Araştırma Makalesi

Türkiye’de Döviz Mevduatları Bağlamında Para İkamesi Sorunu ve Para Politikalarının Etkinliği

Cilt: 9 Sayı: 1 14 Ocak 2022
PDF İndir
TR EN

Türkiye’de Döviz Mevduatları Bağlamında Para İkamesi Sorunu ve Para Politikalarının Etkinliği

Öz

Bu çalışmada, banka sistemindeki döviz mevduatlarının artışına dayalı para ikamesi süreci analiz edilmekte ve Türkiye örneği üzerinden bu sorunun para politikalarının etkinliğine yansımaları değerlendirilmektedir. Çalışmada, Mizen’in (1999) teorik modeli temel alınarak geliştirilen eşanlı denklem sistemi, Türkiye için tahmin edilmiştir. 2002-2021 dönemini kapsayan aylık verilerle yapılan analizler, Mizen modelinin temel önermelerinin Türkiye’de de geçerli olabileceğini göstermektedir. Yüksek ve kronik enflasyon nedeniyle portföylerinde dövize daha çok yer veren yerleşikler, döviz varlıklarını banka sisteminde tutmayı tercih etmektedir. Ama bir kur şoku yaşanması halinde bu durum değişebilir. Döviz varlıkları banka sistemi içinde kaldıkça, ikame süreci merkez bankasınca yönetilebilir ve kur rejimi korunabilir. Bu süreçte rezervlerin teminat işlevi ve zorunlu karşılık oranlarının dengeleyici işlevi çok önemlidir. Rezervlerin erimesi ve/veya zorunlu karşılık politikasının yanlış yönetilmesi halinde, spekülatif kur atakları yaşanması durumunda, döviz mevduatlarının banka sistemi dışına kaçması ve para politikalarının etkinliğinin zayıflaması kaçınılmaz olacaktır. Böyle bir süreç, bir kur krizine hatta kısa bir gecikmeyle buna eşlik eden bir banka krizine evrilebilir.

Anahtar Kelimeler

Para ikamesi , döviz mevduatları , para politikaları , eşanlı denklem sistemleri

Kaynakça

  1. Agenor, P.R. ve Khan, M.S. (1996). Foreign Currency Deposits and The Demand for Money in Developing Countries. Journal of Development Economics, 50, 101-118.
  2. Alami, T.H. (2001). Currency Substitution versus Dollarization A Portfolio Balance Model. Journal of Policy Modeling, 23, 473-479.
  3. Arteta, C.O. (2003). Are Financially Dollarized Countries More Prone to Costly Crises? Board of the Governors of the Federal Reserve System, International Finance Discussion Papers, No. 763, March.
  4. Bitar, J. (2021). Foreign Currency Intermediation: Systemic Risk and Macroprudential Regulation. Latin American Journal of Central Banking, 2, 100028.
  5. Brown, M. ve Stix, H. (2015). The Euroization of Bank Deposits in Eastern Europe. Economic Policy, January, 95-139.
  6. De Nicolo, G., Honohan, P. ve Ize, A. (2003). Dollarisation of the Banking System: Good or Bad? World Bank Policy Research Working Papers, No. 3116, August.
  7. Flood, R.P. ve Garber, P.M. (1984). Collapsing Exchange-rate Regimes: Some Linear Examples. Journal of International Economics, 17, 1–13.
  8. Gulde, A. Marrie, Hoelscher, David S., Ize, Alain, Marston, Dewitt D., De Nicolo, Gianni. (2004). “Financial Stability in Dollarized Economies”, IMF Occasional Paper No. 230, June.
  9. Honohan, P. ve Shi, A. (2003). Deposit Dollarisation and the Financial Sector in Emerging Economies. Globalization and National Financial Systems içinde, Ed.: J. Hanson, P. Honohan and G. Majnoni, New York, the World Bank ve Oxford University Press, 35-66.
  10. Mirakhor, A. ve Zaidi, I. (2004). Foreign Currency Deposits and International Liquidity Shortages in Pakistan. IMF Working Papers, No. WP/04/167, September.

Kaynak Göster

APA
Tunay, K. B. (2022). Türkiye’de Döviz Mevduatları Bağlamında Para İkamesi Sorunu ve Para Politikalarının Etkinliği. Bankacılık ve Finansal Araştırmalar Dergisi, 9(1), 57-73. https://doi.org/10.55026/jobaf.1025501