The relationship between housing prices and consumption expenditures: The OECD case

Abstract

Along with the 2008 global economic crisis, the impact of housing prices on the economy drew attention. For this reason, many studies have been conducted examining the importance of housing prices from different perspectives. In this study, the effect of housing prices on private final consumption expenditures is analyzed using panel data analysis method utilizing data on private final consumption expenditure, nominal housing price index and GDP. The data of thirty three OECD countries were analyzed on a quarterly basis, starting from the first quarter of 2008 to the second quarter of 2020. The long-term relationship between variables was examined using the panel cointegration test. The DOLSMG estimator was used to determine the long-term elasticity coefficients.The main purpose of the study is to determine which macroeconomic indicators affect the relationship between housing prices and consumption expenditures more. For this reason, 33 OECD countries are classified according to various macroeconomic criteria and divided into two. As a result of the tests carried out, if income inequality is high, net savings rates are low and urban population rates are at the extreme, the level of impact of housing prices on private consumption increases.In countries with these characteristics, it would be appropriate to make efforts to prevent sharp fluctuations in house prices with various financial and economic measures. Otherwise, in countries with these characteristics, sudden loss of value in housing prices may cause deeper economic contractions by rapidly decreasing private consumption.

Keywords

• housing prices
• consumption
• panel cointengration test

Konut fiyatları ve tüketim harcamaları arasındaki ilişki: OECD örneği

Öz

2008 küresel ekonomik kriziyle birlikte konut fiyatlarının ekonomi üzerindeki etkisi dikkatleri üzerinde toplamıştır. Bu nedenle konut fiyatlarının önemini farklı bakış açılarıyla inceleyen birçok çalışma yapılmıştır. Bu çalışmada konut fiyatlarının özel nihai tüketim harcamalarına olan etkisi, özel nihai tüketim harcaması, nominal konut fiyat endeksi ve GSYİH verileri kullanılarak panel veri analizi yöntemiyle incelenmektedir. 33 OECD ülkesinin verileri 2008 yılı birinci döneminden başlayarak 2020 yılı ikinci dönemine kadar çeyrek dönemlik olarak incelenmiştir. Değişkenler arasındaki uzun dönem ilişkisi panel eş bütünleşme testi ile incelenmiştir. Uzun dönem esneklik katsayılarının belirlenmesi amacıyla DOLSMG tahmincisi kullanılmıştır. Çalışmanın temel amacı, konut fiyatları ve tüketim harcamaları arasındaki ilişkiyi hangi makroekonomik göstergelerin daha çok etkilediğinin belirlenmesidir. Bu nedenle 33 OECD ülkesi çeşitli makroekonomik kıstaslara göre sınıflandırılarak ikiye ayrılmıştır. Yapılan testler sonucunda gelir eşitsizliğinin yüksek, net tasarruf oranlarının düşük ve kentsel nüfus oranlarının uçlarda olması durumunda konut fiyatlarının özel tüketimi etkileme seviyesi artmaktadır. Bu özelliklere sahip ülkelerde çeşitli mali ve ekonomik önlemlerle konut fiyatlarında sert dalgalanmaların oluşmaması için çaba harcanması yerinde olacaktır. Aksi takdirde bu özelliklere sahip ülkelerde, konut fiyatlarındaki ani değer kayıpları özel tüketimi hızla düşürerek daha derin ekonomik daralmalara sebebiyet verebilir.

Anahtar Kelimeler

• konut fiyatları
• tüketim
• panel eşbütünleşme testi

Kaynakça

1. ALEV, N. & ERDEMLİ M. (2019). Elektrik Enerjisi Tüketimi ve Ekonomik Büyüme İlişkisi: Avrupa Birliği Ülkeleri ve Türkiye İçin Bir Analiz. ASSAM Uluslararası Hakemli Dergi, 6(15), 66-85.
2. ANDO A.A. & MODIGLIANI F. (1963). The Life Cycle Hypothesis of Saving: Aggregate Implications and Tests. The American Economic Review. 53(1), 55-84.
3. BERGER, D., GUERRIERI, V., LORENZONI, G. & VAVRA, J. (2018). Housing Prices and Consumer Spending. Review of Economic Studies. 85(3), 1502-1542.
4. BOSTIC, R., GABRIEL S. & PAINTER G. (2009). Housing Wealth, Financial Wealth, and Consumption: New Evidence from Micro Data. Regional Science and Urban Economics. 39(1), 79-89.
5. BULUT, E. & KARAKAYA, A. (2018). Tasarruflar ve Makroekonomik Değişkenler Arasındaki Uzun Dönemli İlişki: OECD Ülkeleri Örneği. Uluslararası İktisadi ve İdari İncelemeler Dergisi. Prof. Dr. Harun TERZİ Özel Sayısı, 207-226.
6. CAMPBELL, J. Y. & COCCO J. F. (2007). How Do House Prices Affect Consumption? Evidence From Micro Data. Journal of Monetary Economics. 54(3), 591-621.
7. CARAMP, N. & SILVA, D. H. (2020). Monetary Policy and Wealth Effects. Working Papers 337, University of California, Davis, Department of Economics. 1-93.
8. CHRISTELIS, D., GEORGARAKOS, D., JAPPELLI, T., PISTAFERRI, L. & VAN ROOIJ, M. (2020). Heterogeneous Wealth Effects. University of Glasgow, Adam Smith Business School, Working Paper Series. Paper No:2020-20. 1-35.

9. COŞKUN, Y. (2016). Türkiye Konut Piyasasında Talep Eğilimleri ve Bilgi Bakışımsızlığına Yönelik Politika Önerileri. Bankacılar Dergisi. 27(96), 122-143.
10. ÇALMAŞUR, G., EMRE AYSİN, M. (2019). Konut Fiyatlarına Etki Eden Faktörlerin Hedonik Modelle Belirlenmesi: TRA1 Alt Bölgesi Üzerine Bir Uygulama. Uluslararası İktisadi ve İdari İncelemeler Dergisi. 12(22), 77-92.
11. DISNEY, R., GATHERGOOD J. & HENLEY A. (2010). House Price Shocks, Negative Equity, and 28 Household Consumption in the United Kingdom. Journal of the European Economic Association. 8(6), 1179-1207.4
12. DURKAYA, M. (2002). Türkiye’de Konut Piyasasının Talep Yönlü Analizi. Doktora Tezi, Karadeniz Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
13. ENGELHARDT, G. V. (1996). House Prices and Home Owner Saving Behavior. Regional Science and Urban Economics. 26(3-4), 313-336.
14. ENGLE, R. F. & GRANGER C. W. J. (1987). Co-integration and Error Correction: Representation, Estimation, and Testing. Econometric. 55(2), 251-276.
15. FRIEDMAN, M. (1957). A Theory of the Consumption Function. Princeton: Princeton University Press .
16. GAN, J. (2010). Housing Wealth and Consumption Growth: Evidence from a Large Panel of Households. The Review of Financial Studies. 23(6), 2229-2267.
17. GENGENBACH, C., URBAİN, J-P. & WESTERLUND, J. (2016). Error Correction Testing in Panels with Common Stochastic Trends. Journal of Applied Econometrics. 31(6), 982-1004.
18. GÖZEN, M. Ç. & BOSTANCI, F. C. (2021). Konut Özelliklerinin Konut Fiyatlarına Etkisinin Kantil Regresyon Yöntemi ile İncelenmesi: İzmit Örneği. Iğdır Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. 26, 506-532.
19. HE, Z., YE, J. & SHI, X. (2020). Housing Wealth and Household Consumption in Urban China. Urban Studies. 57(8), 1714-1732.
20. International Monetary Fund (2003). World Economic Outlook 2003, Chapter II: When Bubbles Burst. 61-94. Washington, D.C.: International Monetary Fund, Publication Services, ISBN: 1-58906-212-4.
21. KEYNES, J.M. (1936). Genel Teori İstihdam, Faiz ve Paranın Genel Teorisi. Çeviren: U. S. AKALIN. İstanbul, Kalkedon Yayınları, 2. Baskı, ISBN: 978-605-5679-26-2.
22. LEE, S. (2020). House Prices and Household Consumption in Korea. Economic Research Institute, Bank of Korea Working Paper. 1-32.
23. LEHNERT, A. (2004). Housing, Consumption, and Credit Constraints. Finance and Economics Discussion Series, Yayın No: 2004-63. Washington, D.C.: Board of Governors of the Federal Reserve System (U.S.)
24. LUDWIG, A. & SLØK, T. (2004). The Relationship between Stock Prices, House Prices and Consumption in OECD Countries. Topics in Macroeconomics. 4(1), 1-26.
25. MASLOW, A. H. (1943). A Theory of Human Motivation. Psychological Review. 50(4), 370-396.
26. METZLER, L. A. (1951). Wealth, Saving, and the Rate of Interest. Journal of Political Economy. 59(2), 93-116.
27. MODIGLIANI, F. & BRUMBERG, R. (1954). Utility Analysis and the Consumption Function: an Interpretation of Cross-Section Data. içinde Post-keynesian Economics. Ed: K.K. Kurihara. ss. 388-436, New Brunswick: Rutgers University Press.
28. OKOMBI, I.F. (2018). Empirical Measure of Wealth Effects in Household Consumption: The Case of Congo. Applied Economics and Finance. 5(5), 33-44
29. PATINKIN, D. (1965). Money, Interest, and Prices; an Integration of Monetary and Value Theory. New York, Harper & Row.
30. PEDRONI, P. (2001). Purchasing Power Parity Tests in Cointegrated Panels. The Review of Economics and Statistics. 83(4), 727-731.
31. PESARAN, M. H. & SMITH, R. P. (1995). Estimating Long-Run Relationship from Dynamic Heterogeneous Panels. Journal of Econometrics. 68(1), 79-113.
32. PIGOU, A. C. (1943). The Classical Stationary State. The Economic Journal. 53(212), 343- 351.
33. SHEINER, L. (1995). Housing Prices and the Savings of Renters. Journal of Urban Economics. 38(1), 94-125.
34. SKINNER, J. S. (1989). Housing Wealth and Aggregate Saving. Regional Science and Urban Economics. 19(2), 305-324.
35. SKINNER, J. S. (1996). Is Housing Wealth a Sideshow?. içinde Advances in the Economics of Aging. Ed: D. A. Wise. 241-272, University of Chicago Press.
36. TAŞDEMİR, M. (2017). Konut Piyasası. içinde Gayrimenkul Ekonomisi, Ed(s): C.N. Berberoğlu & L. Erdoğan, 100-124, Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Basımevi, 3. Baskı, 978-975-06-1430-9.
37. TOBIN, J. (1969). A General Equilibrium Approach to Monetary Theory. Journal of Money, Credit & Banking. 1(1), 15-29.
38. YERDELEN TATOĞLU, F. (2020). Panel Zaman Serileri Analizi Stata Uygulamalı. İstanbul: Beta Yayıncılık, 3. Baskı, 978-605-242-722-4
39. YOSHIKAWA, H. & OHTAKA F. (1989). An Analysis of Female Labor Supply, Housing Demand and the Saving Rate in Japan. European Economic Review. 33(5), 997-1023.