Araştırma Makalesi

TÜRKİYE’DE YÜKSEK ÖĞRETİM BANKACILIK BÖLÜMÜ MÜFREDATLARININ SEKTÖR İHTİYAÇLARI BAKIŞI AÇISIYLA NİCEL İÇERİK ANALİZİ

Cilt: 12 Sayı: 1 13 Ocak 2025
PDF İndir
EN TR

TÜRKİYE’DE YÜKSEK ÖĞRETİM BANKACILIK BÖLÜMÜ MÜFREDATLARININ SEKTÖR İHTİYAÇLARI BAKIŞI AÇISIYLA NİCEL İÇERİK ANALİZİ

Öz

Bu çalışma, Türkiye’deki bankacılık bölümü müfredatlarının, bankacılık sektörünün ihtiyaçlarına uygunluğunu nitel analiz yöntemiyle değerlendirmektedir. Bankacılık sektöründe hızla değişen dijital teknolojiler, müşteri ilişkileri yönetimi ve krediler gibi alanlarda artan nitelikli iş gücü talebi, üniversite müfredatlarının bu talepleri karşılayıp karşılamadığını sorgulamayı gerekli kılmıştır. Türkiye Bankalar Birliği (TBB) tarafından belirlenen eğitim kategorileri ışığında, dört üniversitenin (Hacı Bayram Veli Üniversitesi, Başkent Üniversitesi, Necmettin Erbakan Üniversitesi ve İstanbul Ticaret Üniversitesi) finans ve bankacılık bölümü ders içerikleri analiz edilmiştir. Bulgular, genel bankacılık, ekonomi ve muhasebe alanlarında verilen derslerin yeterli olduğunu, ancak dijital dönüşüm ve krediler gibi kritik alanlarda müfredatların yetersiz kaldığını göstermektedir. Çalışmanın sonucunda, dijital dönüşüm odaklı derslerin artırılması, krediler ve pazarlama alanında daha kapsamlı eğitim verilmesi gerektiği önerilmektedir. Bu sayede, bankacılık bölümleri mezunlarının sektördeki nitelikli iş gücü talebini daha iyi karşılayabilecekleri ve Türkiye’deki bankacılık sektörünün gelişimine daha fazla katkı sağlayabilecekleri vurgulanmıştır.

Anahtar Kelimeler

Bankacılık , Bankacılık Eğitimi , Nicel İçerik Analizi , Finans ve Bankacılık

Kaynakça

  1. Acar Boyacıoğlu, M. (2003). 1980 Sonrası Türk bankacılık sektöründeki gelişmeler, krizlerin sektör üzerindeki etkileri ve iyileştirici öneriler. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 1(9), 523-538.
  2. Arabacı, H. (2018). Türkiye’de bankacılık sektörünün gelişimi. Meriç Uluslararası Sosyal ve Stratejik Araştırmalar Dergisi, 2(3), 25-42.
  3. Aydın, N. (2018). Dünyada ve Türkiye’de bankacılığın gelişimi. Bankacılık ve sigortacılığa giriş İçinde. Ed: M. Toprak ve M.Çoşkun. Bankacılık işlemleri ve banka türleri, (s. 26-53) . Eskişehir: Anadolu Üniversitesi.
  4. Aziz, A. (1990). Araştırma yöntemleri-teknikleri ve iletişim. Ankara: İLAD Yayınları
  5. Bal, H. (2013). Nitel araştırma yöntemi. Isparta: Fakülte Kitabevi.
  6. Beattie, A. (2011). The Evolution of Banking. Available: http://www.investopedia.com/articles/07/banking.asp . (Erişim Tarihi: 20.12.2024)
  7. Berelson, B. (1952). Content analysis in communication research. Free Press. https://psycnet.apa.org/record/1953-07730-000 (Erişim Tarihi: 20.12.2024)
  8. Bozdemir, T. (2007). Türk bankacılığının tarihsel gelişimi ve reel sektöre katkısına ilişkin bir araştırma. (Yayınlanmamış Doktora Tezi”, İstanbul Üniversitesi, İstanbul.
  9. Coşar, N. (2010). Türkiye’de bankacılığın tarihsel gelişimi. Tarihi Siyasi Sosyal Gelişmelerin Işığında Türkiye ekonomisi 1908 2008 (pp.1-600), Bursa: Baglam Yayınları.
  10. Çankaya F. ve Öz, M. (2011). Türkiye'de kamu bankalarının özelleştirilmesi. İstanbul: Türkiye Bankalar Birliği Yayınları.

Kaynak Göster

APA
Altay, A. (2025). TÜRKİYE’DE YÜKSEK ÖĞRETİM BANKACILIK BÖLÜMÜ MÜFREDATLARININ SEKTÖR İHTİYAÇLARI BAKIŞI AÇISIYLA NİCEL İÇERİK ANALİZİ. Bankacılık ve Finansal Araştırmalar Dergisi, 12(1), 43-61. https://doi.org/10.55026/jobaf.1599178