Keçiboynuzu Kırığının Çayır Otu Silajının In vitro ve In situ Parçalanmasına Etkisi

Öz

Bu çalışma keçiboynuzu kırığının çayır silajının in vitro ve in situ parçalana birliğine olan etkisini belirlemek

için yapılmıştır. Çayır otu, keçiboynuzu kırığı ( 0, 1.5, 3.0, 4.5 ve 6.0 % yaş olarak) ile 3 lt’lik plastik bidonlarda

altmış gün silolanmıştır. Çayır otunun yemlik keçiboynuzunu kırığı ile silolanması oluşan silajların in vitro ve in situ

parçalanmasını önemli derecede etkilemiştir. Kontrol grubuyla karşılaştırıldığında Yemlik keçiboynuzu kırığının

ilavesi çayır silajlarının in vitro gaz üretim hızına (c) ve kolay fermente olan kısımdan elde edilen gaz üretimine (a)

etkisi çok önemli olmasına rağmen, yavaş fermente olabilen kısımdan elde edilen gaz üretimini (b) etkilememiştir.

Çayır otunun keçiboynuzu kırığı ile silolanması hızlı ve yavaş parçalanan kuru madde miktarını azaltmıştır. Diğer

taraftan katkı maddesinin artmasıyla birlikte rumende proteinlerin parçalanmasının azaldığı görülmüştür. Sonuç

olarak keçiboynuzu kırığı çayır otu silajında rumende proteinlerin aşırı parçalanmasını önlemek için silaj katkı

maddesi olarak kullanılabilir.

Anahtar Kelimeler

• Çayır silajı,Keçiboynuzu,in vitro parçalanma,in situ parçalanma

Effect of Locust Bean Fracture on In vitro and In situ Degradation of Grass Silage

Öz

The aim of the current project was carried out to determine the effect of locust bean fracture on vitro

and situ degradation of grass silage. Grass was ensiled with locust bean fracture (0, 1.5, 3.0, 4.5 and 6.0 on fresh

basis) in plastic silos for 60 days. Ensiling of grass with locust bean fracture significantly affected the in vitro and

situ degradation. Ensiling of grass with locust bean fracture significantly affected the gas production rate (c) and

gas production (a) from quickly soluble fraction of grass silages when compared with control group whereas it has

no effect on the gas production (b) from slowly fermentable fraction of grass silages. Ensiling of grass with locust

bean fracture significantly increased quickly soluble fraction (a) of dry matter and slowly degradable fraction of

dry matter (b) of grass silages. On the other hand the crude protein degradation of grass silages decreased with

increasing level of locust bean fraction. As a conclusion, locust bean fracture can be used as a silage additive to

prevent the extensive degradation of crude protein grass silage.

Anahtar Kelimeler

• Grass silage,Locust bean,in vitro degradation,in situ degradation,in situ degradation

Kaynakça

1. AOAC., 1990. Official method of analysis. Association of official analytical chemists 15th.edition, s. 66 Washington DC, USA,
2. Davies, D.R., Merry, R.J., Willams, A.P., Bakewell, E. L., Leemans, D.K., Tweed, J. K. S., 1998. Proteolysis during ensilage of forages varying in soluble sugar content. Journal of Dairy Science, 81: 444-453.
3. Givens, D. J., Rulquin, H., 2004. Utilization by ruminants of nitrogen compounds in silage based diets. Animal Feed Science and Technology, 114: 1-18.
4. Kamalak, A., Özoğul, F., Çalışlar, S., Canbolat, O., 2012. Silaj katkı maddesi olarak yemlik keçiboynuzu kırığının yonca silajının kompozisyonuna, koyunlarda yem tüketimine, sindirim derecesine ve rumen fermantasyonuna etkisi Tubitak Proje Raporu. No.110 O 397, s.1: 74.
5. Menke, K.H., Raab, L., Salewski, A, Steingass, H., Fritz D, Schneider W., 1979. The estimation of the digestibility and metabolisable energy content of ruminant feedingstuff from the gas production when they are incubated with rumen liquor. Journal of Agricultural Science, 93:217-222.
6. Menke, K.H., Steingass, H., 1988. Estimation of the energetic feed value from chemical analysis and in vitro gas production using rumen fluid. Animal Resources and Development, 28:7 – 55.
7. Muck, R.E., Buxton, D., Muck, R., Harrison, J., 2003. Post harvest factors affecting ensiling. Silage and Technology.. Asa-Cssa-Sssa, Madison, WI. 42: 251-304.
8. Ørskov, E.R., McDonald I., 1979. The estimation of protein degradability in the rumen from incubation measurements weighted according to rate of passage. Journal of Agricultural Science (Camb), 92: 499-503.

9. Pitt, R. E., 1990. The probability of inoculant effectiveness in alfalfa silages. American Society of Agricultural Engineering, 33: 1771-1778.
10. Raques, C.A., Smith, D., 1966. Some non-structural carbohydrates in forage legume herbage. Journal of Agricultural and Food Chemistry, 14(4): 423–426.
11. Singh, K., Honig, H., Wermke, M., Zimmer, E., 1996. Fermentation pattern and changes in cell wall constituents of straw-forage silages, straw and partners during storage. Animal Feed Science and Technology, 61: 137-153.
12. Tamminga, S., 1992. Nutrition management of dairy cows as a contribution to pollution control. Journal of Dairy Science, 75: 345-357.
13. Waldo, D.I., 1985. Nutritional value of legumes preserved as silage. In. Forage legumes for energy efficient animal production. Proc. Trilateral Workshop, Plamerston North, New Zealand. 30. April- 4 May. 1985 USDA-ARS, Washington, DC.