Use of Energy in Apricot Agriculture in Iğdır Province

Öz

The determination of the energy use efficiency by determining the inputs in the agricultural production stage is an important component of sustainable agriculture. Energy use analyzes provide information about the economic efficiency of production and determine the measures to be taken in sustainable agricultural production. The aim of this research determination of energy balance in the apricot production of Iğdır province. For this purpose, data were collected and calculated by means of survey form 50 apricot producers. According to obtained results total energy input and output values were determined as 22 485.9 MJ ha-1 and 48 600 MJ ha-1, respectively. Energy input/output ratio determined as 1.91 at the end of the production period. In addition to these results maximum energy input value observed at the use of chemical fertilizer with 39.88 %. Chemical fertilizer usage followed by diesel fuel and pesticide use with 28.8% and 14.71 %, respectively. In addition to these results, it has been determined that vaccination and pruning procedures are the most important problems of producers. In particular, the lack of specialist cooks in the region is an important problem for producers. Finally, reducing the use of chemical fertilizers and herbicides in apricot cultivation, improving the mechanization possibilities especially during the harvesting stage and modern techniques such as drip irrigation will greatly contribute to the reduction of energy inputs in Iğdır province.

Anahtar Kelimeler

• Energy using,apricot,Igdir

Iğdır İli Kayısı Yetiştiriciliğinde Enerji Kullanımı

Öz

Tarımsal üretim aşamasında girdilerin belirlenerek enerji kullanım etkinliğinin belirlenmesi sürdürülebilir tarımın önemli bileşenlerinden biridir. Üretim periyodundaki enerji kullanım analizleri ile üretimin ekonomik sonuçlarını değerlendirilmek ve tarımda sürdürülebilirliği devam ettirmek amacıyla gerekli önlemleri almak mümkün hale gelmektedir. Bu araştırmanın amacı Iğdır ili Aralık ilçesinde yapılan kayısı yetiştiriciliğinde üretim periyodu sürecindeki enerji bilançosunu belirlenmektir. Bu amaç doğrultusunda ilçe genelinde tam sayım yöntemi kullanılarak 50 üreticiden anket yoluyla bilgiler temin edilmiş ve hesaplamalar yapılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre il genelinde yapılan kayısı yetiştiriciliğinde toplam enerji girdisi 22 485.9 MJ ha-1, enerji çıktısı ise 48 600 MJ ha-1 olarak belirlenmiştir. Üretim sonunda enerji girdi/çıktı oranı ise 1.91 olarak tespit edilmiştir. Buna ilaveten kayısı üretiminde en fazla enerji girdisi %39.88 ile kimyasal gübre kullanımı sonucunda oluşmaktadır. Bunu %28.8 ile dizel yakıt ve % 14.71 ile pestisit kullanım takip etmektedir. Bu sonuçlara ilaveten üreticilerin en çok zorlandığı konuların başında aşılama ve budama işlemlerinin geldiği belirlenmiştir. Özellikle bölgede uzman aşıcıların bulunmaması bu konuda üreticileri çıkmaza sokmaktadır. Sonuç olarak Iğdır ilinde yapılan kayısı yetiştiriciliğinde kimyasal gübre ve ilaç kullanımının makul düzeylere çekilmesi, özellikle hasat aşamasında mekanizasyon olanaklarının iyileştirilmesi ve sulama işlemenin damla sulama gibi modern tekniklerle yapılması enerji girdilerinin azalmasına büyük ölçüde katkıda bulunacağı sonucuna varılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Enerji kullanımı,kayısı,Iğdır

Kaynakça

1. Çiçek A, Erkan O, 1996. Tarım Ekonomisinde Araştırma ve Örnekleme Yöntemleri. Gazi Osmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınları No: 12, Ders Notları Serisi No:6, Tokat- Türkiye.
2. Dilay Y, Özkan A, Aydın C, 2010. Karaman İli Elma Üretiminde Enerji Bilançosu ve Enerji Kullanım Etkinliğinin Belirlenmesi. 26. Tarımsal Mekanizasyon ve Enerji Kongresi 22-23 Eylül 2010 HATAY.
3. Ekinci, K., Akbolat, D., Demircan, V., Ekinci, Ç., 2005. Determination of Energy Use Efficiency Apple Production in Isparta Province, Turkey. 3. Renewable Energy Sources Symposion, Mersin, 19-21 October.
4. Gezer I, Acaroglu M, Haciseferogullari H, 2003. Use of Energy and Labour in Apricot Agriculture in Turkey. Biomass Bioenergy, 24(3):215–222.
5. Gökdoğan O, 2011. Isparta İli Şeftali Yetiştiriciliğinde Enerji Girdi Çıktı Analizi. Erzincan Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 4(2):145-155.
6. Gündoğmuş E, 2006. Energy Use on Organic Farming: A Comparative Analysis on Organic Versus Conventional Apricot Production on Small Holdings in Turkey. Energy Conversion and Management, 47: 3351–3359.
7. Güneş T. Arıkan A, 1988. Tarım Ekonomisi İstatistiği, Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınları No:1049, Ankara- Türkiye.
8. Hessel Z, 1992. Energy and Alternatives for Fertilizer and Pesticide Use. Energy in World Agriculture, 6: 177–210.

9. Özçağıran R, Ünal A, Özeker E, İsfendiyaroğlu M, 2004. Ilıman İklim Meyve türleri (Yumuşak Çekirdekli Meyveler Cilt-II) Ege Üniv. Zir. Fak. Yayın 556, İzmir, 200 s.
10. Pervanchon F, Bockstaller C, Girardin P, 2002. Assessment of Energy Use in Farming Systems by Means of an Agro-Ecological Indicator: Energy Indicator. Agricultural Systems, 72:149–152.
11. Riello L, 2006. Environmental Analysis of Oil Crop Production for Energy Generation. PhD. Thesis. University of Padova.
12. Singh H, Mishra D, Nahar N, 2002. Energy Use Pattern in Production Agriculture of a Typical Village in Arid Zone India-Part II. Energy Convers Management, 44(7):1053-1067.
13. TÜİK, 2019. Türkiye İstatistik Kurumu. “Bitkisel Üretim İstatistikleri” https://biruni.tuik.gov.tr/medas/?kn=92&locale=tr Son erişim tarihi: 13 Mart 2019
14. Yaldiz O, Ozturk H, Zeren Y, Bascentincelik A, 1993. Energy Use in Field Crops of Turkey. Fifth International Congress of Agricultural Machinery and Energy, Kusadasi-Turkey.