An Evaluation of Turkish Teachers' Use of Authentic Materials in Lessons

Öz

Associating education and teaching with daily life by taking into account the differences in the learning styles of learners and addressing the interests and needs of learners is one of the most important principles in language teaching studies at the universal level. In this direction, the subject of the study is the problematic of using authentic materials in the lessons and associating the lessons with daily life in teaching Turkish as a mother tongue at the secondary school level. The problem statement of the study is “Which types of authentic materials are used in Turkish language teaching, how often, for what purpose and how?” In this direction, the aim of the study is to determine the opinions and experiences of Turkish teachers on this issue. Basic qualitative research method and case study design were used in the study. In order to reach the experiences and opinions of Turkish language teachers (69 instructors) on authentic materials in their lessons, data were collected through a semi-structured interview form consisting of 15 questions via a link, face-to-face and by filling in printouts. Categorical analysis, one of the types of content analysis, was used in the evaluation. It was concluded that teachers did not have detailed knowledge about authentic materials, similar answers were given to the questions, the authentic materials used were shaped according to the textbooks. In this direction, literary and informative texts, videos, photographs, drawings, cartoons, web pages were prioritized and other authentic materials were not used sufficiently and neglected.

Anahtar Kelimeler

• Authentic material
• teaching Turkish
• Turkish teachers

Türkçe Öğretiminde Otantik Materyallerin Kullanımı Üzerine Bir Durum Çalışması

Öz

Eğitimi ve öğretimi öğrenicilerin öğrenme biçimlerindeki farklılıkları göz önüne alarak gündelik yaşamla ilişkilendirme, öğrenici ilgi ve ihtiyaçlarına hitap edebilme evrensel düzeyde dil öğretimi çalışmalarında en önemli esaslardan biridir. Bu doğrultuda çalışmanın konusu ortaokul düzeyinde ana dili olarak Türkçe öğretiminde otantik materyallerin derslerdeki kullanımı ve derslerin gündelik yaşamla ilişkilendirilmesi sorunsalıdır. Çalışmanın problem tümcesi “Türkçe öğretiminde otantik materyallerin hangi türleri, ne sıklıkla, ne amaçla ve nasıl kullanılmaktadır” sorudur. Bu doğrultuda çalışmanın amacı Türkçe öğretmenlerinin bu konudaki görüş ve deneyimlerini tespit etmektir. Çalışmada temel nitel araştırma yöntemi ve durum çalışması deseni kullanılmıştır. Türkçe öğretmenlerinin (69 öğretici) derslerinde otantik materyaller konusundaki deneyimleri ve görüşlerine ulaşmak için veriler 15 sorudan oluşan yarı yapılandırılmış görüşme formuyla bağlantı adresi üzerinden, yüz yüze ve çıktılar doldurarak toplanmıştır. Değerlendirmede içerik analizi türlerinden kategorisel analiz kullanılmıştır. Öğretmenlerin otantik materyallere yönelik detaylı bilgisi olmadığı, sorulara benzer cevapların verildiği, kullanılan otantik materyallerin ders kitaplarına göre şekillendiği bu doğrultuda yazınsal ve bilgilendirici metinler, video, fotoğraf, çizim, karikatür, web sayfası materyallerinin öncelendiği ve diğer otantik materyallerin yeterince kullanılmayarak ihmal edildiği sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Otantik materyal
• Türkçe öğretimi
• Türkçe öğretmeni görüşleri.

Kaynakça

1. Abbasian, G. R., Mahmoudi, H. M. & Shahbazi, A. (2016). An investigation into the effect of authentic materials on improving intermediate EFL learners’ pragmatic competence. Journal of Applied Linguistics and Language Research, 3(5), 264– 275.
2. Akalın, A. (1996). Yabancı dil öğretiminde araç, gereç ve otantik dokümanların kullanılması. Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, 4, 143-153.
3. Akay, C. (2013). Ortaokul öğrencilerinin yaparak-yaşayarak öğrenme temelli TÜBİTAK 4004 bilim okulu projesi sonrası bilim kavramına yönelik görüşleri. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 9(2), 326-338.
4. Akdemir, A. S. (2010). Videonun dinleme becerisine ön örgütleyici olarak uygulanması [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Atatürk Üniversitesi, Erzurum.
5. Akdemir, A. S., Barin, M. & Demiröz, H. (2012). Broadsheet English: Teaching speaking through newspaper articles. Procedia - Social and Behavioral Sciences, 46, 3967-3971. https://doi.org/10.1016/j.sbspro.2012.06.180
6. Åkerblom, D. & Lindahl, M. (2017). Authenticity and the relevance of discourse and figured worlds insecondary students’ discussions of socioscientific issues. Teaching and Teacher Education, 1(65), 205-214. https://doi.org/10.1016/j.tate.2017.03.025
7. Akın, E. (2015). Türkçe çalışma kitaplarındaki (6, 7 ve 8. sınıflar) dil bilgisi etkinliklerinin çeşitli açılardan değerlendirilmesi. Turkish Studies, 10(15), 19-34. http://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.872
8. Akın, E., Akın, İ. & Bilgin, E. (2024). Dijital okuryazarlığın Türkçe eğitimindeki yeri. MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi, 13(1), 52-65. https://doi.org/10.33206/mjss.1302575

9. Akkaya, A. (2011). Karikatürlerle dil bilgisi öğretimi [Yayımlanmamış doktora tezi]. Selçuk Üniversitesi, Konya.
10. Akkaya, A. (2013). Türkçe derslerinde ders kitabı dışında görsel öge kullanmaya ilişkin Türkçe öğretmenlerinin görüşlerinin incelenmesi. Turkish Studies, 8(9), 471-479. http://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.5562
11. Alyılmaz, C. (2010). Türkçe öğretiminin sorunları. Turkish Studies, 5(3), 728-749. http://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.1629
12. Alyılmaz, S. (2023). Türkçe öğretiminde hedef kitleyle ilgili yaşanan bazı sorunlar ve çözüm önerileri. C. Alyılmaz, O. Er & İ. Çoban (Editörler), Türkçe eğitiminin güncel sorunları içinde (ss. 73-83). Eğiten Kitap.
13. Arifa, Z. (2011). The effects of authentic materials on students’ writing of procedural text. Journal on English as a Foreign Language, 1(2), 95-102. https://doi.org/10.23971/jefl.v1i2.194
14. Ataizi, M. & Şimşek, A. (2000). Temel eğitimde durumlu öğrenme ortamlarının düzenlenmesi. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 8(Özel Sayı), 1-8.
15. Ateş, M., Sur, E. & Çelik, H. (2020). Türkçe öğretmenlerinin görsel okumayla ilgili görüşlerinin değerlendirilmesi. Eğitim Kuram ve Uygulama Araştırmaları Dergisi, 6(1), 1-15. DOI:10.38089/ekuad.2020.0
16. Aytan, T. & Güneş, G. (2017). 2017 Türkçe öğretim programına göre hazırlanan 5.sınıf Türkçe ders kitabındaki metinlerin temaları ve türleri üzerine bir değerlendirme. The Journal of Kesit Academy, 3(11), 256-275.
17. Ayvaz Tuncel, Z. & Çobanoğlu, F. (2018). In-service teacher training: Problems of the teachers as learners. International Journal of Instruction,11(4),159-174.
18. Azdir, M. (2021). Mesleki gelişim çerçevesinde gerçekleştirilen hizmet içi eğitim çalışmalarının öğretmen niteliğine olan etkisinin değerlendirilmesi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi, Van.
19. Baddock, B. (1981). Using authentic materials. Modern English Teacher, 8(3),2-5.
20. Baki, Y. (2021). Türkçe öğretmenlerinin 21. yüzyılda sahip olması gereken yeterlilikler. RumeliDE Dil ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi, (23), 660-684. DOI: 10.29000/rumelide.949533
21. Bal, H. (2019). Öğretmenlerin eğitimde yeni teknolojileri ve web 2.0 araçlarını kullanımlarının değerlendirilmesi. MEB Yenilik ve Eğitim Teknolojileri Genel Müdürlüğü.
22. Balkız, M. (2013). MEB hizmet içi eğitim uygulamalarının değerlendirilmesi. Kastamonu ili öğretmenleri örneği [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Gazi Üniversitesi, Ankara.
23. Ballı, A.İ., Kılıç, M., Koyuncu, R. & Özdemir, M. B. (2023). Eğitim politikalarının şekillenmesine yönelik öğretmen görüşleri. Ulusal Eğitim Dergisi, 3(11), 2201-2214.
24. Baltacı, A. (2018). Nitel araştırmalarda örnekleme yöntemleri ve örnek hacmi sorunsalı üzerine kavramsal bir inceleme. Bitlis Eren Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 7(1), 231-274.
25. Batur, Z. & Özdemir, P. (2021). Türkçe ders kitabı etkinliklerinin kazanımlarla örtüşme durumları. Avrasya Dil Eğitimi ve Araştırmaları Dergisi, 5(1), 47-68.
26. Bayburtlu, Y. S. (2020). Okul dışı öğrenme ortamlarının Türkçe dersi ünitelendirilmiş yıllık planlarına yansımaları. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 9(5) , 3835-3852. Retrieved from http://www.itobiad.com/tr/pub/issue/57287/741245
27. Bayram, B. (2019). Türkçe öğretmenlerinin sınıf içi dinleme eğitimi uygulamalarında karşılaştıkları sorunlar ve bu sorunlara yönelik çözüm önerileri. Millî Eğitim, 48(1), 57-80.
28. Bektaş, M. & Horzum, M. B. (2014). Otantik öğrenme. Pegem Akademi.
29. Benzer, A. & Saraçoğlu, K. (2020). Türkçe öğretmenlerinin karşılaştıkları sorunların, sorunlara yönelik eleştiri ve önerilerin sosyal medya üzerinden incelenmesi. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 8(4), 1115-1132.
30. Berardo, S. A. (2006). The use of authentic materials in the teaching of reading. The reading Matrix, 6(2), 60-69.
31. Biemer, L. (1993). Trends-social studies /authentic assessment. Educational Leadership, 50(8), 44-53. https://www.ascd.org/el/articles/-authentic-assessment
32. Boran, G. (1999). Using television programmes in English as a source of authentic Efl video materials: A study on students’ and teachers’ attitudes [Unpublished doctoral dissertation]. Gazi University, Ankara.
33. Bozpolat, E. & Arslan, A. (2018). Öğretmen adaylarının öğretim teknolojileri ve materyal tasarımı dersine ilişkin görüşleri. E-International Journal of Educational Research, 9(3), 60-84. https://doi.org/10.19160/ijer.463977
34. Bransford, J. D., Vye, N., Kinzer, C. K. & Risko, V. (1990). Teaching thinking and content knowledge: Toward an integrated approach. B. F. Jones & L. Idol (Eds.). In Dimensions of thinking and cognitive instruction (pp. 381–413). Lawrence Erlbaum Associates, Inc.
35. Breen, M. P. (1985) Authenticity in the language classroom. Applied Linguistics, 6(1), 60-70.
36. Brophy, J. & Alleman, J. (1991). Activities as instructional tools: A framework for analysis and evaluation. Educational Researcher, 20(4), 9-23.
37. Brown, H. D. (2001). Teaching by principles an interactive approach to language pedagogy (2nd ed.). Longman.
38. Brumfit, C. J. (2001). Individual freedom in language teaching. Oxford University Press.
39. Bümen, N.T., Ateş, A., Çakar, E., Ural, G. & Acar, V. (2012). Türkiye bağlamında öğretmenlerin mesleki gelişimi: Sorunlar ve öneriler. Millî Eğitim, 194, 31-50.
40. Büyükcan, Y. (2008) İlköğretim okullarındaki hizmetiçi eğitim seminerlerinin öğretmenlere yararlılığı. [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Hacettepe Üniversitesi, Ankara.
41. Büyükkarcı, K. (2006). Teaching phrasal verbs to freshman students at universities by using communicative approach [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Selçuk Üniversitesi, Konya.
42. Chase, K. (2002). Teaching beginning learners without using textbooks. The Journal of the National Network for Early Language Learning, 7(2), 11-14.
43. Cohen, L., Manion, L. & Morrison, K. (2005). Research methods in education. Routledge.
44. Collin, S., Karsenti, T. & Komis, V. (2013). Reflective practice in initial teacher training: Critiques and perspectives. Reflective Practice, 14(1), 104-117. https://doi.org/10.1080/14623943.2012.732935
45. Copriady, J. (2014). Teachers competency in the teaching and learning of chemistry practical. Mediterranean Journal of Social Sciences, 5(8), 312-318.
46. Creswell, J. W. (2018). Research Design: Qualitative, quantitative, and mixed methods approaches. Sage.
47. Çakır, G. (2014). Yabancı dil olarak Almanca öğretiminde özgünlük ve kurgunun yeri ve önemi. Route Educational & Social Science Journal Volume, 1(1), 93-103. http://doi.org/10.17121/ressjournal.32
48. Çelik, M. E. (2018). Türkçenin yabancı dil olarak öğretiminde otantiklik ve otantik materyallerden yararlanma. 21. Yüzyılda Eğitim ve Toplum, 7(21), 791-806.
49. Çelikkol, Ö. (2007). Kelime kazanımında müziğin etkisi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Marmara Üniversitesi, İstanbul.
50. Çer, E. (2017). Türkçe öğretmenlerinin "Türkçe öğretimine" yönelik yeterlilikleri. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 26, 68-89. DOI: 10.5505/pausbed.2017.85579
51. Çerçi, A. (2015). Türkçe öğretmenlerinin öğrencilerin konuşma becerisini ölçme ve değerlendirmeye ilişkin görüşleri. Uluslararası Sosyal ve Eğitim Bilimleri Dergisi, 2(4), 186-204. https://doi.org/10.20860/ijoses.37293
52. Çevik, A. & Güneş, F. (2017). Türkçe ders kitaplarındaki etkinliklerin incelenmesi. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 5(2), 272-286. DOI: 10.16916/aded.288848
53. Çığrıkçı, Ü. S. (2022). Bilim ve sanat merkezi öğretmenlerinin hizmet içi eğitimlere ilişkin görüşleri. [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Sivas Cumhuriyet Üniversitesi, Sivas.
54. Çifci, M. & Kaplan, K. (2018). 5. sınıf Türkçe ders kitabı etkinliklerinde kullanılan görsel materyal türlerinin öğretim programına uygunluğu. International Journal of Language Academy, 6(5), 183-192. DOI: 10.18033/ijla.4017
55. Demircan, H. (2004). A study on the impact of authentic materials of EFL students’ achievement, retention and opinions regarding two grammar units at high school level [Unpublished master’s thesis]. Middle East Technical University, Ankara.
56. Demircan, Ö. (1990). Yabancı dil öğretim yöntemleri. Ekin Yayıncılık.
57. Demirel, İ. F. & Yılmaz, M. Y. (2021). Yabancı / ikinci dil olarak Türkçe öğretiminde gazete kullanımı. Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 19(2), 99-112. https://doi.org/10.18026/cbayarsos.872155
58. Demirel, Ö. (1999). İlköğretim okullarında yabancı dil öğretimi. Millî Eğitim Basımevi.
59. Deniz, K., Tarakcı, R. & Karagöl, E. (2019a). Dinleme / izleme kazanımları açısından ortaokul Türkçe ders kitapları. Avrasya Dil Eğitimi ve Araştırmaları Dergisi, 3(1), 18-32.
60. Deniz, K., Tarakcı, R. & Karagöl, E. (2019b). Okuma kazanımları açısından ortaokul Türkçe ders kitapları. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 7(3), 688-708. https://doi.org/10.16916/aded.569153
61. Derman, S. (2011). Dil bilgisi öğretiminde metin seçimi. Selçuk Üniversitesi Ahmet Keleşoğlu Eğitim Fakültesi Dergisi, 31, 297-319.
62. Desimone, L.M., Porter, A.C., Garet, M.S., Yoon, K.S. & Birman, B.F. (2002). Effects of professional development on teachers' instruction: results from a three-year longitudinal study. Educational Evaluation and Policy Analysis, 24(2), 81-112.
63. Dilekçi, A. (2022a). Türkçe öğretmenlerinin dil becerileri ile ilgili uygulamaları ve yeterlikleri. Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, 54, 1016-1029. https://doi.org/10.53444/deubefd.1104084
64. Dilekçi, A. (2022b). Türkçe öğretmenlerinin hizmet içi eğitim ihtiyaçları. Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 24(2), 186-197. https://doi.org/10.17556/erziefd.981621
65. Dilekçi, A., Karatay, H. & Tezel, K. V. (2022). Türkçe öğretmenlerinin 21. yüzyıl becerileri ile ilgili uygulamaları ve yeterlikleri. Bayburt Eğitim Fakültesi Dergisi, 17(36), 1207-1231. DOI: 10.35675/befdergi.1098590
66. Dilidüzgün, Ş. (2014). Türkçe öğretiminde haber metinleri - metin yapısı bağlamında etkinlik oluşturma. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 2(3), 89-100. https://doi.org/10.16916/aded.04539
67. Direkçi, B., Şimşek, B. & Uygun, M. (2020). Türkçe öğretmenlerinin Türkçe Dersi Öğretim Programı’nda (2019) yer alan okuryazarlık becerilerinin kazandırılmasına ilişkin görüşlerinin incelenmesi. Eğitim ve Yeni Yaklaşımlar Dergisi, 3(1), 34-49.
68. Doğan, Y. (2010). Dinleme becerisini geliştirmede etkinliklerden yararlanma. TÜBAR, 27, 263-274.
69. Doğan, Y. (2016). Dinleme eğitimi (4. Baskı). Pegem Akademi.
70. Doğrul, H., Gülle, A. & Akay, C. (2022). Türkiye’de öğretmenlerin hizmet içi eğitimine yönelik ihtiyaçlarının belirlenmesi: Bir meta-sentez çalışması (2011-2020). Kesit Akademi Dergisi, 8(30), 157-180.
71. Driscoll, M. P. (1994). Psychology of learning for instruction. Allyn and Bacon.
72. Durak, H. & Seferoğlu, S. S. (2017). Öğretmenlerin teknoloji kullanım yeterliklerinde etkili olan faktörlerle ilgili bir inceleme. H. F. Odabaşı, B. Akkoyunlu ve A. İşman (Ed.), Eğitim teknolojileri okumaları içinde (s.537-556). TOJET ve Sakarya Üniversitesi.
73. Ellis, R. (2003). Task - based language teaching. Oxford University Press.
74. Elmas, R. & Geban, Ö. (2012). Web 2. 0 tools for 21st century teachers. International Online Journal of Educational Sciences, 4(1), 243–254.
75. Ensar, F. & Gündüz, A. (2023). Türkçe Dersi Öğretim Programı (2019) ve ortaokul Türkçe ders kitapları bağlamında reklam okuryazarlığı. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 11(1), 257 268. https://doi.org/10.16916/aded.1146343
76. Er, O. & Şimşek, B. (2023). Türkçe eğitiminde lisans programı kaynaklı sorunların değerlendirilmesi. C. Alyılmaz, O. Er & İ. Çoban (Editörler), Türkçenin güncel sorunları içinde. (ss. 265-286). Eğiten Kitap.
77. Erdal, N. (2023). 7. sınıf Türkçe ders kitabı. Dörtel Yayıncılık.
78. Erden, B. (2020). Türkçe matematik ve fen bilimleri dersi beceri temelli sorularına ilişkin öğretmen görüşleri. Acedemia Eğitim Araştırmaları Dergisi, 5(2), 270-292.
79. Eser, Y. (2024). Türkçe öğretmenlerinin hizmet içi eğitime ilişkin görüşleri [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Bursa Uludağ Üniversitesi, Bursa.
80. Eyüp, B. (2022). Examination of Turkish language teachers’ competencies for using web 2.0 tools. İnönü University Journal of the Faculty of Education, 23(1), 307-323. DOI: 10.17679/inuefd.952051
81. Finocchiaro, M. & Brumfit, C. (1983). The functional-notional approach. From theory to practice. Oxford University Press.
82. Hedges, E.L. & Valija, M.A. (1995). Assessing leaning. The Ohio State University.
83. Galloway, A. (1993). Communicative language teaching: An introduction and sample activities. http://www.cal.org/resources/digest/gallow01.html
84. Gebhard, J. G. (2006). Teaching English as a foreign or second language: A self-development and methodology guide. The University of Michigan Press ELT.
85. Geddes, M. & White, R. (1978). The use of semi-scripted simulated authentic speech in listening comprehension. Audiovisual Language Journal, 16(3), 137-145.
86. Genç, G. S. (2015). Mesleki gelişim seminer çalışmalarının öğretmenler tarafından değerlendirilmesi örneklemi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. İstanbul Aydın Üniversitesi, İstanbul.
87. Gilmore, A. (2007). Authentic materials and authenticity in foreign language learning. Language Teaching, 40(2), 97-118. https://doi.org/10.1017/S0261444807004144
88. Göçer, A. (2010). Türkçe öğretiminde çok uyaranlı bir öğrenme ortamı oluşturmak için seçkin edebî ürünlerden yararlanma. TÜBAR-XXVII, 341-369.
89. Göçer, A. (2025). Nitelikli eğitim açısından öğretmen yetiştirme-geliştirme ve etkin Türkçe öğretimi. International Journal of Language Academy, 13(3), 258-272.
90. Göçer, A. & Akgül, O. (2019). Türkçe öğretmenlerinin dil eğitiminde ortam tasarımı ve materyal kullanımı yeterliklerinin değerlendirilmesi. Bingöl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 9(18), 837-855. https://doi.org/10.29029/busbed.482891
91. Göçer, A. & Garip, S. (2022). Türkçe ders kitaplarında görsel unsur olarak efemera ve broşür kullanımı. Trakya Eğitim Dergisi, 12(3), 1218-1233. https://doi.org/10.24315/tred.916272
92. Gökdemir, F. (2014). EFL instructors' perceptions about authentic materials in English language teaching [Unpublished master's thesis]. Çağ University, Mersin.
93. Gupta, K. (1999). A practical guide for need assessment. John Wiley & Sons. Inc.
94. Güler, S. G. (2019). The effect of integrating authentic captioned videos on learning collocation and content comprehenion in foreign language context [Unpublished master's thesis]. Süleyman Demirel University, Isparta.
95. Gün, M. (2012). İlköğretim ikinci kademe Türkçe dersi okuma metinlerinde karşılaşılan sorunlar. Dil ve Edebiyat Eğitimi Dergisi, 1(4), 1-21.
96. Günay, N., Aytan, T. & Şengül, M. (2014). Müziksel-ritmik zekâya yönelik etkinliklerin dil bilgisi öğretiminde akademik başarıya etkisi. NWSA-Education Sciences, 9(2), 120-134. https://doi.org/10.12739/NWSA.2014.9.2.1C0610
97. Güner, M. (2016). Türkçe dersinde otantik görev temelli otantik materyal kullanımının öğrencilerin okuduğunu anlama, yazma becerileri ve yazma motivasyonları üzerindeki etkisi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Eskişehir Anadolu Üniversitesi, Eskişehir.
98. Güneş, F. (2016). Türkçe öğretiminde beceri uyuşmazlığı sorunları ve çözüm önerileri. Bartın Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 5(2), 205 -222. https://doi.org/10.14686/buefad.v5i2.5000188135
99. Güven, A. Z. (2015). Türkçe öğretmenlerinin eğitim teknolojilerini kullanabilme yeterlilikleri. International Journal of Language Academy, 3(4),99-114. http://dx.doi.org/10.18033/ijla.335
100. Hadley, A. O. (2001). Teaching language in context (3rd edition). Heinle & Heinle.
101. Haines, S. (1995). For & against authentic materials. Modern English Teacher, 4(3), 60- 64.
102. Hamurcu, G. C. (2016). İlköğretim 7. sınıf türkçe dersinde otantik öğrenmenin öğrencilerin problem çözme ve okuduğunu anlama becerileri ile derse ilişkin tutumlarına etkisi [Yayımlanmamış doktora tezi]. İnönü Üniversitesi, Malatya.
103. Hayran, Z. (2010). Çok uyaranlı eğitim ortamlarının öğrencilerin kavram gelişimine etkisi. Eğitim ve Bilim, 35(158), 128-142.
104. Hedge, T. (2003). Teaching and learning in the language classroom. Oxford University Press.
105. İnce, M., Karataş, S. & Çiftçi, A. (2019) Branş öğretmenlerinin hizmet içi eğitim ihtiyaçlarına ilişkin görüşleri. OPUS Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 11(18), 2140-2164.
106. İpek, E. & Bayrak Cömert, Ö. (2022). Sosyal medya araçlarından İnstagramın deyim kullanımı açısından değerlendirilmesi üzerine bir çalışma. ZfWT,14(1), 105-122. DOI: 10.46291/ZfWT/140109
107. İskender, H., Yiğit, F. & Bektaş, R. (2015). Türkçe öğretmenlerinin özel alan yeterliklerine yönelik görüşlerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi, 4(1), 305-327.
108. İskender, H., Yurduseven, A. & Selçuk, V. (2023). Türkçe öğretmenlerinin dijital materyal tasarımı yeterliklerinin incelenmesi. International Journal of Language Academy, 11(5), 318-330.
109. İşcan, A. & Cımbız, A. T. (2018). Ortaokul 5. sınıf Türkçe ders kitabındaki resimlerin metinlerle uyum düzeyinin incelenmesi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 18(1), 250- 272. https://doi.org/10.17240/aibuefd.2018..-380009
110. Jati, W. (2017). Authentic material and automaticity for teaching English. Language & Language Teaching Journals, 10(1), 83-100. https://doi.org/10.18326/rgt.v10i1.877
111. Johnson, K. (2004). Communicative language teaching and information processing. http://www.ling.lancs.ac.uk/groups/crile/docs/crile25johnson.pdf
112. Kahyaoğlu, R. B. & Karataş, S. (2019). Mesleki gelişim eğitim seminerlerine İlişkin öğretmen görüşleri. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 37, 191-220.
113. Kanatlı, F. & Çekici, Y. E. (2013). Türkçe öğretiminde disiplinler arası olanaklar. Mersin University Journal of the Faculty of Education, 9(2), 223 - 234.
114. Kanık Uysal, P. (2025). Türkçe öğretmenlerinin okuduğunu anlama öğretimine yönelik mesleki bilgi ve uygulamaları. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 13(2), 488-510.
115. Kantarcı, M. & Uygun, M. (2013). Sınıf öğretmenlerin Türkçe derslerinde teknoloji kullanımına yönelik görüşleri. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi Türkçenin Öğretimi Özel Sayısı, 6(11), 773-797.
116. Kara Özkan, N. (2021). Türkçe öğretmenlerinin ders kitaplarına bağlılıklarına yönelik öğretmen görüşleri. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 9(1), 131-150. https://doi.org/10.16916/aded.79419
117. Karaca, F., & Aktaş, N. (2019). Ortaöğretim kurumu öğretmenlerinin web 2.0 uygulamaları için haberdarlıklarının, yeterlilik düzeylerinin, kullanım sıkılıklarının ve eğitsel amaçlı kullanım biçimlerinin incelenmesi. Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 21(2), 212-230. DOI: 10.17556/erziefd.473412
118. Karacaoğlu, M. Ö. & Karakuş, N. (2022). Okuduğunu anlama becerisinin geliştirilmesinde metin kullanımı: Türkçe ders kitaplarındaki metinler üzerine bir inceleme. RumeliDE Dil ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi, Ö11, 50-78. https://doi.org/10.29000/rumelide.1146803
119. Karadağ, Ö. (2013). Okuma kültürüne katkıları bakımından türkçe ders kitaplarının resimlemeleri (illüstrasyonları). Eğitimde Kuram ve Uygulama, 9(2), 84-93.
120. Karagöl, E. & Tarakcı, R. (2022). Söz varlığı öğretimi açısından ortaokul Türkçe ders kitapları. Milli Eğitim Dergisi, 48(222), 149-171.
121. Karagöz, M., Ak Başoğul, D. & Yücelşen, N. (2017). Türkçe öğretmeni adaylarının ders planı hazırlamadaki yeterlikleri (Hasan Ali Yücel Eğitim Fakültesi örneği). International Journal of Language Academy, 5(7), 67-80.
122. Karakoç, B. (2016). Otantik görev odaklı uygulamaların yabancı dil eğitimine etkisinin incelenmesi [Yayımlanmamış doktora tezi]. Gaziantep Üniversitesi, Gaziantep.
123. Karasakaloğolu, N., Saracaloğlu, A. S. & Uça, S. (2011). Türkçe öğretmenlerinin teknoloji tutumları ile bilgi teknolojilerini kullanma düzeylerinin incelenmesi. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2(7), 26-36.
124. Karatay, H. & Dilekçi, A. (2019). Türkçe öğretmenlerinin dil becerilerini ölçme ve değerlendirme yeterlikleri. Millî Eğitim, 48(Özel Sayı/1), 685-716.
125. Karatay, H., Kartallıoğlu, N. & Coşkun, S. (2012). İlköğretim öğrencilerinin dil bilgisi konularını öğrenme düzeyleri. Türklük Bilimi Araştırmaları, 32, 199-219.
126. Kavalcı Göktepe, Ö. & Kara, M. (2023). Popüler Türk şarkılarında metinler arasılık ve bu şarkıların Türkçe öğretimine katkıları. Türkad, 8(2), 1-27.
127. Kaygısız, Ç. (2019) Applied linguistics perspective in developing reading material. Pegem Journal of Education and Instruction, 9(4), 1063-1080. https://doi.org/10.14527/pegegog.2019.034
128. Kılıçkaya, F. (2004). Authentic materials and cultural content in EFL classrooms. The Internet TESL Journal, 10(7), 1-6.
129. Kırbaş, T., Orhan, S. & Topal, Y. (2012). İlköğretim Türkçe ders kitaplarındaki görsel ögelere öğretmen görüşlerinden hareketle eleştirel bir bakış. Turkish Studies, 7(4), 2225- 2235.
130. Korucu, S. & Kurtlu, Y. (2016). Türkçe öğretmenlerinin Türkçe derslerinde eğitsel materyal olarak oyun ve oyuncak kullanımına yönelik görüş ve önerileri. Turkish Studies, 11(9), 539-558. http://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.9179
131. Kosten, J. B. (2014). Authenticity. ELT Journal, 68(4), 457- 459. https://doi.org/10.1093/elt/ccu034
132. Kökçü, Y. (2025). Türkçe öğretmeni adaylarının materyal tasarlama deneyimleri. Millî Eğitim, 54(247), 1353-1386. DOI: 10.37669/ milliegitim.1509689
133. Köroğlu, M. & Balcı, A. (2022). Türkçe öğretmenlerinin ders kitaplarına bağlılıklarının belirlenmesi. Korkut Ata Türkiyat Araştırmaları Dergisi,9, 41-52.
134. Krashen, S. D. (1982). Principles and practice in second language acquisition. Pengamon.
135. Laniro, S. (2007). Authentic materials. In M. A. Corley & P. Esra (Eds.). In Professional development fact sheet. American Institutes for Research.
136. Lee, Y. W. (1995). Authenticity revisited: Text authenticity and learner authenticity. ELT Journal, 49(4), 323-328. Lombardi, M. M. (2007). Authentic learning for the 21st century: An overview. Educause learning initiative,1, 1-12.
137. Lüleci, M. (2010). ‘Gerçek’leşsek de mi, öğretsek? Yabancı dil olarak Türkçenin öğretiminde otantik malzeme. Orhon Yazıtlarının Bulunuşundan 120 Yıl Sonra Türklük Bilimi ve 21. Yüzyıl konulu 3.Uluslararası Türkiyat Araştırmaları Sempozyumu içinde (ss. 541-553). Ankara: Hacettepe Üniversitesi.
138. Maden, A. & Ustabulut, M. Y. (2022). Türkçe öğretmeni adaylarının ders planlamaya yönelik öz yeterlilik algıları. Bayburt Eğitim Fakültesi Dergisi, 17(36), 1497-1513.
139. Maden, S. & Maden, A. (2018). Türkçe öğretmenlerinin okuma alışkanlığı kazandırmaya yönelik alternatif uygulamaları. Uluslararası Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 6(10), 1-17.
140. Maden, S. & Önal, A. (2021). Türkçe öğretimine yönelik hizmet içi eğitim faaliyetleri üzerine bir inceleme (2001-2017 arası). Millî Eğitim, 50(229), 295-318.
141. Merriam, S. B. (2009). Qualitative research: A guide to design and implementation. Jossey Bass.
142. Milli Eğitim Bakanlığı. (2017). Öğretmenlik mesleği genel yeterlikleri.
143. Millî Eğitim Bakanlığı (2019). Türkçe dersi öğretim programı. Millî Eğitim Bakanlığı Yayınları.
144. Mims, C. (2003). Authentic learning: A practical introduction & guide for implementation. Meridian: A Middle School Computer Technologies Journal, 6(1), 1-12.
145. Mishan, F. (2005). Designing authenticity into language learning materials. Intellect.
146. Mutlu, H. H., Süğümlü, Ü. & Çinpolat, E. (2019). Türkçe dersi öğretim programı (2018) temelinde hazırlanan ortaokul Türkçe ders kitaplarının öğretmen görüşleriyle değerlendirilmesi. Millî Eğitim, 48(224), 101-121.
147. Newby, D. (2000). Authenticity. In A. Fennar ve D. Newby (Eds.). Approaches to materials design in European textbooks: Implementing principles of authenticity, learner autonomy, cultural awareness. Council of Europe.
148. Newmann, F. M., Marks, H. M. & Gamoran, A. (1996). Authentic pedagogy and student performance. American Journal of Education, 104(4), 280-312.
149. Nunan, D. (1991). Communicative tasks and the language curriculum. TESOL Quarterly, 25(2), 279-295.
150. Otte, J. (2006). Real language to real people: A descriptive and exploratory case study of the outcomes of aural authentic texts on the listening comprehension of adult ESL students enrolled in an advanced ESL listening course. Dissertation Abstracts International.
151. Özbay, M. (2003). Türkçe öğretiminde hedef-araç ilişkisinin ders kitabı örneğinde değerlendirilmesi. Türklük Bilimi Araştırmaları, 13, 59- 69.
152. Özdemir, F., Kılıç Zengin, E., Durmaz, A. & Karaca, A. (2024). Eğitim müfredatlarının uygulamasına yönelik öğretmen görüşleri. Ulusal Eğitim Dergisi, 4(1), 369-380.
153. Özdemir, H. (2013). Ortak eylem amaçlı metotla yabancı dil öğretiminde otantik doküman kullanımı. Turkish Studies, 8(10), 555-560. http://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.5924
154. Özer, B. & Gelen, İ. (2008). Öğretmenlik mesleği genel yeterliklerine sahip olma düzeyleri hakkında öğretmen adayları ve öğretmenlerin görüşlerinin değerlendirilmesi. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 5(9), 39-55.
155. Padron, C. Dodero, J., Diaz, P. & Aedo, I. (2005). The collaborative development of didactic materials. ComSIS, II(2), 1-21.
156. Patton, M. Q. (2005). Qualitative research. John Wiley & Sons, Ltd.
157. Porter, D. & Roberts, J. (1981). Authentic listening activities. ELT Journal, 36(1), 37–47. https://doi.org/10.1093/elt/36.1.37
158. Potgieter-Groot, L., Visser, M. & Lubbe-de Beer, C. (2012). Emotional and behavioural barriers to learning and development in the inclusive education classrooms in South Africa: Developing a training programme for teachers. Journal of Child & Adolescent Mental Health, 24(1), 59-71. https://doi.org/10.2989/17280583.2011.639775
159. Purcell-Gates, V. (2002). Authentic literacy in class yields increase in literacy practices. Literacy Update, 11(7), 1-9.
160. Rao, P. S. (2019). The impact of using newspapers on teaching language skills to the second language learners of English. ELT Vibes: International E-Journal For Research in ELT, 5(2), 154-170.
161. Richards, J. C. (1984). The secret life of methods. TESOL Quarterly, 1(18), 7-23.
162. Richards, J. C. & Rogers, T. S. (2001). Approaches and methods in language teaching. Cambridge University Press.
163. Robson, C. (2001). Real world research. Blackwell Publishers.
164. Rousseau, J. J. (2009). Emile bir çocuk büyüyor (Haz. Ü. Akagündüz). Selis Kitaplar.
165. Rule, A. C. (2006). The components of authentic learning. Journal of Authentic Learning, 3(1), 1-10.
166. Salihoğlu, M. & Yayla, A. (2023). Hizmet içi eğitimlerin öğretmen niteliğine olan etkisinin değerlendirilmesi. Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 9(1), 134-153.
167. Sandıkçı, C. (2023). Ortaokul Türkçe öğretmenlerinin Türkçe eğitim ve öğretimine yönelik görüşlerinin incelenmesi. İletişim ve Toplum Araştırmaları Dergisi, 3(1), 74-87. DOI:10.5281/zenodo.7785372
168. Sarıgöz, O. (2011). İlköğretim öğrencilerinin hizmetiçi eğitim faaliyetleri ile ilgili görüşlerinin değerlendirilmesi. 2. International Conference on New Trends in Education and Their Implications, Antalya, Türkiye.
169. Sarıkaya, B. (2019). Ortaokul Türkçe ders kitaplarındaki (5, 6, 7 ve 8. sınıf) etkinliklerin değerlendirilmesi. Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, 64, 563 -580.
170. Sarıkaya, B. (15-17 Nisan 2022). Ortaokul Türkçe ders kitaplarında karikatür kullanımı. Çukurova 8th International scientific researches conference içinde (ss. 134-145). Adana, Türkiye.
171. Sarıkaya, B. & Kavan, N. (2024). Türkçe öğretmeni adaylarının yapay zekâya yönelik tutumlarının incelenmesi. Elektronik Eğitim Bilimleri Dergisi, 13(26), 191-203. DOI: 10.55605/ejedus.1550010
172. Schank, R. C. (1995). What we learn when we learn by doing (Vol. 60). Technical report. 20 Aralık 2025 retrieved from https://l24.im/xXSGV1B
173. Schneider, D. (1994). Social studies teaching: citizenship education and authentic learning. The Clearing House: A Journal of Educational Strategies, Issues and Ideas, 67(3), 135-142.
174. Selvi, K. (2010). Teachers’ competencies. International Journal of Philosophy of Culture and Axiology, 7(1), 167-175.
175. Sever, S. (2003). Türkçe öğretiminde yeni yapılanma çalışmaları. TÜBAR,13, 27-38.
176. Shrum, J. L. & Glisan, E. W. (2000). Teacher’s handbook: Contextualized language instruction. Heinle & Heinle.
177. Sıcak, A. & Parmaksız, R. Ş. (2016). İlköğretim kurumlarındaki mesleki çalışmaların etkililiğinin değerlendirilmesi. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 17(1), 17-33. DOI: 10.17679/iuefd.17144668
178. Solak, M. & Yaylı, D. (2009). İlköğretim ikinci kademe Türkçe ders kitaplarının türler açısından incelenmesi. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 2(9), 444-453.
179. Stebler, M. Z. (2014). Türkçe ve İsviçre’deki ortaokul öğrencilerinin ana dili öğretimi ders kitaplarının karşılaştırılması [Yayımlanmamış doktora tezi]. Atatürk Üniversitesi, Erzurum.
180. Sugarman, S. D. & Widess, E. G. (1974). Equal protection for non-English-speaking school children: Lau v. Nichols. California Law Review, 62(1), 157-182.
181. Susar Kırmızı, F. & Akkaya, N. (2009). Türkçe öğretimi programında yaşanan sorunlara ilişkin öğretmen görüşleri. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 25(1), 42-54.
182. Sweet, H. (1899). The practical study of languages. Oxford University Press.
183. Şengül, K. & Alkaya, E. (2016). Türkçe öğretmenlerinin özel alan yeterlikleri: bir durum belirleme çalışması. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 49(2), 87- 108.
184. Şeref, İ. & Çinpolat, E. (2021). Türkçe öğretmenlerinin öğretim yöntem ve tekniklerini kullanma becerileri ile öğretmen öz yeterlikleri arasındaki ilişki. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 9(4), 1051-1065.
185. Şimşek, B., Direkci, B. & Koparan, B. (2021). Türkçe öğretmenlerinin eğitimde teknoloji entegrasyonu ve Türkçe öğretmeni yetiştirme sürecine ilişkin görüşlerinin incelenmesi. Turkish Academic Research Review, 6(3), 882-902.
186. Şimşek, Ş. & Demirel, İ. F. (2020). Ortaokul Türkçe ders kitaplarının anlatıma dayalı etkinlikler yönünden karşılaştırılması. Kastamonu Education Journal, 28(5), 2125 2135. DOI: 10.24106/kefdergi.731886
187. Tamo, D. (2009). The use of authentic materials in classroom. LCPJ, 2(1),74-78.
188. Tanti, D. & Yusuf, F. N. (2010). Authentic materials in a vocational school writing class: any advantage? Proceedings of the 1st UPI International Conference on Technical and Vocational Education and Training Bandung (pp. 467-473). Indonesia.
189. Tarakcı, Ç. & Kayadibi, N. (2023). Metin türleri açısından ortaokul Türkçe ders kitapları. Eğitim ve Yeni Yaklaşımlar Dergisi, 6(1), 150-166. https://doi.org/10.52974/jena.1302420
190. Tavşancıl, E. & Aslan, E. (2001). Sözel, yazılı ve diğer materyaller için içerik analizi ve uygulama örnekleri. Epsilon Yayınları.
191. Tekşan, K. & Süğümlü, Ü. (2018). Türkülerin Türkçe eğitiminde kullanılabilirliği. Sakarya University Journal of Education, 8(4), 286-299. https://doi.org/10.19126/suje.480111
192. Temizkan, M. (2014). Ortaokul Türkçe ders kitaplarının Türkçe dersi öğretim programındaki temel beceriler açısından incelenmesi. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 2(1), 49-72.
193. Temizyürek, F. & Birinci, F. G. (2016). Yabancı dil öğretiminde otantik materyal kullanımı. Bartın Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 5(1), 54-62. https://doi.org/10.14686/buefad.v5i1.5000158999
194. Tenekeci, M. (2020). Türkçe öğretiminde web uygulamaları ve mobil uygulamaları ile bunların öğretmenlerce bilinirliği. Milli Eğitim Dergisi, 49(227), 429-445.
195. Titiz, T. (2000). Okulda yeni eğitim. Beyaz Yayınları.
196. Topçuoğlu Ünal, F. ve Sever, A. (2012). Yaratıcı yazmada müziğin etkisi. Turkish Studies, 7(4), 2907-2918. http://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.3543
197. Turan, L. & Çelik, H. (2019). Yedinci sınıf Türkçe dersi millî kültür temasının Barış Manço şarkılarıyla öğretiminin öğrenci başarısına etkisi. Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, 65, 533-566. https://doi.org/10.14222/Turkiyat3954
198. Turhan, H. (2016). Çok uyaranlı eğitim ortamlarının öğrencilerin okuduğunu anlama ve yazılı anlatım becerilerine etkisi [Yayımlanmamış doktora tezi]. Ankara Üniversitesi, Ankara.
199. Türkben, T. (2019). Türkçe ders kitaplarındaki metin resimlerinin incelenmesi. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi, 20(2), 650-672. https://doi.org/10.17679/inuefd.547841
200. Türkben, T. (2022). Türkçe öğretmenlerinin sınıf içi öğrenme becerilerini ölçme ve değerlendirme yeterlikleri. Eğitim ve İnsani Bilimler Dergisi: Teori ve Uygulama, 13(25), 45-72.
201. Türkben, T. & Alptekin, E. (2023). Türkçe öğretmenlerinin Web 2.0 araçları ile dijital hikâye oluşturma yeterliği. Millî Eğitim, 52(238), 909-932.
202. Wilkins, D. (1976). Notional syllabuses. Oxford University Press.
203. Willems, P. P. & Gonzalez-DeHass, A. R. (2012). School–community partnerships: Using authentic contexts to academically motivate students. School Community Journal, 22(2), 9-30.
204. Woottipong, K. (2014). Effect of using video materials in the teaching of listening skills for university students. International Journal of Linguistics, 6(4), 200-212. http://dx.doi.org/10.5296/ijl.v6i4.5870
205. Yalvaç Hastürk, H. G. (2013). Öğretmen adaylarının bazı çevre konularına ilişkin zihinsel yapılarındaki değişimlerin otantik öğrenme ortamlarında incelenmesi ve değerlendirilmesi [Yayımlanmamış doktora tezi]. Gazi Üniversitesi, Ankara.
206. Yanbıyık, S. & Yılmaz, F. (2016). Literatür temelli bir araştırma: Türkçe öğretiminin sorunları. Journal of Research in Education And Society, 3(1), 60-75.
207. Yaşar Kazu, İ. (2016). Öğretmenlerin yaşam boyu öğrenme yeterlikleri. İlköğretim Online, 15(3), 838-854. http://dx.doi.org/10.17051/io.2016.07530
208. Yıldırım, M. & Ogur, E. (2024). Türkçe öğretmenlerinin bir öğretim materyali olarak dijitalhikâyeye ilişkin görüşlerinin incelenmesi. RumeliDE Dil ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi, (41), 55-70. https://zenodo.org/record/13337555
209. Yıldız, C., Okur, A., Arı, G. & Yılmaz, Y. (2013). Kuramdan uygulamaya Türkçe öğretimi. C. Yıldız (Ed.). Pegem Yayıncılık.
210. Yiğit, A. & Topçuoğlu Ünal, F. (2019). Şarkılarla noktalama işareti öğretme etkinliğinin 8. sınıf öğrencilerinin noktalama işaretlerini kullanma becerileri üzerine etkisi. International Journal of Language Academy, 7(1), 139-154. https://doi.org/10.18033/ijla.4093
211. Yurt, G. & Arslan, M. (2014). 7. sınıf Türkçe ders kitaplarının şekil-içerik-metin yönünden incelenmesi: Zambak ve Pasifik Yayınları örneği. SDÜ Fen Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, 31, 317-327.
212. Yurtseven Yılmaz, H. & Gülçiçek, D. (2022). Öğretmen yeterlikleri bağlamında Türkçe öğretmenlerinin mesleki gelişim etkinliklerinin incelenmesi. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 35(1), 262-291. https://doi.org/10.19171/uefad.1039264
213. Yürektürk, F. N. & Coşkun, H. (2020). Türkçe öğretmenlerinin teknoloji kullanımına ve teknoloji destekli Türkçe öğretiminin etkililiğine dair görüşleri. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 8(3), 986-1000. https://doi.org/10.16916/aded.748300
214. Social media visual retrieved from https://www.instagram.com/p/C0CW1tro9pU/?igshid=MzRlODBiNWFlZA%3D%3D%20adresinden