A New Strategic Dimension in Türkiye's Nation Branding and Public Diplomacy Approach: Agricultural Diplomacy

Öz

This study proceeds from the premise that agricultural and food policies should be considered not only in the context of economic development or food security today, but also as a strategic component of public diplomacy and nation branding processes. The uncertainty environment created by global food crises, wars, and climate change has transformed agriculture into an effective soft power instrument for countries in producing international perception, trust, and reputation. In this context, the primary aim of the study is to analyze the position of agricultural diplomacy within countries' nation branding construction and public diplomacy practices. Conducted through document analysis within a qualitative research framework, the study examines existing literature, international reports, official policy documents and relevant literature. The agricultural policies/agricultural diplomacy activities of the world's leading agricultural exporting countries—namely the USA, Russia, Brazil, China, and the Netherlands—are addressed comparatively with Türkiye from the perspectives of public diplomacy and nation branding. An analytical framework is presented on how Turkey can utilize agriculture as a strategic element in strengthening its public diplomacy and nation brand, along with policy recommendations. For Türkiye, which assumes a significant role in world agricultural diplomacy through its grain diplomacy experience and agricultural aid projects, it is essential to embark on resolute and independent agricultural policies and to reinforce its sustainability- technology- data- and productivity-oriented policies in order to realize its potential and positioning its agriculture as a valuable component of public diplomacy and nation branding on international platforms—a strategic imperative.

Anahtar Kelimeler

• nation branding
• public diplomacy
• agricultural diplomacy
• soft power
• Nation Branding

Destekleyen Kurum

This study was not supported by any institution.

Etik Beyan

It was presented as an abstract at the 1st Public Diplomacy Symposium of Marmara University Faculty of Communication (May 9-10, 2025) under the title "Agricultural Diplomacy as a Soft Power Tool: Global Trends and Türkiye's Position".

Türkiye’nin Ulus Markalama ve Kamu Diplomasisi Yaklaşımında Yeni Bir Stratejik Boyut: Tarım Diplomasisi

Öz

Bu çalışma, tarım ve gıda politikalarının günümüzde yalnızca ekonomik kalkınma ya da gıda güvenliği bağlamında değil, aynı zamanda kamu diplomasisi ve ulus markalama süreçlerinin stratejik bir bileşeni olarak ele alınması gerektiği görüşünden hareket etmektedir. Küresel gıda krizleri, savaşlar ve iklim değişikliğinin yarattığı belirsizlik ortamı, tarımı ülkelerin uluslararası algı, güven ve itibar üretiminde etkili bir yumuşak güç aracına dönüştürmüştür. Bu bağlamda çalışmanın temel amacı, tarım diplomasisinin ülkelerin ulus markası inşası ve kamu diplomasisi uygulamaları içindeki konumunu analiz etmektir. Nitel araştırma kapsamında doküman analiziyle yürütülen çalışmada; mevcut literatür, uluslararası raporlar ve resmi politika belgeleri üzerinden bir inceleme yapılmıştır. Dünyada tarımsal ihracat hacmi en geniş ülkeler olan ABD, Rusya, Brezilya, Çin ve Hollanda’nın tarım politikaları/tarım diplomasisi faaliyetleri kamu diplomasisi ve ulus markalama perspektifinden Türkiye ile karşılaştırmalı olarak ele alınmıştır. Türkiye’nin kamu diplomasi ve ulus markasını güçlendirmede stratejik bir unsur olarak tarımı nasıl kullanılabileceği konusunda analitik bir çerçeve sunulmuş ve politika önerileri geliştirilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• kamu diplomasisi
• tarım diplomasisi
• Ülke markası
• yumuşak güç
• Ulus Markalama

Destekleyen Kurum

Herhangi bir kurum tarafından destek alınmamıştır

Etik Beyan

Bu çalışma tüm akademik etik kurallara uyarak hazırlanmıştır. 09-10 Mayıs 2025 Marmara Üniversitesi 1. Kamu Diplomasisi Sempozyumu'nda "Yumuşak Güç Aracı Olarak Tarım Diplomasisi: Küresel Eğilimler Ve Türkiye'nin Konumu" başlığında özet bildiri olarak sunulmuştur.

Kaynakça

1. AA (2023). Karadeniz Tahıl Girişimi, dünya için en güvenli ve en düşük maliyetli seçenek. (Erişim: 06.04.2025.) https://www.aa.com.tr/tr/ekonomi/karadeniz-tahil-girisimi-dunya-icin-en-guvenli-ve-en-dusuk-maliyetli-secenek/2981562.
2. AA (2024a). Hollanda'nın tarım ürünleri ihracatı geçen yıl 135 milyar avroyu geçti. 19 Eylül. (Erişim: 04.04.2025), https://www.aa.com.tr/tr/dosya-haber/hollandanin-tarim-urunleri-ihracati-gecen-yil-135-milyar-avroyu-gecti/3334447.
3. AA (2024b). Çin 2030'a kadar tahıl üretimini 50 milyon ton artırmayı hedefliyor. 14 Eylül. (Erişim:15.04.2025), https://www.aa.com.tr/tr/dosya-haber/cin-2030a-kadar-tahil-uretimini-50-milyon-ton-artirmayi-hedefliyor/3329257.
4. AA (2024c). Rusya tarımdaki hamleleriyle küresel gıda ticaretinde önemli konuma yükseldi. 12 Eylül. (Erişim: 08.04.2025), https://www.aa.com.tr/tr/dosya-haber/rusya-tarimdaki-hamleleriyle-kuresel-gida-ticaretinde-onemli-konuma-yukseldi/3328237.
5. AA (2024d). "Gıda arz güvenliği" krizlerin gölgesinde tüm dünyanın önceliği. 10 Eylül. (Erişim: 04.04.2025), https://www.aa.com.tr/tr/dosya-haber/gida-arz-guvenligi-krizlerin-golgesinde-tum-dunyanin-onceligi/3325203.
6. AA (2025). UNRWA: İsrail'in gıda ve insani yardımları silah olarak kullandığı Gazze'de "açlık ve çaresizlik" yayılıyor. (Erişim: 04.04.2025), https://www.aa.com.tr/tr/dunya/unrwa-israilin-gida-ve-insani-yardimlari-silah-olarak-kullandigi-gazzede-aclik-ve-caresizlik-yayiliyor/3527929.
7. Aday, S. & Aday, M.S. (2020). Impact of COVID-19 on the food supply chain. Food Quality and Safety, 4, 167–180. doi:10.1093/fqsafe/fyaa024.
8. AFSA (2023). Stone fruit diplomacy: From the golden state to the land of the blue dragon. (Erişim: 05.06.2025), https://afsa.org/stone-fruit-diplomacy-golden-state-land-blue-dragon.

9. Anholt, S. (2008). Engagement public diplomacy in a globalised world. London: CW Print Group.
10. Anholt, S. (2011). Yerlerin Markalaşması, Kimlik, İmaj, İtibar. İstanbul: Brandage Yayınları.
11. Anholt, S. (2013). Beyond the nation brand: The role of image and identity in international relations. The Journal of Public Diplomacy, 2(1), 6–12.
12. Anka Haber Ajansı (2025). CHP'li Sarıbal: "Süt üreticisi, her litrede yaklaşık 8 lira zarar ediyor." (Erişim: 04.06.2025),https://ankahaber.net/haber/detay/chpli_saribal_sut_ureticisi_her_litrede_yaklasik_8_lira_zarar_ediyor_235585.
13. Ataman, M. (2022). Tarım Diplomasisi ve Metaverse. 18 Mart. https://mineatamanbread.com/tarim-diplomasisi-ve-metaverse/.
14. Aydın, M. M. & Aydın, B. (2018). Gıda rejimi çerçevesinde Türkiye’nin tarımsal dış ticareti üzerine bir değerlendirme. Uluslararası Ekonomi İşletme ve Politika Dergisi, 2(1), 111–130. https://doi.org/10.29216/ueip.409306.
15. Ballatore, B.F. (2021). The importance of Russia’s agricultural sector in the MENA geopolitics (MPRA Working Paper No. 106440). (Erişim: 14.12.2025). https://mpra.ub.uni-muenchen.de/106440/
16. Balma, L., Heidland, T., Jävervall, S., Mahlkow, H., Mukasa, A.N. & Woldemichael, A. (2024). Long‐run impacts of the conflict in Ukraine on grain imports and prices in Africa. African Development Review, 36, 1–15. (Erişim: 13.05.2025). https://doi.org/10.1111/1467-8268.12745
17. Birişik, N. (2025). Tarım ve diplomasi. https://www.linkedin.com/pulse/tarim-ve-diplomasi-dr-nevzat-biri%C5%9Fik-wwoff/. Erişim: 22.05.2025.
18. BM (2022). Beacon on the Black Sea. https://www.un.org/en/black-sea-grain-initiative. Erişim: 14.05.2025.
19. BM Türkiye (2022). Karadeniz Tahıl Girişimi: Nedir ve neden dünya için önemlidir? 03 Ekim. (Erişim: 22.06.2025).https://turkiye.un.org/tr/201845-karadeniz-tah%C4%B1l-giri%C5%9Fimi-nedir-ve-neden-d%C3%BCnya-i%C3%A7in-%C3%B6nemlidir.
20. Bräutigam, D. A. & Xiaoyang, T. (2009). China's Engagement in African Agriculture: Down to the Countryside. The China Quarterly, 199, 686–706. DOI: 10.1017/S0305741009990166.
21. Carstensen, M. B. & Schmidt, V.A. (2016). Power through, over and in ideas: conceptualizing ideational power in discursive institutionalism. Journal of European Public Policy, 23(3), 318–337. https://doi.org/10.1080/13501763.2015.1115534
22. CEPEA (2025). PIB do Agronegócio Brasileiro. (Erişim: 08.07.2025), https://www.cepea.org.br/br/pib-do-agronegocio-brasileiro.aspx
23. Cowan, G. & Arsenault, A. (2008). Moving from monologue to dialogue to collaboration: The three layers of public diplomacy. The Annals of American Academy of Political and Social Science. 616 (10), 10-30. DOI: 10.1177/0002716207311863.
24. Creswell, J.W. (2013). Qualitative Inquiry and Research Design, Choosing Among Five Approaches. India: Sage Publications.
25. Cull, N. (2010). Public diplomacy: Seven lessons for its future from its past. Place Branding and Public Diplomacy, 6, 11–17. https://doi.org/10.1057/pb.2010.4
26. Donat, İ. (2022). Rusya'nın son 8 yılda değişen tarım vizyonu. 11 Şubat. (Erişim: 12.05.2025). https://www.bloomberght.com/yorum/irfan-donat/2298650-rusya-nin-son-8-yilda-degisen-tarim-vizyonu.
27. Ekleme, G. & Yercan, F. (2025). Assessment of the Black Sea Grain Initiative: Crisis Management via Maritime Transportation. Transport Policy, 163, 199–218. DOI: 10.1016/j.tranpol.2024.12.011.
28. Fan, Y. (2010). Branding the Nation: Towards a better understanding. Place Branding and Public Diplomacy, 6(2), 97–103.
29. FAO (2022). The importance of Ukraine and the Russian federation for global agricultural markets and the risks associated with the war in Ukraine. Technical report. (Erişim: 12.05.2025), https://openknowledge.fao.org/server/api/core/bitstreams/3d62caef-1749-404e-8217 6ac4783a135b/content.
30. FAO (2022). Trade of agricultural commodities 2005–2022. (Erişim: 18.05.2025) https://openknowledge.fao.org/server/api/core/bitstreams/b32f9ee9-a721-4e2a-95f9-e60922b3e546/content .
31. FAO (2024). The State of Food Security and Nutrition in the World 2024. (Erişim: 16.05.2025), https://www.fao.org/publications/fao-flagship-publications/the-state-of-food-security-and-nutrition-in-the-world/en.
32. FAS (2025). China: Central Rural Work Conference Directs 2025 Major Agricultural Priorities. 21 Ocak. (Erişim: 15.05.2025), https://www.fas.usda.gov/data/china-central-rural-work-conference-directs-2025-major-agricultural-priorities.
33. FAS (2025). Programs. (Erişim: 15.05.2025). https://www.fas.usda.gov/programs.
34. Fetscherin, M. (2010). The determinants and measurement of a country brand: The country brand strength index. International Marketing Review. 27 4). 466-479. DOI: 10.1108/02651331011058617.
35. Freebody, P. (2003). Qualitative Research In Education: Interaction and Practice. SAGE Publications.
36. G20 (2025) Açlık ve Yoksulluğa Karşı Küresel İttifak Görev Gücü (Erişim: 18.05.2025), https://g20.org/en/tracks/sherpa-track/hunger-and-poverty.
37. Galiev, R.R. & Ahrens, H.D. (2021). Determinants of food self-sufficiency in Russia and food security. Studies on Russian Economic Development. 32(3), 254-262. https://doi.org/10.1134/S1075700721030059
38. Gilboa, E. (2008). Searching for a theory of public diplomacy. The Annals of The American Academy of Political and Social Science, 616, 55–77. DOI: 10.1177/0002716207312142.
39. Gilkey, M. (2019). Avocado diplomacy: Supporting peace in Colombia. The Foreign Service Journal. (Erişim: 17.06.2025), https://afsa.org/avocado-diplomacy-supporting-peace-colombia.
40. Gilkey, M. (2024). Pomelo diplomacy. The Foreign Service Journal. (Erişim: 17.06.2025), https://afsa.org/sites/default/files/flipping_book/0324/53/#zoom=true
41. Gilkey, M. (2025). Stone fruit diplomacy: From the golden state to the land of the blue dragon. The Foreign Service Journal. (Erişim: 17.06.2025), https://afsa.org/stone-fruit-diplomacy-golden-state-land-blue-dragon.
42. Giménez, E. H. & Shattuck, A. (2011). Food crises, food regimes and food movements: rumblings of reform or tides of transformation? Journal of Peasant Studies, 38(1), 109–144. DOI: 10.1080/03066150.2010.538578.
43. Government meeting (2025). (Erişim: 21.10.2025) http://government.ru/en/news/54924/.
44. Gudjonsson, H. (2005). Nation branding. Place Branding and Public Diplomacy, 1(3), 283–298. https://doi.org/10.1057/palgrave.pb.5990029.
45. Hassan S. & Mahrous, A.A. (2019). Nation branding: the strategic imperative for sustainable market competitiveness. Journal of Humanities and Applied Social Sciences, 1(2) 146–158, doi: https://doi.org/10.1108/JHASS-08-2019-0025
46. Huntjens, P. (2021). Transition to a sustainable and healthy agri-food system. Towards a Natural Social Contract. Springer, Cham. https://doi.org/10.1007/978-3-030-67130-3_6
47. Kahraman, M. & Akova, İ. (2024). Ukrayna-Rusya savaşı ve küresel buğday krizi. Karadeniz Araştırmaları, XXI/83, 681–700. https://doi.org/10.56694/karadearas.1446841.
48. Kasnakoğlu, H. (2019). Decision making process in food and agriculture organization. International Agricultural Diplomacy Training Course. 24–26 April, Ankara.
49. Köksoy, E. (2015). Kamu Diplomasisi Perspektifinden Ulus Markalaması. Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 42-61. https://doi.org/10.31123/akil.436862.
50. LNV (2018). LNV Landbouw, Natuur En Voedsel: Waardevol En Verbonden. Nederland Als Koploper in Kringlooplandbouw. Ministerie van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit, Den Haag, the Netherlands. (Erişim:17.08.2025). https://www.agroberichtenbuitenland.nl/over-ons.
51. Maharani, T.D., Sarjito, A., Marnani, C.S., Almubaroq, H.Z. & Falefi, R. (2023). War and pandemic: impact on global food security. Journal of International Trade, Logistics and Law, 9(2), 84–93.
52. Melissen, J. (2007). The New Public Diplomacy: Between Theory and Practice. The New Public Diplomacy. New York: Palgrave Macmillan, 3–27.
53. Merkelsen, H. & Rasmussen, R.K. (2016). Nation branding as an emerging field – an institutionalist perspective. Place Branding and Public Diplomacy, 12(2–3), 99–109. DOI: 10.1057/s41254-016-0018-6.
54. MOA (2025). Agriculture in China I. (Erişim: 23.08.2025), https://english.moa.gov.cn/overview/201910/t20191009_296610.html.
55. Nas, A. (2021). Ulus Markalama: Dünyadan Örneklerle Kuram ve Uygulama. (Erişim: 01.12.2025), https://alparslannas.com/.
56. Nau, H. R. (1978). The diplomacy of world food: Goals, capabilities, issues and arenas. International Organization, 32(3), 775–809.
57. Nye, J. S. (2008). Public diplomacy and soft power. The Annals of the American Academy of Political and Social Science, 616(1), 94–109. https://doi.org/10.1177/0002716207311699.
58. O’Leary, Z. (2017). The Essential Guide To Doing Your Research Project. NewYork: SAGE Publications Inc.
59. Olins, W. (2007). Making a National Brand. In The New Public Diplomacy. New York: Palgrave Macmillan, 169–179.
60. Özcan, A. Ç. (2019). History of agricultural diplomacy. International Agricultural Diplomacy Training Course. 24–26 April, Ankara.
61. Özçatalbaş, O. (2023a). Tarım Diplomasisi. 28 Kasım. (Erişim: 11.06.2025), https://www.ilerigazetem.com/yazarlar/orhan-ozcatalbas/tarim-diplomasisi/5837/
62. Özçatalbaş, O. (2023b). Tarım Diplomasisinin Arka Planı. 29 Kasım. (Erişim: 11.06.2025), https://www.ilerigazetem.com/yazarlar/orhan-ozcatalbas/tarim-diplomasisinin-arka-plani/5838/
63. Polat, K. (2021). Durum ve tahmin buğday. Tarımsal Ekonomi ve Politika Geliştirme Enstitüsü. (Erişim: 19.06.2025), https://arastirma.tarimorman.gov.tr/tepge/Belgeler/
64. Saygılı, F., Kaya, A.A., Çalışkan, E.T. & Kozal, Ö. E. (2019). Türk Tarımının Global Entegrasyonu ve Tarım 4.0. Ege Üniversitesi İİBF ve İzmir Ticaret Borsası Projesi.
65. Shuai, Z. (2019). China’s agricultural diplomacy under the “going global” strategy. China Quarterly of International Strategic Studies, 5(4), 557–576. https://doi.org/10.1142/S2377740019500258.
66. Shiva, V. (1988). Geopolitics of Food: America's Use of Food as a Weapon. Economic and Political Weekly. April. 23 (18). 881-882.
67. Søndergaard, N. (2024). Brazilian Agricultural Diplomacy in the 21st Century: A Public – Private. New York: Routledge.
68. Şöhret, M. (2023). Kamu Diplomasisi ve Ülke Markalama: Devletlerin Ulus Markalama ve İmaj Oluşturma Faaliyetleri. Kamu Diplomasisi ve Araçları: Disiplinler ArasıYaklaşım içinde (Ed: Güner, O ve Şehitoğlu, R.) Gaziantep Üniversitesi Yayınları
69. Talas, M. (2009). Türk Tarımının Küreselleşmesi ve Ortaya Çıkardığı Toplumsal Problemler. Journal of World of Turks, 1(1), 107–108.
70. Tarım ve Orman Bakanlığı (2023). (Erişim: 17.05.2025), https://www.tarimorman.gov.tr/EYDB/Belgeler/QrCodes/iddialar_gercekler_2023.pdf.
71. Tarım ve Orman Bakanlığı (2025). Bakan Yumaklı, Tarım Diplomasisi Atölyesi'nde Konuştu. 21 Nisan 2025. (Erişim: 17.05.2025), https://www.tarimorman.gov.tr/Haber/6585/Bakan-Yumakli-Tarim-Diplomasisi-Atolyesinde-Konustu.
72. Tarfin (2023). Hollanda’nın Tarım Başarısı. (Erişim: 22.05.2025) .https://tarfin.com/blog/hollandanin-tarim-basarisi.
73. TB Genel Tarım Sektörü (2023). TC. Ticaret Bakanlığı İhracat Genel Müdürlüğü Tarım Ürünleri Daire Başkanlığı. (Erişim:13.06.2025)https://ticaret.gov.tr/data/5b8700a513b8761450e18d81/Genel%20Tarım%20Sektörü%20Raporu.pdf.
74. TGDF Dış Ticaret Bülteni (2023). (Erişim: 17.05.2025), https://www.tgdf.org.tr/tgdf-dis-ticaret-bulteni-2023/
75. Thusi, X. & Mlambo, V.H. (2023). The grass suffers when elephants fight: lessons for Africa from the Russia-Ukraine conflict. Humanities and Social Sciences Research Journal, 30(2), 135–146. https://doi.org/10.7862/rz.2023.hss.21.
76. TİKA (2020). Türkiye Kalkınma Yardımları Raporu. (Erişim: 05.05.2025), https://www.tika.gov.tr/wp-content/uploads/sayfa/TKYR_2020.pdf.
77. Tokatlıoğlu, M., Selen, U. & Leba, R. (2018). Küreselleşme sürecinde tarımın stratejik önemi ve tarımsal arz güvenliğinin sağlanmasında devletin rolü. Journal Of Life Economics, 5(4), 151–176. DOI: 10.15637/jlecon.267.
78. Türkiye Tarım Politikaları (2024). Ayın Tarihi. Cumhurbaşkanlığı İletişim Başkanlığı,  51–55.
79. UNICEF (2024). BM Raporu: Küresel krizler derinleşirken açlığa ilişkin rakamların üç yıl üst üste yüksek çıkması dikkat çekiyor. (Erişim: 19.06.2025). https://www.unicef.org/turkiye/.
80. USDA (2025). Agricultural Trade. (Erişim: 15.05.2025), https://www.ers.usda.gov/data-products/ag-and-food-statistics-charting-the-essentials/agricultural-trade.
81. USDS (2025). A Short History of U.S. International Food Assistance. (Erişim: 15.05.2025) https://2009-2017.state.gov/p/eur/ci/it/milanexpo2015/c67068.htm.
82. Ünal, U. (2017). Ülke Markalaması Üzerinden Kamu Diplomasisi ve Türkiye Analizi (Erişim: 01.12.2025). https://tasam.org/tr-TR/Icerik/45109/ulke_markalamasi_uzerinden_kamu_diplomasisi_ve_turkiye_analizi
83. Wallensteen, P. (1976). Scarce goods as political weapons: The case of food. Journal of Peace Research, 13(4), 277–298.
84. Whitehead, J (2023). About Russia’s Foreign Aid. (Erişim:11.12.2025), https://borgenproject.org.
85. Yıldırım, A. E. (2019). Tarımda Hollanda Gerçeği. (Erişim:17.04.2025), https://www.tarimdunyasi.net/haber/tarimda-hollanda-gercegi/ .
86. Yıldırım, A. E. (2024). Tarım bir ülkenin ana kaynağıdır. 05 Eylül. (Erişim:17.04.2025), https://www.sakaryagazetesi.com.tr/tarim-bir-ulkenin-ana-kaynagidir.
87. Yıldırım, G. (2014). Uluslararası Halkla İlişkiler Perspektifinden Kamu Diplomasisi. İstanbul: Beta Yayınevi.
88. Zaharna R.S. (2009). Mapping out a spectrum of public diplomacy initiatives: Information and relational communication frameworks. Routledge Handbook of Public Diplomacy. Newyork, Taylor&Francis. 86- 100.
89. IV. Tarım Orman Şûrası Sonuç Bildirgesi (2025). (Erişim: 14.06.2025), https://www.tarimorman.gov.tr.