. (Mısır, Ed. İşler, N.). Tarım Türk Dergisi Yayınları, İzmir, 106-129.
28. Viney DE, 1994. An Illustrated Flora of North Cyprus. Published by Koeltz Scientific Books, Germany, s. 697.
29. Yaniv Z, Lisker N, Corbineaut F, 1995. Germination potential of Sinapis alba seedscollected in Israel. Journal of Arid Environments, 29 (3), pp. 293-303.
30. Zel M, 1994. Doğu ve Güneydoğu Anadolu Bölgeleri Hububat Tarlalarında Bulunan Yabancı otların Dağılımı ve Ortalama Yoğunlukları. Türkiye Fitopatoloji Derneği Yayınları, Yayın No:8, İzmir.
31. Zimdahl RL, 2018. Fundamentals of Weed Science, 5th Edition, Academic Press, 758p.