Teacher Perspectives on the Contemporary Life Studies Curriculum in Northern Cyprus

Öz

This qualitative study explores classroom teachers’ perspectives on the 2016 Life Studies Curriculum implemented in the Turkish Republic of Northern Cyprus (TRNC). The research aims to evaluate the functionality, applicability, and challenges of the curriculum through teacher experiences and insights. Data were collected from primary school teachers using semi-structured interviews and were analyzed through content analysis. Findings revealed that while the curriculum is generally perceived positively particularly in its structured and student-centered design teachers also identified significant limitations. These include a lack of alignment between textbooks and the curriculum, insufficient content related to national values and cultural events, abstract and developmentally inappropriate topics, and a scarcity of educational materials and technology. Moreover, the study highlights a predominance of traditional teaching practices due to these systemic shortcomings. Teachers expressed a strong need for curriculum revisions that prioritize practical, value-oriented, and interdisciplinary learning. Their suggestions included the incorporation of contemporary themes (e.g., environmental awareness, technology, space science), the development of visually enriched and activity-based textbooks, and the expansion of professional development opportunities. Overall, the study concludes that ensuring coherence among curriculum, textbooks, and classroom practice along with improved teacher support and contextual adaptation would significantly enhance the effectiveness of the Life Studies course in the TRNC education system.

Anahtar Kelimeler

• Life Studies Curriculum
• Teacher Opinions
• TRNC Education
• Qualitative Research
• Curriculum Evaluation

Kuzey Kıbrıs’taki Güncel Hayat Bilgisi Öğretim Programına İlişkin Öğretmen Görüşleri

Öz

Bu nitel çalışma, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nde (KKTC) 2016 yılında uygulamaya konulan Hayat Bilgisi Öğretim Programı hakkında sınıf öğretmenlerinin görüşlerini incelemektedir. Araştırmanın amacı, öğretmenlerin deneyim ve görüşleri aracılığıyla programın işlevselliğini, uygulanabilirliğini ve karşılaşılan zorlukları değerlendirmektir. Veriler, ilkokul öğretmenleriyle yapılan yarı yapılandırılmış görüşmeler yoluyla toplanmış ve içerik analiziyle incelenmiştir. Bulgular, programın yapılandırılmış ve öğrenci merkezli yapısıyla genel olarak olumlu karşılandığını ortaya koysa da öğretmenler tarafından önemli sınırlılıklar da dile getirilmiştir. Bu sınırlılıklar arasında ders kitapları ile program arasındaki uyumsuzluk, ulusal değerler ve kültürel etkinliklerle ilgili içeriğin yetersizliği, soyut ve gelişim düzeyine uygun olmayan konular ile eğitim materyalleri ve teknolojik araçların eksikliği yer almaktadır. Ayrıca, bu sistemsel eksiklikler nedeniyle öğretim uygulamalarında geleneksel yöntemlerin ağırlık kazandığı gözlemlenmiştir. Öğretmenler, daha uygulamalı, değer temelli ve disiplinler arası öğrenmeye öncelik veren bir program revizyonuna ihtiyaç duyduklarını ifade etmişlerdir. Öneriler arasında çağdaş temaların (örneğin çevre bilinci, teknoloji, uzay bilimi) programa dâhil edilmesi, görsel olarak zenginleştirilmiş ve etkinlik temelli ders kitaplarının geliştirilmesi ve mesleki gelişim fırsatlarının artırılması yer almaktadır. Genel olarak çalışma, program, ders kitapları ve sınıf uygulamaları arasındaki uyumun sağlanması, öğretmen desteğinin artırılması ve yerel bağlamın dikkate alınmasıyla Hayat Bilgisi dersinin KKTC eğitim sisteminde daha etkili hâle gelebileceği sonucuna varmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Hayat Bilgisi Öğretim Programı
• Öğretmen Görüşleri
• KKTC Eğitimi
• Nitel Araştırma
• Program Değerlendirme

Kaynakça

1. Aktan, C. C., & Tunç, M. (1998). Bilgi toplumu ve eğitim. Yeni Türkiye Dergisi, 4(19), 118–133.
2. Alak, G., & Nalçacı, A. (2012). Hayat bilgisi öğretim programı öğelerinin öğretmen görüşlerine göre değerlendirilmesi. Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, 33, 36–51
3. Alemnge, F. L., & Oben, K. (2024). Pedagogic content knowledge of the Cameroon teacher education curriculum on teacher’s effectiveness in primary school classrooms in Cameroon. Open Access Library Journal, 11(8). https://doi.org/10.4236/oalib.1111726
4. Altinyelken, H. K. (2011). Teachers as curriculum mediators: A study on the implementation of Social Studies curriculum in Turkey. In R. V. Nata (Ed.), Progress in education (Vol. 22, pp. 83–100). Nova Science Publishers. https://hdl.handle.net/11245/1.328022
5. Apple, M. W. (1985). The Culture and Commerce of the Textbook . Journal of Curriculum Studies, 17(2), 147–162. https://doi.org/10.1080/0022027850170204 .
6. Aykaç, N. (2011). Hayat bilgisi dersi öğretim programında kullanılan yöntem ve tekniklerin öğretmen görüşlerine göre değerlendirilmesi: Sinop ili örneği. Kastamonu Eğitim Dergisi, 19(1), 113–126.
7. Banks, J. A. (2008). Diversity, group identity, and citizenship education in a global age. Educational Researcher, 37(3), 129–139. https://doi.org/10.3102/0013189X08317501
8. Barro, R. J. (2002). Education as a determinant of economic growth. In E. P. Lazear (Ed.), Education in the twenty-first century (pp. 9–24). The Hoover Institution.

9. Batmaz, O. (2022). Sınıf Öğretmenlerinin Gözünden Hayat Bilgisi Ders Kitapları. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 20(2), 342-367. https://doi.org/10.37217/tebd.1047431
10. Bümen, N., & Yazıcılar, Ü. (2020). Öğretmenlerin Öğretim Programı Uyarlamaları Üzerine Bir Durum Çalışması: Devlet ve Özel Lise Farklılıkları. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 40(1), 183-224. https://doi.org/10.17152/gefad.595058
11. Creswell, J. W. (2013). Qualitative inquiry and research design: Choosing among five approaches (3rd ed.). Sage.
12. Çağlar, M., & Reis, O. (2007). Çağdaş ve küresel eğitim planlaması. PegemA Yayıncılık.
13. Çelik, Ö. (2021). 2017 yılı hayat bilgisi dersi öğretim programının öğretmen görüşlerine göre değerlendirilmesi. Bilim, Eğitim, Sanat ve Teknoloji Dergisi (BEST Dergi), 5(2), 117–137. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/1587352
14. Ekmen, M., & Demir, M. K. (2019). Hayat bilgisi öğretim programı kazanımlarının öğretmen görüşlerine göre incelenmesi. Journal of Academic Social Science Studies (JASSS), 77, 35–57. https://doi.org/10.29228/JASSS.39581
15. Erbaş, A. A., & Başkurt, İ. (2022). Hayat bilgisi derslerindeki değerler eğitimine ilişkin sınıf öğretmenlerinin görüşleri. Bayburt Eğitim Fakültesi Dergisi, 13(1), 159–185. https://doi.org/10.51460/baebd.977669
16. Erkan, H. (1998). Bilgi toplumu ve ekonomik gelişme (4. baskı). Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
17. Fullan, M. (2007). The new meaning of educational change (4th ed.). Teachers College Press
18. Garay Abad, L., & Hattie, J. (2025). The impact of teaching materials on instructional design and teacher development. Frontiers in Education, 10. https://doi.org/10.3389/feduc.2025.1577721
19. Güllühan, N. Ü., & Bekiroğlu, D. (2022, April). Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti (KKTC) Hayat Bilgisi Öğretim Programının incelenmesi. 3. Uluslararası Palandöken Bilimsel Çalışmalar Kongresi. https://www.researchgate.net/publication/360217902
20. KKTC MEB (Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti Milli Eğitim Bakanlığı). (2005). Kıbrıs Türk Eğitim Sistemi. Lefkoşa.
21. KKTC MEB (2016). Hayat Bilgisi Dersi Öğretim Programı (1-3. Sınıflar). Lefkoşa: KKTC Milli Eğitim ve Kültür Bakanlığı.
22. Kerr, D. (2002). An international review of citizenship in the curriculum: The TEA national case studies and the INCA archive. In D. Steiner-Khamsi, J. Torney-Purta, & C. C. Schwille (Eds.), New paradigms and recurring paradoxes in education for citizenship: An international comparison (pp. xx–xx). Emerald Publishing. https://doi.org/10.1016/S1479-3679(02)08008-3
23. Lee, J., & Zuilkowski, S. S. (2015). ‘Making do’: Teachers' coping strategies for dealing with textbook shortages in urban Zambia. Teaching and Teacher Education, 48, 117–128. https://doi.org/10.1016/j.tate.2015.02.008
24. Miles, M. B., Huberman, A. M., & Saldaña, J. (2014). Qualitative data analysis: A methods sourcebook (3rd ed.). Sage.
25. O’Donoghue, M. (1991). Economic dimensions in education. Gill & Macmillan.
26. OECD. (2020). The future of education and skills 2030: Curriculum redesign. https://www.oecd.org/education/2030-project/
27. Öztürk, N. (2005). İktisadi kalkınmada eğitimin rolü. Sosyoekonomi, 1(1), 27–44. https://dergipark.org.tr/en/pub/sosyoekonomi/issue/21061/226776
28. Öztürk, T., & Kalafatcı, Ö. (2017). Hayat bilgisi dersi öğretim programlarının öğretmen görüşlerine göre incelenmesi. Eğitim ve Toplum Araştırmaları Dergisi (JRES), 4(2), 102–123
29. Öztürk, C., & Kafadar, T. (2020). 2018 Sosyal Bilgiler Öğretim Programının Değerlendirilmesi. Trakya Eğitim Dergisi, 10(1), 112-126. https://doi.org/10.24315/tred.550508
30. Patton, M. Q. (2015). Qualitative research & evaluation methods: Integrating theory and practice (4th ed.). Sage
31. Peker, R. (2024). Sınıf öğretmenlerinin hayat bilgisi dersinde karşılaştıkları sorunlar. Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, 8(33), 182–200.
32. Print, M. (2007). Cıtızenshıp educatıon and youth partıcıpatıon ın democracy. British Journal of Educational Studies, 55(3), 325–345. https://doi.org/10.1111/j.1467-8527.2007.00382.x
33. Ross, A. (2007). Multiple identities and education for active citizenship. British Journal of Educational Studies, 55(3), 286–303. https://doi.org/10.1111/j.1467-8527.2007.00380.x
34. Saban, A. (2008). Okula ilişkin metaforlar. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi Dergisi, 14(3), 459–496.
35. Sağlam, M., Babayiğit, O., Gökçe, A., Yılmaz, Ö. (2019). 2017 yılı hayat bilgisi dersi öğretim programının öğretmen görüşlerine göre değerlendirilmesi. International Journal of Turkish Education Sciences, 2019(12), 38-52.https://doi.org/10.46778/goputeb.417214
36. Schulz, W., Fraillon, J., Ainley, J., & Losito, B. (2016). International civic and citizenship education study: Assessment framework (2nd ed.). Springer. https://doi.org/10.1007/978-3-319-39357-5
37. Toffler, A., & Toffler, H. (1996). Yeni bir uygarlık yaratmak (Z. Dicleli, Çev.). İnkilap Kitabevi.
38. Torney-Purta, J., & Barber, C. (2004). Democratic school engagement and civic participation among European adolescents: Analysis of data from the IEA Civic Education Study. Strasbourg: Council of Europe Publishing.
39. Torney-Purta, J., Lehmann, R., Oswald, H., & Schulz, W. (2001). Citizenship and education in twenty-eight countries: Civic knowledge and participation at age fourteen. Amsterdam: International Association for the Evaluation of Educational Achievement (IEA). https://www.iea.nl/publications/study-reports/cived/citizenship-and-education-twenty-eight-countries, https://doi.org/10.1007/978-94-017-1186-6
40. Uçar, K. (2004). Milli eğitim politikalarının hayat bilgisi ders kitaplarına yansıması. [Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi], Atatürk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Erzurum.
41. Ürey, M., & Kaymakcı, S. (2020). Sınıf öğretmenlerinin hayat bilgisi dersinde kullanılan okul dışı öğrenme ortamları ve uygulamaları hakkındaki görüşleri. Milli Eğitim Dergisi, 49(227), 7–32.
42. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2021). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (12. baskı). Seçkin Yayıncılık.
43. Yıldırım, A. (2006). Yeni ilköğretim programına göre hazırlanmış hayat bilgisi ders kitaplarına ilişkin öğretmen görüşlerinin incelenmesi (Elazığ ili örneği). [Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi], Fırat Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Elazığ.
44. Yılmaz, B. (1998). Bilgi toplumu: Eleştirel bir yaklaşım. Hacettepe Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi, 15(1), 147–158.
45. Yılmaz, F. (2020). 2018 Hayat Bilgisi öğretim programının öğretmen görüşlerine göre değerlendirilmesi: İstanbul ili örneği [Yüksek lisans tezi, Düzce Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
46. Yılmaz, H. (2017). Kıbrıs Barış Harekâtı ve sonuçları. İnönü University International Journal of Social Sciences (INIJOSS), 6(1), 87–98.