Örgün ve Uzaktan Eğitim Öğrencilerinin Derslerde Kahoot ile Oyunlaştırmaya Dönük Görüşleri
Öz
Bu araştırmanın amacı; tekniker adaylarının meslek öğretiminde Kahoot temelli oyunlaştırma yaklaşımına dönük görüşlerinin incelenmesidir. Bu araştırma karma desene göre tasarlanmış ve betimsel tarama modelinde tasarlanmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu 2017-2018 bahar yarıyılında Amasya Üniversitesi Teknik Bilimler Meslek Yüksekokulunda elektronik ve otomasyon bölümündeki Elektronik ve Haberleşme örgün ve mekatronik uzaktan eğitim programlarında 2. Sınıfta öğrenim görmekte olan 76 öğrenci oluşturmaktadır. Veriler araştırmacılar tarafından geliştirilmiş olan 19 maddelik Kahoot ile oyunlaştırmaya dönük görüş anketi ve 5 açık uçlu sorudan oluşan ölçek formu aracılığıyla toplanmıştır. Çalışma gruplarına dönem boyunca her dersin sonunda Kahoot ortamında tasarlanan oyunlaştırma etkinlikleri yaptırılmıştır. Elde edilen nicel veriler üzerinde aritmetik ortalama, standart sapma ve t testi, nitel veriler üzerinde ise içerik analizleri yapılmıştır ve özetle şu sonuçlara ulaşılmıştır. Öğrenciler, Kahoot ile oyunlaştırma uygulamalarından genellikle hoşlanmakta ve memnundurlar. Bu uygulamaları eğlenceli bulmaktadırlar. Uzaktan ve yüzyüze öğretim gören öğrencilere göre bu uygulamaları daha yararlı görmektedir. Buna karşın bazı öğrencilerin teknik sorunlar yaşadığı ve yarışma korkusu duymasına neden olduğu sonucuna varılmıştır. Bu sonuçlar ışığında sınıflarda Kahoot uygulamalarına yer verilmesi önerilmekle birlikte özellikle uzaktan eğitim ortamlarında sınıf içi etkileşim konusunda yaşandığı bilinen dezavantajlardan kısmen de olsa kurtulabilmek açısından, bu tür uygulamalara uzaktan eğitimde canlı derslerde yer verilmesi önermiştir
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Akbaba, S. (2006). Eğitimde motivasyon. Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Dergisi, 13, 343–361.
- Ar, N.A. (2016). Oyunlaştırmayla öğrenmenin meslek lisesi öğrencilerinin akademik başarı ve öğrenme stratejileri kullanımı üzerine etkisi (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Sakarya Universitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Sakarya.
- Arabacı, İ. B. ve Polat, M. (2013). Dijital yerliler, dijital göçmenler ve sınıf yönetimi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 12 (47), 11–20.
- Başaran, İ.E. (1991). Eğitim Yönetimi. Ankara: Gül Yayınevi.
- Bolat, Y.İ., Şimşek, Ö., Ülker, Ü. (2017). Oyunlaştırılmış Çevrimiçi Sınıf Yanıtlama Sisteminin Akademik Başarıya Etkisi ve Sisteme Yönelik Görüşler. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 17 (4), 1741-1761.
- Brophy, J.E. (2004). Motivating students to learn. Mahwah NJ: Lawrence Erlbaum Assoc., Inc.
- Bruff, D. (2009). Teaching with classroom response systems: Creating active learning environments. San Fansisco: Jossy-Bass.
- Büyüköztürk, Ş., Kılıç-Çakmak, E., Akgün, Ö.E., Karadeniz, Ş., & Demirel, F. (2008). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Yayınları.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Eğitim Üzerine Çalışmalar
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
1 Temmuz 2018
Gönderilme Tarihi
19 Eylül 2018
Kabul Tarihi
31 Aralık 2018
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2018 Cilt: 7 Sayı: 2