The Determination of the Opinions of Red Meat Producers in Van Regarding the Impacts on the Red Meat Prices

Öz

This study aims at determining the demographic information of the red meat producers in our region and their opinions regarding the changes in the red meat prices and measuring the life satisfaction of this group. According to the results obtained in this study, the education levels of the red meat producers in the region are found to be low, with 48% at the primary education level. It is identi ed that the red meat production areas in parallel with the animal production model and animal material are cattle with 17%, sheep with 42% and mixed with 41%; and the traders involved in animal market and making money out of red meat production operate intensively (41%) in Van region. Most of the businesses in the region consist of businesses with 1-5 cattle per each and the number of animals which is an indicator of the production quantities is quite low. It is observed that a signi cant portion of the businesses (69%) are incapable of selling even one animal per day. The study determined that the support received from the government affects the life satisfaction positively, and the additional revenues making the manufacturers feel secure contribute to the producers’ life satisfaction. The impact of the Government on the meat policies (meat imports to reduce meat prices etc.) negatively affects the manufacturer’s life satisfaction and thus, their value of life satisfaction scale decreases.

Anahtar Kelimeler

• Life satisfaction scale,Meat producers,Red meat meat producers,red meat,life satisfaction scale,agricultural economics

Van’da Kırmızı Et Üretimi Yapan Üreticilerin Kırmızı Et Fiyatları Üzerindeki Etkilere İlişkin Düşüncelerinin Tespiti

Öz

Bu çalışma, bölgemizdeki kırmızı et üreticilerinin demogra k bilgilerinin yanı sıra kırmızı et yatlarında meydana gelen değişikliklere ilişkin görüşleri belirlemek ve bu grubun yaşam doyumlarını ölçmeyi amaçlamıştır. Çalışmada elde edilen sonuçlara göre bölgenin kırmızı et üreticilerinin eğitim seviyelerinin düşük, ilköğretim düzeyinde eğitim oranının %48 olduğu tespit edilmiştir. Bölgenin hayvansal üretim modeli ve hayvan materyaliyle paralel olan kırmızı et üretimi uğraş alanları; büyükbaş %17, Küçükbaş %42 ve Karışık % 41 olacak şekilde olduğu ve hayvan borsalarında yer alan ve kırmızı et üretiminden para kazanan alım satımcıların Van bölgesinde de yoğun bir şekilde (%41) faaliyet gösterdikleri belirlenmiştir. Bölgede işletmelerin çoğunun; işletme başına 1-5 baş hayvana sahip işletmelerden oluştuğu, üretim miktarlarının bir göstergesi olan hayvan sayılarının düşük olduğu, işletmelerin önemli bir kısmının (%69) günde ancak bir hayvan satabilecek kapasitede olmadıkları görülmüştür. Çalışmada devletten alınan desteğin yaşam doyumunu pozitif olarak etkilediği, üreticilerin kendini güvende hissetmelerini sağlayan ek gelirin de üreticilerin yaşam doyumlarına pozitif etki yaptığı belirlenmiştir. Hükümetin et politikalarına etkisi (et yatlarını düşürmek için yapılan et ithalatı vb.) üreticilerin yaşam doyumlarını negatif yönde etkilediği buna bağlı olarak, yaşam doyum ölçek değerinin düştüğü görülmüştür.

Anahtar Kelimeler

• Et üreticileri,kırmız et,yaşam doyum ölçeği

Kaynakça

1. Anonim 2013a TÜİK 2009 http://www.rekabet.gov.tr/ Resources/ SektorRaporlari/sektorrapor5.pdf
2. Anonim 2013b (“Türkiye’de Hayvancılık Sektörü Değerlendirme Raporu”, TÜSEDAD 2004) http://www.rekabet.gov.tr/ Resources/SektorRaporlari/sektorrapor5.pdf
3. Anonim 2013c Ekonomik Göstergelerle Türkiye’de Tarım 2008”, TEAE http://www.tepge.gov.tr/Dosyalar/ Yayinlar/1f8b2b5b28e44b0382c76fa3ffe414ae.pdf
4. Anonim 2013d Fırat Kalkınma Ajansı http://www.resmigazete. gov.tr/eskiler/2010/07/20100715-6.htm
5. Anonim 2013e Türkiye İstatistik Kurumu http://www.tuik.gov.tr/ VeriBilgi.do? alt_id=46
6. Güler BK, ve Emeç H, 2006. Yaşam Memnuniyeti ve Başarıda İyimserlik Etkisi, D.E.Ü.İ.İ.B.F. Dergisi, 21(2);129-149.
7. Köker S, 1991. Normal ve Sorunlu Ergenlerin Yaşam Doyumu Düzeyinin Karşılaştırılması. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Ankara Üniversitesi, Ankara.
8. Kuzulu E, Kurtuldu S, ve Özkan G, 2013. İş Yaşam Dengesi İle Yaşam Doyumu İlişkisi Üzerine Bir Araştırma Sakarya İktisat Dergisi, 2 (5).

9. SPSS Base 8.0 syntax reference guide by SPSS Inc. Type: English: Book Publisher: Chicago: SPSS 2002 75 SPSS for Windows.
10. Şeker D ve Zırhlıoğlu G., 2009. Van Emniyet Müdürlüğü Kadrosunda Çalışan Polislerin Tükenmişlik, İş Doyumu Ve Yaşam Doyumları Arasındaki İlişkilerin Değerlendirilmesi. Polis Bilimleri Dergisi, 11(4); 1-26.
11. Tezbaşaran, AA, 2008. Lıkert Tipi Ölçek Hazırlama Kılavuzu. https://www.academia.edu/1288035/ Likert_Tipi_%C3%96l%C3%A7ek_ Haz%C4%B1rlama_K%C4%B1lavuzu
12. Yılmaz Ç ve Sayıl I,1996. Değişik Ortamlarda Yaşayan Yaşlılarda Psikiyatrik Semptomatoloji ve Yaşam Doyumu . Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, 49(4); 205-209.
13. Yiğit R, Dilmaç B ve Deniz M, E,2011. İş Ve Yaşam Doyumu:
14. Anonim 2013f asp?id=78 http://www.muratgorgulu.com.tr/altekran.
15. Anonim 2013g http://www.pdrehberlik.com/?p=3195, Yaşam Doyumu Ne Demektir?
16. Bayındır A., 2008. Van İlinde Büyükbaş Hayvan Bakım Beslenme Yöntemlerinin Belirlenmesi ve Çiftçilerin Hayvan Besleme Hakkındaki Bilgi Düzeylerinin Belirlenmesi (Yüksek Lisans Tezi) YYÜ. Fen Bilimleri Enst. Van.
17. Diener E, Emmons, RA, Larsen RJ Ve Grif n S, 1985. The Satisfaction with Life Scale , Journal of Personality Assessment, 49(1) , 71:75 Görgülü M, Büyük ve Küçük Baş Hayvan Besleme. I. Baskı. Çukurova Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayın No: A78, Adana.
18. Konya Emniyet Müdürlüğü Alan Araştırması, Bilimleri Dergisi Cilt:13 (3); 1- 11