Evaluatıon of Supports Gıven For Small Rumınant Lıvestock in Terms of Breeder Satısfactıon: Natıonal Sheep and Goat Breedıng Project, The Case of Akkaraman Sheep Breedıng Suproject in Çankırı Province

Öz

In this study, it was aimed to determine the socioeconomic and demographic characteristics of the breeders involved in the "Çankırı Province Akkaraman Breed Sheep Breeding Sub-Project" since 2011, and also determine the changes that occurred in the enterprises after the support of the breeding project, opinions and thoughts about the project, exist current problems and propose solutions. The material of the research consisted of 56 sheep enterprises. By using the full count method, face-to-face survey was conducted and the data of 2020 were evaluated. When the incomes of the enterprises were evaluated, it has been determined that the support payment of breeding project constitutes 7.41% of the total income from sheep breeding. While breeders evaluated the high feed prices and pasture problems as absolutely important, they stated low yield level of the breed as less important. Breeders stated that they are satisfied with the support payments of the breeding project, but amount of support payments should be increased. When the effects of the breeding project on yield of animals were evaluated, 87.5% of breeders reported lamb birth weights, 82.1% lamb weaning weights and 91.1% breeding ram quality increased. In conclusion, it has been evaluated that the "Akkaraman Sheep Breeding Sub-Project" implemented in Çankırı, is very important and valuable policy in order to improve the yield aspect of the breed, to increase the profitability and to product quality breeding sheep.

Anahtar Kelimeler

• Akkaraman
• Livestock
• Livestock Supports
• Sheep Breeding

Küçükbaş Hayvancılığa Verilen Desteklerin Çiftçi Memnuniyeti Açısından Değerlendirilmesi: Halk Elinde Küçükbaş Hayvan Islahı Projesi, Çankırı İli Akkaraman Irkı Koyun Islah Alt Projesi Örneği

Öz

Bu çalışmada 2011 yılından bu yana devam eden “Çankırı İli Akkaraman Irkı Koyun Islahı Alt Projesi”ne dahil olan işletme sahiplerinin sosyoekonomik, demografik özelliklerinin saptanması ayrıca ıslah projesi desteği sonrası işletmede meydana gelen değişikliklerin ve proje ile ilgili görüş ve düşüncelerin belirlenmesi, mevcut sorunların tespit edilmesi ve çözüm önerileri getirilmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın materyalini, Çankırı İli Akkaraman Koyun Islahı I ve II Alt Projesine dahil 56 işletme oluşturmuştur. Tam sayım yöntemi kullanılarak tüm işletme sahipleri ile yüz yüze anket çalışması yapılarak işletmelerdeki 2020 yılına ait veriler değerlendirmeye alınmıştır. İşletmelerin gelirleri değerlendirildiğinde ıslah projesi desteğinin, küçükbaş hayvancılık kaynaklı gelirlerin %7.41’ini oluşturduğu belirlenmiştir. Yetiştiriciler yem fiyatlarının yüksekliğini ve mera sorunlarını kesinlikle önemli olarak değerlendirirken, ırkın verim düzeyinin düşük olmasını ise az önemli olarak belirtmişlerdir. İşletme sahipleri hayvan ıslahı desteklemesinden memnun olduklarını ancak destekleme miktarının arttırılması gerektiğini bildirmişlerdir. Islah projesinin hayvanların verimi üzerine etkileri değerlendirildiğinde, yetiştiricilerin %87.5’i kuzu doğum ağırlıklarının, %82.1’i kuzu sütten kesim ağırlıklarının ve %91.1’i damızlık koç niteliğinin arttığını bildirmiştir. Sonuç olarak Çankırı ilinde 2011 yılından bu yana uygulanan “Akkaraman Irkı Koyun Islahı Alt Projesi’nin, ırkın verim düzeylerinin geliştirilmesi, kaliteli damızlık üretimi ve yetiştiricilikte karlılığın arttırılması adına oldukça önemli ve değerli bir politika olduğu değerlendirilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Akkaraman
• Hayvancılık
• Hayvancılık Desteklemeleri
• Koyun Islahı

Kaynakça

1. Aksoy, A. ve Yavuz, F. (2012). Çiftçilerin Küçükbaş Hayvan Yetiştiriciliğini Bırakma Nedenlerinin Analizi: Doğu Anadolu Bölgesi Örneği. Anadolu Tarım Bilimleri Dergisi, 27(2): 76-79.
2. Aktürk, D., Savran, F., Hakyemez, H., Daş, G., Savaş, T. (2005). Gökçeada’da Ekstansif Koşullarda Hayvancılık Yapan İşletmelerin Sosyo-Ekonomik Açıdan İncelenmesi. Tarım Bilimleri Dergisi, 11 (3) 229-235.
3. Alkan, S. ve Türkmen, Z. (2020). Ordu İli Koyun İşletmelerinde Damızlık Hayvan Besleme Yollarının Belirlenmesi. Turkish Journal of Agriculture - Food Science and Technology, 8(6): 1385-1390.
4. Bilginturan, S. ve Ayhan, V. (2009). Burdur İli Damızlık Koyun ve Keçi Yetiştiriciler Birliği Üyesi Koyunculuk İşletmelerinin Yapısal Özellikleri ve Sorunları Üzerine Bir Araştırma. Hayvansal Üretim Dergisi, 50(1): 1-8.
5. Boz, İ., Akbay, C., Budak, D.B., Baş, S. (2008). Doğu Akdeniz Bölgesinde Hayvancılık Yapan Tarım İşletmelerinde Yeniliklerin Benimsenmesi ve Yayılması. Tübitak Projesi, Proje No:106O352, Kahramanmaraş.
6. Ceyhan, A., Şekeroğlu, A., Ünalan, A., Çınar, M., Serbester, U., Akyol, E., Yılmaz, E. (2015). Niğde İli Koyunculuk İşletmelerinin Yapısal Özellikleri ve Sorunları Üzerine Bir Araştırma. KSÜ Doğa Bilimleri Dergisi, 18(2):60-68.
7. Çiçek, A. ve Akyıldız, M. (2020). Üretici Şartlarında Sözleşmeli Küçükbaş Hayvancılık Projesinin Tokat İli Açısından Değerlendirilmesi. Iğdır Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 10(2): 1329-1337.
8. Dellal, G., Eliçin, A., Tekel, N., Dellal, İ. (2002). GAP Bölgesinde Küçükbaş Hayvan Yetiştiriciliğinin Yapısal Özellikleri. Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Yayınları, Yayın no:82, ISBN 975-407-102-0, Ankara.

9. Demir, N. ve Yavuz, F. (2010). Hayvancılık Destekleme Politikalarına Çiftçilerin Yaklaşımlarının Bölgelerarası Karşılaştırmalı Analizi. Atatürk Üniversitesi Dergisi, 41(2): 113-121.
10. Demir, P.A., Işık. S.A., Aydın, E., Yazıcı, K., Ayvazoğlu, C. (2015). Ardahan İlinde Koyun Yetiştiriciliğinin Sosyo-Ekonomik Önemi. Van Veterinary Journal, 26(3):141-146.
11. Deniz, A. (2009). Hakkâri İli Merkez İlçede Koyunculuk Yapan İşletmelerin Ekonomik Analizi. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi.
12. Ertuğrul, M., Savaş, T., Dellal, G., Taşkın, T., Koyuncu, M., Cengiz, F., Dağ, B., Koncagül, S., Pehlivan, E. (2010).Türkiye Küçükbaş Hayvancılığın İyileştirilmesi. Türkiye Ziraat Mühendisliği VII. Teknik Kongresi,11-15 Ocak 2010, Ankara.
13. Hossain, M.A., Sun, M.A., Islam, T., Rahman, M.M., Hashem, M.A. (2021). Socıo-Economıc Characterıstıcs And Present Scenarıo Of Sheep Farmers At Sherpur Dıstrıct In Bangladesh. SAARC J. Agric., 19(1): 185-199.
14. Kantwa, S.C. ve Mohanty, T.K. (2021). Socio Personal and Economic Profile of The Migratory Sheep Farmer in Arid Region of Rajasthan. The Pharma Innovation Journal, SP-10(5): 673-676.
15. Kara, A. ve Kızıloğlu, S. (2012). Erzurum'da Meraya Dayalı Üretim Yapan Hayvancılık İşletmelerinin Sosyoekonomik Analizi. Tarım Ekonomisi Dergisi, 18 (2): 69-78.
16. Karadaş, K. (2018). Koyunculuk İşletmelerinin Sosyo-Ekonomik Durumu; Hakkâri İli Örneği. Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 49 (1): 29-35.
17. Lianou, D.T. ve Fthenakis, G.C. (2021). Dairy Sheep and Goat Farmers: Socio-Demographic Characteristics and Their Associations with Health Management and Performance on Farms, Land Journal. 10, 1358. https://doi.org/10.3390/land10121358.
18. Mera Kanunu, (4342S.K.), Resmi Gazete, Sayı: 23272,28.02.1998, https://www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/1.5.4342.pdf.
19. Oğuz, C., Özer, H., Yılmaz, R. (2019). Koyunculuk İşletmelerinin Yapısal Özelliklerinin Belirlenmesi: Konya İli Örneği, XI. IBANESS Congress Series, March 9-10 2019, Tekirdağ.
20. Özalp, M. ve Sayın, C. (2018). Antalya’da Küçükbaş Hayvancılıkta Sürdürülebilirliğe Etki Eden Ekonomik Faktörlerin Değerlendirilmesi. KSÜ Tarım ve Doğa Dergisi, 21(Özel Sayı): 1-11.
21. Özsayın, D. ve Everest, B. (2019). Koyun Yetiştiriciliği Yapan Üreticilerin Sosyo-Ekonomik Yapısı ve Koyunculuk Faaliyetiyle İlgili Uygulamaları, KSÜ Tarım ve Doğa Dergisi, 22(Ek Sayı 2): 440-448.
22. Paksoy, M. ve Özçelik, A. (2008). Kahramanmaraş İlinde Süt Üretimine Yönelik Keçi Yetiştiriciliğine Yer Veren Tarım İşletmelerinin Ekonomik Analizi. Tarım Bilimleri Dergisi, 14 (4): 420-427.
23. Rehber, E. ve Tipi, T. (2005). Tarımsal İşletmecilik ve Planlama. Uludağ Üniversitesi Yayınları, Yayın No:2.05-049-0425, ISBN 975-6149-06-X.
24. Rigou, A. ve Koutsouris, A. (2011). Agrıcultural Traınıng And Entrepreneurshıp: The Case Of Young Farmers in a Greek Prefecture, 20th ESEE (European Semınar Of Extensıon Educatıon) 2011, 204-210.
25. Sakar, Ç.M. ve Ünal, İ. (2021). Determination of Growth Characteristics of Akkaraman Lambs Raised in Çankırı Province, J. Anim. Prod., , 62 (1): 61-66, https://doi.org/10.29185/hayuretim.790939.
26. Semerci, A., Parlakay, O., Çelik, A., (2014). Gross Margin Analysis in Dairy Cattle: A Case Study of Hatay Province, Turkey. Custos e @gronegócio on line, 10 (4): 154-170.
27. Semerci, A. (2016). Effects of Agricultural Supports on Farmer’s Revenue and Product Costs: The Case of Turkey. Custos e @gronegócio on line, 12 (3): 71-96. S.
28. Semerci, A. ve Çelik, A.D. (2016). Türkiye’de Küçükbaş Hayvan Yetiştiriciliğinin Genel Durumu. Mustafa Kemal Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 21(2):182-196, ISSN:1300-9362.
29. Semerci, A., Parlakay, O., Çelik, A., (2017). Reflections of Animal Husbandry Subsidies on Dairy Cattle Enterprises: A Case Study of Hatay Province-Turkey. Tekirdağ Ziraat Fakültesi Dergisi 14 (2): 92-100.
30. Semerci, A. (2021).Tarımsal Destekleme Uygulamalarının Ürün Geliri, Üretim Maliyeti ve Brüt Kar Değeri Üzerine Etkileri. International Journal on Mathematic, Engineering and Natural Sciences. 5(18): 169-185.
31. Sundaramoorthy, M., Kumaravelu, N., Thamilvanan, T., Serma Saravana Pandian, A., Divyalakshmi, D. (2021). Pattanam Adu Sheep Farming in The Breeding Tract: The Socio-Economic Dimensions. Journal of Entomology and Zoology Studies, 9(1): 1490-1493.
32. Şahinler, Z. ve Demir, Y. (2016). Ağrı İlinde Küçükbaş Hayvancılığın Mevcut Durumu, Sorunları ve Çözüm Önerileri. Nevşehir Bilim ve Teknoloji Dergisi, Cilt 5(1) 16-26.
33. Şahinli, A.M. (2011). Konya İlinde Koyunculuk Faaliyetine Yer Veren Tarım İşletmelerinin Ekonomik Analizi ve Koyunculuk Faaliyetinde Etkili Olan Unsurların Saptanması, Ankara Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Tarım Ekonomisi Bölümü, Doktora Tezi.
34. Şahinli, A.M. (2014). Koyunculuk Sürü Yönetimi: Karaman İli Örneği. Anadolu Tarım Bilimleri Dergisi, 29(2):113-120.
35. Tölü, C., Daş, G., Yurdabak, S., Uğur, F., Konyalı, A., Savaş, T., Aktürk, D., Turkan, H. (2007). Türkiye’nin Önemli Hayvancılık Bölgelerinden Biga Koyunculuğuna Genel Bir Bakış. V. Ulusal Zootekni Bilim Kongresi, 5-8 Eylül 2007, Van.
36. Turan, İ., Şimşek, Ü., Aslan, H. (2015). Eğitim Araştırmalarında Likert Ölçeği ve Likert-Tipi Soruların Kullanımı ve Analizi. Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, ISN: 1303-0310.
37. TÜİK. (2021). Türkiye İstatistik Kurumu Adrese dayalı Nüfus Kayıt Sistemi Sonuçları, Erişim Tarihi: 29.09.2022, Erişim Adresi: https://biruni.tuik.gov.tr/medas/?kn=95&locale=tr.
38. Ünal, G., Ünal İ., Sakar, Ç.M. (2022). Çankırı İlinde Uygulanan Akkaraman Islahı Alt Projelerine Dahil Olan Koyun İşletmelerinin Bazı Verim ve Yapısal Özellikleri. Ziraat Mühendisliği Dergisi, (375) , 47-57 . DOI: 10.33724/zm.1094632.
39. Yılmaz. A. (2019). Kırsal Kalkınma Destekleri Kapsamındaki Genç Çiftçi Ruminant Hayvancılık Projelerinin Verimliliğinin Araştırılması, Hatay Mustafa Kemal Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi.