Monitoring Change of Vegetation Index Values in Different Side of The Middle Part of Nur Mountains (Amanos Mountains)

Öz

Nur Mountains is one of important biological richness areas of Turkey because of both its
geographical position on which it is located and its changing climatological and topographical conditions. It is
important to monitor Nur Mountains consisting roughly half of plant types present at Turkey, and to understand
ecological elements having an effect upon vegetation cover here. In this study, we sought an answer to the question
that ‘‘what sort of effects do the exposure factor upon vegetation cover in the middle part of Nur Mountains?’’. By
using vegetation index values, we investigated vegetation conditions belonging to east and west sides of it (at an
east-west direction distance of 36 km) during a time period of 16-days in the middle part of Nur Mountains. Results
show that the vegetation cover on the west side performed more photosynthetic activity during whole periods of
the year compared to the east side. Our wish is that such a study has encouraged researches which question under
which geographical conditions the vegetation cover has performed more photosynthetic activity. Besides that, the
said studies would be able to comprise an important basis for government agencies and scientifc environments
doing researches on such as vegetation, forest etc.

Anahtar Kelimeler

• Climate,exposure,Nur Mountains,remote sensing,vegetation cover

Nur Dağları’nın (Amanoslar) Orta Kesiminin Farklı Yamaçlarında Bitki İndeks Değişiminin İzlenmesi

Öz

Nur Dağları gerek bulunduğu coğraf konumdan gerekse iklim ve topografya koşullarından dolayı
Türkiye’nin önemli biyolojik zenginlik alanlarındandır. Türkiye’de bulunan bitki cinslerinin yaklaşık yarısını
içeren Nur Dağları’nın izlenmesi ve buradaki bitki örtüsüne etki eden ekolojik unsurların anlaşılması önemlidir.
Bu çalışmada, “bakı faktörünün Nur Dağları orta kesiminde bitki indeks değerleri değişiminde ne gibi etkileri
olmaktadır?” sorusunun cevabı aranmıştır. Bitki indeks modelleri kullanılarak, Nur Dağları’nın orta kesiminde
16 günlük zamanda doğu ve batı yamaçlara (doğu-batı yönlü 36 km’lik bir mesafede) ait vejetasyon koşulları
incelenmiştir. Sonuçlar, batı yamaçtaki bitki örtüsünün yılın tüm dönemlerinde, doğu tarafa oranla, daha yüksek
fotosentez aktivite yaptığını göstermektedir. Böylesi bir çalışmanın bitki örtüsünün hangi coğraf koşullarda daha
yüksek fotosentez aktivite yaptığını sorgulayan araştırmaları teşvik etmesi amaçlarımız arasındadır. Bunun yanında
söz konusu çalışmalar vejetasyon temelli araştırmalar yapan devlet kurumları ve bilim çevrelerine önemli bir altlık
teşkil edebilecektir.

Anahtar Kelimeler

• Bakı,bitki örtüsü,iklim,Nur Dağları,uzaktan algılama

Kaynakça

1. Altan T, 1981. Amanos Dağları Milli Park Olarak Planlanmalıdır. Tabiat ve İnsan Dergisi, 15 (2): 5-9.
2. Atalay İ, 1987. Sedir (Cedrus libani A. Rich) Ormanlarının Yayılış Gösterdiği Alanlar ve Yakın Çevresinin Genel Ekolojik Özellikleri ile Sedir Tohum Transfer Rejonlaması. Tarım Orman Köyişleri Bakanlığı Orman Genel Müdürlüğü Yayını, Ankara, TÜRKİYE, 167s.
3. Atalay İ, 1989. Vejetasyon Coğrafyasının Esasları. Dokuz Eylül Üniversitesi Basımevi, İzmir, TÜRKİYE, 213s.
4. Atalay İ, 1994. Türkiye Vejetasyon Coğrafyası, Ege Üniv. Basımevi, İzmir, TÜRKİYE, 230s.
5. Atalay, İ. 2016. Toprak Oluşumu, Sınıflandırılması ve Coğrafyası, Meta Basımevi, İzmir, TÜRKİYE,
6. Avcı M, 1993. Türkiye'nin Flora Bölgeleri ve "Anadolu Diagonali"ne Coğrafi Bir Yaklaşım. Türk Coğrafya Dergisi, 28: 225-248.
7. Avcı M, 2005. Çeşitlilik ve Endemizm Açısından Türkiye’nin Bitki Örtüsü. İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Coğrafya Bölümü Coğrafya Dergisi, 13: 27-55.
8. Aydınözü D, 2007. Türkiye’de Gerçek Sıcaklıkların Dağılışı İle Bitki Örtüsü Arasındaki İlişkiler. Kastamonu Eğitim Dergisi 15 (1): 353-372.

9. Aytaç AS, Semenderoğlu A, 2011. Amanos Dağlarının Orta Kesiminin Vejeyasyon Coğrafyası. Anadolu Doğa Bilimleri Dergisi, 2 (2): 34-47
10. Aytaç AS., Semenderoğlu A, 2012. Amanos Dağlarının Orta Kesiminin Doğa Koruma Kriterleri Açısından Değerlendirilmesi. Anadolu Doğa Bilimleri Dergisi, 3 (1): 1-16
11. Aytaç AS, Semenderoğlu A, 2014. Amanos Dağlarının Orta Kesimi Ve Yakın Çevresinin İklim Özellikleri. Turkish Studies Dergisi, 9 (2): 251-289.
12. Brown JF, Wardlow BD, Tsegaye T, Hayes MJ, Reed BC, 2008. The vegetation drought response index: a new integrated approach for monitoring drought stress in vegetation. GIScience and Remote Sensing, 45: 1548-1603.
13. Brown ME, De Beurs KM, Marshall M, 2012. Global phenological response to climate change in crop areas using satellite remote sensing of vegetation, humidity and temperature over 26 years. Remote Sensing of Environment, 126: 174–183.
14. Bothe O, Fraedrich K., Zhu Z, 2010. The large-scale circulation sand summer drought and wetness on the Tibetan Plateau. International Journal of.Climatology, 30: 844–855.
15. Çelik MA, Karabulut M, 2013. Ahır Dağı (Kahramanmaraş) ve Çevresinde Bitki Örtüsü ile Yağış Koşulları Arasındaki İlişkilerin MODIS Verileri Kullanılarak İncelenmesi (2000-2010), Havacılık ve Uzay Teknolojileri Dergisi, 1 (6): 123-133.
16. Çelik MA, Karabulut M, 2014. Antakya-Kahramanmaraş Grabeninde Kızılçam (Pinusbrutia Ten.) orman alanları ile yağış arasındaki ilişkilerin MODIS verileri (2000-2010) kullanılarak incelenmesi. Coğrafi Bilimler Dergisi, 12(1): 49-68.
17. Davis PH, 1965–1985. Flora of Turkey and the East Aegean Islands, Vol. 1–9. Edinburgh University Press, Edinburgh, SCOTLAND.
18. Erinç, S, 1977. Vejetasyon Coğrafyası, İstanbul Üniversitesi Yayın No: 92, İstanbul, TÜRKİYE, 181s.
19. Günal N, 2013. Türkiye’de iklimin doğal bitki örtüsü üzerindeki etkileri. Acta Turcica: Çevirimiçi Tematik Türkoloji Dergisi, 1: 1-22.
20. Holben BN, 1986. Characterisctics of maximum-value composite ımages of temporal AVHRR data, International Journal of Remote Sensing, 7: 1414-1434.
21. Karabulut M, 2003. An examination of relationships between vegetation and rainfall using maximum value composite AVHRR-NDVI data, TÜBİTAK Turkish Journal of Botany, 27: 93-101.
22. Karabulut M, 2006. NOAA AVHRR Verilerini Kullanarak Türkiye'de Bitki Örtüsünün İzlenmesi ve İncelenmesi. Coğrafi Bilimler Dergisi, 4 (1): 29-42.
23. Safriel U, Adeel Z, Niemeijer D, Puigdefabregas JWR, Lal R, et al. 2005. Dryland systems. In R. Hassan, R. Scholes, & N. Ash (Eds.), Ecosystems and human well-being: Current state and trends (The Millennium Ecosystem Assessment series) (). Island Press, Washington, DC, USA, pp. 623–662.
24. Türkeş, M. 2010. Klimatoloji ve Meteoroloji, Kriter Yayınevi, İstanbul, TÜRKİYE, 650s.