The Effect of Voice Training and Diaphragm-Supported Breathing Techniques on the Performance Development of Amateur Choir Members: The Case of Kocaeli

Öz

This study aims to examine the effects of diaphragm techniques applied during the voice training process in amateur Turkish music choirs operating in Kocaeli on choir member performance. A qualitative research method was adopted in the study; data were collected through semi-structured interviews conducted with four choir directors and seven choir members selected using maximum diversity sampling. The data obtained were analyzed using content analysis techniques. The findings reveal that the regular and conscious application of diaphragm-based breathing exercises has positive effects on choir members' voice control, intonation accuracy, breath management, and performance continuity. Participants stated that the improvement in individual voice use was also reflected in the harmony and sound quality within the choir. However, it was determined that factors such as incorrect application of techniques and distraction could sometimes negatively affect the process. In conclusion, it is assessed that the planned and systematic inclusion of diaphragm techniques in the voice training process of amateur choirs primarily strengthens choir member performance and contributes to choir cohesion. In this respect, the study provides a conceptual and practical framework for applications related to voice and breathing pedagogy in the field of amateur choir training.

Anahtar Kelimeler

• Diaphragm Techniques
• Voice Training
• Choir Performance
• Amateur Turkish Music Choirs

Ses Eğitimi ve Diyafram Destekli Nefes Tekniklerinin Amatör Koro Üyelerinin Performans Gelişimine Etkisi: Kocaeli Örneği

Öz

Bu araştırma, Kocaeli’de faaliyet gösteren amatör Türk müziği korolarında ses eğitimi sürecinde uygulanan diyafram destekli nefes tekniklerinin korist performansı üzerindeki etkilerini incelemeyi amaçlamaktadır. Çalışmada nitel araştırma yöntemi benimsenmiş; veriler, maksimum çeşitlilik örnekleme yöntemiyle belirlenen dört koro şefi ve yedi korist ile gerçekleştirilen yarı yapılandırılmış görüşmeler aracılığıyla toplanmıştır. Elde edilen veriler içerik analizi tekniğiyle çözümlenmiştir. Bulgular, diyafram temelli nefes çalışmalarının düzenli ve bilinçli biçimde uygulanmasının koristlerin ses kontrolü, entonasyon doğruluğu, nefes yönetimi ve performans sürekliliği üzerinde olumlu katkılar sağladığını ortaya koymaktadır. Katılımcılar, bireysel ses kullanımındaki gelişimin koro içi uyum ve ses kalitesine de yansıdığını ifade etmiştir. Bununla birlikte, tekniklerin yanlış uygulanması ve dikkat dağınıklığı gibi etkenlerin süreci zaman zaman olumsuz etkileyebildiği belirlenmiştir. Sonuç olarak, amatör korolarda diyafram destekli nefes tekniklerinin planlı ve sistemli biçimde ses eğitimi sürecine dâhil edilmesinin, öncelikle korist performansını güçlendirdiği ve bu gelişimin koro bütünlüğüne katkı sağladığı değerlendirilmektedir. Bu yönüyle çalışma, amatör koro eğitimi alanında ses ve nefes pedagojisine ilişkin uygulamalara yönelik kavramsal ve pratik bir çerçeve sunmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Diyafram destekli nefes Teknikleri
• Ses Eğitimi
• Koro Performansı
• Amatör Türk Müziği Koroları

Kaynakça

1. Akgün, G. (2006). Korolarda entonasyon. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 20(20), 29-31.
2. Akgün, G. ve Kıyak, E. (2023). Amatör çoksesli koroların, koro üyelerinin toplumsal gelişimlerine katkılarının incelenmesi. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 43(1), 307–330.  https://doi.org/10.17152/gefad.1245420
3. Chapman, J. L. ve Morris, R. (2021). Singing and teaching singing: A holistic approach to classical voice (Vol. 1). Plural Publishing. https://www.kisa.link/uSrbs
4. Çevik, S. (1999). Koro eğitimi, yönetimi ve teknikleri. Yurt Renkleri.
5. Gökçe, M. (2007). Koro müziğinin toplumsal işlevleri açısından Türkiye Korolar Şenliği’nin kazandırışları üzerine genel bir değerlendirme. Uluslararası Asya ve Kuzey Afrika Çalışmaları Kongresi (ICANAS 38) Bildirileri, 1(1), 325–352. Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu Başkanlığı.
6. Günay, E. (2006). Müzik sosyolojisi. Bağlam Yayınları.
7. Herkner, W. (2003). İçerik çözümlemesi. İçinde İletişim araştırmalarında içerik çözümlemesi (M. S. Çebi, Çev.). Alternatif Yayınları.
8. Johnson, B. ve Christensen, L. (2017). Educational research quantitative, qualitative, and mixed approaches (6. baskı) Sage Publication.

9. Karakaya, O. (2009). Türk müziği eğitimi veren devlet konservatuvarlarında koro eğitimi ve yönetimi [Doktora tezi, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü]. YÖK Ulusal Tez Merkezi. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/tezDetay.jsp?id=4BwnlKdE3UAKOZzL0lnJow&no=73r9qAO-DhSOC5rH5Me2Ag
10. Kerlinger, F. N. ve Lee, H. B. (1999). Foundations of Behavioral Research. Harcourt College Publishers.
11. McCoy, S. J. (2004). Your voice: An inside view: Multimedia voice science and pedagogy. Singular Publishing Group.
12. Öztop, S. (2007). Planlı ve programlı bir özengen koro eğitimiyle bireye kazandırılması hedeflenen eğitsel, toplumsal ve kültürel yeterliklerin incelenmesi [Yüksek lisans tezi, Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü]. Ulusal Tez Merkezi https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/tezDetay.jsp?id=J8feDPbHH4V2xCdRkM5YZg&no=9h0C-QS08x08SrBCogPkVA
13. Peker, Ö. (2018). Üniversitelerimizde amatör Türk halk müziği korolarının eğitimi [Yüksek lisans tezi, Necmettin Erbakan Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Güzel Sanatlar Eğitimi Anabilim Dalı, Müzik Eğitimi Bilim Dalı]. Necmettin Erbakan Üniversitesi Açık Erişim Arşivi. https://hdl.handle.net/20.500.12452/3750
14. Polat, A. (2022). Nitel Araştırmalarda Yarı-Yapılandırılmış Görüşme Soruları: Soru Form ve Türleri, Nitelikler ve Sıralama. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 22(Özel Sayı 2), 161-182. https://doi.org/10.18037/ausbd.1227335
15. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2013). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Seçkin Yayıncılık.